Vakit ayırıp uzun uzun açıkladığınız için çok teşekkür ederim. Söylediklerinizi çok haklı buldum. Senelerdir çalışma hayatı, akademik hayat derken bir baktım gerçek hayatla bağım kopmuş. İnsanlarla siz-bizden öteye gitmeyen saygı çerçeveli ilişkilerim burada da devam eder diye düşünürken annem babam yaşındaki insanların savaş açıp istenmeyen ilan ettiği, arkamdan iş çevirdikleri biri oluverdim. Böyle olunca da çok panikledim, ne yapacağımı bilemedim. Eşimi yaralamaktan korktuğum için kendi sınırlarımı unuttum, her şeyi yoksaydım. Böyle dışarıdan bir gözün olanları yorumlaması o kadar kıymetli ki. İnsan işin içerisindeyken kaybolup gidiyor, büyük resmi unutuyor. Onlarla bir daha görüşmeme kararı aldığım gün bütün vücut ağrılarım dindi. Farkında olmadan sırtlanmışım bütün problemlerini. Beni tanımayan, soframa oturup iki kelam etmeyen insanların dertlerini üstlenmeyeceğim. Bu sözünüzü zihnime kazıyorum. Tekrar teşekkür ederim değerli yorumunuz için.Hayat konusunda çok ham olduğunu düşünüyorum şahsen 25 yaşındayım 3 senelik evliyim eşimle 3 haftalık bir tanışma sonrası nişan yoluna ve tanışma dahil 8 ay içerisinde evlendim görüşmediğim aslında tanımadığım bi adamla evlenmiş oldum iş hayatı yüzünden ve izinler dolayısıyla görüşemiyordukişin özüne gelirsek bir erkek okusana okumasa da hayat tarafından yeterince pişmemişse ailesi tarafından hayatı boyunca ıstismara uğramaya açıktır aslında eşinin ailesi sana değil eşine yapıyor öncelikle seni tanımayan sofrana oturmayan seninle iki kelam etmeyen bir yabancının derdi seninle olamaz bu tavırları kişisel algılamamlısın bence diğer konu şu eşinin karakterli bi duruş sergileyip annesinin ve babasının üzerinde kuramaya çalıştığı yada bu zamana kadar kurduğu otoriteyi sarsan birisin çünkü belkide ilk defa onların istediği değil de eşinin istediği oldu onlar sarılan otoriteleri ve kişisel yetiştirdikleri uşakların kaybetmeye başladılar bu otoriteyi korkutmaya çalışsalar da buna boyun etmemiş ve eşine de eğdirmemişsin Süreç seni yıpratmış yıpranmak çok normal üniversite okudum dedin okula gitmeden ders çalışmadan vizelerin finallerin stresini yaşamadan mezun oldun mu çok merak ediyorum dini inancı olan birisine benziyorsun hayatın kendisi bir sınav bir imtihandan sen kendinden ve eşinden dörtlük bir hayat beklemeyezsin çünkü hayat bir şekilde seni bir yerlerden zorlayacak zorlamaya da devam edecek eşimle normal zamanda çlk iyiyiz bana sevgisini belli ediyor diyorsun evlilik zaten sosyal medyada dizi de filmlerdeki gibi geçmeyeceğini sende biliyorsun bence kendine de eşine de fazla yüklenmelisin anne ve baba dünya kötüsü de olsa atamaz sen onun karsında sürekli senin annen senin baban diye söylendikce ve bu haklılığı eşinin zamn içerisinde kabul etmesi senin taraf benim taraf mevzusuna çekiliyor ve bu konudan emin ol belkide en çok onun canı yanıyor düşünsene bir yanda ailesi onu ezen bir yanda da eşinin yanında sürekli küçük düşünülen bir adam ilişkim buna değer bu da bir evre diyorsan sadece ilişkinize önem verin çünkü bu hayatta belki de eğer nasibinde varsa yanına kalan insanın eşi oluyor ama eş olmakda aman dört dörtlük geçimim olsun aldatmasın benim dizimin dibinde dursun benim dediğimi yapsın benim güvende olmamı sağlasın la olmuyor birbirine o güvenli alanı siz yapacaksınız onlar da zamanla ve ya değil öyle yada böyle sana alışmak zorunda alışmak istemiyorlarsa oğullarıyla istedikleri ve dinledikleri gibi görüşebilirler ama bu görüşmeye kendi katmamalısın ve eşin evin dışındaki hiç bir problem bu kadar çok meşgul etmesin beynini belki de yaşan olaylara bu denli hassas bir yaklaşım sergilediğin için bu kadar çok darbe yiyor olabilirsin unutma ki bi ağaç kesmek için en zayıf noktasına vurmaya çalışırsın devrilmesi kolay olsun diye hayata insanlara bu kadar önem verme belki de herşey çok boştur belki de evliliğin de içi boştur bilemeyiz zaman gösterir ama yaşadığın müddetçe vücuduna ağrı yapacak sana dert olacak kadar benimsemek bu hayatı çünkü geçiyor bugünüm değin dünde kalıyor dünüm değin unutulmaya mahkum kalıyo yarın şaibe belki çıkmayız demem o ki eşin seviyorsa sen seviyorsan bir şeyler düzelecek gibiyse özellikle bu ilişkiye değer diyorsan birbiriniz için fedakarlık yapmaktan kaçınmayın ama yaptığın fedakarlık sana dert olmasın mesleğin var anladığım kadarıyla para bu yerine koyulur herşey yolunu bulur bulmacada buluşmayı öğrenmelisin hiç bir olay ve kişi bu kadar önemli olmasın belki de bu davranışların altında kişilerin kendileriyle olan sorunları ve travmaları vardır herkes sen değil ki senin pencerenden görsün yada sen onların penceresinden kendini göresin
Haklısınız, onların da iyi niyetli olmadıkları ortada. Normalde böyle şeyler başıma gelmediğinden elimde olmadan çok etkisi altına girdim ama duyduklarım içten içe bana çok zarar verdi.Ayrica cevredeki insanlarin soylediklerine kulaklarinizi tikayin, soyle soyluyorlarmis, boyle demisler, duyum aldim vb diye soyledikleriniz ve bunlarla bileylenmeniz cok garip. Kimse bu fitneci dedikoducular onlari da cikarin hayatinizdan.
Merhaba, merak ettim sadece suan eşinizle nasılsınız? Nasıl gidiyor hayatınız
Yazdıklarınızı bir kısma kadar okudum. Bende 2 senelik evliyim ve şunu anladım ki okusun okumasın bu bir evlilik yürütme kriteri değil. Erkeklerin bence çoğunda ailelerine sınır çizememe durumu var. Ben evlenirken ve nikahıma 1.5 ay kalmışken çok basit bir sebeple eşim tarafından yüz üstü bırakıldım. Bir tül meselesi inada bindi kendi ailesine karşı dik bir duruşu yoktu haliyle bana yüklendi ve tartıştık sonunda ise ayrılalım demişti. Bu ilişki için ben çok çaba gösterdim ve zaten hâlâ da söyler bunu..
Ben onun yüzünden ailemden olma derecesine gelmiştim. Evimiz hazırdı, gelinlik provam devam ediyordu bu süreçte.. evden çıkamaz hale gelmiştim ama yine de kendi ailemin karşısına çıkıp ben seviyorum evlenmek istiyorum demiştim şimdi düşününce anlıyorum ki o bunu kendi ailesi bu kadar berbatken bile yapamazdı / yapmadı da zaten.
Belki genellemem herkese uymayabilir ama erkekler çok daha korkaklar. Evet seni seviyor olabilir eşin ama seni her defasında ailesinin berbat halleriyle yüz göz etmiş. Bunun adına aşkım biraz idare et diyorlar ne yazık ki. Bugün birine akıl verirken bu ne böyle , böyle evlilik mi olur vs diyoruz ama çoğumuzun evliliği hep aynı güzergahtan geçiyor. Eşlerimiz ve onların ailelerini idare etmek arasında kaybolmak arasında gidip geliyoruz ve asla görülmüyoruz. Günün sonunda anne ve babalarının tüm yaptıklarını unutmuş oluyorlar.
Biliyorum çünkü bende çok şey yaşadım. Takmıyorlar halının altına süpürüyorlar.
Bu evlilikte böyle devam eder git eşinden ayrıl diyecek halimiz yok sonuçta. Desek bile bu ancak bize kolay bir cevap olur.
Aynı durumun başka seviyesi ben de de mevcut ancak mesafe koysanız eşiniz üzülecek mesafe koymasanız hadlerini aşıp sizi üzecekler birisini feda edeceksiniz ya kendinizi ya eşinizi ..
Kimmiş ya aile büyüğü ilginç geldi nasıl bir aileMerhabalar. Teşekkür ederim mesajlarınız için. Nedense bu mesajları yeni fark ediyorum. Çok ilginç bir şey yaşandı ben buralarda yokken.
Otoriter ve aynı zamanda patronları konumundaki bir aile büyüğüne kadar gitti bizim mevzu. Daha doğrusu "ortada hiçbir neden yokken" mesafeli davrandığım gerekçesiyle bu şahsa şikayet edildiğimi öğrendim. Bu kişi de mevzuyu benden ayrıca dinlemek istedi. Olanları anlattığımda da şaşkına döndü. Sonra eşimin ailesiyle bizi bir araya getirerek herkesin içinde ne varsa ortaya dökmesini sağladı. Eşim olayları başından anlatarak ailesinin bana devamlı olarak saygısız ve kaba davrandıklarını, evlilik sürecinden itibaren her şeyi kasıtlı olarak zorlaştırdıklarını, annesiyle babasının bu süreçte bize karşı birlikte hareket ettiğini ve evliliğimizi insanların gözünde itibarsızlaştırmaya yönelik yalan söylediklerini dile getirdi. Eşimin ailesi kötü niyetlerini orada da belli ettiler. Ailemin boşanmış olması, benim bağımsız kişiliğim gibi saçma sapan nedenlerle benim kendi aileleri için uyumsuz olacağımı söylediler (bunu buraya yazarken bile cinnet geçirecek gibi oluyorum).
Aile büyüğü olan şahıs bunları bir de onlardan duyunca çok sinirlendi ve bağırarak hepsine seslerini kesmelerini söyledi. Bundan sonra benimle ilgili tek kelime bile etmemelerini, yaptıkları şeyin çok büyük bir ayıp olduğunu, ancak boş insanların böyle şeyleri mevzu haline getireceğini, anne-baba olarak akıllı ve düzgün bir gelin buldukları için şükredecekleri yerde saçma sapan hareketlerde bulunduklarını söyledi. Hatta eşimin annesine beni kıskanıp kıskanmadığını bile sordu. Herkes suspus dinledi tabii ki, kimse bir şey söylemeye cesaret edemedi bu noktadan sonra. Bu şahıs da bana herkesin içinde bundan sonra en ufak bir rahatsızlık verdiklerinde neyle alakalı olursa olsun kendisine gelip durumu anlatmamı ve öyle bir durumda çok ağır bir biçimde müdahale edeceğini belirtti. O günden sonra da eş ailesi bana melek gibi davranmaya, sürekli hediye ve yemek vs göndermeye başladı. Yani bana had bildirsin diye mevzuya dahil ettikleri şahıs beni bu insanların kötülüğünden koruyor şu anda. Yaptıkları her şey de çok çekindikleri sosyal çevreleri tarafından duyuldu böylece. Bu olanlar beni çok şaşırttı. Ben hala mesafemi koruyorum. Eşimle de konuştum ve mecbur kalmadıkça bir araya gelmeyi kaldıramayacağımı söyledim.
Eşimle genel olarak bazı konularda ilerleme katettik, kendisine çeki düzen vermeye ve hatalarını kabul etmeye başladı. Artık ilişkiyi bitirme tehditleri içeren yıpratıcı sözler söylemiyor. Sinirlenince tutuyor kendisini. Zaten böyle bir konuşma gerçekleştiğinde itiraz etmeyeceğimi çok net bir şekilde söyledim kendisine. Ailesi yüzünden benimle kavga etmiyor. Onları da bana yaklaştırmıyor. Ama hem onlardan hem de benden korktuğunu hissediyorum. Erkekler neden böyle çocuk gibi anlayamıyorum. Şu anda evliliğimizi ayakta tutmak için çabalayan taraf o. Ben biraz ne olacağı varsa olsun modundayım. Yaşananlar beni çok üzdü. Tam olarak atlatabilecek miyim bilmiyorum. Bazen çok umutsuz hissediyorum, bazen de halledebilirim gibi geliyor.
Bu nasıl bir aile ya aşiret gelini misinizMerhabalar. Teşekkür ederim mesajlarınız için. Nedense bu mesajları yeni fark ediyorum. Çok ilginç bir şey yaşandı ben buralarda yokken.
Otoriter ve aynı zamanda patronları konumundaki bir aile büyüğüne kadar gitti bizim mevzu. Daha doğrusu "ortada hiçbir neden yokken" mesafeli davrandığım gerekçesiyle bu şahsa şikayet edildiğimi öğrendim. Bu kişi de mevzuyu benden ayrıca dinlemek istedi. Olanları anlattığımda da şaşkına döndü. Sonra eşimin ailesiyle bizi bir araya getirerek herkesin içinde ne varsa ortaya dökmesini sağladı. Eşim olayları başından anlatarak ailesinin bana devamlı olarak saygısız ve kaba davrandıklarını, evlilik sürecinden itibaren her şeyi kasıtlı olarak zorlaştırdıklarını, annesiyle babasının bu süreçte bize karşı birlikte hareket ettiğini ve evliliğimizi insanların gözünde itibarsızlaştırmaya yönelik yalan söylediklerini dile getirdi. Eşimin ailesi kötü niyetlerini orada da belli ettiler. Ailemin boşanmış olması, benim bağımsız kişiliğim gibi saçma sapan nedenlerle benim kendi aileleri için uyumsuz olacağımı söylediler (bunu buraya yazarken bile cinnet geçirecek gibi oluyorum).
Aile büyüğü olan şahıs bunları bir de onlardan duyunca çok sinirlendi ve bağırarak hepsine seslerini kesmelerini söyledi. Bundan sonra benimle ilgili tek kelime bile etmemelerini, yaptıkları şeyin çok büyük bir ayıp olduğunu, ancak boş insanların böyle şeyleri mevzu haline getireceğini, anne-baba olarak akıllı ve düzgün bir gelin buldukları için şükredecekleri yerde saçma sapan hareketlerde bulunduklarını söyledi. Hatta eşimin annesine beni kıskanıp kıskanmadığını bile sordu. Herkes suspus dinledi tabii ki, kimse bir şey söylemeye cesaret edemedi bu noktadan sonra. Bu şahıs da bana herkesin içinde bundan sonra en ufak bir rahatsızlık verdiklerinde neyle alakalı olursa olsun kendisine gelip durumu anlatmamı ve öyle bir durumda çok ağır bir biçimde müdahale edeceğini belirtti. O günden sonra da eş ailesi bana melek gibi davranmaya, sürekli hediye ve yemek vs göndermeye başladı. Yani bana had bildirsin diye mevzuya dahil ettikleri şahıs beni bu insanların kötülüğünden koruyor şu anda. Yaptıkları her şey de çok çekindikleri sosyal çevreleri tarafından duyuldu böylece. Bu olanlar beni çok şaşırttı. Ben hala mesafemi koruyorum. Eşimle de konuştum ve mecbur kalmadıkça bir araya gelmeyi kaldıramayacağımı söyledim.
Eşimle genel olarak bazı konularda ilerleme katettik, kendisine çeki düzen vermeye ve hatalarını kabul etmeye başladı. Artık ilişkiyi bitirme tehditleri içeren yıpratıcı sözler söylemiyor. Sinirlenince tutuyor kendisini. Zaten böyle bir konuşma gerçekleştiğinde itiraz etmeyeceğimi çok net bir şekilde söyledim kendisine. Ailesi yüzünden benimle kavga etmiyor. Onları da bana yaklaştırmıyor. Ama hem onlardan hem de benden korktuğunu hissediyorum. Erkekler neden böyle çocuk gibi anlayamıyorum. Şu anda evliliğimizi ayakta tutmak için çabalayan taraf o. Ben biraz ne olacağı varsa olsun modundayım. Yaşananlar beni çok üzdü. Tam olarak atlatabilecek miyim bilmiyorum. Bazen çok umutsuz hissediyorum, bazen de halledebilirim gibi geliyor.
Ben bazı şeylerin Allahtan geldiğine inanırım. Demek ki rabbim size yardım etmiş. Sizin doğru onlarında yanlış olduğunu tüm cümle aleme göstermiş. Sizin adınıza çok mutlu oldum. İnsan hem haklı hem de suçlu konumuna düşünce içinde savaş veriyor da kimsenin haberi olmuyor. Bu durumda sizi rahatlatır. Umarım eşinizde ne oldugunun farkına varır da. Sizi ve evliliğinizi korur.Merhabalar. Teşekkür ederim mesajlarınız için. Nedense bu mesajları yeni fark ediyorum. Çok ilginç bir şey yaşandı ben buralarda yokken.
Otoriter ve aynı zamanda patronları konumundaki bir aile büyüğüne kadar gitti bizim mevzu. Daha doğrusu "ortada hiçbir neden yokken" mesafeli davrandığım gerekçesiyle bu şahsa şikayet edildiğimi öğrendim. Bu kişi de mevzuyu benden ayrıca dinlemek istedi. Olanları anlattığımda da şaşkına döndü. Sonra eşimin ailesiyle bizi bir araya getirerek herkesin içinde ne varsa ortaya dökmesini sağladı. Eşim olayları başından anlatarak ailesinin bana devamlı olarak saygısız ve kaba davrandıklarını, evlilik sürecinden itibaren her şeyi kasıtlı olarak zorlaştırdıklarını, annesiyle babasının bu süreçte bize karşı birlikte hareket ettiğini ve evliliğimizi insanların gözünde itibarsızlaştırmaya yönelik yalan söylediklerini dile getirdi. Eşimin ailesi kötü niyetlerini orada da belli ettiler. Ailemin boşanmış olması, benim bağımsız kişiliğim gibi saçma sapan nedenlerle benim kendi aileleri için uyumsuz olacağımı söylediler (bunu buraya yazarken bile cinnet geçirecek gibi oluyorum).
Aile büyüğü olan şahıs bunları bir de onlardan duyunca çok sinirlendi ve bağırarak hepsine seslerini kesmelerini söyledi. Bundan sonra benimle ilgili tek kelime bile etmemelerini, yaptıkları şeyin çok büyük bir ayıp olduğunu, ancak boş insanların böyle şeyleri mevzu haline getireceğini, anne-baba olarak akıllı ve düzgün bir gelin buldukları için şükredecekleri yerde saçma sapan hareketlerde bulunduklarını söyledi. Hatta eşimin annesine beni kıskanıp kıskanmadığını bile sordu. Herkes suspus dinledi tabii ki, kimse bir şey söylemeye cesaret edemedi bu noktadan sonra. Bu şahıs da bana herkesin içinde bundan sonra en ufak bir rahatsızlık verdiklerinde neyle alakalı olursa olsun kendisine gelip durumu anlatmamı ve öyle bir durumda çok ağır bir biçimde müdahale edeceğini belirtti. O günden sonra da eş ailesi bana melek gibi davranmaya, sürekli hediye ve yemek vs göndermeye başladı. Yani bana had bildirsin diye mevzuya dahil ettikleri şahıs beni bu insanların kötülüğünden koruyor şu anda. Yaptıkları her şey de çok çekindikleri sosyal çevreleri tarafından duyuldu böylece. Bu olanlar beni çok şaşırttı. Ben hala mesafemi koruyorum. Eşimle de konuştum ve mecbur kalmadıkça bir araya gelmeyi kaldıramayacağımı söyledim.
Eşimle genel olarak bazı konularda ilerleme katettik, kendisine çeki düzen vermeye ve hatalarını kabul etmeye başladı. Artık ilişkiyi bitirme tehditleri içeren yıpratıcı sözler söylemiyor. Sinirlenince tutuyor kendisini. Zaten böyle bir konuşma gerçekleştiğinde itiraz etmeyeceğimi çok net bir şekilde söyledim kendisine. Ailesi yüzünden benimle kavga etmiyor. Onları da bana yaklaştırmıyor. Ama hem onlardan hem de benden korktuğunu hissediyorum. Erkekler neden böyle çocuk gibi anlayamıyorum. Şu anda evliliğimizi ayakta tutmak için çabalayan taraf o. Ben biraz ne olacağı varsa olsun modundayım. Yaşananlar beni çok üzdü. Tam olarak atlatabilecek miyim bilmiyorum. Bazen çok umutsuz hissediyorum, bazen de halledebilirim gibi geliyor.
Kimmiş ya aile büyüğü ilginç geldi nasıl bir aile
hahah aşiret değiller ama bu amca ailede çok saygı gören yaşça büyük biri. Ben de şikayet etmelerine çok şaşırdım, bir anlam veremedim. İlk başta beni tanımadığı için de haksızlık yapabilir diye tedirgin oldum ama adam mevzuyu öyle bir ele aldı ki neden bu kadar saygı gördüğünü anladımBu nasıl bir aile ya aşiret gelini misinizaşiret liderine mi şikayet etmişler sizi? İlginç bir hiyerarşi.
Teşekkür ederim. Benim demek isteyip de diyemediğim her şeyi Allah bu amcaya söyletti. Sadaka verdim ilk fırsatta şükretmek için. Evet eşim için ikinci bir şans. Umarım iyi değerlendirir. Bir de şu var ki sonuçta bu insanlar belirli bir kötülük yapma kapasitesine sahip. Bu aile büyüğünün söyledikleri onları bir süre durdurur ama içlerindeki sebepsiz huzursuzluk ve kötülük hala orada. O yüzden tam bir rahatlık hissi değil bendeki. Hayırlısı neyse o olur umarım.Ben bazı şeylerin Allahtan geldiğine inanırım. Demek ki rabbim size yardım etmiş. Sizin doğru onlarında yanlış olduğunu tüm cümle aleme göstermiş. Sizin adınıza çok mutlu oldum. İnsan hem haklı hem de suçlu konumuna düşünce içinde savaş veriyor da kimsenin haberi olmuyor. Bu durumda sizi rahatlatır. Umarım eşinizde ne oldugunun farkına varır da. Sizi ve evliliğinizi korur
İşin saçmalığı şu ki, bu adama gidip şikayet ettiklerine göre kendilerini gayet haklı sanıyorlar. İnsanların bu kendini bilmemesinden, kendilerini bu kadar haklı sanmalarından tiksiniyorum.hahah aşiret değiller ama bu amca ailede çok saygı gören yaşça büyük biri. Ben de şikayet etmelerine çok şaşırdım, bir anlam veremedim. İlk başta beni tanımadığı için de haksızlık yapabilir diye tedirgin oldum ama adam mevzuyu öyle bir ele aldı ki neden bu kadar saygı gördüğünü anladım
Ya inanır mısınız benim de bu nedenle içimi tiksinti kapladı. Şuursuzluk dedikleri tam da bu işte. Kibirden gözleri kör olmuş. İşte bu yüzden de kıymetleri yok kimsenin gözünde. Ama bunun da farkında değiller...İşin saçmalığı şu ki, bu adama gidip şikayet ettiklerine göre kendilerini gayet haklı sanıyorlar. İnsanların bu kendini bilmemesinden, kendilerini bu kadar haklı sanmalarından tiksiniyorum.
Bu tipler hep kendilerini haklı ve iyi görür kendi hallerine bırakınYa inanır mısınız benim de bu nedenle içimi tiksinti kapladı. Şuursuzluk dedikleri tam da bu işte. Kibirden gözleri kör olmuş. İşte bu yüzden de kıymetleri yok kimsenin gözünde. Ama bunun da farkında değiller...
hahah aşiret değiller ama bu amca ailede çok saygı gören yaşça büyük biri. Ben de şikayet etmelerine çok şaşırdım, bir anlam veremedim. İlk başta beni tanımadığı için de haksızlık yapabilir diye tedirgin oldum ama adam mevzuyu öyle bir ele aldı ki neden bu kadar saygı gördüğünü anladım
Hayır tarikat veya aşiret gibi bir durum yok. Çok saygı duydukları yaşça büyük ve hayat tecrübesi olan biri. Ben de çok tuhaf buldum mevzunun bu kişiye taşınmasını ve bu şekilde müdahale edilmesi karşısında sessiz kalmalarını. Ve bu tepkinin onlarda bu kadar etki oluşturmasını da kesinlikle beklemiyordum. Zihinlerinde nasıl bir yeri var bilemiyorum ama düşüncelerine çok önem verdikleri kesin.Bu "ailede çok saygı gören yaşça büyük biri" tarikat büyüğü falan mı? Mahkeme kurar gibi tarafları dinlemiş, yargılayıp haklıyı haksızı ayırt etmiş? Kayın aileniz mahkemede gibi kendilerini savunmaya çalışmışlar, ne oluyoruz, nasıl bizimle böyle konuşursunuz dememişler ve kapıyı vurup çıkmamışlar? Tuhafıma gitti, olayınızı ben de anlamadım.
Merhaba çok savaş vermişsiniz aylarca negatifle moral bozmak istemem ama çocuk olunca nasılsa benimle boşanmaz diye kendine güveni gelecek.kavgada insanlar ağızları dan gerçek düşünceleri fırlarEvet bu doğru, eşimin ailesiyle ilgili temel problemi anlattım bir önceki yorumumda. Eşimin benimle ilişkisinde de dediğiniz gibi kavgada tehdit dili kullanması, aile problemlerini benim sorunum haline getirmesi en büyük problemlerimiz. Nereden baksam elimde kalıyor maalesef.
Merhaba. Teşekkür ederim uyarınız için. Ben de bu nedenle endişeleniyorum. Çocuk düşünmüyoruz neyse ki.Merhaba çok savaş vermişsiniz aylarca negatifle moral bozmak istemem ama çocuk olunca nasılsa benimle boşanmaz diye kendine güveni gelecek.kavgada insanlar ağızları dan gerçek düşünceleri fırlar