- Katılım
- 31 Temmuz 2026
- Mesajlar
- 19
- Emoji Skoru
- -4
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 26
Guzel bir giriş yapmak isterdim ama kusura bakmayın yaşantım benim en güzel sözlerimi hayallerimi elimden aldı cünkü. Ben 2 yaşımda annem tarafından terk edildim. 6 sene boyunca babaanem bana bakmış 8 yaşlarımın öncesini hatirlamam ama bana pek iyi davranmazdı daha sonrasinda babam evlendi beni yanina aldi babam evde yokken uvey annem cok eziyet yapar tuvalete kitler gunun cogunu abimin kapi altindan gizlice verdigi kahveyi tuvellette yiyerek gecirirdim bu surekli boyle devam ederdi annemin beni bırakışı bana cok kotu sonuclar dogurdu zaman gecti 17 yasima geldim lise 1 okuyordum ve acil tıp teknisyenliği bölümü yatılı okul kazandım ama babam eski kafalardan oldugu icin izin vermedi açık ogretime yazdi ev islerinden şiddetten ve psikolojik baskılardan okuyamadım geceleri odamda kuran okurdum babam bunun icin isik mi harciyorsun deyip kurani yirtti ve lambayı sokmustu artik oda gitmisti umudum yoktu..birgun fırında yemek unuttum çizgifilme dalmistim diye baya bir dayak yedim ve o gece evden kacmaya bu olanlari bitirmeye karar verdim ve okul arkadasimin ailesine sigindim istedigim sadece 1 sene saklanmak ve 18 yaşıma gelince özgür olmaktı ama onlar beni 2017 yılında 5 bin liraya sattılar simdi diyeceksiniz ki nasil kacmadin bu zaman kadar neden ses cikarmadin ben yozgatliyim onlar adana kürt ve turk ayrimi yapmiyorum kesinlikle cunku evlendikten sonra tam 8 yil gecirdik hep arkamda durdu ailesi beni cok ezdi ama esim onlari dinlemedi 18 yasimda ilk cocugumu dogurdum onunla karsilasmam pek iyi olmadi ama ayni yastaydik o babasiz ben annesiz buyumustuk bu yuzden tum umudumuzu cocugumuza verdik yillar gecti evimizi ayirdik duzenimizi kurduk suan 27 yasindayim 3 oglum 1 kızım var esim bazı sorunlar gecirdi ve cezaevine girdi ailesi benimle hergun kavga ediyor cevreye rahatsizlik veriyor cocuklara bakamiyorsun bizde kalsin diye ustume geliyorlar 2 yasinda ogluma bakmak zorunda olmasam calisacagim evden paket işi buldum 5 bin on odeme istediler yatirdim kimseye ulasamadim sikayetci oldum ama bi sonuc alamadim psikolojik ve ruhsal olarak son gucumle savasiyorum cunku annem gibi pes edersem hem ogullarim hemde benim gibi kizimin benim yasadiklarimi yaşamalarindan korkuyorum ne yapmaliyim ne düşünmeliyim nasil bir yol izlemeliyim bilmiyorum her ay devletten sadece 2500 lira cocuk egitim parasi aliyorum oldugu kadar idare ediyor ama bu karsi tarafa yetmiyor annesiz buyuyen o kucuk cocuk icimde hergun bagiriyor resmen onlari birakma diye...