Selam kızlar,içimi dökmek istedim yine...
özür dilerim sizleri bayıyorsam... 2 gündür doğru düzgün uyuyamıyordum stresten, bugün biraz uyumuşum, şu anda işteyim çalışıyorum, bunları anlatacak birini bulamadım daha doğrusu insanların bu kadar işi gücü varken kimseyi üzmek yormak istemedim
bugün sabah babam kardeşimi servise götürmek için aşağı indi, bir süre sonra annemi serviste görevli abla aradı servis kaza yapmış gelemeyeceğiz çocukları da başka araçlara veriyoruz dedi
saat sabah 8.30, kardeşim çığlıklar atmaya bağırmaya ağlamaya başladı, çantasını yere atıyor ayakkabısını çıkarıp atmaya çalışıyor ve bunları dışarıda sessiz bir zaman diliminde yapıyor....
sokaktan geçenler bize bakıyor tabiiki, kardeşim desen kendini parçaladı, annem babam ikna etmeye çalışıyorlar gel içeri gidelim biz seni götüreceğiz diye, yok 10 dk uğraştılar en son ite kaka eve geri girdi evde de bir ton ağladı -ama nasıl ağlamalar bağıra bağıra-
bir süre sonra kendiliğinden sustu, babam arabaya bindirdi okuluna götürdü
anlattıklarımı abarttığımı düşünenler olabilir, biz her sabah buna benzer senaryolar yaşıyoruz, kardeşim gittikten sonra annemle konuştum ''ilaçların dozajını arttırsınlar doktora gidelim bu böyle olmaz bu yaşında bu şekilde ileride ne yapacağız '' diyorum ''piyasadaki tüm ilaçları kullandık kızım olmuyor ne yapalım bende bilemiyorum artık'' diyor
ofise geldim odama geçtim sinirimden stresimden ağladım sabah sabah, annemin babamın bıkmışlık halini üzüntüsünü gördükçe kahroluyorum ama bende dayanamıyorum uzun bir süre...
başınızı ağrıttıysam özür dilerim kızlar
