- Katılım
- 1 Ekim 2021
- Mesajlar
- 216
- Emoji Skoru
- 98
- Puanlar
- 48
- Konu Sahibi Ayline parlak
- #1
Biz uzak şehirde yaşıyoruz bir dönem yakındık kayınvaldemle ama her gelememize eşimle aramız bozuluyor kimi zaman benden kimi zamandan ondan yani mutlaka bir huzursuzluk yaşıyoruz... Bu seferde aslında beni getirmeyecekti ama yine bir şekilde geldim maalesef buna da çok pişmanım. Neyse yaa derleri bitmiyor ben sene de bir defa yanlarına geliyorum ne kalabalıkları bitiyor ne lafları ne eski mevzular beynim sürwkli doluyor kendimi yorgun ve mutsuz hissediyorum. Sürekli bir kaos 10 gün geliyorsak 10 gün evdeyiz sürekli ev işi yapıyor geçmişi anlatıyor çektiği çilekleri eşini ya mental olarak çok yorgun hissediyorum çocuklarının uzak olmasından yakınıyor bunun sorumlusu kendimmiş gibi hissediyorum aslında hiç alakası yok bu yıllardır böyle vedalaşmalar çok can sıkıcı kapı önlerinde saatlerce ağlaşma ya evde de enerjim tükeniyor genel verici gibiler sınırları yok gelen giden yani tatil bana tatil olmuyor beyin olarak beden olarak çok yoruluyorum. Sonucunda da hep eşimle hızursuz oluyoruz. Yani bizim de gelinimiz var 4 günden fazla durmuyor ne biliyim eşide ona uyum sağlıyor ama bizde öyle değil dert falanda dinlemiyor. Ben de dinlemek zorunda değilim banane ya ayda yılda bir geliyorlar aman kafaları şişmesin diyen yok şimdi yine aynı durumu yaşadık ve dönüyoruz. Aynı şeyleri yaşayan var mı nasıl çözüyorlar bu durumu şu an hiç hevesim yok mesela uğrayacağım diğer yerleri iptal ettim evime dönüyorum. Mutsuz yorgun kafa olarak bitik. Gitmeyi tamamen mi kesmeliyim bu defa evdeki sıkıntı oluyor. Gitsem her defasında aynısı ben derdimi kimseye anlatamıyorum onların maddi manevi bütün dertlerini dinlemek çözmek zorundaymışım gibi davranıyorlar.Şimdi mesela dönüyoruz ya kapı önü ağlaşması vedası eşim çok mutsuz sanki ilk defa ayrılıyor sanki sebebi benim ben bu kasvetli her zaman yaşamak zorunda mıyım.