- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #21
ben dün girişi bitirdim, bugün misafirim vardı ilk bölümü okuyamadım, girişle ilgili kendime küçük notlar yazacağım yarınSen yorumlarını paylaş
-
Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.
dijital detoks
- Konu Sahibi inciitanesi
- Başlangıç Tarihi
- Katılım
- 23 Ekim 2018
- Mesajlar
- 16.877
- Emoji Skoru
- 39.269
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #22
Ben de girişi bitirdim. Bildiğimiz üzere, günümüzde kesintisiz bir bilgi bombardımanına tutulduğumuzdan ve bunun hem dikkat süremizi azalttığından hem de stres seviyemizi arttırdığından bahsediyor.
Tası tarağı toplayıp inzivaya çekilmek çok cazip geldi bana
Geçen gün bir öğrencim gazetenin bulmacasını çözüyorum dedi. Gazete mi kaldı ya dedim çok şaşırdım. Evet dedem her gün alıyor dedi. Gerçekten de gazete sabah okunur sonra akşam(belki bir de öğlen) haberlerine bakardık eskiden. Sonra kafamız bulanmadan günlük hayatlarımıza odaklanırdık. Güzel günlerdi
İlk atandığımda akıllı telefonum yoktu. Ne yapardım o zamanlar
MP4 almıştım maaşımla 
kulaklıkla müzik dinlerdim. Çok kitap okuyan biri değildim her zaman okurdum ama çok değil, şimdiki kadar değil en azından. Film izlerdim bilgisayara kaydettiğim filmler. Başka?
yine de sıkılacak çok zamanım oluyordur eminim ki. Kitap doğamızda yavaşlık olduğunu söylüyor. Ve tabi ki ekrana bakarken gerçek yaşamı ıskaladığımızı.
Girişin bendeki etkileri bunlar oldu. Şimdi 1. Bölümü okuyorum.
Sizlerin de yorumlarını merakla okuyacağım
- Katılım
- 23 Ekim 2018
- Mesajlar
- 16.877
- Emoji Skoru
- 39.269
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #23
@inciitanesi nerelerdesin ? Girişin yorumlarını bekliyorum. Sen yaz sonra ben 1. Bölümü yazacağım. @Psidan ve @sarahconnor dönünce toplu yorumlarlar geldiğimiz yere kadarki bölümleri
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #24
yatılı misafirlerim vardı, geçiştirme olmasın odaklanarak okuyayım diye ilk bölüme başlayaamdım, en kısa zamanda yazacağım.
- Katılım
- 19 Şubat 2021
- Mesajlar
- 10.342
- Emoji Skoru
- 36.333
- Puanlar
- 598
- Yaş
- 40
- Konu Sahibi inciitanesi
- #25
Ben de gelecem inşallah kızlar yakın zamanda
Daha dönemedim eve
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #26
Planlarımı değerlendirdim ve dijitalde ne kadar çok zaman kaybettiğimi fark ettim. bu sefer başaracağız inşallah, başarmak zorundayız, ileride keşke daha fazla dijitalde vakit geçirseydik demeyeceğiz ama diğer şeyler için "iyi ki yapmışım" diyeceğiz...
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #27
Yarın giriş ve birinci bölüm yorumu ile geliyorum insallahSen yorumlarını paylaş
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #28
Çalınan Dikkat
Giriş
Bizim evde eşim çok dijital bağımlı ve bu konudan çok şikayetçiyim. Sürekli eşimi uyarma halindeyim, sonra ben de telefona bakmaya başlıyorum. Çocuklar şimdi küçükler sınır koyabiliyorum ama büyüdüklerinde bu iş kolay olmayacak. Bu nedenle eşime odaklanmayı bırakıp kendim için bir adım atmak istiyorum. Bahanelerin arkasına sığınmak yerine her gün düzenli minik şeyler yaparak ileride "iyi ki yapmışım" diyeceği rutinler oluşturmak istiyorum. Kısa bir ara verdiğimizi sanıp shortslar deryasına dalıp gidiyoruz çoğu zaman: oyalanmayla geçirilmiş, bireysel düzeyde eksik bir hayatın içindeyiz. Hemen savunmamız da hazır: Ne var herkes böyle... Öğrencilik dönemimde sadece facebook vardı, onla da o kadar vakit geçmezdi, şimdi instagram, youtube ve whatsapp o kaadra aktif ki, bu dönemde bunları bir kenara bırakıp derslere odaklanmak büyük başarı gerçekten, valhasıl biz yine de okulu bitirdik, yeni yetişen nesilin işi daha da zor diye düşünüyorum.
İnzivaya çekilmek işi çok hoşuma gitti açıkçası, hemen aklıma eşimin yorumu geldi: "Bizim köyde internet çekmiyor, hadi köye gidelim inzivaya çekilmiş oluruz"
Adamın tepkisi : Arama yapmayacağım demek istemiştin, mesajları kullanmaycak değilim: on gün boyunca nefesini tutmasını istemiştim sanki!!
Yazar şimdi FOMO olarak adlandırılan bir şeyleri kaçırma korkusundan bahsetmiş. Çoğumuzun dürtüsü o yönde sanırım, ne var ne yok diye sürekli sosyal medya hesaplarını kontrol etme halindeyiz (bildirim gelmese bile).
Çağımızın parolası: Yaşamayı denedim ama dikkatim dağıldı..
Dikkat sorunlarındaki artışla obezite oranlarındaki artışın birbirine paralel gitmesi çok dikkat çekici.
Bana girişte çok çarpıcı gelen cümle: "Seni dünyanın başına geçirseydim, sen de insanların dikkat becerisini mahvetmek istiyor olsaydın ne yapardın?-Bizim toplumun şu an yaptığını yapardım herhalde."
Yazarın vurguladığı bir diğer çarpıcı gerçek: bir şeye odaklanmışken dikkatiniz dağıldığında aynı odaklanma durumuna geri dönmenizin 23 dakika olduğu ortaya çıkmış...YİR-Mİ-ÜÇ-DA-Kİ-KA
Biri arabana bir kova dolusu çamur fırlattı: İlk yapman gereken ön camı temizlemendir. Uzun vadeli hedeflere ulaşmaya çalışırken öncelikle dikkat sorunlarımızla ilgilenmemiz şart.
Bu kitaba başlarken de hedefim: zararın neresinden dönsem kardır, ideal olamamsam da elimden geldiğince kendim için biir şeyler yapıp, boşa giden heba edilen bir ömüre sahip olmamak ve çocuklarıma bu konuda güzel bir mentör olmak.
Yüzleştiğiniz her şeyi değiştiremezsiniz, ama yüzleşmeden hiçbir şeyi değiştiremezsiniz.
Giriş
Bizim evde eşim çok dijital bağımlı ve bu konudan çok şikayetçiyim. Sürekli eşimi uyarma halindeyim, sonra ben de telefona bakmaya başlıyorum. Çocuklar şimdi küçükler sınır koyabiliyorum ama büyüdüklerinde bu iş kolay olmayacak. Bu nedenle eşime odaklanmayı bırakıp kendim için bir adım atmak istiyorum. Bahanelerin arkasına sığınmak yerine her gün düzenli minik şeyler yaparak ileride "iyi ki yapmışım" diyeceği rutinler oluşturmak istiyorum. Kısa bir ara verdiğimizi sanıp shortslar deryasına dalıp gidiyoruz çoğu zaman: oyalanmayla geçirilmiş, bireysel düzeyde eksik bir hayatın içindeyiz. Hemen savunmamız da hazır: Ne var herkes böyle... Öğrencilik dönemimde sadece facebook vardı, onla da o kadar vakit geçmezdi, şimdi instagram, youtube ve whatsapp o kaadra aktif ki, bu dönemde bunları bir kenara bırakıp derslere odaklanmak büyük başarı gerçekten, valhasıl biz yine de okulu bitirdik, yeni yetişen nesilin işi daha da zor diye düşünüyorum.
İnzivaya çekilmek işi çok hoşuma gitti açıkçası, hemen aklıma eşimin yorumu geldi: "Bizim köyde internet çekmiyor, hadi köye gidelim inzivaya çekilmiş oluruz"
Adamın tepkisi : Arama yapmayacağım demek istemiştin, mesajları kullanmaycak değilim: on gün boyunca nefesini tutmasını istemiştim sanki!!
Yazar şimdi FOMO olarak adlandırılan bir şeyleri kaçırma korkusundan bahsetmiş. Çoğumuzun dürtüsü o yönde sanırım, ne var ne yok diye sürekli sosyal medya hesaplarını kontrol etme halindeyiz (bildirim gelmese bile).
Çağımızın parolası: Yaşamayı denedim ama dikkatim dağıldı..
Dikkat sorunlarındaki artışla obezite oranlarındaki artışın birbirine paralel gitmesi çok dikkat çekici.
Bana girişte çok çarpıcı gelen cümle: "Seni dünyanın başına geçirseydim, sen de insanların dikkat becerisini mahvetmek istiyor olsaydın ne yapardın?-Bizim toplumun şu an yaptığını yapardım herhalde."
Yazarın vurguladığı bir diğer çarpıcı gerçek: bir şeye odaklanmışken dikkatiniz dağıldığında aynı odaklanma durumuna geri dönmenizin 23 dakika olduğu ortaya çıkmış...YİR-Mİ-ÜÇ-DA-Kİ-KA
Biri arabana bir kova dolusu çamur fırlattı: İlk yapman gereken ön camı temizlemendir. Uzun vadeli hedeflere ulaşmaya çalışırken öncelikle dikkat sorunlarımızla ilgilenmemiz şart.
Bu kitaba başlarken de hedefim: zararın neresinden dönsem kardır, ideal olamamsam da elimden geldiğince kendim için biir şeyler yapıp, boşa giden heba edilen bir ömüre sahip olmamak ve çocuklarıma bu konuda güzel bir mentör olmak.
Yüzleştiğiniz her şeyi değiştiremezsiniz, ama yüzleşmeden hiçbir şeyi değiştiremezsiniz.
Son düzenleme:
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #29
Birinci Bölüm
"Yaşamak için hazır olmayı bekleyemeyiz . . .. İnsanı pat diye vurur yaşam."l Bunu şimdi yapmazsan hiç yapmayacaksın, dedim kendi kendime, ölümdöşeğinde yatarken lnstagram'da kaç beğeni aldım diye bakıyor olacaksın...Bu benim için çok çarpıcı oldu, şimdi yapamazsam ne zaman?? Daha hazır hissetiğim bir zaman asla olmayacak.
Bu tekniği daha önce kilo vermeye çalışırken kullanmıştım. Yığınla karbonhidrat satın alıp kendi kendime güçlü olacağımı, bunları yavaş yavaş, kararında yiyeceğimi söyledikten sonra sabahın ikisinde hepsini yiyip bitiriyordum. Sonra böyle şeyler almayı bıraktım.Sabahın ikisinde Pringles alacağım diye markete gidecek halim yok-......Burda kendimi gördüm. Bu durum irade terbiyesi ile ilgili sanırım ve benimki en ilkel zamandan kalmış. Evde asla yarım çikolata bırakamam, abur cubur olursa hemen tıkanırcasına yerım, telefonuma oyun yüklemem. Zamanında 2048 ve kelimelik yükledim, gece 2'lere kadar hiç ara vermeden oynamıştım, o yüzden ne kadar uzak o kadar iyi :)
Başlangıçta itici ya da sıkıcı gelen bu iki teknolojinin yirmi yıl içinde hayatıma böylesine hikim olacağını,onlardan kaçmak için bir gemiye binip uzaklara gideceğimi söyleseydiniz aklınızı kaçırdığınızı düşünürdüm.
Twitter size, tüm dünya kafayı sizinle ve küçük egonuzla bozmuş, sizi seviyor, sizden nefretediyor, şu an sizden bahsediyor gibi hissettiriyor. Okyanus ise dünyasizi yumuşak. ıslak ve sıcak bir kayıtsızlıkla selamlıyormuş gibi hissettiriyor. Avazınız çıktığı kadar bağırsanız da karşılık vereceği yok
Dikkatini dağıtan şeylerden uzaklaştığında, dikkatini dağıtarak kaçtığın şeyleri görmeye başlıyorsun, dedi....Bu konuda düşünmem gerekiyor, acaba neyden kaçtığım için dijital dünyada kayboluyorum?
Her şey yavaşlamıştı benim için... Dijital ekran hayattan çıkınca yapacak şeyeler için o kadar çok vakit kalıyor ki...
"Bu olağanüstü, harikulade, tatlı yaratıklar yatağımın etrafında gezinirken ben e-postalanma bakmak için telefonuma uzanıyordum... Bu da diğer çarpıcı kısım oldu. Yazar işle ilgili maillerine baktığı için kendini suşlu hissederken, ben o sırada youtubadan saçma türk dizilerini izliyor oluyorum...ahhh ahh..
Yani çalışırken gelen mesajlara bakıp durduğunuzda, bakmakla geçen kısacık zamanın yanı sıra sonrasında yeniden odaklanmak için gereken zamanı da kaybediyorsunuz - ve bu ikincisi çok daha fazla olabiliyor. Girişte bahsedilen 23 dk kuralını tekrar etmiş, bu konudaki önem bir kere daha vurgulanmış.
Şimdilerde telefon kullanımı öyle bir alışkanlık haline geldi ki, bir iş yaparken aynı anda telefonumuza bakmayı çoklu görev yapmak olarak değil, olsa olsa iş görüşmesi yaparken popomuzu kaşımak gibi görüyoruz bence....Aynen öyle her zaman telefon elimde ve bu yüzden verimim çok düşük.
Günümüzde yaklaşık beş trafik kazasından biri sürücülerin dik.katdalını.klığından kaynaklanıyo. Ben de telefonda bir mesaja bakarken direğe çarpmıştım
Odaklanmakta zorluk yaşıyorsanız önce on dakika tekbir işle u!raşmayı deneyin, sonra bırakın bir dakika dağılsın dikkatiniz, sonra on dakika daha - böyle böyle gidin. "Yapa yapa aşinalık kazanıyorsunuz, beyniniz ustalaşmaya başlıyor, çUnkU o davranıştasöz konusu olan [nöral] bağlantıları kuvvetlendiriyorsunuz. Ve o sure çok geçmeden on beş dakikaya, yirmi dakikaya, yarım saate çıkıyor . ... Siz yapın sadece. Alıştırma yapın . ... Yavaş yavaş başlayınama alıştırma yapın, hedefe varacaksınız." Evet bunu uygulamaya başlamam lazım..
"Yaşamak için hazır olmayı bekleyemeyiz . . .. İnsanı pat diye vurur yaşam."l Bunu şimdi yapmazsan hiç yapmayacaksın, dedim kendi kendime, ölümdöşeğinde yatarken lnstagram'da kaç beğeni aldım diye bakıyor olacaksın...Bu benim için çok çarpıcı oldu, şimdi yapamazsam ne zaman?? Daha hazır hissetiğim bir zaman asla olmayacak.
Bu tekniği daha önce kilo vermeye çalışırken kullanmıştım. Yığınla karbonhidrat satın alıp kendi kendime güçlü olacağımı, bunları yavaş yavaş, kararında yiyeceğimi söyledikten sonra sabahın ikisinde hepsini yiyip bitiriyordum. Sonra böyle şeyler almayı bıraktım.Sabahın ikisinde Pringles alacağım diye markete gidecek halim yok-......Burda kendimi gördüm. Bu durum irade terbiyesi ile ilgili sanırım ve benimki en ilkel zamandan kalmış. Evde asla yarım çikolata bırakamam, abur cubur olursa hemen tıkanırcasına yerım, telefonuma oyun yüklemem. Zamanında 2048 ve kelimelik yükledim, gece 2'lere kadar hiç ara vermeden oynamıştım, o yüzden ne kadar uzak o kadar iyi :)
Başlangıçta itici ya da sıkıcı gelen bu iki teknolojinin yirmi yıl içinde hayatıma böylesine hikim olacağını,onlardan kaçmak için bir gemiye binip uzaklara gideceğimi söyleseydiniz aklınızı kaçırdığınızı düşünürdüm.
Twitter size, tüm dünya kafayı sizinle ve küçük egonuzla bozmuş, sizi seviyor, sizden nefretediyor, şu an sizden bahsediyor gibi hissettiriyor. Okyanus ise dünyasizi yumuşak. ıslak ve sıcak bir kayıtsızlıkla selamlıyormuş gibi hissettiriyor. Avazınız çıktığı kadar bağırsanız da karşılık vereceği yok
Dikkatini dağıtan şeylerden uzaklaştığında, dikkatini dağıtarak kaçtığın şeyleri görmeye başlıyorsun, dedi....Bu konuda düşünmem gerekiyor, acaba neyden kaçtığım için dijital dünyada kayboluyorum?
Her şey yavaşlamıştı benim için... Dijital ekran hayattan çıkınca yapacak şeyeler için o kadar çok vakit kalıyor ki...
"Bu olağanüstü, harikulade, tatlı yaratıklar yatağımın etrafında gezinirken ben e-postalanma bakmak için telefonuma uzanıyordum... Bu da diğer çarpıcı kısım oldu. Yazar işle ilgili maillerine baktığı için kendini suşlu hissederken, ben o sırada youtubadan saçma türk dizilerini izliyor oluyorum...ahhh ahh..
Yani çalışırken gelen mesajlara bakıp durduğunuzda, bakmakla geçen kısacık zamanın yanı sıra sonrasında yeniden odaklanmak için gereken zamanı da kaybediyorsunuz - ve bu ikincisi çok daha fazla olabiliyor. Girişte bahsedilen 23 dk kuralını tekrar etmiş, bu konudaki önem bir kere daha vurgulanmış.
Şimdilerde telefon kullanımı öyle bir alışkanlık haline geldi ki, bir iş yaparken aynı anda telefonumuza bakmayı çoklu görev yapmak olarak değil, olsa olsa iş görüşmesi yaparken popomuzu kaşımak gibi görüyoruz bence....Aynen öyle her zaman telefon elimde ve bu yüzden verimim çok düşük.
Günümüzde yaklaşık beş trafik kazasından biri sürücülerin dik.katdalını.klığından kaynaklanıyo. Ben de telefonda bir mesaja bakarken direğe çarpmıştım
Odaklanmakta zorluk yaşıyorsanız önce on dakika tekbir işle u!raşmayı deneyin, sonra bırakın bir dakika dağılsın dikkatiniz, sonra on dakika daha - böyle böyle gidin. "Yapa yapa aşinalık kazanıyorsunuz, beyniniz ustalaşmaya başlıyor, çUnkU o davranıştasöz konusu olan [nöral] bağlantıları kuvvetlendiriyorsunuz. Ve o sure çok geçmeden on beş dakikaya, yirmi dakikaya, yarım saate çıkıyor . ... Siz yapın sadece. Alıştırma yapın . ... Yavaş yavaş başlayınama alıştırma yapın, hedefe varacaksınız." Evet bunu uygulamaya başlamam lazım..
- Katılım
- 23 Ekim 2018
- Mesajlar
- 16.877
- Emoji Skoru
- 39.269
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #30
Ben de yazayım o zaman 1. Bölüm değerlendirmemi:
Bu bölümde “çoklu görev” (multitasking) kavramının makineler için icat edilmiş olduğunu, insan doğasına uygun olmadığını ifade ediyor yazar. İnsanların yaptığının çoklu görev olmadığını, görevler arası geçiş olduğunu söylüyor. Bunun sonucunda da yavaşlıyoruz, daha çok hata yapıyoruz, yaratıcılığımız azalıyor ve yaptıklarımızın daha azını hatırlıyoruz. “Makine değiliz biz, makine mantığı ile yaşayamayız” diyor kitap. Yapabileceğimiz en iyi şey dikkatimizi dağıtan şeyleri olabildiğince uzaklaştırmak.
Beyin de kaslar gibi, belli şeyleri ne kadar çok kullanırsanız bağlantı da o kadar kuvvetleniyor ve daha iyi iş görmeye başlıyor. Odaklanmakta zorluk yaşıyorsanız önce on dakika tek bir işle uğraşmayı deneyin, sonra bırakın bir dakika dağılsın. Siz sadece alıştırma yapın, hedefe ulaşacaksınız.
İrade gücüyle bunu başarmaya çalışmak, o enformasyon dürtmesine karşı koymak çok zor.
Bunu başarmak için, dikkatimizi dağıtan şeylerden uzak durmalıyız.
Bu bölümde “çoklu görev” (multitasking) kavramının makineler için icat edilmiş olduğunu, insan doğasına uygun olmadığını ifade ediyor yazar. İnsanların yaptığının çoklu görev olmadığını, görevler arası geçiş olduğunu söylüyor. Bunun sonucunda da yavaşlıyoruz, daha çok hata yapıyoruz, yaratıcılığımız azalıyor ve yaptıklarımızın daha azını hatırlıyoruz. “Makine değiliz biz, makine mantığı ile yaşayamayız” diyor kitap. Yapabileceğimiz en iyi şey dikkatimizi dağıtan şeyleri olabildiğince uzaklaştırmak.
Beyin de kaslar gibi, belli şeyleri ne kadar çok kullanırsanız bağlantı da o kadar kuvvetleniyor ve daha iyi iş görmeye başlıyor. Odaklanmakta zorluk yaşıyorsanız önce on dakika tek bir işle uğraşmayı deneyin, sonra bırakın bir dakika dağılsın. Siz sadece alıştırma yapın, hedefe ulaşacaksınız.
İrade gücüyle bunu başarmaya çalışmak, o enformasyon dürtmesine karşı koymak çok zor.
Bunu başarmak için, dikkatimizi dağıtan şeylerden uzak durmalıyız.
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #31
İkinci Bölüm
Bu bölümü okurken aklıma telefonumu evde unutarak işe gittiğim bir gün geldi. Aynı burdaki deyimi hissetmiştim: Vücudumun bir parçasını kaybetmiş gibiydim.
"İyibir hayat için yanlış olan şeyleri hayatınızdan çıkarmak yeterli değil," diyor Mihaly. "Olumlu bir hedef de gerekiyor; yoksa devam etmenin anlamı kalır mı?" Buna istinaden hedeflerimi gözden geçirip, 10 yıl sonra nerede nasıl biri olduğumun bugün yaptıklarıma bağla olduğu bilinciyle, 10 yıl sonraki halimi hayal ederek motive olmaya çalışacağım.
Kendimizi akışa bırakmayı öğrenmeliyiz. Çünkü asıl hayat gidilecek yer değil, gittiğimiz yol oluyor aslında ve tabii ki gittiğimiz kişiler...Bu bölümün son sayfasındaki şu yazı da bu hisler üzerindeki farkındalığımı artırdı: "Geri dönüp bakınca hayatımda yaşadığun eniyi deneyimlerin dağlarda tırmanış yaptığım ... sahiden zor, tehlikeli ama elimden gelen bir şeyle meşgul olduğum zamanlara ait olduğunu görüyorum." Ölüme yaklaşırken pekiştirmeleri -beğenileri verıotwut' leri- düşünmüyor insan, diye düşündüm kendi kendime;akış anlarını düşünüyor.
Bu bölümü okurken aklıma telefonumu evde unutarak işe gittiğim bir gün geldi. Aynı burdaki deyimi hissetmiştim: Vücudumun bir parçasını kaybetmiş gibiydim.
"İyibir hayat için yanlış olan şeyleri hayatınızdan çıkarmak yeterli değil," diyor Mihaly. "Olumlu bir hedef de gerekiyor; yoksa devam etmenin anlamı kalır mı?" Buna istinaden hedeflerimi gözden geçirip, 10 yıl sonra nerede nasıl biri olduğumun bugün yaptıklarıma bağla olduğu bilinciyle, 10 yıl sonraki halimi hayal ederek motive olmaya çalışacağım.
Kendimizi akışa bırakmayı öğrenmeliyiz. Çünkü asıl hayat gidilecek yer değil, gittiğimiz yol oluyor aslında ve tabii ki gittiğimiz kişiler...Bu bölümün son sayfasındaki şu yazı da bu hisler üzerindeki farkındalığımı artırdı: "Geri dönüp bakınca hayatımda yaşadığun eniyi deneyimlerin dağlarda tırmanış yaptığım ... sahiden zor, tehlikeli ama elimden gelen bir şeyle meşgul olduğum zamanlara ait olduğunu görüyorum." Ölüme yaklaşırken pekiştirmeleri -beğenileri verıotwut' leri- düşünmüyor insan, diye düşündüm kendi kendime;akış anlarını düşünüyor.
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #32
Üçüncü Bölüm
Bu bölümde yazar uykunun öneminden bahsetmiş. Az uykunun birçok nörolojik ve bilişsel sorunlara yol açabileceiği anlatmış. Çoğumuzun atladığı nokta: Az uyuyup bir işe yüklenmek sanıldığının aksine bitkinlikten başka bir şey yapmaz, asıl yapılması gereken uykumuzu iyi alarak, geri kalan vaktimizi en verimli şekilde geçirebilmek. Ayrıca bu bölüm, Etkili insanların 7 alışkanlığı kitabı'ndaki "Baltanı bile" bölümünü anımsattı. Bu konuda bu bölümde yazarın bahsettiği altı çizili yerlerim:
"Bitkinliği ve bu bitkinliği [kafein gibi uyarıcılar yoluyla] tedavi etmeyi normal bir durum olarak görmeye alışarak büyümüşlerdi..
'Eyvah, uykudan yoksun kaldığına göre acilbir durum olmalı, kendini buna hazırlaman için gerekli fizyolojikdeğişimleri gerçekleştireyim hemen. Kan basıncını artınyorum.3Canın daha çok hazır yemek isteyecek, çabuk enerji için daha çokşeker almak isteyeceksin:• Kalp atışının hızını artırıyorum.'
Uyku eksikliği odaklanma becerimize neden bu ölçüde zarar veriyor?
Az uyuyan insanlarda uzun vadede bunama görülmesi riskinin daha fazla olmasının bundan kaynaklandığından şüphelenen bilim insanlan var.
Yatıp yatmamaya karar vereceğimiz noktada birzindelik kabarması yaşıyoruz: Oğlumun yaşadığı bu olsa gerek:)
Charles uyumadan önce maruz kaldığımızışık miktarını ciddi ölçüde sınırlamamız gerektiğini söylüyor. Roxanne telefonlarımızın birçoğumuziçin "bebeğimiz gibi" olduğunu belirtiyor. ''Taze ebeveynler olarakda bu varlık için tetikte olmamız gerektiğini hissediyoruz. Ona dilckat etmemiz gerektiği için pek derin uyumuyoruz. Çağrı bekleyenitfaiyeciler gibiyiz." Bir şey oldu mu acaba diye gerginlilc içindeyizsürekli. Telefonunuzu geceleri başka bir odada, görüp duyamayacağınız bir yerde şarja bırakmanız gerektiğini söylüyor Roxanne. Dahası yatak odanızın uygun sıcaklıkta -serin, neredeyse soğuk- olması gerekiyor. Çünkü uykuya dalmanız için vücudunuzun çekircleğinin soğuması gerekiyor. sıcaklık yüksek olduğunda bu soğumadaha uzun sürüyor.
Dikkat becerimizi artıracak olan bu bariz şeyleri neden yapamıyoruz? Bizi durduran kuvvetlerhangileri?
Bu bölümde yazar uykunun öneminden bahsetmiş. Az uykunun birçok nörolojik ve bilişsel sorunlara yol açabileceiği anlatmış. Çoğumuzun atladığı nokta: Az uyuyup bir işe yüklenmek sanıldığının aksine bitkinlikten başka bir şey yapmaz, asıl yapılması gereken uykumuzu iyi alarak, geri kalan vaktimizi en verimli şekilde geçirebilmek. Ayrıca bu bölüm, Etkili insanların 7 alışkanlığı kitabı'ndaki "Baltanı bile" bölümünü anımsattı. Bu konuda bu bölümde yazarın bahsettiği altı çizili yerlerim:
"Bitkinliği ve bu bitkinliği [kafein gibi uyarıcılar yoluyla] tedavi etmeyi normal bir durum olarak görmeye alışarak büyümüşlerdi..
'Eyvah, uykudan yoksun kaldığına göre acilbir durum olmalı, kendini buna hazırlaman için gerekli fizyolojikdeğişimleri gerçekleştireyim hemen. Kan basıncını artınyorum.3Canın daha çok hazır yemek isteyecek, çabuk enerji için daha çokşeker almak isteyeceksin:• Kalp atışının hızını artırıyorum.'
Uyku eksikliği odaklanma becerimize neden bu ölçüde zarar veriyor?
Az uyuyan insanlarda uzun vadede bunama görülmesi riskinin daha fazla olmasının bundan kaynaklandığından şüphelenen bilim insanlan var.
Yatıp yatmamaya karar vereceğimiz noktada birzindelik kabarması yaşıyoruz: Oğlumun yaşadığı bu olsa gerek:)
Charles uyumadan önce maruz kaldığımızışık miktarını ciddi ölçüde sınırlamamız gerektiğini söylüyor. Roxanne telefonlarımızın birçoğumuziçin "bebeğimiz gibi" olduğunu belirtiyor. ''Taze ebeveynler olarakda bu varlık için tetikte olmamız gerektiğini hissediyoruz. Ona dilckat etmemiz gerektiği için pek derin uyumuyoruz. Çağrı bekleyenitfaiyeciler gibiyiz." Bir şey oldu mu acaba diye gerginlilc içindeyizsürekli. Telefonunuzu geceleri başka bir odada, görüp duyamayacağınız bir yerde şarja bırakmanız gerektiğini söylüyor Roxanne. Dahası yatak odanızın uygun sıcaklıkta -serin, neredeyse soğuk- olması gerekiyor. Çünkü uykuya dalmanız için vücudunuzun çekircleğinin soğuması gerekiyor. sıcaklık yüksek olduğunda bu soğumadaha uzun sürüyor.
Dikkat becerimizi artıracak olan bu bariz şeyleri neden yapamıyoruz? Bizi durduran kuvvetlerhangileri?
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #33
@Mikan @sarahconnor @sudem34 @Sahihuban merhaba:) kitap nasıl gidiyor?
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #34
dikkatimizi dağıtan şeyleri olabildiğince uzaklaştırmak... çok önemli..
hatta birçok yerde çalışırken telefonu başka odaya bırkaın diyor. Ben de kendimde fark ediyorum 30 dk iş için 2 saat masa başında kalıyorum ve çoğu telefonla bölünüyor, geri dikkatimi toplayıp işe dönmek vs derken bir sürü zaman israfı oluyor. Bu hafta buna dikkat edeceğim. İlk hedefim bu olsun.
- Katılım
- 19 Şubat 2021
- Mesajlar
- 10.342
- Emoji Skoru
- 36.333
- Puanlar
- 598
- Yaş
- 40
- Konu Sahibi inciitanesi
- #35
yeni aldım
- Katılım
- 25 Mayıs 2013
- Mesajlar
- 14.542
- Emoji Skoru
- 21.779
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #36
Daha önce okudum bitirdim ben :)
- Katılım
- 23 Ekim 2018
- Mesajlar
- 16.877
- Emoji Skoru
- 39.269
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #37
2. Neden: Akış halinin ketlenmesi:
Yazar “Narsizmin bir dikkat bozulması olduğunu düşündüm- dikkatinizin sadece kendinize ve kendi egonuza dönük hale gelmesi.” Diyor bir kafede kitap okurken kulak misafiri olduğu bir diyaloğa dayanarak.
Ressamlar odaklanma halleri için “Kendimi akışa bırakıyorum.” Diyorlar.
Akışın amacı akışı devam ettirmek, bir doruk veya ütopya aramak değil, akışın içinde kalmak. Yukarı çıkmak değil devamlı akış halinde olmak; akışa devam etmek için yukarı çıkıyorsunuz.
Akış hali: yaptığınız şeye kendinizi kaptırıp benlik hissini tamamen kaybettiğiniz, zamanın ortadan kaybolur gibi olduğu, deneyimin kendisine aktığımız zamanlar.
Akışa ulaşmak için;
1-Tek bir hedef seçmeniz,
2-Hedefinizin sizin için anlamlı olduğuna emin olmanız,
3-Kendinizi becerilerinizin sınırına kadar zorlamaya çalışmanız gerekiyor.
Dikkat dağınıklığınızdan çıkışın daha etkili yolu akışınızı bulmaktan geçiyor.
Parçalanma bizi; küçültüyor, yüzeyselleştiriyor, asabileştiriyor, büzüyor.
Oysa akış bizi; büyütüyor, derinleştiriyor, sakinleştiriyor, genişletiyor.
Yavan ödüller için dans ederek dikkat becerisini körelten bir Skinner güvercini mi olmak istiyoruz yoksa Mihaly’nin sahiden önem taşıyan bir şey buldukları için konsantre olabilen ressamları gibi mi?
Yazar “Narsizmin bir dikkat bozulması olduğunu düşündüm- dikkatinizin sadece kendinize ve kendi egonuza dönük hale gelmesi.” Diyor bir kafede kitap okurken kulak misafiri olduğu bir diyaloğa dayanarak.
Ressamlar odaklanma halleri için “Kendimi akışa bırakıyorum.” Diyorlar.
Akışın amacı akışı devam ettirmek, bir doruk veya ütopya aramak değil, akışın içinde kalmak. Yukarı çıkmak değil devamlı akış halinde olmak; akışa devam etmek için yukarı çıkıyorsunuz.
Akış hali: yaptığınız şeye kendinizi kaptırıp benlik hissini tamamen kaybettiğiniz, zamanın ortadan kaybolur gibi olduğu, deneyimin kendisine aktığımız zamanlar.
Akışa ulaşmak için;
1-Tek bir hedef seçmeniz,
2-Hedefinizin sizin için anlamlı olduğuna emin olmanız,
3-Kendinizi becerilerinizin sınırına kadar zorlamaya çalışmanız gerekiyor.
Dikkat dağınıklığınızdan çıkışın daha etkili yolu akışınızı bulmaktan geçiyor.
Parçalanma bizi; küçültüyor, yüzeyselleştiriyor, asabileştiriyor, büzüyor.
Oysa akış bizi; büyütüyor, derinleştiriyor, sakinleştiriyor, genişletiyor.
Yavan ödüller için dans ederek dikkat becerisini körelten bir Skinner güvercini mi olmak istiyoruz yoksa Mihaly’nin sahiden önem taşıyan bir şey buldukları için konsantre olabilen ressamları gibi mi?
- Katılım
- 17 Mart 2010
- Mesajlar
- 30.914
- Emoji Skoru
- 78.386
- Puanlar
- 1.123
- Konu Sahibi inciitanesi
- #38
Balım ben daha başlamadım
Elimdeki kitabı da bitirmem lazım.
Ocak mi son Tülay kök grubunda
- Katılım
- 29 Ocak 2017
- Mesajlar
- 5.100
- Emoji Skoru
- 9.544
- Puanlar
- 198
- Konu Sahibi inciitanesi
- #39
4. Bölüm: Uzun süreli okumanın kaybolması
Bu bölümde yazar, kitap okumak üzerine araştırtırmalardan bahsediyor. İlk olarak kitap okuma oranlarının gittikçe arttığından ve günümüzde amerikalıların yaklaşık yarısının yılda bir kitap bile okumadığını belirtiyor. Ekran okuması ve kağıttan okumanın da bariz afrkları olduğunu açıklıyor. Çalışmalarda ekrandan okunduğunda anlaşılma oranı çok daha düşük olarak tespit edilmiş. Ekrandan okurken tarama- göz gezdirmeye daha yatkın oluyormuşuz. Ve derinlemesine okuma yetimizi gittikçe kaybediyormuşuz, tıpkı kilo aldıkça spor yapmamızın daha zorlaşması gibi..
Bu bölümde benim için en dikkat çekici yer kurmaca okuyanların empati gücünün bariz şekilde arttığının tespit edilmesi. Aynı durum kurmaca dışı kitap okuyanlarda saptanmamış. Yazar ayrıca bu durumu da belirtmiş empati gücü yüksek olanlar da kurmaca okumaya yatkın olabilir, bu durumu da akılda tutmak gerekir. Hatta bir yerde empatiyi kurmaca okumak kadar geliştiren bir ilaç geliştirilse?? diye değinilerek kurmacanın gücü bir kere daha vurgulanmış.
Hepimiz aynı gemideyiz ve tek başına çıkmamız mümkün değil, birbirimize omuz vererek birlikte güçlenmeliyiz...
Bu bölümde yazar, kitap okumak üzerine araştırtırmalardan bahsediyor. İlk olarak kitap okuma oranlarının gittikçe arttığından ve günümüzde amerikalıların yaklaşık yarısının yılda bir kitap bile okumadığını belirtiyor. Ekran okuması ve kağıttan okumanın da bariz afrkları olduğunu açıklıyor. Çalışmalarda ekrandan okunduğunda anlaşılma oranı çok daha düşük olarak tespit edilmiş. Ekrandan okurken tarama- göz gezdirmeye daha yatkın oluyormuşuz. Ve derinlemesine okuma yetimizi gittikçe kaybediyormuşuz, tıpkı kilo aldıkça spor yapmamızın daha zorlaşması gibi..
Bu bölümde benim için en dikkat çekici yer kurmaca okuyanların empati gücünün bariz şekilde arttığının tespit edilmesi. Aynı durum kurmaca dışı kitap okuyanlarda saptanmamış. Yazar ayrıca bu durumu da belirtmiş empati gücü yüksek olanlar da kurmaca okumaya yatkın olabilir, bu durumu da akılda tutmak gerekir. Hatta bir yerde empatiyi kurmaca okumak kadar geliştiren bir ilaç geliştirilse?? diye değinilerek kurmacanın gücü bir kere daha vurgulanmış.
Hepimiz aynı gemideyiz ve tek başına çıkmamız mümkün değil, birbirimize omuz vererek birlikte güçlenmeliyiz...
- Katılım
- 23 Ekim 2018
- Mesajlar
- 16.877
- Emoji Skoru
- 39.269
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi inciitanesi
- #40
3. Neden: Fiziksel ve zihinsel bitkinliğin artması
Bu bölüm başlı başına uykunun önemi üzerine. Uykuya dair özellikle “Dünyanın en yalnız beyni” kitabından öğrendiğim bilgileri bir kez daha okumuş oldum.
Şu kısım beni etkiledi. Güneş batmaya başladığında enerji artışı oluyormuş. Buna “zindelik kabarması “ deniyor. Atalarımız için önemli bir işlevi varmış bu durumun. Güneş batmaya yakın çadırlarını kurmak, günü sonlandırmak için gerekli enerjiymiş bu.
Lakin günümüzde yapay ışık yüzünden günbatımı zamanına kendimiz karar veriyoruz. Uyuyacağımız zaman ışıkları, ekran ışığını kapatıyoruz. Ama o anda fiziksel bir süreci tetikliyoruz. İçimizde enerji patlaması olurken uyumaya çalışıyoruz.
Yatmadan önceki en az iki saat boyunca ekranların mavi ışığından uzak durmamız gerekiyor. Bölümün sonunda ne yapmamız gerektiğini hepimizin bir düzeyde zaten bildiğimizi söylüyor yazar:
Bu bölüm başlı başına uykunun önemi üzerine. Uykuya dair özellikle “Dünyanın en yalnız beyni” kitabından öğrendiğim bilgileri bir kez daha okumuş oldum.
Şu kısım beni etkiledi. Güneş batmaya başladığında enerji artışı oluyormuş. Buna “zindelik kabarması “ deniyor. Atalarımız için önemli bir işlevi varmış bu durumun. Güneş batmaya yakın çadırlarını kurmak, günü sonlandırmak için gerekli enerjiymiş bu.
Lakin günümüzde yapay ışık yüzünden günbatımı zamanına kendimiz karar veriyoruz. Uyuyacağımız zaman ışıkları, ekran ışığını kapatıyoruz. Ama o anda fiziksel bir süreci tetikliyoruz. İçimizde enerji patlaması olurken uyumaya çalışıyoruz.
Yatmadan önceki en az iki saat boyunca ekranların mavi ışığından uzak durmamız gerekiyor. Bölümün sonunda ne yapmamız gerektiğini hepimizin bir düzeyde zaten bildiğimizi söylüyor yazar:
- yavaşlamak
- aynı anda tek bir iş yapmak
- daha fazla uyumak.
Benzer Konular
