• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Erkendoğum kaybından sonra tekrar gebelik istiyorum

Siz bu psikolojik desteği ne kadar süre aldınız ne zaman başladınız sanırım bende aynı şeyleri yaşıyorum özellikle sanki o kadar hamilelik haberleri duyuyorum ki sanki hepsi ben üzüleyim diye bana söyleniyor gibi hissediyorum çok acı bi durum
Öncelikle başınız sağolsun. Bir sene önce normal kontrole gittiğimde rahim ağzım 2 cm açıldığı ve boyu 21 cm olduğu için acil serklaj yapmak üzere hastaneye yatırıldım 20 haftalık hamileydim. Serklaj için beklerken 21. Haftamın ilk günü suyum geldi ancak doğum olmadı ( rahim ağzı açıklığından mikrop kapmış), 1 yıl önce tam bugündü. Bebeğim sonrasında 1 hafta yaşadı. 22. Haftasında rahmimde kalbi durdu ve ölü doğum yaptım. Gerçekten tarif edemeyeceğim kadar kötü bir tecrübeydi. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki ben uzun süre hamile kadın görmeye bile dayanamıyordum. Kaybımdan 1 ay sonra haftada bir terapi almaya başladım ve hala alıyorum. Süreci atlatmamda gerçekten çok etkili oldu.
 
Siz bu psikolojik desteği ne kadar süre aldınız ne zaman başladınız sanırım bende aynı şeyleri yaşıyorum özellikle sanki o kadar hamilelik haberleri duyuyorum ki sanki hepsi ben üzüleyim diye bana söyleniyor gibi hissediyorum çok acı bi durum

Öncelikle başınız sağolsun. Bir sene önce normal kontrole gittiğimde rahim ağzım 2 cm açıldığı ve boyu 21 cm olduğu için acil serklaj yapmak üzere hastaneye yatırıldım 20 haftalık hamileydim. Serklaj için beklerken 21. Haftamın ilk günü suyum geldi ancak doğum olmadı ( rahim ağzı açıklığından mikrop kapmış), 1 yıl önce tam bugündü. Bebeğim sonrasında 1 hafta yaşadı. 22. Haftasında rahmimde kalbi durdu ve ölü doğum yaptım. Gerçekten tarif edemeyeceğim kadar kötü bir tecrübeydi. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki ben uzun süre hamile kadın görmeye bile dayanamıyordum. Kaybımdan 1 ay sonra haftada bir terapi almaya başladım ve hala alıyorum. Süreci atlatmamda gerçekten çok etkili oldu.
Şimdi 14 haftalık hamileyim ve serklaj yapıldı. Yaşımdan dolayı çok bekleyecek zamanım yoktu doktor önerisiyle 6-7 ay sonra tekrar denedik. Her ikisi de tüp bebekti. Acı hiç geçmiyor ama alışılıyor galiba… imkanın varsa terapiyi öneririm.
 
Öncelikle başınız sağolsun. Bir sene önce normal kontrole gittiğimde rahim ağzım 2 cm açıldığı ve boyu 21 cm olduğu için acil serklaj yapmak üzere hastaneye yatırıldım 20 haftalık hamileydim. Serklaj için beklerken 21. Haftamın ilk günü suyum geldi ancak doğum olmadı ( rahim ağzı açıklığından mikrop kapmış), 1 yıl önce tam bugündü. Bebeğim sonrasında 1 hafta yaşadı. 22. Haftasında rahmimde kalbi durdu ve ölü doğum yaptım. Gerçekten tarif edemeyeceğim kadar kötü bir tecrübeydi. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki ben uzun süre hamile kadın görmeye bile dayanamıyordum. Kaybımdan 1 ay sonra haftada bir terapi almaya başladım ve hala alıyorum. Süreci atlatmamda gerçekten çok etkili oldu.
Merhabalar sizinde başınız sağolsun gerçekten çok farklı bi duygu ve atlatmam zaman alıcak biliyorum bende destek almayı düşünüyorum kimseye yansıtmamaya çalışıyorum eşime bile siz de Sezeryan mı oldunuz benim yaşım çok büyük değil ama bende beklemek istemiyorum 6 ay sonra tekrar denemek istiyorum tabi doktorum da onaylarsa ama benim Sezeryan olduğu için en az 1 yıl beklemem gerekiyor o bir yıl bana çok uzun geliyor şuan günleri sayıyorum siz ikinci denemenizde pozitif mi gördünüz benim şu açıdan da korkum var ya tekrar tüp bebek yaparsam artık tutmazsa diye ya yine o haftalarda kaybedersem bir yandan şimdi ki halime bebeğime çok üzülüYorum sadece kendimi kandırmaya çalışıyorum gün gün ama olmuyor Malesef çok kötü bu süreç sanki hep böyle kalacak gibi hissediyorum
 
Merhabalar sizinde başınız sağolsun gerçekten çok farklı bi duygu ve atlatmam zaman alıcak biliyorum bende destek almayı düşünüyorum kimseye yansıtmamaya çalışıyorum eşime bile siz de Sezeryan mı oldunuz benim yaşım çok büyük değil ama bende beklemek istemiyorum 6 ay sonra tekrar denemek istiyorum tabi doktorum da onaylarsa ama benim Sezeryan olduğu için en az 1 yıl beklemem gerekiyor o bir yıl bana çok uzun geliyor şuan günleri sayıyorum siz ikinci denemenizde pozitif mi gördünüz benim şu açıdan da korkum var ya tekrar tüp bebek yaparsam artık tutmazsa diye ya yine o haftalarda kaybedersem bir yandan şimdi ki halime bebeğime çok üzülüYorum sadece kendimi kandırmaya çalışıyorum gün gün ama olmuyor Malesef çok kötü bu süreç sanki hep böyle kalacak gibi hissediyorum
Ben normal doğum yaptım. Sizin gibi ilk bir iki ayımda bende hemen olsun istiyordum 6 ay beklemek bile zor geliyordu. O hamileliğimden 6 ay Öncesinde 9 haftalık düşük öykümde vardı, 1 yılda 2 bebek kaybetmiştim. Başka embriyo olmadığı için tekrar toplama yapılması gerekiyordu ve tekrar hamile kalamamaktan bende çok korkuyordum. Bizim tüp bebek yapma sebebimiz eşimle alakalı bir rahatsızlıktan kaynaklanıyor ve arada beklenmedik sorunlarda yaşadık ama her şey geçti. Embriyolarımız oldu, İlk transferde bebeğim tutundu ve tekrar hamileyim. Sonradan farkettim ki bebeğimi kaybettikten sonra yeni bir bebek için bu kadar aceleci olmamın sebebi verdiği acıya dayanamadığım için yeni bir bebeğin bu acıyı götüreceğini sanmamdı. Bu hamileliğimi öğrendiğimde içimdeki boşluk geçecek sanmıştım ama geçmedi. O zaman bir kere daha anladım kaybımızı kabullenip onunla yaşamaktan başka çaremiz yok. Aldığım terapi yaşadıklarımın travmaya dönüşmesini engelledi diyebilirim ama acımız baki…
 
Ben normal doğum yaptım. Sizin gibi ilk bir iki ayımda bende hemen olsun istiyordum 6 ay beklemek bile zor geliyordu. O hamileliğimden 6 ay Öncesinde 9 haftalık düşük öykümde vardı, 1 yılda 2 bebek kaybetmiştim. Başka embriyo olmadığı için tekrar toplama yapılması gerekiyordu ve tekrar hamile kalamamaktan bende çok korkuyordum. Bizim tüp bebek yapma sebebimiz eşimle alakalı bir rahatsızlıktan kaynaklanıyor ve arada beklenmedik sorunlarda yaşadık ama her şey geçti. Embriyolarımız oldu, İlk transferde bebeğim tutundu ve tekrar hamileyim. Sonradan farkettim ki bebeğimi kaybettikten sonra yeni bir bebek için bu kadar aceleci olmamın sebebi verdiği acıya dayanamadığım için yeni bir bebeğin bu acıyı götüreceğini sanmamdı. Bu hamileliğimi öğrendiğimde içimdeki boşluk geçecek sanmıştım ama geçmedi. O zaman bir kere daha anladım kaybımızı kabullenip onunla yaşamaktan başka çaremiz yok. Aldığım terapi yaşadıklarımın travmaya dönüşmesini engelledi diyebilirim ama acımız baki…
Kesinlikle öyle o kadar güzel anlatınız ki inşallah bu bebeğinizi en sağlıklı şekilde zamanında kucağınıza alırsınız darısı bizlerin de başına diyelim peki siz bu psikolojik desteği online den mi yoksa pıskolog a mı gidiyorsunuz eğer online ise bana da yardımcı olurmuşsunuz bende iletişime geçmek istiyorum
 
Merhaba güzel anne adayları bugün birazcık kendi konumdan bahsetmek istiyorum tecrübelerinize ihtiyacım var umarım kimse yaşamaz böyle şeyler ama böyle şeyler yaşayanlar var mı merak ediyorum 6 yıllık evliyim bu süreçte çok denedik olsun diye ama olmadı Malesef eşimde bir problem yok bende polikistikover sendromu var her ay adet görmeme rağmen hiç gebe kalamadım artık tüp bebek tedavisi almaya karar verdik ve 6 yılın sonunda başladık herşey çok güzel ilerledi yumurta falan toplandı güzel de sonuç aldık ilk transferim de oldu 5aa kalitede embryo transfer edildi pozitif de oldu ama 22 haftamda karın ağrısıyla hastaneye gittim çok şiddetli değildi bende normal sanıyordum o zaman artık bebeğimin hareketlerini hissediyordum bebek buyuduğuniçin normal sanıyordum meğersem ben doğum sancısı çekiyormuşum gittiğimde bana 3 cm açıklık olduğunu artık bebeğin kesesi dışarı çıkmış burda birşey yapamayız hemen daha büyük bir hastaneye gitmem gerekiyor dedi yaşadığım ilçe küçük hemen eğitim araştırma hastanesine gittim apar topar orda da artık yapabileceğim hiçbirşey yok dikiş atılsa dahi artık doğumun başladığını söyledi o an ne yapacağım bilemedim çok kötüydüm eşim ve kızlardeşi hemen özel bi hastanedeki doktorla konuştular doktor getirk bakayım dedi perinatolog du evet rahim ağzı açılmış kese dışarımsarkmış ama bi şansımızı deneyelim serklaj deneyelim dedi o ana serklaj nedir bilmiyorum hemen kabul ettim ama bana dedi ki suyuda patlatabilir enfeksiyon da olabilir ben kabul ettim hemen aldılar beni ameliyata genel anestezi ile oldu 20 30 dk sürdü yarını doktorum 07 mm dedi kapanmış dedi sürekli yatmam lazım dedi hastane özel olduğu için maddi durumuız hastanede kalmaya yeterli değildi bizde develet hastanesinde gittik yatışım yapıldı 3 gün sonra taburcu oldum 2 gün evde kaldım sonra akıntımın su gibi olduğunu farkettim direk hastane ye gittim doktor bebeğin suyu olduğunu söyledi başka hastaneye sevk etti orda da 17 gün kaldım sonra rahim ağzı tekrar açılmış sadece dikiş tutuyo dedi 17 günün sonund artık hem sancım hemde kanama başladı artık doğumu istedim o kadar yıprandım ki hastanede her gün bi doktor gelip işte doğum olursa bebek yaşa ihtimali çok düşük her an doğum yapabilirsin dedi artım bu dikiş seni haftalarca götürmez işte dikiş rahim ağzını kopartırsa bi daha anne olamazsın dediler artık herşey bitti dedim ben anne olamayacağım bebeğimde ölücek ellerim boş döneceğim eve Sezeryan oldum bi ihtimal bebek yaşar diye ama olmadı 21 gün dayandı ama o günlerde de bebek çok kötüydü beyin kanaması geçirmişti diyalize bağlandı oda acı çekti sonra melek oldu gitti çok üzülüyorum bazen artık anne olmıcam diyorum kendimi suçluyorum benim yüzümden oldu diyorum dikkat etmedim mi acaba diyorum nasıl erken farketmedim iki ay oldu acı hiç geçmiyor ama tekrar denemek istiyorum bir yandan deli gibi korkuyorum yine aynı şeyleri yaşarsam diye ya tekrar dikiş olursa oda tutmazsa diyorum ikinci gebelik için bekle diyorlar en az 6 ay 1 yıl ben 6 aydan sonra tekrar denemek istiyorum o kadar zaman geçsin istemiyorum ama birşey olur diye de çok korkuyorum sizce 6 ay yeterli bi zaman mı Sezeryan
Merhaba güzel anne adayları bugün birazcık kendi konumdan bahsetmek istiyorum tecrübelerinize ihtiyacım var umarım kimse yaşamaz böyle şeyler ama böyle şeyler yaşayanlar var mı merak ediyorum 6 yıllık evliyim bu süreçte çok denedik olsun diye ama olmadı Malesef eşimde bir problem yok bende polikistikover sendromu var her ay adet görmeme rağmen hiç gebe kalamadım artık tüp bebek tedavisi almaya karar verdik ve 6 yılın sonunda başladık herşey çok güzel ilerledi yumurta falan toplandı güzel de sonuç aldık ilk transferim de oldu 5aa kalitede embryo transfer edildi pozitif de oldu ama 22 haftamda karın ağrısıyla hastaneye gittim çok şiddetli değildi bende normal sanıyordum o zaman artık bebeğimin hareketlerini hissediyordum bebek buyuduğuniçin normal sanıyordum meğersem ben doğum sancısı çekiyormuşum gittiğimde bana 3 cm açıklık olduğunu artık bebeğin kesesi dışarı çıkmış burda birşey yapamayız hemen daha büyük bir hastaneye gitmem gerekiyor dedi yaşadığım ilçe küçük hemen eğitim araştırma hastanesine gittim apar topar orda da artık yapabileceğim hiçbirşey yok dikiş atılsa dahi artık doğumun başladığını söyledi o an ne yapacağım bilemedim çok kötüydüm eşim ve kızlardeşi hemen özel bi hastanedeki doktorla konuştular doktor getirk bakayım dedi perinatolog du evet rahim ağzı açılmış kese dışarımsarkmış ama bi şansımızı deneyelim serklaj deneyelim dedi o ana serklaj nedir bilmiyorum hemen kabul ettim ama bana dedi ki suyuda patlatabilir enfeksiyon da olabilir ben kabul ettim hemen aldılar beni ameliyata genel anestezi ile oldu 20 30 dk sürdü yarını doktorum 07 mm dedi kapanmış dedi sürekli yatmam lazım dedi hastane özel olduğu için maddi durumuız hastanede kalmaya yeterli değildi bizde develet hastanesinde gittik yatışım yapıldı 3 gün sonra taburcu oldum 2 gün evde kaldım sonra akıntımın su gibi olduğunu farkettim direk hastane ye gittim doktor bebeğin suyu olduğunu söyledi başka hastaneye sevk etti orda da 17 gün kaldım sonra rahim ağzı tekrar açılmış sadece dikiş tutuyo dedi 17 günün sonund artık hem sancım hemde kanama başladı artık doğumu istedim o kadar yıprandım ki hastanede her gün bi doktor gelip işte doğum olursa bebek yaşa ihtimali çok düşük her an doğum yapabilirsin dedi artım bu dikiş seni haftalarca götürmez işte dikiş rahim ağzını kopartırsa bi daha anne olamazsın dediler artık herşey bitti dedim ben anne olamayacağım bebeğimde ölücek ellerim boş döneceğim eve Sezeryan oldum bi ihtimal bebek yaşar diye ama olmadı 21 gün dayandı ama o günlerde de bebek çok kötüydü beyin kanaması geçirmişti diyalize bağlandı oda acı çekti sonra melek oldu gitti çok üzülüyorum bazen artık anne olmıcam diyorum kendimi suçluyorum benim yüzümden oldu diyorum dikkat etmedim mi acaba diyorum nasıl erken farketmedim iki ay oldu acı hiç geçmiyor ama tekrar denemek istiyorum bir yandan deli gibi korkuyorum yine aynı şeyleri yaşarsam diye ya tekrar dikiş olursa oda tutmazsa diyorum ikinci gebelik için bekle diyorlar en az 6 ay 1 yıl ben 6 aydan sonra tekrar denemek istiyorum o kadar zaman geçsin istemiyorum ama birşey olur diye de çok korkuyorum sizce 6 ay yeterli bi zaman mı Sezeryan dikişlerinin iyileşmesi açısından ?
Öncelikle başınız sağolsun. Sizi çok iyi anlıyor ve hissediyorum. Kasım 2025’in son haftası, ağrısız sızısı sadece bir kanama ile sabaha karşı hastaneye gitmemle rahim ağzımın full açıldığını ve doğumun başladığını öğrendim. O zamana kadar rahim ağzı nedir bilmiyordum. Sabaha karşı 4tü saat. Uyku sersemliği, korku… İnanılmaz travmatik bir süreçti. Aklıma geldikçe kafayı yiyorum. Hep ya şöyle olsaydı diyorum. Kesemi iktirselerdi, dikiş atsalardı vs. 25. haftamdı, oğlum olacaktı. Acil sezaryene aldılar. Oğlum doğdu. 2 gün yaşayabildi. Ufacıktı. Bir kerecik eline dokunabildim. Sonrası çok acı… İlk bebeğimizdi. Kafam allak bullaktı ve acıma yasıma iyi geleceğini düşünerek bebek istiyorum hemen 6 ay geçsin istiyordum. Ama tamamen delilik. Hala bebek istiyorum ama yas veya acıyla alakası yok. Bebeğim olsa bile, oğlumun acısı asla geçmeyecek biliyorum. O kadar derinlerimde hissediyorum ki. Ben de buradaki anneler gibi destek almaya başladım ama hiç memnun kalmadım. İyileştirmiyordu sadece anlatıyordum. Günlük tutmaya başladım. Günlük bir anda oğluma yazılan mektuplara dönüştü. Çok karışık… Hep keşke diyorum. Keşke farkedilseydi. Keşke bilseydim. Bir sonraki gebeliğimde serklaj atılacak. Bir perinatolog ile görüştüm. 1 yıl bekle dedi bana bu süre zarfında B12 ni yükseltelim dedi. Bilmiyorum kızlar. Bazen kendimi toparlıyorum diyorum ki kendime çok iyi bakayım bir sonrası için ama bazen o kadar düşüyor ki modum…
 
Öncelikle başınız sağolsun. Sizi çok iyi anlıyor ve hissediyorum. Kasım 2025’in son haftası, ağrısız sızısı sadece bir kanama ile sabaha karşı hastaneye gitmemle rahim ağzımın full açıldığını ve doğumun başladığını öğrendim. O zamana kadar rahim ağzı nedir bilmiyordum. Sabaha karşı 4tü saat. Uyku sersemliği, korku… İnanılmaz travmatik bir süreçti. Aklıma geldikçe kafayı yiyorum. Hep ya şöyle olsaydı diyorum. Kesemi iktirselerdi, dikiş atsalardı vs. 25. haftamdı, oğlum olacaktı. Acil sezaryene aldılar. Oğlum doğdu. 2 gün yaşayabildi. Ufacıktı. Bir kerecik eline dokunabildim. Sonrası çok acı… İlk bebeğimizdi. Kafam allak bullaktı ve acıma yasıma iyi geleceğini düşünerek bebek istiyorum hemen 6 ay geçsin istiyordum. Ama tamamen delilik. Hala bebek istiyorum ama yas veya acıyla alakası yok. Bebeğim olsa bile, oğlumun acısı asla geçmeyecek biliyorum. O kadar derinlerimde hissediyorum ki. Ben de buradaki anneler gibi destek almaya başladım ama hiç memnun kalmadım. İyileştirmiyordu sadece anlatıyordum. Günlük tutmaya başladım. Günlük bir anda oğluma yazılan mektuplara dönüştü. Çok karışık… Hep keşke diyorum. Keşke farkedilseydi. Keşke bilseydim. Bir sonraki gebeliğimde serklaj atılacak. Bir perinatolog ile görüştüm. 1 yıl bekle dedi bana bu süre zarfında B12 ni yükseltelim dedi. Bilmiyorum kızlar. Bazen kendimi toparlıyorum diyorum ki kendime çok iyi bakayım bir sonrası için ama bazen o kadar düşüyor ki modum…
Acınızı kalbımde hissettim
Rabbım dayanma gucu versın cok zor tarıf dahi edılemez zorlugu ama hayat ısde bırseyle ımtıhan oluyoruz yenı bebegınız olsa dahı bu bebegınızı unutmanız ımkansız zaten annesınız
Ama ıkıncı bebekle yaralarınız sarılır
Rabbım en hayırlı zamanda nasip etsın ınsssss
Tekrardan saglıcakla kucagınızada almak nasıp olsun🤲
 
Öncelikle başınız sağolsun. Sizi çok iyi anlıyor ve hissediyorum. Kasım 2025’in son haftası, ağrısız sızısı sadece bir kanama ile sabaha karşı hastaneye gitmemle rahim ağzımın full açıldığını ve doğumun başladığını öğrendim. O zamana kadar rahim ağzı nedir bilmiyordum. Sabaha karşı 4tü saat. Uyku sersemliği, korku… İnanılmaz travmatik bir süreçti. Aklıma geldikçe kafayı yiyorum. Hep ya şöyle olsaydı diyorum. Kesemi iktirselerdi, dikiş atsalardı vs. 25. haftamdı, oğlum olacaktı. Acil sezaryene aldılar. Oğlum doğdu. 2 gün yaşayabildi. Ufacıktı. Bir kerecik eline dokunabildim. Sonrası çok acı… İlk bebeğimizdi. Kafam allak bullaktı ve acıma yasıma iyi geleceğini düşünerek bebek istiyorum hemen 6 ay geçsin istiyordum. Ama tamamen delilik. Hala bebek istiyorum ama yas veya acıyla alakası yok. Bebeğim olsa bile, oğlumun acısı asla geçmeyecek biliyorum. O kadar derinlerimde hissediyorum ki. Ben de buradaki anneler gibi destek almaya başladım ama hiç memnun kalmadım. İyileştirmiyordu sadece anlatıyordum. Günlük tutmaya başladım. Günlük bir anda oğluma yazılan mektuplara dönüştü. Çok karışık… Hep keşke diyorum. Keşke farkedilseydi. Keşke bilseydim. Bir sonraki gebeliğimde serklaj atılacak. Bir perinatolog ile görüştüm. 1 yıl bekle dedi bana bu süre zarfında B12 ni yükseltelim dedi. Bilmiyorum kızlar. Bazen kendimi toparlıyorum diyorum ki kendime çok iyi bakayım bir sonrası için ama bazen o kadar düşüyor ki modum…
Of ya çok zor gerçekten tabiki asla yerini dolduramayız ama ben düşününce acımı hafifleticek başka bi çözüm bulamıyorum şuan seninle birebir aynıyım işte diyorum bir dahaki gebelik için sağlıklı besleneyim vitamin depolarını doldurayım onu yapayım bunu yapayım yarım saat sonra hüngür hüngür ağlıyorum tutamıyorum kendimi unutamıyorum ben süreçte çok çok yıprandım serklaj oldum 20 güne yakın hastanede yattım Sezeryan onun ağrısı bir yandan bebeğim doğdu 21 gün yaşadı o 21 günde hergün böyle doğan bebekleri araştırıyordum süreç çok yıpratıcıydı keşke karşılığını da alabilseydim kızımı kucağıma alabilseydim ama ben kesinlikle çok bekleyemem 6 aydan sonra tekrar transfer yapacağım
 
Kesinlikle öyle o kadar güzel anlatınız ki inşallah bu bebeğinizi en sağlıklı şekilde zamanında kucağınıza alırsınız darısı bizlerin de başına diyelim peki siz bu psikolojik desteği online den mi yoksa pıskolog a mı gidiyorsunuz eğer online ise bana da yardımcı olurmuşsunuz bende iletişime geçmek istiyorum
Online destek aldım ben yurtdışında yaşıyorum. Size özelden adını ve iletişim bilgisini ileteceğim İstanbulda yaşıyor. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Dilerim sizde en doğru zamanda gönlünüzden geçene kavuşursunuz. Sabırlar diliyorum.
 
Bende 9 haftalık bebeğimi kaybettim belki sizin yanınızda acım hafiftir ama 4 yıl olucak evliyim ve tüp bebek tedavisi sonucu anne oldum inşallah çok beklemeden sağlıklı evlatlar nasip eylesin Rabbim isteyen herkese
 
Bende 9 haftalık bebeğimi kaybettim belki sizin yanınızda acım hafiftir ama 4 yıl olucak evliyim ve tüp bebek tedavisi sonucu anne oldum inşallah çok beklemeden sağlıklı evlatlar nasip eylesin Rabbim isteyen herkese
Amin canım teşekkür ederim
 
İyi akşamlar bütün yazılanları tek tek okudum. Hepimizin başı sagolsun. Hepimize geçmiş olsun. Zor bir süreç bende 8 şubatta oğumun kalbinin durması sonucu kaybettim. Serklajlıydım ve inanın serklajın alınıp zorla normal doğum yaptırmak daha zordu. Çünkü ilk grbrlikte direk rahim açılmıştı dogum gerçekleşti. 23 hafta da onu da kaybetmiştim. Her ikisinin ayrı hikayeleri ve ayrı acıları var. Ama sonuçta ikisini de dogdum. Neyse bugün doktora gittim. Doktor beklemene gerek yok 2 ay sonra tekrar düşünebilirsin dedi. Bende o güç var mı bilmiyorum. Kendi kendime atlatmaya çalışıyorum. O kadar agrı çektim. Suni sancılar aldım hastane odamda bebek yatakları vardı ama yanımda bebek yoktu.
Tekrar aynı şeyleri yaşamak istemediğim için. Artık düşünmüyorum...
 
Merhaba güzel anne adayları bugün birazcık kendi konumdan bahsetmek istiyorum tecrübelerinize ihtiyacım var umarım kimse yaşamaz böyle şeyler ama böyle şeyler yaşayanlar var mı merak ediyorum 6 yıllık evliyim bu süreçte çok denedik olsun diye ama olmadı Malesef eşimde bir problem yok bende polikistikover sendromu var her ay adet görmeme rağmen hiç gebe kalamadım artık tüp bebek tedavisi almaya karar verdik ve 6 yılın sonunda başladık herşey çok güzel ilerledi yumurta falan toplandı güzel de sonuç aldık ilk transferim de oldu 5aa kalitede embryo transfer edildi pozitif de oldu ama 22 haftamda karın ağrısıyla hastaneye gittim çok şiddetli değildi bende normal sanıyordum o zaman artık bebeğimin hareketlerini hissediyordum bebek buyuduğuniçin normal sanıyordum meğersem ben doğum sancısı çekiyormuşum gittiğimde bana 3 cm açıklık olduğunu artık bebeğin kesesi dışarı çıkmış burda birşey yapamayız hemen daha büyük bir hastaneye gitmem gerekiyor dedi yaşadığım ilçe küçük hemen eğitim araştırma hastanesine gittim apar topar orda da artık yapabileceğim hiçbirşey yok dikiş atılsa dahi artık doğumun başladığını söyledi o an ne yapacağım bilemedim çok kötüydüm eşim ve kızlardeşi hemen özel bi hastanedeki doktorla konuştular doktor getirk bakayım dedi perinatolog du evet rahim ağzı açılmış kese dışarımsarkmış ama bi şansımızı deneyelim serklaj deneyelim dedi o ana serklaj nedir bilmiyorum hemen kabul ettim ama bana dedi ki suyuda patlatabilir enfeksiyon da olabilir ben kabul ettim hemen aldılar beni ameliyata genel anestezi ile oldu 20 30 dk sürdü yarını doktorum 07 mm dedi kapanmış dedi sürekli yatmam lazım dedi hastane özel olduğu için maddi durumuız hastanede kalmaya yeterli değildi bizde develet hastanesinde gittik yatışım yapıldı 3 gün sonra taburcu oldum 2 gün evde kaldım sonra akıntımın su gibi olduğunu farkettim direk hastane ye gittim doktor bebeğin suyu olduğunu söyledi başka hastaneye sevk etti orda da 17 gün kaldım sonra rahim ağzı tekrar açılmış sadece dikiş tutuyo dedi 17 günün sonund artık hem sancım hemde kanama başladı artık doğumu istedim o kadar yıprandım ki hastanede her gün bi doktor gelip işte doğum olursa bebek yaşa ihtimali çok düşük her an doğum yapabilirsin dedi artım bu dikiş seni haftalarca götürmez işte dikiş rahim ağzını kopartırsa bi daha anne olamazsın dediler artık herşey bitti dedim ben anne olamayacağım bebeğimde ölücek ellerim boş döneceğim eve Sezeryan oldum bi ihtimal bebek yaşar diye ama olmadı 21 gün dayandı ama o günlerde de bebek çok kötüydü beyin kanaması geçirmişti diyalize bağlandı oda acı çekti sonra melek oldu gitti çok üzülüyorum bazen artık anne olmıcam diyorum kendimi suçluyorum benim yüzümden oldu diyorum dikkat etmedim mi acaba diyorum nasıl erken farketmedim iki ay oldu acı hiç geçmiyor ama tekrar denemek istiyorum bir yandan deli gibi korkuyorum yine aynı şeyleri yaşarsam diye ya tekrar dikiş olursa oda tutmazsa diyorum ikinci gebelik için bekle diyorlar en az 6 ay 1 yıl ben 6 aydan sonra tekrar denemek istiyorum o kadar zaman geçsin istemiyorum ama birşey olur diye de çok korkuyorum sizce 6 ay yeterli bi zaman mı Sezeryan dikişlerinin iyileşmesi açısından ?
Çok üzüldüm böyle durumda ne denir bilmiyorum kuzenimde 8 yıllık evli ilk çocuğu olcaktı 8 aylık karnında malesef kalbi durmuştu gebelik zehirlenmesi yaşamıştı. Çok zor bir durum. Okurken aşırı üzüldüm hemde çok endişelendim çünkü bende polikistik over hastasıyım böyle şeyler beni aşırı geriyor .. herkeste olmuyordur ama olanda varmış demekki.. henüzde tedavi olmadım yeni başlicam okadar endişe ve korku heycan içindeyim ki kafamda bin tane soru geziyor 😞..

Senin konuya tekrar dönecek olursak doktor ne diyor bilmiyorum ama 1 sene önermiyolar diye duymuştum. Ama herkesin bedeni bünyesi bir değil tabi ki. Kadın doğum uzmanın sakınca yok diyosa sende hazırasan dene şansını. Ama iyce dinlenmen toparlanman da senin için iyi olurdu 🌸🫶🏼
 
İyi akşamlar bütün yazılanları tek tek okudum. Hepimizin başı sagolsun. Hepimize geçmiş olsun. Zor bir süreç bende 8 şubatta oğumun kalbinin durması sonucu kaybettim. Serklajlıydım ve inanın serklajın alınıp zorla normal doğum yaptırmak daha zordu. Çünkü ilk grbrlikte direk rahim açılmıştı dogum gerçekleşti. 23 hafta da onu da kaybetmiştim. Her ikisinin ayrı hikayeleri ve ayrı acıları var. Ama sonuçta ikisini de dogdum. Neyse bugün doktora gittim. Doktor beklemene gerek yok 2 ay sonra tekrar düşünebilirsin dedi. Bende o güç var mı bilmiyorum. Kendi kendime atlatmaya çalışıyorum. O kadar agrı çektim. Suni sancılar aldım hastane odamda bebek yatakları vardı ama yanımda bebek yoktu.
Tekrar aynı şeyleri yaşamak istemediğim için. Artık düşünmüyorum...
Ay çok üzüldüm adınıza başınız sağolsun evet zaten bir zorlu bir süreçten geçerken birde üstüne hastane süreçleri insanı çok yıpratıyor piskolojikmen de daha kötü çöküyor insan en zoru da o doğumdan sonra herkesin bebeğinin yanında olması ve senin yanın boş olması çok ağır bi travma bu süreçte destek almayı öneriyorlar bu yolardan geçen arkadaşlar sizde deneyin eğer imkanınız varsa tekrar dan denemekten korkmakta çok haklısınız bende şuan sizinle aynı fikirdeyim ya olursa tekrar kaybedersem ya yine hastanede yatarsam ve emeğim çabam boşa giderse diye ama o kadar çok istiyorum ki anne olmayı ve biliyorum ki rabbim istetiyorsa verecektir bizim de imtihanımız. Bu rabbim acımızı hafifletsin okadar çok araştırıyorum ki daha şuana kadar erken doğum yapmış insanlar 2 gebeliğinde önlem almış serklaj yapılmış ve gayet sağlıklı doğum yapan o kadar çok kişi varki rabbim hayırla yormadan kucağınızı doldursun ne denir bilmiyorum nasıl teselli edilir edilmiyor işte biz çabalıyoruz elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyoruz ama rabbim kısmet etmezse ne yaparsak yapalım olmaz herşeyin en güzelini bilen odur hayırlısı buymuş demekki diyorum bende doğsa bi engeli olsa yada kucağıma alsam. Kokusunı içime çekseydim ondan sonra vefat etse o zaman daha da kötü olurdu asla asla toparlanmazdım şuan da çok zor ama yapacak bir şey yok elimden gelen sadece Allah’a dua etmek ondan istemek
 
Çok üzüldüm böyle durumda ne denir bilmiyorum kuzenimde 8 yıllık evli ilk çocuğu olcaktı 8 aylık karnında malesef kalbi durmuştu gebelik zehirlenmesi yaşamıştı. Çok zor bir durum. Okurken aşırı üzüldüm hemde çok endişelendim çünkü bende polikistik over hastasıyım böyle şeyler beni aşırı geriyor .. herkeste olmuyordur ama olanda varmış demekki.. henüzde tedavi olmadım yeni başlicam okadar endişe ve korku heycan içindeyim ki kafamda bin tane soru geziyor 😞..

Senin konuya tekrar dönecek olursak doktor ne diyor bilmiyorum ama 1 sene önermiyolar diye duymuştum. Ama herkesin bedeni bünyesi bir değil tabi ki. Kadın doğum uzmanın sakınca yok diyosa sende hazırasan dene şansını. Ama iyce dinlenmen toparlanman da senin için iyi olurdu 🌸🫶🏼
Teşekkür ederim canım evet çok kötü bi durum rabbim sağlıcakla kucağını doldursun inşallah çok haklısın insan düşünmeden edemiyor ama denemekten başka çare yok ben piskolojikmen kendimi iyi hissediyorum yani şöyle düşünüyorum benim acım 6 ay geçsede bitmicek 6 yıl geçsede unutabileceğimi sanmıyorum o yüzden fazla zaman kaybetmek istemiyorum ama tabi bedenen rahimin iyileşmesini beklemeliyim yoksa da da kötü sonuşlar olabilir
Yani sizin dediğiniz 1 yıl bekletmiyorlar daha mı çok bekletiyorlar daha az mı
 
Teşekkür ederim canım evet çok kötü bi durum rabbim sağlıcakla kucağını doldursun inşallah çok haklısın insan düşünmeden edemiyor ama denemekten başka çare yok ben piskolojikmen kendimi iyi hissediyorum yani şöyle düşünüyorum benim acım 6 ay geçsede bitmicek 6 yıl geçsede unutabileceğimi sanmıyorum o yüzden fazla zaman kaybetmek istemiyorum ama tabi bedenen rahimin iyileşmesini beklemeliyim yoksa da da kötü sonuşlar olabilir
Yani sizin dediğiniz 1 yıl bekletmiyorlar daha mı çok bekletiyorlar daha az mı
Ne demek çok geçmiş olsun🥹

Yani haklısın bu duyguları yaşamakta , unutmaz insan tabi bu senin hikayen , ama unutma ki sen zaten bir anne oldun artık❤️‍🩹 ..

Kendini iyi hissetmen çok iyi bişey eğer mental olarak ben bir tedavi daha kaldırabilirim şuan yapabilirim diyosan tabi ki yap. Senin doktorunun ama ne dediği önemli. Benim kuzenimin kaybi 8 aylıkken oldu mesela ona 1 sene oda en az gebelik düşünmemesi önerilmiş. Ama sende farklı olabilir o yüzden doktorunun ne dediği çok önemli. Duygularla hareket etmek değilde tıpla ilerlemek en sağlıklısı olur🥹🍀

Önce Sağlıklı beden= Sağlıklı hayırlı evlat inşallah🙏🏼

Bu arada güzel duaların için teşekkür ederim ,Rabbim bidaha yaşatmasın hayırlı, sağlıklı evlat nasip etsin inşallah güzel günler görceğiz Allahın izniyle 🍀
 
Ne demek çok geçmiş olsun🥹

Yani haklısın bu duyguları yaşamakta , unutmaz insan tabi bu senin hikayen , ama unutma ki sen zaten bir anne oldun artık❤️‍🩹 ..

Kendini iyi hissetmen çok iyi bişey eğer mental olarak ben bir tedavi daha kaldırabilirim şuan yapabilirim diyosan tabi ki yap. Senin doktorunun ama ne dediği önemli. Benim kuzenimin kaybi 8 aylıkken oldu mesela ona 1 sene oda en az gebelik düşünmemesi önerilmiş. Ama sende farklı olabilir o yüzden doktorunun ne dediği çok önemli. Duygularla hareket etmek değilde tıpla ilerlemek en sağlıklısı olur🥹🍀

Önce Sağlıklı beden= Sağlıklı hayırlı evlat inşallah🙏🏼

Bu arada güzel duaların için teşekkür ederim ,Rabbim bidaha yaşatmasın hayırlı, sağlıklı evlat nasip etsin inşallah güzel günler görceğiz Allahın izniyle 🍀
Evet işte daha doktora gitmedim şuan biraz daha bekleyeceğim bir kaç ay daha sonra artık başlayacağım rabbim imtihanımızı kolaylaştırsın inşallah Amin çok teşekkür ederim 🌹🫶🏻
 
Merhaba,
2 sene once fetal dna testinde bebegimde %100 trizomi 21 cikti. Bu nedenle 16 haftalikken gebeligimi sonlandirmak zorunda kaldim. 10 ay sonra tekrar hamile kaldim. Butun test sonuclari temizdi. Ama 34. Haftada bebegim karnimda vefat etti. Sezaryanla Ölü dogum yaptim. Doktor kalbi durmus. Sebebi yok dedi. Gercekten cok aci. Eşime Ilk gun ben artik cocuk dogurmam sakin artik bebek isteme dedim. Ama gecen gun eşim tekrsr deneyelim mi dedi ve ben heyecanlandim. Sanki tekrar bebek istiyorum. Sizce bu dusunce normal mi? 2 tane ust uste kotu sonuclanan gebelikten sonra hem korkuyorum hem de umutlaniyorum. Bu ruh halinde olan var mi? Bir de iki sene ust uste hamile kaldim. Insanlar benimle dalga gecicek diye de cekiniyorum. Kendi annem bile yeter artik kendini mahvettin diyor. Hem psikolojik hem bedenen. Ama ben su an kendimi iyi hissediyorum. Kafam cok karisik
 
Merhaba,
2 sene once fetal dna testinde bebegimde %100 trizomi 21 cikti. Bu nedenle 16 haftalikken gebeligimi sonlandirmak zorunda kaldim. 10 ay sonra tekrar hamile kaldim. Butun test sonuclari temizdi. Ama 34. Haftada bebegim karnimda vefat etti. Sezaryanla Ölü dogum yaptim. Doktor kalbi durmus. Sebebi yok dedi. Gercekten cok aci. Eşime Ilk gun ben artik cocuk dogurmam sakin artik bebek isteme dedim. Ama gecen gun eşim tekrsr deneyelim mi dedi ve ben heyecanlandim. Sanki tekrar bebek istiyorum. Sizce bu dusunce normal mi? 2 tane ust uste kotu sonuclanan gebelikten sonra hem korkuyorum hem de umutlaniyorum. Bu ruh halinde olan var mi? Bir de iki sene ust uste hamile kaldim. Insanlar benimle dalga gecicek diye de cekiniyorum. Kendi annem bile yeter artik kendini mahvettin diyor. Hem psikolojik hem bedenen. Ama ben su an kendimi iyi hissediyorum. Kafam cok karisik
Bence kimsenin ne dediğini düşünmeyin. Eğer siz hazır hissediyorsanız gerisi boş. Annelik, gebelik hem çok zor bir süreç hem de çok güçlü bir süreç. Sizin içiniz kimse sizden daha iyi bilemez. Üstelik her gebelik birbirinden farklıdır.
 
İyi akşamlar bütün yazılanları tek tek okudum. Hepimizin başı sagolsun. Hepimize geçmiş olsun. Zor bir süreç bende 8 şubatta oğumun kalbinin durması sonucu kaybettim. Serklajlıydım ve inanın serklajın alınıp zorla normal doğum yaptırmak daha zordu. Çünkü ilk grbrlikte direk rahim açılmıştı dogum gerçekleşti. 23 hafta da onu da kaybetmiştim. Her ikisinin ayrı hikayeleri ve ayrı acıları var. Ama sonuçta ikisini de dogdum. Neyse bugün doktora gittim. Doktor beklemene gerek yok 2 ay sonra tekrar düşünebilirsin dedi. Bende o güç var mı bilmiyorum. Kendi kendime atlatmaya çalışıyorum. O kadar agrı çektim. Suni sancılar aldım hastane odamda bebek yatakları vardı ama yanımda bebek yoktu.
Tekrar aynı şeyleri yaşamak istemediğim için. Artık düşünmüyorum...
Başınız sağolsun… Sebebi neymiş bulundu mu acaba?

Hepimiz bu acılı yolları yürüyoruz ne yazık ki. Sanırm güçlü olmayı da öğreniyoruz bir yandan. O yüzden hazır hissettiğinizde düşünün, korku zor ama insana önlem de aldırır unutmayın.
 
Back
X