Düşük Süreci, Yöntemi ve Kadın Psikolojisi

Herkese Merhaba,
1 hafta önce 13 haftalık bebeğim karnımda öldüğü için düşük yapmam gerektiği söylendi. Bu süreçte beni en çok zorlayan ne ile karşılaşacağım konusunda hiçbir fikrim olmadığı için yaşadığım panik ve sonrası kalan travmam oldu. İlaçla müdahale yapılacağı söylendi ve aynı gün hastaneye yattım. bu arada doktoruma cerrahi müdahalenin mümkün olup olmadığını, yaşadığım ruhsal çöküntü üzerine bir de bedenen yıpranmak istemediğimi belirttiğimde, o en son çare dedi. Belki Ankara ya da İstanbul'da özel klinikler yapar ama burada söz konusu değil dedi. Ben de başıma ne geleceğini bilmeden bir an önce bitsin diye beni bir cesaretle ve gözü karalık aldı ve hastaneye yattım. Bu arada İlk gebeliğimdi ve yaşım 41. İlk gün gittiğim gibi rahime iğne yaptılar ve balon taktılar. Sadece ilaç verileceğini düşündüğüm için şok oldum ve canım hem takarken hem de iğnede çok acıdı, kanama başladı. Balon o kadar ilkel bir yöntem ki insanın bunu yapması yaradılışına ters. Rahimde balonu şişiriyorlar bacağından ayak bileğine boydan boya hortum geliyor ve sabitleniyor. Ardından durmadan yürü diyorlar. Adım attıkça balon rahimi çekiyor., adeta çin işkencesi gibi. Kim kendi canını acıtmak için yürür ki!.ayağa kalktıkça acıdan bayıldım ve tansiyonum düştü istifra ettim. Dahası rahim 1 mm bile açılmadı. Sonra ağrı için serum bağladılar, regl ağrısının 3 katı yaklaşık hem bel hem karnımda hissettim ve biraz da sırt ağrısı yaptı. Gece 12 olmuştu sürekli ağrı çekiyordum ve rahimi elle kontrole geldikçe balonun acısı yanına birde elleri acı çektiriyordu. Artık doktor da dayanamadı bu gece bacağından serbest bırakın balonu dinlensin dedi. Ama sabaha kadar ağrım devam etti. 22 saattir ağrım ve kanamam vardı. Ertesi gün kimse odaya girmesin diye dua ediyorum çünkü her yeni şey can acıtıyordu. Saat 12.30 gibi bir asistan geldi ağızdan ve vajinal Mifepriston ve Misoprostol verdiler. 20 dakika sürmedi bebeğim çıktı. Düğmeye bastım odaya geldiler. Pleasenta da gelmesi lazım gelmezse ameliyata alıcaz dediler. Bitti sanıyorken yeniden gücümü toplayıp, uğraşmaya başladım. 10 dakika sonra da plesenta geldi. Geldiler ve şimdi seni ameliyata alacağız dediler. Plesenta da geldi neden ameliyat oluyorum diye sordum. İçeride hiçbir şey kalmaması lazım ve şuan çok kan kaybediyorsun farkında değilsin dediler.Sanıyorum ki kanama normal ama değilmiş durmayınca apar topar ameliyata aldılar. Genel anestezi için hazırlandık tam başlayacak, birşey yemedin değil mi diye sordu anestezi uzmanı. Saat 12'de yoğurt ve 1 kaşık pilav yedim dedim. Ameliyathane de bir bağrış koptu, kadın doğumculara anestezi uzmanı kızmaya başladı. 6 saat aç olması lazım az kalsın genel anestezi yapıyordum diye. (Yemek yememem gerektiğini söylemeyi unutmuşlar) Kadın doğumcular çok yoğun kanaması 2 saat dayanamaz diyor. Bu arada kan grubumdan kan ayrılmasını istiyorlar. Birisi çıktı ve anestezi olmadan yapalım dedi! Ben bağırmaya başladım yeter artık bu kadar acı çekmek istemiyorum kabul etmiyorum anestezi olmadan yapılmasını diye. Uzman doktoru aradılar ve spinal anestezi yaptılar. 5 dakika değil yaklaşık 10 dakika sürdü ve kanamayı durdurmakta güçlük çektiler çünkü herşeyi duyuyordum. Bebeğimi kaybetmenin üzüntüsü tüm bebeğini kaybeden annelerin de hissettiği gibi çok derin bir acı içine saplanıp kalıyor, ağlaya ağlaya yaşıyorsun. Tüm bunları anlatmamdaki asıl amacım bu gibi süreçler yaşayan kadınların belirsizlik içinde hiçbir bilgi vermeden bir odaya kapatılıp günlerce sancı ve acı ile düşük yapmasının beklenmesinin ne kadar travmatik olduğunu paylaşmaktı. Neler yaşayabileceğimizi bize bir el kitabı ya da bilgilendirme formu ile anlatılması gerektiğini düşünüyorum. Sanki bebeğimi kaybetmem benim suçummuş gibi bir odada bir başıma ne ile karşılacağımı bilmeden korku içinde bırakıldığımı hissettim. İsterdim ki uygulanacak her yöntem sırasıyla yazılsın ve bu yöntemler uygulanırken neler olabileceği yazılsın. Bilinmezlik her insanı korkutur. Kimse aynı acıyı yaşamasın ancak mecbur kalırsanız lütfen size neler yapılacak, odanız nasıl olacak (odanın bir penceresi ve içerisinde Wc'si yoktu), yanınızda birinin kalması gerekir mi ya da izin verilir mi, sırasıyla hangi yöntemler yapılacak ve bunları yaparken neler yaşayacaksınız, ameliyat gerekir mi. Lütfen detaylıca sorun öğrenmeye çalışın ve içinize yatmıyorsa orada bu işlemi yapmayın. Ben doğuda görevdeyim Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yaptım. Ancak bilseydim tüm bunları tam teşekküllü özel bir hastanede batıda bir hastanede yapardım. Benimle aynı şeyleri yaşayan herkese sarılıyorum, bu durumla karşılaşmış ve ne yapacağını bilmeyen tüm kız kardeşlerime bu yazı umarım bir nebze yardımcı olur. Sevgiyle..

Ben de ilk hamileligimde düşük yaptım. Suan çocuk sahibi olmaya çalışıyorum. Güvenilir diye prof bir doktora gidiyordum kontrollerim için. 5. Ayima girdiğimin ilk günü karın ağrısı ve hafif kanama ile eşimi çağırdım hastaneye gittik. Eşim tekerlekli sandalye ile acile soktu, acil de bir kan sonuçlarıniz gelsin ksdin doğuma sevk edelim dediler. Beni tekrsr dışarı aldılar ve ben acil kapısı önünde bekledim .Bir anda suyum geldi ve kusmaya başladım eşim acil duvarlarını yumrukladi beni daha sonra kadın doğuma aldılar. Ultrasonda bakıldı suyum zaten neredeyse hepsi boşalmış kalp atışı yavaşlamis ama hala yaşıyordu düşer yatış yapın düşmesini bekleyin dedi. O kadar çok ağladım ki o psikolojiyle Allah belasjni versin o gün ki nöbetçi doktorun. Daha sonra yatısjm yapıldı düşsün diye bekledim 5 aylık bebekte kucuk değil cinsiyetini bile öğrenmiştim.suni sancı vermek istediler kabul etmedim daha sonra düştüğünü hissettim çağırdım.geldiler ameliyathane sayılmayan bir yere gittim ikizi icerde kalmış onu alacaklarını söylediler küçük bir işlem diye o iğrenç iki bacağını açıp yattığın yere yattım bana hiç bir uyuşturucu bir şey yapmadan içimi temizleye kalktılar o kadar çok canım acıdı ki sanki biri kürekle rahmimi oyuyor gibi hissettim. Son çığlıklarıma eşim dayanamayıp kadin doğumdan içeri girdi koridorda bağırarak beni arıyor sesini duyuyorum anestezi olmadan yapmak istemiyorumm diye bağırdım eşimin de sert tavırla karşısın da beni ameliyathaneye indirip anestezi ile kürtaj yaptılar. Eşim dakika tutmuş sadece 13 dakika sürmüş bayıltipj işlemi yapıp kapıda beni aldığı süre zarfı. 13 dakika için neden bu acı çektirme merakı? Eşim şikayetçi olmak için acilde ki doktor ile.konustu acilde ki doktor abi isterseniz şikayetçi olun suyu gelen bir kadını acil önünde bekletemez kanları gelsin diye ,direk yatis yapması gerekir ben kadın doğumu aradım kanları gelsin bakarız öf demiş telefonda umursamaz tavırla. Hemen davacı olduk . Hala sonuçlanacak diye bekliyoruz. Ve bu şahıs hala o hastanede görev yapıyor.

busendnz .!.:

Ben de ilk hamileligimde düşük yaptım. Suan çocuk sahibi olmaya çalışıyorum. Güvenilir diye prof bir doktora gidiyordum kontrollerim için. 5. Ayima girdiğimin ilk günü karın ağrısı ve hafif kanama ile eşimi çağırdım hastaneye gittik. Eşim tekerlekli sandalye ile acile soktu, acil de bir kan sonuçlarıniz gelsin ksdin doğuma sevk edelim dediler. Beni tekrsr dışarı aldılar ve ben acil kapısı önünde bekledim .Bir anda suyum geldi ve kusmaya başladım eşim acil duvarlarını yumrukladi beni daha sonra kadın doğuma aldılar. Ultrasonda bakıldı suyum zaten neredeyse hepsi boşalmış kalp atışı yavaşlamis ama hala yaşıyordu düşer yatış yapın düşmesini bekleyin dedi. O kadar çok ağladım ki o psikolojiyle Allah belasjni versin o gün ki nöbetçi doktorun. Daha sonra yatısjm yapıldı düşsün diye bekledim 5 aylık bebekte kucuk değil cinsiyetini bile öğrenmiştim.suni sancı vermek istediler kabul etmedim daha sonra düştüğünü hissettim çağırdım.geldiler ameliyathane sayılmayan bir yere gittim ikizi icerde kalmış onu alacaklarını söylediler küçük bir işlem diye o iğrenç iki bacağını açıp yattığın yere yattım bana hiç bir uyuşturucu bir şey yapmadan içimi temizleye kalktılar o kadar çok canım acıdı ki sanki biri kürekle rahmimi oyuyor gibi hissettim. Son çığlıklarıma eşim dayanamayıp kadin doğumdan içeri girdi koridorda bağırarak beni arıyor sesini duyuyorum anestezi olmadan yapmak istemiyorumm diye bağırdım eşimin de sert tavırla karşısın da beni ameliyathaneye indirip anestezi ile kürtaj yaptılar. Eşim dakika tutmuş sadece 13 dakika sürmüş bayıltipj işlemi yapıp kapıda beni aldığı süre zarfı. 13 dakika için neden bu acı çektirme merakı? Eşim şikayetçi olmak için acilde ki doktor ile.konustu acilde ki doktor abi isterseniz şikayetçi olun suyu gelen bir kadını acil önünde bekletemez kanları gelsin diye ,direk yatis yapması gerekir ben kadın doğumu aradım kanları gelsin bakarız öf demiş telefonda umursamaz tavırla. Hemen davacı olduk . Hala sonuçlanacak diye bekliyoruz. Ve bu şahıs hala o hastanede görev yapıyor.

Genişletmek için tıkla...

geçmiş olsun inanın çok üzüldüm. Anestezi olmadan ameliyat etmeye çalışmak, sağlık durumu riskli bir anneyi hastane kapasında bekletmek asla kabul edilebilir değil. Yavrularını kaybettiği için ruhsal çöküntü yaşayan bir anneye hele bu kadar empatiden yoksun yaklaşmaları insani değil. Tek çekinceleri şikayet edilmek, hiçbirimizin ne yaşadığı umurlarında değil, robotlaşmışlar. Dilerim ki en kısa zamanda sağlıkla yavrunuza kavuşun ve onun sevgisi herşeyi unuttursun size. Sevgiyle

Bende ikinci bebeğimi su gelmesinden dolayı 16. haftada kaybettim. Suyu bittiği halde kalbi atıyordu ve o şekilde birkaç hafta kalmış içerde ancak gelişim göstermiyordu. Doktorlar büyüyüp gelişmesi mümkün değil bu haftalarda deyince mecburen imza atıp sonlandırma kararı almak zorunda kaldık. Bu süreç bile psikolojik olarak çok zordu. 5 gün yattım hastanede, her sabah bütün hamileler sıraya girip kontrol ediliyordu o sıraları beklerken baygınlık geçirdim. En sonunda düşüğü dil altından bir hap vererek başlattılar. 4-5 saat sancı çektim en son dayanılmayacak dereceye gelince doğumhaneye aldılar beni tekerlekli sandalyeden ayağa kalktığım an kayıp gittiğini hissettim bebeğimin. Sonrası da fiziksel olarak çok zordu bebeği aldılar plesantayı aldılar kurbanlık koyun gibi yatıyorum kimse bana bişey demiyor vasıfsız bir hasta bakıcı sen niye varis çorabı giymedin ayakkabın ayağında çıktın çatala diye beni azarladı orda. Bağırıp ağlamalarımı duyan bütün kadın erkek hasta bakıcılar tiyatro gösterisi izler gibi gelip baktılar meraktan ne oluyormuş diye. Bir kadın olarak mahremiyetinin bu kadar ayaklar altına alınıp aşağılandığını o ana kadar hiç hissetmemiştim. Sonra herkes gitti (kanamam bitsin diyeymiş) 1 saat soğuktan titreye titreye çatalda bekledim. Sonra zahmet edip bir doktor geldi ve anestesisiz kazıya kazıya kürtaj yaptı. Aradan 3 sene geçti ama unutmuyorum unutamıyorum hakkımı da helal etmiyorum bu süreci bu şekilde yaşamama sebep olanlara

Hufezaa .!.:

Bende ikinci bebeğimi su gelmesinden dolayı 16. haftada kaybettim. Suyu bittiği halde kalbi atıyordu ve o şekilde birkaç hafta kalmış içerde ancak gelişim göstermiyordu. Doktorlar büyüyüp gelişmesi mümkün değil bu haftalarda deyince mecburen imza atıp sonlandırma kararı almak zorunda kaldık. Bu süreç bile psikolojik olarak çok zordu. 5 gün yattım hastanede, her sabah bütün hamileler sıraya girip kontrol ediliyordu o sıraları beklerken baygınlık geçirdim. En sonunda düşüğü dil altından bir hap vererek başlattılar. 4-5 saat sancı çektim en son dayanılmayacak dereceye gelince doğumhaneye aldılar beni tekerlekli sandalyeden ayağa kalktığım an kayıp gittiğini hissettim bebeğimin. Sonrası da fiziksel olarak çok zordu bebeği aldılar plesantayı aldılar kurbanlık koyun gibi yatıyorum kimse bana bişey demiyor vasıfsız bir hasta bakıcı sen niye varis çorabı giymedin ayakkabın ayağında çıktın çatala diye beni azarladı orda. Bağırıp ağlamalarımı duyan bütün kadın erkek hasta bakıcılar tiyatro gösterisi izler gibi gelip baktılar meraktan ne oluyormuş diye. Bir kadın olarak mahremiyetinin bu kadar ayaklar altına alınıp aşağılandığını o ana kadar hiç hissetmemiştim. Sonra herkes gitti (kanamam bitsin diyeymiş) 1 saat soğuktan titreye titreye çatalda bekledim. Sonra zahmet edip bir doktor geldi ve anestesisiz kazıya kazıya kürtaj yaptı. Aradan 3 sene geçti ama unutmuyorum unutamıyorum hakkımı da helal etmiyorum bu süreci bu şekilde yaşamama sebep olanlara

Genişletmek için tıkla...

Merhaba bende dört ay önce aynı sebeple gebeliğim sonlandırıldı hep aradım forumlarda benim gibi acıyı yaşayan var mı diye tesadüf çıktınız karşıma aynı acilari yaşadım unutamıyorum 16 haftada suyum gelmişti su kalmamisti düşük yaptırdilar oğlum olucakti üç yıldır evliyim çocuğum yok çok üzülüyorum açım hiç geçmedi sizinle konuşmak istedim

Hufezaa .!.:

Bende ikinci bebeğimi su gelmesinden dolayı 16. haftada kaybettim. Suyu bittiği halde kalbi atıyordu ve o şekilde birkaç hafta kalmış içerde ancak gelişim göstermiyordu. Doktorlar büyüyüp gelişmesi mümkün değil bu haftalarda deyince mecburen imza atıp sonlandırma kararı almak zorunda kaldık. Bu süreç bile psikolojik olarak çok zordu. 5 gün yattım hastanede, her sabah bütün hamileler sıraya girip kontrol ediliyordu o sıraları beklerken baygınlık geçirdim. En sonunda düşüğü dil altından bir hap vererek başlattılar. 4-5 saat sancı çektim en son dayanılmayacak dereceye gelince doğumhaneye aldılar beni tekerlekli sandalyeden ayağa kalktığım an kayıp gittiğini hissettim bebeğimin. Sonrası da fiziksel olarak çok zordu bebeği aldılar plesantayı aldılar kurbanlık koyun gibi yatıyorum kimse bana bişey demiyor vasıfsız bir hasta bakıcı sen niye varis çorabı giymedin ayakkabın ayağında çıktın çatala diye beni azarladı orda. Bağırıp ağlamalarımı duyan bütün kadın erkek hasta bakıcılar tiyatro gösterisi izler gibi gelip baktılar meraktan ne oluyormuş diye. Bir kadın olarak mahremiyetinin bu kadar ayaklar altına alınıp aşağılandığını o ana kadar hiç hissetmemiştim. Sonra herkes gitti (kanamam bitsin diyeymiş) 1 saat soğuktan titreye titreye çatalda bekledim. Sonra zahmet edip bir doktor geldi ve anestesisiz kazıya kazıya kürtaj yaptı. Aradan 3 sene geçti ama unutmuyorum unutamıyorum hakkımı da helal etmiyorum bu süreci bu şekilde yaşamama sebep olanlara

Genişletmek için tıkla...

Kalbi atsn yavrumdan vazgeçmek çok zor oldu çatlatma iğnesi ile kalmıştım bana gelişmez enfeksiyon olur rahmine kadsr alınır denilince bir hafta bekleyip düşük yaptrdilar doğum gibi oldu tabi hemen düşmedi çok zor acı gün derine girmek istemiyorum mezarı var ağlarım hep keşke bı çaresi olsaydı sizde konuşmak isterseniz yazın bans lütfen ben hiç sebep bulamadım suyun neyden geldiğine bu kadsr erken bı ayda yine aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum

karanfil76 .!.:

Kalbi atsn yavrumdan vazgeçmek çok zor oldu çatlatma iğnesi ile kalmıştım bana gelişmez enfeksiyon olur rahmine kadsr alınır denilince bir hafta bekleyip düşük yaptrdilar doğum gibi oldu tabi hemen düşmedi çok zor acı gün derine girmek istemiyorum mezarı var ağlarım hep keşke bı çaresi olsaydı sizde konuşmak isterseniz yazın bans lütfen ben hiç sebep bulamadım suyun neyden geldiğine bu kadsr erken bı ayda yine aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum

Genişletmek için tıkla...

Sizin de başınız sağolsun, Rabbim hayırlı bir evlatla sağ salim doldursun kucağınızı. İlk de olsa ikinci de olsa evlat acısı farketmiyor benim ikinci çocuğumdu ama o kadar sene geçmesine rağmen kalbimde sızısı geçmedi. Bende aynı şekilde neden oldu kese neden zarar gördü de suyum geldi sebebini tam olarak hiç bilemedim. O korku hep oluyor ama olumlu düşünüp teskin olmaktan başka çare kalmıyor günün sonunda

Hufezaa .!.:

Sizin de başınız sağolsun, Rabbim hayırlı bir evlatla sağ salim doldursun kucağınızı. İlk de olsa ikinci de olsa evlat acısı farketmiyor benim ikinci çocuğumdu ama o kadar sene geçmesine rağmen kalbimde sızısı geçmedi. Bende aynı şekilde neden oldu kese neden zarar gördü de suyum geldi sebebini tam olarak hiç bilemedim. O korku hep oluyor ama olumlu düşünüp teskin olmaktan başka çare kalmıyor günün sonunda

Genişletmek için tıkla...

Amin sağol rabbim seni de güldürsün inşallah evlat acısı o kadar zor ki rabbim kimseye yaşatmasın.Her gün her saat içimde sizi oluyor bu acı nasıl geçecek bu acıyla nasıl baş edicem bilmiyorum doktorlar size o dönem bişe dediler mi bu sebepten olur diye ve tekrar eder mi diye

karanfil76 .!.:

Amin sağol rabbim seni de güldürsün inşallah evlat acısı o kadar zor ki rabbim kimseye yaşatmasın.Her gün her saat içimde sizi oluyor bu acı nasıl geçecek bu acıyla nasıl baş edicem bilmiyorum doktorlar size o dönem bişe dediler mi bu sebepten olur diye ve tekrar eder mi diye

Genişletmek için tıkla...

Net bişey söylemediler enfeksiyon oluşup bundan dolayı kese zarar görmüş olabilir diye bir ihtimal söyledi kendi doktorum ama kesin bir tanı konmadı. benim hamileliğim başından beri kanamalı geçiyordu 11. haftada yoğun bir kanamayla acile gitmiştim hatta düzenli olarak progesteron da kullanıyordum. Belki de sağlıklı bir gebelik değildi bilmiyorum

Hufezaa .!.:

Net bişey söylemediler enfeksiyon oluşup bundan dolayı kese zarar görmüş olabilir diye bir ihtimal söyledi kendi doktorum ama kesin bir tanı konmadı. benim hamileliğim başından beri kanamalı geçiyordu 11. haftada yoğun bir kanamayla acile gitmiştim hatta düzenli olarak progesteron da kullanıyordum. Belki de sağlıklı bir gebelik değildi bilmiyorum

Genişletmek için tıkla...

Benim 10.haftada lekelenme olmuştu iki hafta kadar ama bana progestan desteği verilmedi hep normal denilmişti kesede bişey yok diye haktan hayırlısı çok üzgünüm sizin adınıza da umarım rabbim bir evlat nasip eder ardından tüm acıları unutturur

busendnz .!.:

Ben de ilk hamileligimde düşük yaptım. Suan çocuk sahibi olmaya çalışıyorum. Güvenilir diye prof bir doktora gidiyordum kontrollerim için. 5. Ayima girdiğimin ilk günü karın ağrısı ve hafif kanama ile eşimi çağırdım hastaneye gittik. Eşim tekerlekli sandalye ile acile soktu, acil de bir kan sonuçlarıniz gelsin ksdin doğuma sevk edelim dediler. Beni tekrsr dışarı aldılar ve ben acil kapısı önünde bekledim .Bir anda suyum geldi ve kusmaya başladım eşim acil duvarlarını yumrukladi beni daha sonra kadın doğuma aldılar. Ultrasonda bakıldı suyum zaten neredeyse hepsi boşalmış kalp atışı yavaşlamis ama hala yaşıyordu düşer yatış yapın düşmesini bekleyin dedi. O kadar çok ağladım ki o psikolojiyle Allah belasjni versin o gün ki nöbetçi doktorun. Daha sonra yatısjm yapıldı düşsün diye bekledim 5 aylık bebekte kucuk değil cinsiyetini bile öğrenmiştim.suni sancı vermek istediler kabul etmedim daha sonra düştüğünü hissettim çağırdım.geldiler ameliyathane sayılmayan bir yere gittim ikizi icerde kalmış onu alacaklarını söylediler küçük bir işlem diye o iğrenç iki bacağını açıp yattığın yere yattım bana hiç bir uyuşturucu bir şey yapmadan içimi temizleye kalktılar o kadar çok canım acıdı ki sanki biri kürekle rahmimi oyuyor gibi hissettim. Son çığlıklarıma eşim dayanamayıp kadin doğumdan içeri girdi koridorda bağırarak beni arıyor sesini duyuyorum anestezi olmadan yapmak istemiyorumm diye bağırdım eşimin de sert tavırla karşısın da beni ameliyathaneye indirip anestezi ile kürtaj yaptılar. Eşim dakika tutmuş sadece 13 dakika sürmüş bayıltipj işlemi yapıp kapıda beni aldığı süre zarfı. 13 dakika için neden bu acı çektirme merakı? Eşim şikayetçi olmak için acilde ki doktor ile.konustu acilde ki doktor abi isterseniz şikayetçi olun suyu gelen bir kadını acil önünde bekletemez kanları gelsin diye ,direk yatis yapması gerekir ben kadın doğumu aradım kanları gelsin bakarız öf demiş telefonda umursamaz tavırla. Hemen davacı olduk . Hala sonuçlanacak diye bekliyoruz. Ve bu şahıs hala o hastanede görev yapıyor.

Genişletmek için tıkla...

Bende daha 3 hafta önce aynı şeyi yaşadım. Hamileliğin başından beri kanamalarım oluyordu. O yüzden 1 aydır hastanede yatıyordum. 5 aylıkken 21. Haftada suyun bitmiş, aktif su gelişi var dediler. Bu yasanilandan yarım saat sonra sancı başladı ve 45 dk sonra düşük kendiliğinden oldu. Tabi sonra beni de anestezi yapmadan kürtaj ettiler. Bedenen ve ruhen zordu. Neden bunlar yaşandı diye sorguladim. Demekki yaşanması gerekiyordu. Daha unutamadım. Yaşadıklarımiz aynı olunca aglayarak yazmak istedim. İnşallah atlatırız bu travmayı.

Korkmaz87 .!.:

Bende daha 3 hafta önce aynı şeyi yaşadım. Hamileliğin başından beri kanamalarım oluyordu. O yüzden 1 aydır hastanede yatıyordum. 5 aylıkken 21. Haftada suyun bitmiş, aktif su gelişi var dediler. Bu yasanilandan yarım saat sonra sancı başladı ve 45 dk sonra düşük kendiliğinden oldu. Tabi sonra beni de anestezi yapmadan kürtaj ettiler. Bedenen ve ruhen zordu. Neden bunlar yaşandı diye sorguladim. Demekki yaşanması gerekiyordu. Daha unutamadım. Yaşadıklarımiz aynı olunca aglayarak yazmak istedim. İnşallah atlatırız bu travmayı.

Genişletmek için tıkla...

Ayni seyleri yasamak cok uzucu Sizde nasil oldu bilmiyorum ama ben o kadar sahiplenmisim ki dusuk yaptigim ertesi gunu sütüm gelmeye başladı. Göğüslerim sisti bezlerle bagladim süt gelmesjn diye cok acıydı benim icin . Travmami atlatmanın tek bir yolu vardı o da yeniden hamile kalmaktı benim için. Şükür 2 gün önce hamile olduğumu öğrendim

busendnz .!.:

Ayni seyleri yasamak cok uzucu Sizde nasil oldu bilmiyorum ama ben o kadar sahiplenmisim ki dusuk yaptigim ertesi gunu sütüm gelmeye başladı. Göğüslerim sisti bezlerle bagladim süt gelmesjn diye cok acıydı benim icin . Travmami atlatmanın tek bir yolu vardı o da yeniden hamile kalmaktı benim için. Şükür 2 gün önce hamile olduğumu öğrendim

Genişletmek için tıkla...

Bende sahiplenmistim ama ben düşükten sonra hemen dostinex diye sütun gelmesini engellemek için ilaç kullandim. Zor günlerdi. Zor da olsa geçti. Ve hala nedeni bilmiyorum diyebilirim. Bu arada sizin adınıza çok sevindim. Rabbim sağlıkla hayırla zamanında kucağınıza almayı nasip etsin.

Korkmaz87 .!.:

Bende sahiplenmistim ama ben düşükten sonra hemen dostinex diye sütun gelmesini engellemek için ilaç kullandim. Zor günlerdi. Zor da olsa geçti. Ve hala nedeni bilmiyorum diyebilirim. Bu arada sizin adınıza çok sevindim. Rabbim sağlıkla hayırla zamanında kucağınıza almayı nasip etsin.

Genişletmek için tıkla...

Amin Rabbım hepimize nasip etsin

Çoğu msjları gözlerim dolu okudum bende iki kere kürtaj birkaç kere kimyasal yaşayan birisi olarak kalbime dokundu yazılanlar Bizlere güç kuvvet veren Rabbime şükür ama bende de büyük travma kaldı bu süreçler çok ağır ve sadce yaşayan kişinin anlayacağı birşey.Birdaha böyle şeyler yaşamayız inşallah sağlıkla kolaylıkla olur herşey biizm için dilerim şuan tekrar hamileyim çok korkuyorum aynı şeyler olursa diye