Bacım gelip buraya derdini anlatıyorsun, tavsiyeler istiyorsun ama sonrada diyorsun ki "annelik duygusunu tatmak istiyorum".
Boşanman gereken eşten sırf bencilliğin yüzünden, sen o duyguyu tat diye çocuk yapmak istiyorsun farkında mısın? Mutsuz bir ailede, çığlıklar arasında yetişmemeli hiçbir çocuk! Aileniz sizi çocuksuz bile istemiyor (ki bence bu da sizin boşan demeyelim diye söylediğiniz bahane) çocuklu halde sizi isteyecekler mi? Ya da siz boşanmaya cesaret edecek misiniz? Siz boşanmayacaksınız, iş bulup kendi ayaklarınızın üstünde durmayacaksınız ve malesef üstüne çocuk yapacaksınız. Sonra da burada konular açıp şikayet etmeye devam edeceksiniz.
Haa derseniz ki ben sadece içimi dökmek için geldim, amenna.. Ama o zaman da insanları salak yerine koyup bahaneler sıralamayın lütfen. Siz o yalancı eşinizden çocuk yapacaksınız ve o kocadan boşanmayacaksınız. Bunu yapacak cesaret yok çünkü sizde. Üzgünüm ama gerçekler bunlar. O yüzden tavsiyem yok. Sadece ileride doğacak çocuğunuz için üzgünüm..