• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evliliğim

Uzun uzun yazan elleriniz dert görmesin çok teşekkür ederimm çok tatlısınız. İyi dilekleriniz için de çok sağ olun. ❤️🌸
Dün aksam. Tartıştık ve sizin bu dediğinizde yaptım babamı aradım. Sonra bu tutuştu defalarca özür diledi benden de babamdan da. Babam da sağ olsun hemen sormasan etmeden atla gel dedi. Eşim bunu asla beklemiyordu, şoke oldu. Sonra da işte barıştık. Ama daha fazla devam edebilir miyim sanmıyorum. Biraz birikim yapayım Allah büyüktür ❤️
Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun öncelikle evliliğiniz yoluna girsin yaşananlar bıçak gibi kesilsin atılsın mutlu huzurlu bir yuvanız olsun inşallah ama böyle devam edecekse Allahım size ayrılma gücü versin bir gram üzülmeden çekip gitmeyi nasip etsin 🙏🏻 gözünüzde lütfen çok büyütmeyin eşinizi. Bilmiyorum herkes mi geçiyor bu yollardan benimde eşimle ilk evlendiğim sıralar tartışmalarım oluyordu. Bitirecek raddede değildi ama yeni evliliğin verdiği alışma süreci psikolojisi bana çok farklı hissettiriyordu. Biz ceviz kabuğunu doldurmayacak şeylerden tartışıyorduk yeni evliyiz e ne kadar zaman geçirmiş olursak olalım aynı evin içine girince insan farklı oluyor. Mesela o zamanlsr düşünürdüm benim evliliğim hep kavgalarla mı tartışmalar mı geçecek sebep büyük olmasada anlaşamadığımızı düşündüğüm için böyle evlilik olmaz diyordum e ama yeni evliyim ya ben asla boşanamam böyle gidersede devam edecek hayatım bitti bu evliliğe hapsoldum bırakamam diyordum. Zaman geçti her şey değişti. Şimdi o ufak tartışmalar bitti çok nadir oluyor ama eğer devam etseydi bugün ki ben ayrılırım. İlk zamanlar korkunç gelirdi bana eşimsiz yaşayamam diye düşünürdüm. Sırf bu yüzden evlilikten tiksinmiştim niye evlendim diye ağlıyordum ya bir gün bana çok kötü birşey yaparsa yine bırakamıcam mı diyordum çok şükür geçiciymiş Allah uzak etsin kötü bir durum olsa ardıma bakmam. Gözümde büyüttüğüm bir insan değil çünkü. Lütfen dönüp eşinize bakın üzülerek söylüyorum ki size hissettirdiği kötü duygulara odaklanın ama bunu bitirecem diye de yapmayın sadece bu kim ya ben çok değerliyim bu böyle devam ederse bunun sonu gelir diyin. Dik durun aileniz sizi ne şartlarda büyüttü ne emeklerle. Sakin olun köşenize çekilin ağlamayın, tartışmayın birden bire çok değişin ama değişimi içinizde başlatın sonra bırakın akışa bitecekse bitsin devam ediyorsa etsin.
 
Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun öncelikle evliliğiniz yoluna girsin yaşananlar bıçak gibi kesilsin atılsın mutlu huzurlu bir yuvanız olsun inşallah ama böyle devam edecekse Allahım size ayrılma gücü versin bir gram üzülmeden çekip gitmeyi nasip etsin 🙏🏻 gözünüzde lütfen çok büyütmeyin eşinizi. Bilmiyorum herkes mi geçiyor bu yollardan benimde eşimle ilk evlendiğim sıralar tartışmalarım oluyordu. Bitirecek raddede değildi ama yeni evliliğin verdiği alışma süreci psikolojisi bana çok farklı hissettiriyordu. Biz ceviz kabuğunu doldurmayacak şeylerden tartışıyorduk yeni evliyiz e ne kadar zaman geçirmiş olursak olalım aynı evin içine girince insan farklı oluyor. Mesela o zamanlsr düşünürdüm benim evliliğim hep kavgalarla mı tartışmalar mı geçecek sebep büyük olmasada anlaşamadığımızı düşündüğüm için böyle evlilik olmaz diyordum e ama yeni evliyim ya ben asla boşanamam böyle gidersede devam edecek hayatım bitti bu evliliğe hapsoldum bırakamam diyordum. Zaman geçti her şey değişti. Şimdi o ufak tartışmalar bitti çok nadir oluyor ama eğer devam etseydi bugün ki ben ayrılırım. İlk zamanlar korkunç gelirdi bana eşimsiz yaşayamam diye düşünürdüm. Sırf bu yüzden evlilikten tiksinmiştim niye evlendim diye ağlıyordum ya bir gün bana çok kötü birşey yaparsa yine bırakamıcam mı diyordum çok şükür geçiciymiş Allah uzak etsin kötü bir durum olsa ardıma bakmam. Gözümde büyüttüğüm bir insan değil çünkü. Lütfen dönüp eşinize bakın üzülerek söylüyorum ki size hissettirdiği kötü duygulara odaklanın ama bunu bitirecem diye de yapmayın sadece bu kim ya ben çok değerliyim bu böyle devam ederse bunun sonu gelir diyin. Dik durun aileniz sizi ne şartlarda büyüttü ne emeklerle. Sakin olun köşenize çekilin ağlamayın, tartışmayın birden bire çok değişin ama değişimi içinizde başlatın sonra bırakın akışa bitecekse bitsin devam ediyorsa etsin.
Aynen öyle güçlü duran karşı tarafı adam ediyor. Ha etmemiz için evlenmedik ama ayrılmak içinde evlenmedik. Evliliğin ilk zamanları balkonda çok ağladım sonra içeri girip kulaklık takıp müzik dinledim. Güçsüz olduğumu göstermedim. Sonuç olarak benden çekinen ve düzeni oturan bir eşe sahip oldum. Güçsüzlüğümü belli etseydim üstümde hakimiyetini devam ettirecekti. Olacaksa oluyor olmayacaksa kendisi bilir zaten.
 
Terapi almak istemiyor. Ama bende artık burda durabilecek sevgiye sahip olduğumu sanmıyorum. Bir şeyler koptu gitti. Dün ayrılmak istediğimi söyledim ve babamı aradım. İlk adımı attım. Ve asla korkmadım, biraz üzüldüm evime düzenime emeklerime.. Ama çok istekliydim gitmek için. Benden babamdan özür diledi barıştık ama sözde bir barıştı benim için bugün olmazsa yarın ya da başka gün ama asla devam edemiyorum artık. Genciz çıtırız hallederiz dimiiii
Genç ve çıtır olmasanizda halledersiniz.İsteyen hayatın ona açtığı yolda yürür.Bazen yeni yollar iyiki dedirtir bize.Hatta üzülürüz bile .Niye sanki durdum bekledim diye .Takıntılı bir insan değilseniz geçmişe saran ve o geçmişle geleceğini karartan herşeyi halledersiniz.
 
Bu evliliğe çok emek verdik her şeyimizi ikimiz beraber yaptık ilmek ilmek. Evet çok üzülüyorum ama terapi almak istemiyor nereye kadar devam edebiliriz inanın hiç bilmiyorum. Ama ben artık devam etmek istemiyorum beni çok yordu kalbimi hissedemiyorum
Sizi kaybetmekten korkuyor mu acaba
 
Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun öncelikle evliliğiniz yoluna girsin yaşananlar bıçak gibi kesilsin atılsın mutlu huzurlu bir yuvanız olsun inşallah ama böyle devam edecekse Allahım size ayrılma gücü versin bir gram üzülmeden çekip gitmeyi nasip etsin 🙏🏻 gözünüzde lütfen çok büyütmeyin eşinizi. Bilmiyorum herkes mi geçiyor bu yollardan benimde eşimle ilk evlendiğim sıralar tartışmalarım oluyordu. Bitirecek raddede değildi ama yeni evliliğin verdiği alışma süreci psikolojisi bana çok farklı hissettiriyordu. Biz ceviz kabuğunu doldurmayacak şeylerden tartışıyorduk yeni evliyiz e ne kadar zaman geçirmiş olursak olalım aynı evin içine girince insan farklı oluyor. Mesela o zamanlsr düşünürdüm benim evliliğim hep kavgalarla mı tartışmalar mı geçecek sebep büyük olmasada anlaşamadığımızı düşündüğüm için böyle evlilik olmaz diyordum e ama yeni evliyim ya ben asla boşanamam böyle gidersede devam edecek hayatım bitti bu evliliğe hapsoldum bırakamam diyordum. Zaman geçti her şey değişti. Şimdi o ufak tartışmalar bitti çok nadir oluyor ama eğer devam etseydi bugün ki ben ayrılırım. İlk zamanlar korkunç gelirdi bana eşimsiz yaşayamam diye düşünürdüm. Sırf bu yüzden evlilikten tiksinmiştim niye evlendim diye ağlıyordum ya bir gün bana çok kötü birşey yaparsa yine bırakamıcam mı diyordum çok şükür geçiciymiş Allah uzak etsin kötü bir durum olsa ardıma bakmam. Gözümde büyüttüğüm bir insan değil çünkü. Lütfen dönüp eşinize bakın üzülerek söylüyorum ki size hissettirdiği kötü duygulara odaklanın ama bunu bitirecem diye de yapmayın sadece bu kim ya ben çok değerliyim bu böyle devam ederse bunun sonu gelir diyin. Dik durun aileniz sizi ne şartlarda büyüttü ne emeklerle. Sakin olun köşenize çekilin ağlamayın, tartışmayın birden bire çok değişin ama değişimi içinizde başlatın sonra bırakın akışa bitecekse bitsin devam ediyorsa etsin.
Desteğiniz çok değerli. Çok iyi geldi, ne kadar da tatlı bir insansınız. Allah her zaman gönlünüze göre versin. Çok teşekkür ederim, uzun uzun yazmış zahmet etmişsiniz 🌸🥹❤️
 
Şimdi tepkiniz ve onun üstüne olan ağırlığınız azalsın evliliği de o toparlamaya çalışsın. Bağımlı olmayın. Evliliğin ilk dönemleri böyle kavgalar olabiliyor. Sonra amaan deyip geçiyorsun. Her tartışmadan boşanm kelimesi kullanan erke güçsüzdür. Kaybetme korkusu yoktur. Evliliğe devam etmek istiyorsanız yalvarmayı bırakın.
Ya aslında ben dümdüz bir insanım biliyor musunuz. Asla trip kavga küslük istemem evlilik içinde elbette bunlar kaçınılmaz. Oluyorsa da dozunda olsun istiyorum. O yüzden eşim küs iken ya da evde huzursuzluk varken içim içimi yiyor. Ya düzelelim ya yok olalım. Çünkü huzursuzluk ortamı bana ruhuma bedenime işkence veriyor. Şu aşamada iyiyiz. Bakalım nereye kadar devam edecek. Bir yandan evliliğim kurtulsun çok istiyorum, bir yandan gözüm açıkken cehennemi yaşamak istemiyorum. Hayallerim var, ama param yok. Bekleyeceğiz bakalım. Desteğiniz için çok teşekkür ederimm çok düşünceli ve tatlısınız❤️
 
Ya aslında ben dümdüz bir insanım biliyor musunuz. Asla trip kavga küslük istemem evlilik içinde elbette bunlar kaçınılmaz. Oluyorsa da dozunda olsun istiyorum. O yüzden eşim küs iken ya da evde huzursuzluk varken içim içimi yiyor. Ya düzelelim ya yok olalım. Çünkü huzursuzluk ortamı bana ruhuma bedenime işkence veriyor. Şu aşamada iyiyiz. Bakalım nereye kadar devam edecek. Bir yandan evliliğim kurtulsun çok istiyorum, bir yandan gözüm açıkken cehennemi yaşamak istemiyorum. Hayallerim var, ama param yok. Bekleyeceğiz bakalım. Desteğiniz için çok teşekkür ederimm çok düşünceli ve tatlısınız❤️
Su an çalışmıyorsunuz sanirim.bir mesleginiz var mi?
 
Siz hala sorunun farkında değilsiniz ki. Ya niye hala babanı ara diyebiliyor. Siz de babanızı arayarak güya güçlü mü oluyorsunuz. Sen anneni ara da seni gelip alsınlar, çık git evden diyemedikten sonra ne gücü.
Hangi çağda hangi memleketin ücra yerinde yetistiniz de hala kocanız sizi babanıza iade etmekle falan tehdit ediyor. İlginç ya benim için aşırı garip şeyler bunlar. Eşimin şu cümleyi kurduğunu kafamda bile canlandıramıyorum.
Tam olarak aynisini yazicaktim ki sizin yorumuzunuz gordum 👏🏼
Asil o anasini babasini arasin gelsin alsinlar. Terbiyesiz karaktersiz .
Boyle adamlari adam sanip koca diye yaninizda tutmayin .

Sizi manupule eden, suclu hissettiren, kimseniz yokmus gibi davranan insandan aile olmaz. Seviyor, seviyorum fln diye de kendinizi kandirmaya calismayin. Sevgi boyle birsey degil.

Cocuk da yokken bosanmak daha kolay. Genceciksin, kendine cicek gibi bir hayat kurarsin.
 
Merhaba hanımlar.. 27 yaşındayım güzel bir mesleğim var çalışıyorum. Ama hiç birikimim yok. 1.5senelik evliyim. Eşim de 28 yaşında, ve o da güzel bir işi var çalışıyor. Evliliğimde çok yıprandım, çok fazla gözyaşı döktüm ve içim 27 değil 127 yaşında gibi. Her kavgamızda Her tartışmamızda eşim aileni arıyorum gelip seni alsınlar, ben yapamıyorum boşanalım diyor. Sonra ben ağlıyorum kötü oluyorum. O halimi görünce gelip sarılıyor öpüyor özür diliyor. (Barışalım diye ağlamıyorum, onu sevdiğim için kaybetmekten korkuyorum) Ama beni bir o kadar da sevdiğini söylüyor. Buna rağmen tamam boşanalım dersem inadına ve gururuna yedirmez geri adım atmaz ve boşanır. Ayrıca eşim çok fazla trip atan ve asla şiddet meyilli olmasa da çok çabuk sinirlenen biri. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bu konuyu açmayı uzun zamandır düşünüyordum ama asla da açmak istemiyordum taa ki bu gece bir rüya görene kadar. Çok sevdiğim değer verdiğim biri (vefat efen dedem) rüyama geldi ve ona ağlayarak çok mutsuz olduğumu boşanmak istediğimi söyledim.

Ben eşimi gerçekten çok seviyorum. O benim her şeyim.çok severek evlendik. Benden sonra bir başkasıyla hayat kurabilme ihtimali beni yok ediyor. Acılar içinde kıvrandırıyor.

Eşim çok tatlı çok düşünceli merhametli karıncayı bile incitmez. Çok saygılıdır. Ama işte ikimiz sürekli bir tartışma içindeyiz. Konu ne olursa olsun sonunda tartışma ile bitiyor.

Eşimle aramızdaki problemlere değinmek istemiyorum ve onun sorunlarını dillendirmek istemiyorum ama evliliği çok yorucu. Çok yıprandım. Ayrıca ailesine de çok düşkündür. Bu beni çok yıpratıyor. Aile ile olan evliliği bitmeden biz evlenmişiz gibi. Önceliği her zaman ailesidir bence ( ama önceliğim sensin diyor.) Ailelerden uzakta yaşıyoruz ama ailesi evde yaptığımız yemekten tutun da dışarıya çıkıp ne yaptığımıza kadar bilir. Onlar sorar eşim de anlatır. Ama ben ailesini seviyorum iyi kendi halinde insanlar. Kimseye karışmazlar 2 gelinleri de şanslı.

Ne yapacağımı bilmiyorum tahammülüm bitti tükendi. Buraya yazamadığım o kadar çok şey var ki. Yazsam destan olur, ama yazasım yok. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.
Öncelikle umarım her şey birden tersine döner ve evliliğiniz harika sizi mutlu eden bir hal alır. Ama kocanızda bazı arızalar var ve o arızaları gidermediğiniz takdirde ömür boyu aynı tehditleri duyacaksınız. Benim dayım ve yengemi hatırlattı. Yengem en basit konuda bile sürekli seni boşarım tehditi yapar artık tüm sülale alıştık duymaya. Dayımda o tehdite karşı bir şekilde devam eder. Siz geri adım attığınız sürece bu sonsuza kadar devam edecek. Madem sizi eşya gibi baba evine yollayacakmış. Sizde bir tartışmada ara yolla deyin bakalım ne olacak. Yapabilecek mi. Yapabiliyorsa zaten siz hiç olmamışsınız ve ne kadar zaman geçerse geçsin bu evlilik biter. He geri adım atıyorsa yavas yavas düzelebilir. Bilmiyorum ama acilen sizin ona tırnaklarınızı göstermeniz lazım yoksa işiniz var.
 
Siz boşanma fikrini derinlere itmeye çalıştıkça zihniniz alarm veriyor, gerçekte sesli söyleyemediğinizi rüyalarınızda dile getiriyor. Siz de bilinçaltınızda bal gibi biliyorsunuz bu evliliğin bitmesi gerektiğini. İnsan bir evliliği yoksullukta da, hastalıkta da devam ettirebilir ama değersizlik hissi ile ettiremez. Karıncayı incitmez dediğiniz eşiniz, sizin onu bırakacak güçte olmadığınızı bildiği için ona olan zaafınızı kullanıyor, "ya sesini çıkarma ya da seni bırakırım" diye manipüle ediyor. Silkinin ve kendinize gelin, her tartışmada sizi kaba tabirle kapının önüne koyabilecek bi adama yapışmayın artık. Bir daha bu cümleyi kuruşunda ona bırakmayın siz arayın ailenizi ve toparlanıp çıkın o evden.
 
Eşin iyidir iyi biridir olabilir ama siz anlaşamıyor olabilir misiniz. Yani her iyi insanın evliliği süper olacak diye bir şey yok. Size göre olmayabilir bazı şeyler. Bana göre karıncayı incitmeyen adam sizi de bu kadar üzmemeli. Eşinizi çok övdüğünüz için merak ettim siz de biraz ağlamaya meyilli olabilir misiniz. Bilemedim.
 
Ya aslında ben dümdüz bir insanım biliyor musunuz. Asla trip kavga küslük istemem evlilik içinde elbette bunlar kaçınılmaz. Oluyorsa da dozunda olsun istiyorum. O yüzden eşim küs iken ya da evde huzursuzluk varken içim içimi yiyor. Ya düzelelim ya yok olalım. Çünkü huzursuzluk ortamı bana ruhuma bedenime işkence veriyor. Şu aşamada iyiyiz. Bakalım nereye kadar devam edecek. Bir yandan evliliğim kurtulsun çok istiyorum, bir yandan gözüm açıkken cehennemi yaşamak istemiyorum. Hayallerim var, ama param yok. Bekleyeceğiz bakalım. Desteğiniz için çok teşekkür ederimm çok düşünceli ve tatlısınız❤️
İlk zamanlar bende aynısını yaşadım biz fazla özgürdük. O adaptasyon için uğraştık. Baban gelsin alsın dediğinde beni bu eve babam bırakmadı almak ona düşmez dedim ve eşyalarımı topladım ki toplamama bile izin vermeden ayaklarıma kapandı çünkü ağlayıp zırlayacağımı düşündü. Sonra kaybetme korkusu oluştu zaten. Dik durdum gidemezdim, gitsem babam ortalığı yıkar bunu da biliyorum. Benimki sadece bir oyundu. Başardım mı evet. İstediğimden fazlası biri oldu çok şükür. Öyle hemen düzelmiyor bazı şeyler. Bazen överek yaptırdım sen yaparsın, bana değer veriyorsun biliyorum diyerek kodladım onu. Kolay olmadı ama çok şükür.
 
Yine de karşılığı bu değil. Yine de gelsin seni alsın diyemez. Defolur gider evden. Toparlanır ve doğru zamanda sen zaten çıkarsın. Seven, kadına değer veren adam hatta sevmese bile karakteri düzgün adam böyle yapar. Demiyorum ki evi sana tahsis etsin.

Evden git. Gelsin baban alsın. Bunlar cok cok aşırı cümleler. Senin şu an gösterdiğin de maalesef cok güçlü bir duruş değil. Madem babanı aradın. Gidecektin. Madem sürünsün, korksun istiyorsun bunu bile hakkıyla yapmak lazım. Simdi sadece yüz göz olduğunla kaldın maalesef.
+10000
Böyle boşanma tehdidini ağzına sakız eden bir karaktersizi boşamıştım zamanında, maddi manevi tazminat alarak hem de, eşyalarımı da alıp ihtiyaç sahiplerine dağıtmıştım. Babana söyle, ailene söyle ayrılalım tehditleri yapan itoğlu it, gelip ailemin ayaklarına kapanmıştı. Hayatının şoku ve dersi olmuştu kendisine ve ailesine. Daha 24 yaşındaydım, zerre pişman olmadım. Böyle kalitesiz, düşük, sevimsiz, görgüsüz, utanmaz heriflere harcanacak 1 dakika bile dünyanın en büyük kaybı. Çocuk yokken kurtulmak en hayırlısı olur.
 
İlk zamanlar bende aynısını yaşadım biz fazla özgürdük. O adaptasyon için uğraştık. Baban gelsin alsın dediğinde beni bu eve babam bırakmadı almak ona düşmez dedim ve eşyalarımı topladım ki toplamama bile izin vermeden ayaklarıma kapandı çünkü ağlayıp zırlayacağımı düşündü. Sonra kaybetme korkusu oluştu zaten. Dik durdum gidemezdim, gitsem babam ortalığı yıkar bunu da biliyorum. Benimki sadece bir oyundu. Başardım mı evet. İstediğimden fazlası biri oldu çok şükür. Öyle hemen düzelmiyor bazı şeyler. Bazen överek yaptırdım sen yaparsın, bana değer veriyorsun biliyorum diyerek kodladım onu. Kolay olmadı ama çok şükür.
Size gerçekten değer vermediğini bilseniz yine de sen bana değer veriyorsun diye kodlar misiniz? Yani tekniği anlamaya çalışıyorum yanlış anlamayın
 
Merhaba hanımlar.. 27 yaşındayım güzel bir mesleğim var çalışıyorum. Ama hiç birikimim yok. 1.5senelik evliyim. Eşim de 28 yaşında, ve o da güzel bir işi var çalışıyor. Evliliğimde çok yıprandım, çok fazla gözyaşı döktüm ve içim 27 değil 127 yaşında gibi. Her kavgamızda Her tartışmamızda eşim aileni arıyorum gelip seni alsınlar, ben yapamıyorum boşanalım diyor. Sonra ben ağlıyorum kötü oluyorum. O halimi görünce gelip sarılıyor öpüyor özür diliyor. (Barışalım diye ağlamıyorum, onu sevdiğim için kaybetmekten korkuyorum) Ama beni bir o kadar da sevdiğini söylüyor. Buna rağmen tamam boşanalım dersem inadına ve gururuna yedirmez geri adım atmaz ve boşanır. Ayrıca eşim çok fazla trip atan ve asla şiddet meyilli olmasa da çok çabuk sinirlenen biri. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bu konuyu açmayı uzun zamandır düşünüyordum ama asla da açmak istemiyordum taa ki bu gece bir rüya görene kadar. Çok sevdiğim değer verdiğim biri (vefat efen dedem) rüyama geldi ve ona ağlayarak çok mutsuz olduğumu boşanmak istediğimi söyledim.

Ben eşimi gerçekten çok seviyorum. O benim her şeyim.çok severek evlendik. Benden sonra bir başkasıyla hayat kurabilme ihtimali beni yok ediyor. Acılar içinde kıvrandırıyor.

Eşim çok tatlı çok düşünceli merhametli karıncayı bile incitmez. Çok saygılıdır. Ama işte ikimiz sürekli bir tartışma içindeyiz. Konu ne olursa olsun sonunda tartışma ile bitiyor.

Eşimle aramızdaki problemlere değinmek istemiyorum ve onun sorunlarını dillendirmek istemiyorum ama evliliği çok yorucu. Çok yıprandım. Ayrıca ailesine de çok düşkündür. Bu beni çok yıpratıyor. Aile ile olan evliliği bitmeden biz evlenmişiz gibi. Önceliği her zaman ailesidir bence ( ama önceliğim sensin diyor.) Ailelerden uzakta yaşıyoruz ama ailesi evde yaptığımız yemekten tutun da dışarıya çıkıp ne yaptığımıza kadar bilir. Onlar sorar eşim de anlatır. Ama ben ailesini seviyorum iyi kendi halinde insanlar. Kimseye karışmazlar 2 gelinleri de şanslı.

Ne yapacağımı bilmiyorum tahammülüm bitti tükendi. Buraya yazamadığım o kadar çok şey var ki. Yazsam destan olur, ama yazasım yok. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.
Siz kendi ilişkinizi elbette daha iyi bilirsiniz işiniz size gelir çok iyi bir insan olabilir ama anlattıklarınız dolayısıyla boşanmak isteyen bir adam zaten erkeğin boşanma lafını ağzına alması bile doğru değil yani kavgada olur evlilikte gürültü de olur bunlar normal şeyler çok olmadığı müddetçe ama erkek eğer boşanma kelimesini ağzına alıyorsa üstelik daha bir buçuk yıllık evliyseniz daha çok taze çok yanlış maalesef benim babam 35 senelik evli ve ben bir kere bile babamın ağzından anneme seni boşayacağım dediğini duymadım bir erkek eşine seni boşayacağım diyorsa üzgünüm ama evliliğine yeterince sahip çıkmıyordur ayrıca annesine babasına kendi ailesine sizinle yaşadığı şeyleri evde yapılan yemeği anlatması ne kadar kadınsal bir özellik
 
Size gerçekten değer vermediğini bilseniz yine de sen bana değer veriyorsun diye kodlar misiniz? Yani tekniği anlamaya çalışıyorum yanlış anlamayın
Hayır değer görmediğim yerde kalmam. Ama konu değer görüpte evliliği oturtmaksa kodlarım. Kodladım da toparladım. Kendi ailesi bile çok değiştiğini ve bu duruma sevindiklerini söylüyor.
 
Back
X