Oncelikle sana kocaman sarılıyorum, seni en iyi ben anlarim, aldatilma detayi haric belliki benzer bir surecin icindeyiz.
Benim eşim evlilik icindeyken cok tatli, dunya iyisi biriydi, bense hircin dedigim dedik biriyimdir (halen oyleyim)
Simdi biz ayriyiz 2 yildir, asagi yukari 1 yildirda bosanmis durumdayiz.
Benim eşimde ayni seninki gibi bosanmis bir adam profili cizmiyor, hatta galiba tek bosanan benim zira ne annem ne babamda adama damat muamelesi cekmekten geri durmuyor (hakkini yemeyim babam daha yeni damat yerine koymaya basladi)
Bak gecen gun yilbasi bizim evde kutlandi, bende cocuklar gecen sene yılbaşını babalarıyla gecirmediler diye kendisini davet ettim, teyzeler, halalar, kuzenler, enişteler, minnak yegenler hepsi bizdeydi. Ben hariç herkes adama damat muamelesi cekiyor, gelen sen bunu niye bosadin pirlanta gibi cocuk, zaten evliykende cok seviyoduk, adama ne yaptin diye soruyor (herkes biliyor neden bosandigimizi), geri evlenin olmaz böyle diye saglam bi baski yiyorum desem yeridir. (O da bende askimizdan hicbir sey kaybetmemisiz, dolayisiyla aklim cok karisiyor)
Ve ben bu noktada acaba suc bende mi diye sorguluyorum ama donup yasadiklarimiza bakinca adama olan ofkem tazeleniyor.
Sende boyle yapacaksin, ofkeni diri tut, yelkenleri suya indirme, su an iyiyse zamanındada iyi olacakti, hata yapmayacakti.