Evet iyi bir hafta erken değildi en azından ama olana care yok işte. Baya bir zor oldu. Devlet hastanesinin rezilliğiydi, her hastane öyle midir bilmem. Kimse yoktu yanımda, ilgilenen tek bir kişi bile. Açılmam yoktu hiç, sancı alacağım sabah nişanım gelmişti. Sancıdan yaklaşık 7 saat sonra şakır şakır kanamam başladı öyle böyle değil. Bacaklarımdan aktı oluk oluk. Kimse bağırmama çağırmama bakmadı, gelen olmadı. 10 saat sonunda ben yine bağırarak uyardım baskı hissediyorum diye, kafası iyice dayanmıştı. Benim dememle kontrol edip doğuma aldılar. Psikolojim çok bozuldu. Terslemeleri bir yandan, ilgisizlikleri bir yandan. Herhalde çıkamayacam dedim.