Evden gitmek zorunda kaldım

Annenizin bedenen sorunu var mi. Tomografiye niye kendi gidemiyor. Sizin icin kritik donemlerde annenize refaketci tutun günlük. Yarin bir gun yapmasaydin der agriniza gider
 
Yukarida yazdigima ek olarak bu yoruma da katiliyorum. Annenizin yaninda babanizi ovecek veya memnuniyet ifadesi iceren bir yuz ifadesi bile takinmaniz eminim onu delirtiyordur. Cocuk buyutmek kolay degil eminim cok fedakarlik yapmistir ama hem sinirlarinizi koruyup hemde annenizi sinirlendirmeden once universiteyi bitirin
 
Canım merhaba anneni tanımıyorun ama bana özellikleri tanıdık geldi, hastalıktan önce nasıldı bilmiyorum eğer aynıysa annenin narsist olma ihtimali çok yüksek, benim annem de aynı şekilde yeni fark ettim. Asla onun için ne yaparsan yap yeterli demeyecek ve kendini suçlu hissetme. Okulunu da asla bırakma. Narsist ebeveynler özellikleri
  • Sınır Tanımama: Çocuğunun özel hayatına, odasına, telefonuna veya kararlarına saygı duymaz. Onu kendisinin bir uzantısı gibi görür, ayrı bir birey olarak değil.
  • Duygusal Manipülasyon ve Suçluluk: En sevdiği silah suçluluk duygusudur. "Ben senin için saçımı süpürge ettim" diyerek çocuğu borçlu hissettirir.
  • Koşullu Sevgi: Sevgi bir ödül gibidir. Sadece annesinin istediği gibi davrandığında, başarılı olduğunda veya onu onayladığında sevgi gösterir. Aksi takdirde duygusal olarak soğuk davranır veya küser.
  • Empati Eksikliği: Çocuğun üzüntüsüyle gerçekten ilgilenmez. "Senin buna üzülmen saçma, asıl ben neler çekiyorum" diyerek duyguları küçümser.
  • Mağdur Rolüne Bürünme: Tartışmalarda haksız olsa bile bir şekilde konuyu kendi mağduriyetine çevirir ve sonunda özür dileyen tarafın çocuk olmasını sağlar.
  • Eleştirel ve Mükemmeliyetçi: Başkalarının yanında çocuğunu överken, baş başa kaldıklarında sürekli kusur bulur. "Daha iyisini yapabilirdin" hissini kalıcı hale getirir.
 
.
Onunla bağ kurarken en büyük hatan, onun "değişmesini" ya da seni "gerçekten anlamasını" beklemek olur. Narsist bir yapıyla bağ kurarken "kalp kalbe bir bağ" değil, "güvenli bir mesafe bağı" kurmalısın.
"Yetişkin-Yetişkin" Bağı: Sen artık onun küçük, "uluk" denilen kız çocuğu değilsin. Sen bir bireysin. O sana çocuk gibi davrandığında sen ona bir yetişkin gibi cevap ver. (Örn: "Anne bu söylediğin beni üzüyor, istersen konuyu değiştirelim.")
Şefkatli Ama Mesafeli: Ona karşı öfkeli olmak seni yorar, çok yakın olmak seni yaralar. Ortada dur. "Seni seviyorum anne ama kararlarıma saygı duymanı bekliyorum" duruşunda ol.
Beklentiyi Sıfırla: Ondan "Aferin kızım, ne güzel ev kurmuşsun, ne kadar iyisin demesini bekleme. O demezse hayal kırıklığına uğramazsın. Kendi onayını kendin ver.
 
Ne olursa olsun okulunu bırakma sen kendini düşünmezsen kimse seni düşünmez
Sonuç kötü gelirse ne olacak hiç kimsesi yokmuş kadının.Kanser hastalığı yanında insan varken bile çok zordur değilki tek başına.Okulunu bırakmamış dondurmuß bitmesine az kalmış.Psikolojisi haddinden fazla bozuk kadının yaptıkları yanlış ama annesi.
 
hep benzer şeyler yaşayarak büyümüş biri olarak seni o kadar iyi anlıyorum ki. anneler maalesef mutsuz bir evlilikteyse ve haksızlığa uğramışsa kocalarından alamadıkları hırsı çocuklarından çıkarıyor. bir süre sonra baban senin kocanmış gibi hissetmeye sinirlenmeye başlıyorsun çünkü seni öyle işliyor sınır ihlali tamamen. baban sana babalık yapıyorsa ona cephe almana gerek yok dediğin gibi bu evlilik annenin seçimi ve herkes seçimlerinin sonuçlarına bir şekilde katlanmak zorunda. sen annene bir evlat olarak yapman gerekenden de fazlasını vermişsin ama bunun bir sonu yok sen fedakarlık yaptıkça annenin bu tavırları katlanarak gider seni bir uzantısı olarak görmeye başlar. acilen okulunu bitir ve ekonomik özgürlüğünü kazan ailene bir noktadan bağımlı olduğun sürece döngüden çıkman çok zor. kendi hayatının sınırlarını belirle ve annene sadece olması gerektiği kadar yardımda bulun başta buna alışık olmadığı için daha da hırçınlaşacaktır ama yavaş yavaş alışacaktır
 
Aslında hiç yaşamak istemediğim tatsızlıklar çünkü zaten çocukluktan beri sorunlu evde büyüdüm huzur yoktu ama onun dışında para pul bolluk hep vardı. Tomografi sonucu kötü çıkarsa yine gidemicem biliyorum çünkü çok zor süreçler ve anneme yardım edecek benim gibi biri yok. 2 tane erkek kardeşi var hepsi kendi kafasına göre. Kuzenleri vs desen oda aynı zaten ailemiz çok geniş değil. Ne yapıcam bilmiyorum dünden beri arkadaşımdayım en son ses attık birbirimize kavga ettik daha arayıp sormadı bende aynı şekilde. Birde diyor ki senden dayak mı yicektim asla ona vurmadım ama ben sinirime bir şeyler fırlattım artık dayanamayıp. Birde madur rolüne giriyor. Zaten senelerdir hep öyle babama sinirlenir bana vururdu. Başkasına sinirlenir en ufak hatamda bana saldırırdı. Eskiden çocuktum tabi kendimi savunamazdım şimdi savunuyorum zoruna gidiyor.
 
Tek çocuk olduğum için küçüklükten beri ondan başka dayanağım olmadı. Belki yanımda bir kardeşim vs olsaydı ona sarılır öyle büyürdüm. Hep etrafımda annem olduğu için bu döngüden çıkamıyorum. Mesela dünden beri Konuşmutoruz kendimi çok kötü hissediyorum ondan başka doğrı düzgün kimsem yok çünkü. Babam desen dünden beri nerdesin diye aramadı tek arkadaşıma gidicem dedim insan merak eder arar cebimde param olmadığını biliyordu. Belkide benimle yüz göz olmamak için aramamıştır bilmiyorum. Dediğim gibi annem böyle ama ondan başka kimsem de yok. Bu dediklerinizi öğrenmem çok uzun yıllar zamanımı alır. Bence bir yaştan sonra kendi düzenini kurmak lazım ben öyle düşünürdüm ama annem hasta olunca ölene kadar onunla sorumlu biriyim gibi artık. Çünkü dediğim gibi benden başka kimsesi yok. Bence bu düşüncelerden dolayı evlenemicem de. Annemi ortada bırakıp nasıl mutlu bir evlilik yapıcam ya da farklı bir hayatım olacak?
 
Annene olan minnet borcunu anlıyorum. Ama bu sağlıklı bir ilişki değil bende yek çocuğum o yüzden az çok anlıyorum. Sen gerektiği kadar yardım et yeter okulunu bitir. Annen sonsuza kadar seninle olmayacak. Sağlıklı ilişkiler kurman gerekiyor özellikle eşini çok iyi seçmen gerekiyor. Elbette evleneceksin annenle ilişkini düzenlenmen gerekiyor sağlıklı bir ilişkiniz yok.
 
Biraz önce annemi aradım daha kötü bağrıyor çağrıyor bugün daha sinirli daha bişey demiyorum. Babam dün annemi aramış nerde vs diye seni niye aramıyor da bana soruyor vs dedi yine bağırdı. Üstüne hala diyor ben sana ekmek yedirip kendime mi bağırtıcam
 
Baban da anneni aramayı bıraksın artık kessin iletişimi.
 
Ben bu duruma çok uzuldum ama bana daha çok böyle kişiler psikolojik hasta olarak geliyo
Bizde de bir tane ihtiyar var ilk başta herkes yaşlılık huyu bu diyordu şimdi daha da kötüleşti psikolojik olduğunu şimdi anladılar
Daha doğrusu anladık
Hem evliliği hem de sağlığı zor sartlat Altındaymis hiç kolay değil ...
Bence ya ilaçlı ya da ilaçsız terapiyle cozulebilr bizim hastada narsist biriydi çünkü
Bence göz ardı etmeyin kendinize de iyi gelcek
 
Depresyon ilacı da içiyor zaten hala böyle. Kadında mutsuzluk yokki eskiden beri bu huyları var kendi annesine de böyleydi kardeşlerine de böyle. Sadece bana değil en ufak olayda dinlemeden anlamadan bağırır çağırır insanlara güzel hitap şekli yoktur. Birisi bir şey deyince önceden beri hakkım yeniyor diyor. Yeniyorsa kızına böyle mi yapman lazım ya 50 küsür yaşında ben sadece 22 seneden beri varım. Zaten eskiden de babamla kavga etse hıncını benden çıkarırdı mahalleye rezil ederdi beni döverdi. Kuzenime anlatsam kuzenim dayım annemi arar direkt çünkü biliyorlar nasıl çirkef olduğunu. Birde diyor benim sözüm geçecek bana karşı geliyorsun diyor. Bende dedim böyle yaptıkca sana karşı gelmeyi bırak sana saygı bile duymuyorum dedim anneyi bırak insan olarak. Kendini dünden beri bağırmaktan hasta etmiş görseniz kıpkırmızı oluyor bağrıcam diye. Dün dedim ya sadece kendine yapıyon bana da bişey olmuyor he bana oluyor ama hastalansa benim başıma kalacak yine. Şimdi birileri der annen o senin niye başına kalacak diyorsun vs böyle biri insanın başına bela oluyor arkadaşlar zorluk çıkarmayan birisi olsa hiç sorun değil. O zaman değil 1 sene her sene bakarım. Eskiden de böyleydi bağıra bağıra hasta ederdi kendini sonra oturur ağlar zırlardı. Haklı olduğı yerler var ama kendini yanliş ifade ediyor
 
Allah yardimcin olsun cnm
 
Annen hem ağır hasta olduğu hem de babanla kötü bir geçmişi olduğu için psikolojik olarak da çok zor zamanlar yaşıyor. Sen de üzerine düşeni fazlasıyla yapmaya çalışmışsın ancak sen de geleceğini düşünmek zorundasın. Okulunu bitirip iş bulman gerek kendin için. Maddi durumunuzdan bahsetmemişsin ancak geliriniz düşükse anneni bir bakım evine yatırabilirsin, devlet desteği de oluyor düşük gelirli olanlara. Babanla görüşmen en doğal hakkın, annenle babanın arasındaki anlaşmazlık seni bağlamamalı. Kaldı ki baban da senden sorumlu, annen seni dünyaya tek başına getirmedi. Kendini de düşünmek zorundasın. Allah yardımcınız olsun.
 
sana yıllarca annesinden psikolojik şiddet görmüş bir ablan olarak yazıyorum. evet annedir atamazsın belki vicdanın sana yük olur. ama seninde bir hayatın var. o kendisini babanla yaşadığı ve kurtulamadığı kötü anılara hapsetmiş. sende bununla yaşa istiyor. bu sana haksızlık. bu aileyi sen seçmedin. ama hayatını değiştirmek senin elinde.
vicdan yapıp hayatından geri kalma. çünkü yıllar sonra geriye dönüp baktığında pişman olacaksın. çünkü bu kadın hayatının merkezine seni koymuş. yılların alamadığı hıncını hırsını senden çıkarıyor.
 
Nacizane tavsiyem acilen psikolojik destek almanız.Anneniz çok zor bir vaka ve sizin de tahammülünüz tükendiği için şu an ipler iyice gerilmiş durumda.
daha normal bir durum olsa şunu tavsiye ederdim politik olun idare edin he anne haklısın deyin geçin ama şu aşama da bilmiyorum nasıl olur
 
`