Çok mutsuzum. Depresyon mu?

blackgray · 7 Şubat 2026

Merhaba. Çok mutsuzum. Önceden de bu hâl gelirdi bana ama kısa sürer, geçerdi. Şimdi ortada bir sorun olmasa da mutsuzum,eskiden yapmaktan keyif aldığım şeyler artık keyif vermez oldu. Arkadaşlarımla birlikte olmak iyi gelirdi, şimdi birlikte olduğumuzda onların da modunu düşürdüğümü fark ediyorum. Tahammül seviyem çok düştü. (Belki de zamanında her şeye gerektiğinden fazla tahammül etmemden ve buna kendimi zorlamamdan böyle oldu, bilemiyorum.) Ağlamak istiyorum ama böyle içimi döke döke ağlayamıyorum. Ağlıyorum evet ama deşarj olmama yetecek kadar değil. Gerisi gelmiyor maalesef. O da araba kullanırken, yani yalnızken… Evde, işyerinde, birileri varken ağlamıyorum. Aslında beni mutsuz eden şeyi biliyorum. Ait olmadığım bir coğrafyanın 17 yıllık gelini ve aşk evliliği yaptığımı sandığım bir adamın karısıyım. Hayata ve hâlâ bu iğrenç dünyaya tutunmama sebep olan 2 dalım var, evlatlarım. Neden çekiyorsun derseniz anlatamam. Ona da tâkâtim yok,inanın. Psikolog desteği alsam da düzelemem gibi geliyor. Çünkü psikologa da susacağım. E biz napalım sana diyeceksiniz? Haklısınız. Bi yere,bi kişiye anlatmak, iç dökmek diyelim. Dua edin bana olur mu? Çok teşekkür ederim.

Cizirti · 7 Şubat 2026

Ait olamadığın yerde olmak bi yabancıyla ayni evi paylaşmak berbat bir his, anlıyorum. Ama her zaman bi çıkış yolu vardır bu kadar umutsuz olmayın

lou salome · 7 Şubat 2026

Öncelikle çocuklarınızın depresyondaki bir anne ile büyümesi çok sağlıksız
O nedenle terapi almalısınız

İçinizden gelmemesi de normal, çünkü bu bir depresyon bulgusu zaten

Aysenaz11 · 7 Şubat 2026

Boşanmak yasak mı o bahsettiğin coğrafyada

Hem kötü bir evlilik içindesin hem psikolojin iyi değil, boşanmıyorsan bari korun. Neden korunmuyorsun

blackgray · 7 Şubat 2026

Aysenaz11 .!.:
Boşanmak yasak mı o bahsettiğin coğrafyada

Hem kötü bir evlilik içindesin hem psikolojin iyi değil, boşanmıyorsan bari korun. Neden korunmuyorsun

Korunmak derken neden bahsediyorsunuz?

Elbette yasak değil. Burada son derece ayıp karşılanan bir durum ama ben öyle görmüyorum tabii ki. Çocukken eleştiriyle,kıyasla ve özgüvensiz büyütüldüm. Cesaretsizim. Şimdi boşanmak için imkanım olsa da, boşanma sonrasındaki düzeni tesis etme konusunda endişelerim var. Ya çocuklarıma yetemezsem, ya daha mutsuz olmalarına sebep olursam, eşim bensiz yapamazsınız diyor ( burada etkin ve çevresi olan birisi) ya haklı çıkarsa vs vs. Çook uzun ve derin bir konu bu içimde.

Aysenaz11 · 7 Şubat 2026

blackgray .!.:
Korunmak derken neden bahsediyorsunuz?

Korunmasız ilişki yaşadık hamile miyimdir diye birkaç kez konu açmışsın da

blackgray · 7 Şubat 2026

Aysenaz11 .!.:
Korunmasız ilişki yaşadık hamile miyimdir diye birkaç kez konu açmışsın da

Olmayacağını biliyordum. Ufak bir ihtimal için konuşuldu o konu. Keza olmadı da…

SimoneMary · 7 Şubat 2026

Ya o zaman bu deveyi güdeceksin ya da fırsatını bulduğun sn bu diyardan gideceksin.
Orta yaşlı bir insan olarak şunu söyleyebilirim; hiçbir şey bekleyerek düzelmiyor. Tecrübe ettim hepsini. Yani bir taş kendi kendine nasıl hareket edemiyorsa hayatta öyle. Eylemler istiyor.
Ha ben uğraşamam kollarımı kavuşturup bekleyeceğim dersen üzgünüm ama öyleeeee bekliyorsun. Sonra degersizlik hissiyle başa çıkman gerekecek. İşte o katlanması en zor olanı.

oylesinebirix1 · 15 Şubat 2026

blackgray .!.:
Merhaba. Çok mutsuzum. Önceden de bu hâl gelirdi bana ama kısa sürer, geçerdi. Şimdi ortada bir sorun olmasa da mutsuzum,eskiden yapmaktan keyif aldığım şeyler artık keyif vermez oldu. Arkadaşlarımla birlikte olmak iyi gelirdi, şimdi birlikte olduğumuzda onların da modunu düşürdüğümü fark ediyorum. Tahammül seviyem çok düştü. (Belki de zamanında her şeye gerektiğinden fazla tahammül etmemden ve buna kendimi zorlamamdan böyle oldu, bilemiyorum.) Ağlamak istiyorum ama böyle içimi döke döke ağlayamıyorum. Ağlıyorum evet ama deşarj olmama yetecek kadar değil. Gerisi gelmiyor maalesef. O da araba kullanırken, yani yalnızken… Evde, işyerinde, birileri varken ağlamıyorum. Aslında beni mutsuz eden şeyi biliyorum. Ait olmadığım bir coğrafyanın 17 yıllık gelini ve aşk evliliği yaptığımı sandığım bir adamın karısıyım. Hayata ve hâlâ bu iğrenç dünyaya tutunmama sebep olan 2 dalım var, evlatlarım. Neden çekiyorsun derseniz anlatamam. Ona da tâkâtim yok,inanın. Psikolog desteği alsam da düzelemem gibi geliyor. Çünkü psikologa da susacağım. E biz napalım sana diyeceksiniz? Haklısınız. Bi yere,bi kişiye anlatmak, iç dökmek diyelim. Dua edin bana olur mu? Çok teşekkür ederim.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki aynı şeyleri hissediyorum. İçinde bulunduğum bu evlilik beni her geçen gün berbat bir hale sokuyor. Eski zamanlarım aklıma geliyor daha çok ağlıyorum ve dediğin gibi ben de tahammülsüz biri oldum ve sürekli ona patlıyorum. Hayatımdan çıkıp gitse çok daha mutlu olurdum ve eski ben olurdum biliyorum. Kimseye de anlatamıyorum.

Çok mutsuzum. Depresyon mu?

Ayrıntılı Düzenleme

blackgray

Aktif Üye

Cizirti

Hala muhterem , pek muhterem

lou salome

Hayat bana güzel 😍

Aysenaz11

Popüler Üye

blackgray

Aktif Üye

Aysenaz11

Popüler Üye

blackgray

Aktif Üye

SimoneMary

Yeni Üye

oylesinebirix1

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Benzer Konular