Merhaba 5 aylık evliyim, eşim ile severek evlendik.
İkimizde memuruz, eşim benden daha üst pozisyonda.
Ailem bana düğünüm de 200 gram altın yaptı. 2 ay sonra eşim ile araba almak için eşime altınları verdim güvenilir bir kuyumcu arkadaşının kasasına koyacağını boz dediğimizde bozup arabamızı alacağımızı söyledi. 2 ay geçti ne araba beğeniyor ne de ortada altınlar var. Meğerse altınlarımı satıp kumar oynamış bu süreçte öğrenene kadar çokça kez kavga ettik. Öğrendikten sonra da kavgalar devam etti.
Bu esnada telefonunda başka kızlara fake hesaplardan yazdığı, wp de şifreli sohbetler olduğunu öğrendim.
Kısa bir süre düzelir gibi oldu bu sefer telefon şifresi yine değişti bu sefer vermiyor. Ona karışmamamı telefonuna bakmamamı dışarıda ki hayatına karışmamamı istiyor.
Yetmiyor gibi geceleri eve gelmiyor sürekli dışarıda sık sık alkol kullanıyor.
Ailesi de durumu biliyor ve sürekli kavga var sürekli hır gür. Ailesi de gerekeni yapıyor ama ne laf anlıyor ne söz.
Aileme gidip açıklayamıyorum ne diyeceğimi yapabileceği bilmiyorum.
Ağır hakaret küfür ve şiddette var.
Bakımlıyım, çok güzel olduğumu söylerler, evimde işimde gücümdeyim, çevremdeki insanlar parmakla gösterir.
Seviyorum diyen insana ne oldu da bunları yapar? Ben ne yapmalıyım? Ailem boşanmayı kabul edecek aile değil, mental sağlığım çöktü…
Ben ibadetlerinde olan bir insanım, çok ağır bir imtihandayım. Bana tavsiye ver
Yaşadığın şey ciddi bir güven, sınır ve güvenlik problemi.
Altınlarını habersizce satıp kumar oynamak,
telefonunda başka kadınlarla gizli yazışmalar,
gece eve gelmemeler, alkol,
üstüne hakaret, küfür ve şiddet…
Bunların hiçbiri “seviyorum ama bocalıyorum” kategorisinde değil.
Bunlar evliliği temelden sarsan, evlilikle değil eşinin karekteri ile ilgili davranışlar. Evlenince ortaya çıktı çünkü artık maske takmasına gerek kalmadı.
Ailesinin gerekeni yapması bir şeyi değiştirmiyorsa, bu adam ne laf dinliyor ne sınır tanıyor demektir.
Ve şunu açık söyleyeyim; Şiddetin olduğu yerde sabır değil, mesafe gerekir.
Ailene anlatamıyor olman seni daha da yalnızlaştırmış ama ailen boşanmaya sıcak bakmasa bile senin can güvenliğin ve ruh sağlığın her şeyden önce gelir.
Bir de şu cümle çok çarpıcı:
“İbadetlerimdeyim, ağır bir imtihandayım.”
Evet, imtihan olabilir ama imtihan zulme katlanmak değildir. Şiddet varsa bunu asla normalleştirme, kayıt altına al. Ailenle ve bir hukuk danışmanı ile konuş.
Ve şunu kendine sor:
“Bu adam hiç değişmezse, bu hayatı sürdürebilir miyim?”
Emin ol o adam artık değişmez..
