Eşimin davranışlarından rahatsız oluyorum

bessste .!.:

Sizinle bebeklerimiz yakındı sizinki de şu an 2,5 yaşında falan olmalı. İnşallah onlarda bu durumlarda ilgili hasar olmaz tek temennim bu. Artık gerisi de eşlerimize kalmış tedavi olup düzelmek ellerinde. Bu süreç gerçekten yıpratıcı bir tarafım çok kızgın ona birtarafım da elinde değil ki tetiklenince kendini kaybediyor diyor.
Psikolog bana normal olmayan birşey yaptığında bunu dile getirmelisin olsun deyip geçersen algısını bozarsın dediği için söylüyorum buna gerek yok bak şu şekilde normal olan diye. Ama söylerken çok rahatsız hissediyorum.

Genişletmek için tıkla...

matilda1 .!.:

Evet 2 buçuk yaşında uyarma süreci size kötü hissettiren kısmı zaten bu işin yanınızda uyarmanız ve sınır koymanız gereken bir insanla yaşamak zor . Ben çok çok katı kurallar koydum ve tartışmıyorum bunları . Evde süpürge haricinde hiçbir makineye dokunmuyor ve de ondan istemedikçe ev işi yapmıyor. Eskiden yemeklerin içindeki malzemelere kadar tek tek saymak zorunda kalırdım artık bunlar da sorun yok çünkü cevap vermiyorum istemediğim soruya açıkçası böylr durumlar yaşlandıkça alevlenen takıntılı haller ve burda önemli olan sizin buna ne kadar dayandığınız çocuklar içinde oldukları herşeyi malesef hızlıca kanıksıyorlar yani sürekli takıntılı şekilde temizlik düşünen havada bile mikrop arayan bir babanın yanında o da etkileniyor.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Hep haklı olduğunu düşünmesi o kadar yorucu ki.
Gerçekten oturup ağladım ilk başta bana karanlık ile loş farkını anlattı iki saat. Bana göre zifiri karanlık nerdeyse ama onagöre loşmuş dışardan ışık sızıntısı geliyormuş. Loş ışıkta bazı şeyler ayırt edilir diye Salak gibi de oturdum tartıştım bunu. Bir şeyleri kabullenmesi o kadar zor ilerliyor ki. Ben daha kolay olacağını düşünmüştüm hani bir iki ilaç alır obsesyon geriler sandım. Ama uzun sürecek gibi geliyor bana.
Artık tartışmıyoruz en azından ama

Genişletmek için tıkla...

matilda1 .!.:

Yani sürecinizi ve diğer değişkenleri de tam bilemedim şuanda ancak hasta ile yakın kalan kişilerde de benzer belirtiler ortaya çıkıyor zamanla ya da savunma mekanizması olarak farklı sorunlar çıkıyor çünkü normal olmayan bir akışta sorunsuz ilerlemeye çalışmak cambzların ipte yürümesine benziyor çok zor ama mümkün . Neyi feda ettiğinize iyi bakın çünkü bir süre sonra siz de normalleşmeye direnç gösterirsiniz . Yani kısacası karşı tarafın takıntılı tutumlarını yok etmek için siz de takıntı izleme kontrol etme noktasında buraya dahil oluyorsunuz bu iç içelik yoruyor

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Hep haklı olduğunu düşünmesi o kadar yorucu ki.
Gerçekten oturup ağladım ilk başta bana karanlık ile loş farkını anlattı iki saat. Bana göre zifiri karanlık nerdeyse ama onagöre loşmuş dışardan ışık sızıntısı geliyormuş. Loş ışıkta bazı şeyler ayırt edilir diye Salak gibi de oturdum tartıştım bunu. Bir şeyleri kabullenmesi o kadar zor ilerliyor ki. Ben daha kolay olacağını düşünmüştüm hani bir iki ilaç alır obsesyon geriler sandım. Ama uzun sürecek gibi geliyor bana.
Artık tartışmıyoruz en azından ama

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Ben de destek almalıymışım psikoloğu öyle söyledi. Ben zaten 18-25 yaş arasında çok kontrolcü biriydim hayatı kendime zehir etmiştim gene öyle olmaktan korkuyorum kendimi durduyorum.
Bazen birkaç ay ayrı mı kalsak diye düşünüyorum ama sonra onu yalnız bırakmak istemiyorum

Genişletmek için tıkla...

matilda1 .!.:

Uzaklaşmak bana iyi geldi. Üzerimdeki baskının ortadan kalkmasının ardından bir daha öyle yaşamak istemediğime karar verdim

Genişletmek için tıkla...