evet ben aptalım gercekten... Naptıgını bılmeyen bı aptalım .. Sımdı annem babamda sıkıstırıyo benı anlamıyorlar .. Burdada kalamam. Pekı herseye guzel bı sekılde cevap veren arkadasım bunada cevap ver ben sımdı nereye gıtcem.. Bı meslegım yok ısım yok ben napıcam arkadasım nereye gıdıcem
Benim alıntım da vardı üstte.. Ben üstüme alındım=)
Bazen bazı kadınlar için (nefret ediyorum bu cümleyi yazan parmaklarımdan) ama "boşanmak" çözüm değildir... Keşke ben birşeyler yapabilsem ve tüm kadınlarımız için şu özgürlük fikri hayata hemen geçebilse... Keşke... Bu yüzden yazan ellerimden şu an nefret ediyorum... Ama halihazırda "boşanmak" belki de sizin için "şu an" bir çözüm değildir...
Nereye mi gideceksin?....
Uzun vadeli bir plan yapmak zorundasın... Hızla ve fevri kararlar almak yerine, bulunduğun ortamı terketmeden "uzun vadeli" bir plan yapmak zorundasın.. Kendin için... Belki kayınpederin gerçekten sapıktır bu arada.. Bundan çok korkuyorum açıkçası senin için... Çünkü diyorum ya, herşey olabilir... Hele eşin, bu kadar sessizse.. kayınpederin sadece sapık değil, üstüne bir de şiddet yanlısıdır... Herşey olabilir... Ama bazı kadınlarımızı ailesi örtüp saklamak, sonuna kadar ardında olmak yerine, geldikleri yere geri göndermeyi seçiyorlar işte... Meslek yok, iş yok... Ailenizle kalamazsınız... Ben sizi çok iyi anlıyorum...
Bakın şöyle yapalım... Eğer gerçekten orada kalamayacaksanız... Eşinize telefon açın ve "Ağlaman bana çok dokundu.. Senin de benim kadar çaresiz kaldığını görmek, beni kendimden fazla incitti.. Aileme anlatsam kesinlikle sana geri göndermeyecekler beni... Ancak ben, belki bir kez daha sana şans verebilirim, çünkü evlilik yarı yolda bırakmak değildir.. Kulağımı bir kere kapatabilirim baban için, cahil bir insan, terbiyesizlik yaptı ama ben senin için görmezden geldim" diyebilirim... Uzakta bir ev ihtimali senin için zor, düşünüyorum, tartıyorum, bunu kabul etsen bile bu kez de sen incineceksin... Bunu istemiyorum.. Halihazırda var olan evimize dönelim yalnız ben babanla arama elbette saygı çerçevesinde bir mesafe koymayı düşünüyorum. Bunun için senin de bana destek olacağına inanırsam, döneceğim "deyin.... Ağladıysa eşiniz gerçekten "dön "diyecektir... Ben evliliğinizi kurtarmaya çalışmıyorum yalnız.. Bunun bir altını çizelim.. Başka bir şey yapmanız gerekecek bundan sonra...
Şunları deneyebiliriz;
Eşinize aynı telefonda "Babam beni Kursa yazdırmak istiyor.. Biliyorsun mesleğim yoktu... aynı şartları bana sağlayabileceksen döneyim" deyin... Bu kurslar kadınlar için var olan kurslardan... Şimdi kayıt olursanız yüksek ihtimal belge alamazsınız.. vakti geçti.. Ancak meslek sahibi olacak kadar tecrübeyi, üstelik hanım hanıma bir yerde, edinebilirsiniz... Eşinizle oturduğunuz yere yakın "İsmek" kursu var mı? Biçki - dikiş kesinlikle olmamak kaydıyla (sabır gerektiren ve ilk etapta kesinlikle para kazandırmayan bir iş.. size para kazandıracak bir bölüm lazım) bölümlerden birine kayıt yaptırmalısınız... Sene sonuna kadar sıkı çalışmalı evde de pratiklerini yapmalısınız.. Ben yerinizde olsam yemek bölümü tercih edebilirdim.. Catering firmalarında kolay iş bulunuyor diyorlar.. bilemiyorum.. Bu konuda diğer arkadaşlarım daha iyi çözümler önerebilir, inanın bu konuda tıkandım...
Veya.... Aileniz çok baskı kuruyorsa "dön artık, burada kalamazsın" diye... ve durum gerçekten böyle ise... Yine aynı telefonda "Bir kez daha denemek için dönebilirim... Ancak ailem kesinlikle istemiyor.. Bir süre yeniden denemek için bunu göze alacağım, bu kapı bana daima açık, bunu bilerek" derim ve dönerim... Yalnız yine evliliği kurtarmak için değil... Bu evlilik bitecek, bitmeli.. O yüzden çoluk çocuk kesinlikle anmıyorum bile.. Eve dönüşümün ertesinde iş aramaya başlarım... Hiç meslek sahibi olmayan bayanlarımızın bile yapabileceği kimi meslekler var... Bir yerden başlamak adına... Amaç para kazanmak ise... Gazetelerin ilgili bölümlerinde "vasıfsız eleman" ilanları oluyor.. Bazen kadınlar için de güzel şeyler çıkabiliyor.. Bir kaç kez şahit oldum... Bunlar sizi korkutur ise, memlekette sapık çok, ilana yanıt vermekten de korkabilirsiniz... Evinizde "ev yemekleri" yapıp satın... Veya ev yemekleri satan bir dükkana iş başvurusu yapın... Çok az maaş beklentiniz olsun ilk etapta... Eşinize de "Babam/Amcam/Halam/Dayım ısrar etti, onlar bulmuşlar... bir süre yardım etmem gerek bir tanıdıkmış" diyebilirsiniz...
Tüm bunları yaparken... En önemlisi... size küfür eden o adamdan uzak durmak gerekiyor.. Kayınvalide zaten dönmüş olur köyden diye tahmin ediyorum.. "MESAFE" koyarak, ki mesafe koymak uzmanlık alanı gibi algılanıyor şimdilerde, neden bilemiyorum, biraz arayı açın... Mesafe nasıl olur?
Evinize dönersiniz... Yüksek ihtimal gestapo şefi kayınpeder ayağına bekler sizi bir müddet sonra... Gidin.. kaybedecek bir şeyiniz yok.. Eşinizle birlikte tabi... Oturun... Hiç bakmayın ama.. başka şeylerle ilgilenin.. Size direkt bir şey sorarsa "Evet" ya da "Hayır" gibi kısa cevaplar verin.. Ya da sizi kendisinden özür dilemeye zorlayabilir gittiğinizde "Ettiğiniz küfürler için ben sizden özür dilerim" diyebilirsin... Ama eşin arkanda değil.. o vakit "Tabi elbette, özür dilerim.." dersin öylesine... Bir süre daha "Evet" veya "Hayır" gibi kısa iletişimden sonra zaten araya koyduğunuz soğukluğu anlayacak, dilediğiniz özürün de "öylesine" olduğunu... Başınız ağrısın, elinizi boğazınıza kadar götürüp istifra edin, birşeyler yapın ama gittiğiniz o akşam orada bir saatten fazla oturmayın... ondan sonra da tüm iletişimleriniz kısıtlı olsun kayınpederle... Tek cümlelik... Kendinizi kurtaracak özgüveni sağlayana kadar (ki bu uzun sürmesin)
Para kazanınca ailenizin de yanına dönebilirsiniz... Az çok... para kazanıyorsunuz.. kimse size karışamaz...
Çok detaylıca bilmediğim için kayınpederin ahlak ve karakter tutumunu, ailenizin kültür ve kız çocuğuna bakış tutumunu, elimden şimdilik bunlar geldi... Ama "şu olmaz" diye bana yazarsanız, "Neden olmaz"ları ve "başka ne olabilir?" leri konuşabiliriz burada diye düşünüyorum...
Bu arada.. "Aptal" falan değilsiniz... Lütfen kendinize bir de siz hakaret etmeyin... Bizim kadınlarımızı hangi şartlar bu hale getiriyor anlayamıyorum.. Siz gayet akıllı ve olgun bir kadınsınız.. Gaz vermiyorum bakın... Akıllı bir kadınsınız, hepimiz öyleyiz... Bırakın aklımızı kullanalım doğru yerlere parmak basarak... Ancak böyle belki bir çözüm bulunabilecek... Pes etmeyelim hemen..
Selamlar,