• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evliliğin tıkandığı nokta

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

Marsis

Ben öyle uygun gördüm
Kayıtlı Üye
Katılım
23 Nisan 2014
Mesajlar
1.718
Emoji Skoru
3.717
Puanlar
333
Son günlerde hep aynı konulardan gına geldi yeni bir konu açayım dedim. Sizce evliliğin tıkandığını veya bittini nasıl anlarız? Aldatma yok, psikolojik- fiziksel-maddi şiddet, hakaret yok. Herkes kendi işinde gücünde. Çocuklar biraz büyümüş ergen kafası 10 dk dan sonra muhabbet etmiyorlar sıkılıyorlar. Akşam mesaiye kalan bir eş yorgun argın gelip yatıyor. Muhabbet sadece günlük hayattan alacak verecek, çocukların okulu, yarın market alışverişine mi gitsek vs.
Rahat mı batıyor diyenleri duyar gibiyim. Ne bileyim insan geçmişi özlüyor. Uzun muhabbetler gülüşmeler el ele yürüyüşler...
12 senelik evlilikte çok mu erken monotona bağlamak?
İş yerimde başka biriyim artık evde başka biri. Gün boyu daha mutluyum sanki daha enerjiğim . Arkadaşlarımla daha çok eğleniyor olmam evde daha ciddi olmam sizce anormal mi? Bizimle vakit geçirmiyor diye tavır ala ala iyice iletişim azaldı zaten. Sarılma vs var tabi ama o kadar azaldı ki kafaya takmaya başladım.

Bu bir dert bile değil diyenler bir sonraki konuya bakabilir. Ben benzer durumda olan veya olmamak için çok iyi çözümler bulmuş hemcinslerimle biraz sohbet etmek istedim..
 
Haklısınız neden dert olmasın ki. İnsan iletişim ister karşılıklı iki sohbet etmek paylaşım yapmak ister. Bir yemek masasında eşinizle durumu açık açık konuşun. O da adım atmak isterse zaten belli eder ve ona göre davranır.
 
Haklısınız neden dert olmasın ki. İnsan iletişim ister karşılıklı iki sohbet etmek paylaşım yapmak ister. Bir yemek masasında eşinizle durumu açık açık konuşun. O da adım atmak isterse zaten belli eder ve ona göre davranır.
Kaç kere konuştuk haklısın bu akşam erken geliyim film izleyelim veya başka bişey söylüyor. Sonraki günler yine aynı. Zaten çok yoruluyorum napıyım çalışmayımmı diye devam eden cümleler...
 
Kaç kere konuştuk haklısın bu akşam erken geliyim film izleyelim veya başka bişey söylüyor. Sonraki günler yine aynı. Zaten çok yoruluyorum napıyım çalışmayımmı diye devam eden cümleler...
Bunu da söyleyin içinizdeki her şeyi açık açık dökün. Haklısın diyorsun ama sonuç ortada hiçbir adım atmıyorsun deyin. E ona rağmen adım atmazsa işte o zaman durum kötü olur. Ama bence siz son bir kez daha içinizi iyice bir dökün.
 
Akşam mesaiye kalan bir eş yorgun argın gelip yatıyor.

ya yine yuva yıkıcı olacağım ama şu olay da bana hiç inandırıcı gelmiyor. yıllarca erkeklerin çoğunlukta olduğu inşaat şirketlerinde çalıştım. adamlar eve keyfi geç gidiyorlardı. babalık izinlerini bile iş yerine gelerek diğer adamlarla goygoy yaparak geçiriyorlardı. yani bilmiyorum sizin eşiniz belki patrondur ondandır falan ama kadın çalışanlar işlerini zamanında bitirip çıkmak için ellerinden geleni yaparken erkeklerin hep yayıla yayıla iş yaptığını gördüm. o yaptıkları işler de içler acısıydı o da ayrı konu.
 
Hafta ici aksam bir etkinlik olmamasi normal bence. Insan yorgun oluyor
Maddi durumunuza gore ara ara kucuk geziler ayarlayin. Tabi ikinizinde hosunuza gidiyorsa.
Ortak arkadaslarinizla bulusmalar.
Hicbir sey yoksa ,birlikte film izleyin.

Ara ara bir sey yapmadigimizda, kendi halimizde takildigimizda ben de sizin gibi hissediyorum.
Benim cocuklarda bir sure sonra odalarina geciyor. Onlarla da ara da oyun oynamak keyifli

Hafta icini bosverin, hafta sonunu dolu dolu gecirirseniz iyi olur bence
 
ya yine yuva yıkıcı olacağım ama şu olay da bana hiç inandırıcı gelmiyor. yıllarca erkeklerin çoğunlukta olduğu inşaat şirketlerinde çalıştım. adamlar eve keyfi geç gidiyorlardı. babalık izinlerini bile iş yerine gelerek diğer adamlarla goygoy yaparak geçiriyorlardı. yani bilmiyorum sizin eşiniz belki patrondur ondandır falan ama kadın çalışanlar işlerini zamanında bitirip çıkmak için ellerinden geleni yaparken erkeklerin hep yayıla yayıla iş yaptığını gördüm. o yaptıkları işler de içler acısıydı o da ayrı konu.
Bazı erkeklere maalesef eve gidip eşiyle vakit geçirmek boğucu geliyor ve onların eşlerine de sorsak eşim bana bir gün güzel söz söylememiştir gibi şeyler söylerler. Yazık yani. Kendileri ne ki eşlerinden ne bekliyorlar bir de uzak davranarak arayı iyice açıyorlar.
 
Son günlerde hep aynı konulardan gına geldi yeni bir konu açayım dedim. Sizce evliliğin tıkandığını veya bittini nasıl anlarız? Aldatma yok, psikolojik- fiziksel-maddi şiddet, hakaret yok. Herkes kendi işinde gücünde. Çocuklar biraz büyümüş ergen kafası 10 dk dan sonra muhabbet etmiyorlar sıkılıyorlar. Akşam mesaiye kalan bir eş yorgun argın gelip yatıyor. Muhabbet sadece günlük hayattan alacak verecek, çocukların okulu, yarın market alışverişine mi gitsek vs.
Rahat mı batıyor diyenleri duyar gibiyim. Ne bileyim insan geçmişi özlüyor. Uzun muhabbetler gülüşmeler el ele yürüyüşler...
12 senelik evlilikte çok mu erken monotona bağlamak?
İş yerimde başka biriyim artık evde başka biri. Gün boyu daha mutluyum sanki daha enerjiğim . Arkadaşlarımla daha çok eğleniyor olmam evde daha ciddi olmam sizce anormal mi? Bizimle vakit geçirmiyor diye tavır ala ala iyice iletişim azaldı zaten. Sarılma vs var tabi ama o kadar azaldı ki kafaya takmaya başladım.

Bu bir dert bile değil diyenler bir sonraki konuya bakabilir. Ben benzer durumda olan veya olmamak için çok iyi çözümler bulmuş hemcinslerimle biraz sohbet etmek istedim..
Bence bir değişiklik istiyor bu evlilik madem çocuklar büyümüş eşiniz le başbaşa bir tatil bir Kapadokya falan yapın hatta bu konularda negatif değilse bir dalış bir paraşüt ile atlama gibi beraber aktivite yapın
 
Dert edinebilirsiniz niye küçümseyelim, ama eşiniz mesaiye kalmasa maddi olarak zorlanacak mısınız , yaşlar kaç çocuklar var zamanla rutine binmesi gayet doğal geldi bana.

Ayda bir iki eğer çocukları bırakabileceğiniz birileri varsa dışarı çıkın beraber o uzun sohbetler gülüşmeler için, eşiniz mesaiye kalmasın dışarda buluşun bence.

Evde beraber film izlenir tabii ama muhabbet edilmez biri uyuya kalır ne bileyim su içmeye kalkar falan vs, tıkanır bir yerde yani.

Sizin yalnız başbaşa dingin dinlenmiş bir şekilde dışarda buluşmanız lazım ki aranızdaki eski muhabbeti bağlayın tekrar.
 
Ben de 12 yillik evliyim. Anlattiginiz durum bana normal gelmiyor ben ayni durumda olsam cekemem bosanirdim nereeye kadar ev arkadasligi olacak genc kadinim kendi adima aklim kayardi bi gun. Esinizin de gec gelmeleri mesaileer eve gelmemek icindir belki. 🙄 Bitmiş evlilikte kalmak kendini kafese tikmak gibi bisey.
Ama sizde cocuk var. Bilemiyorum cocuklu evliliklerde bu yaşam tarzi normal gorunuyor aslinda cogu cift bu şekilde zaten. Hepsi bosansa ortada evli kalmaz bilemedim.
 
14 seneyi deviriyoruz, yaklaşık 19-20 senedir de birlikteyiz. Çocuk yok, artımız o sanırım. Monotonluk tabi ki var ama ben o monotonluğu seviyorum biraz.

Bizde genelde yalnız kalmak, kafa dinlemek isteyen benim. Çalışma ortamım fazla hareketli olduğu için sakinlik arıyorum. Sohbet taleplerini geri çevirdiğim çok oluyor, kafam kaldırmıyor bazen. Beni iki saat sal diyorum gidiyor 😂

Başbaşa özel zaman çok geçirmiyoruz son yıllarda. Arkadaş grubumuz var genelde onlarla programlar yapılıyor. Maddi imkanlar haftanın üç beş gününü dışarda geçirmeye çok müsait değil artık. O yüzden eğlenceli olan grup etkinliklerini tercih ediyoruz. Ama ayda bir en azından mutlaka bir yemek, sinema, konser vs yapıyoruz başbaşa. Bunlar biraz tazelenmeye, birbirini dinleyip anlamaya yardımcı oluyor. Siz de ayda bir en azından bi etkinlik yapabilirsiniz birlikte.
 
Son günlerde hep aynı konulardan gına geldi yeni bir konu açayım dedim. Sizce evliliğin tıkandığını veya bittini nasıl anlarız? Aldatma yok, psikolojik- fiziksel-maddi şiddet, hakaret yok. Herkes kendi işinde gücünde. Çocuklar biraz büyümüş ergen kafası 10 dk dan sonra muhabbet etmiyorlar sıkılıyorlar. Akşam mesaiye kalan bir eş yorgun argın gelip yatıyor. Muhabbet sadece günlük hayattan alacak verecek, çocukların okulu, yarın market alışverişine mi gitsek vs.
Rahat mı batıyor diyenleri duyar gibiyim. Ne bileyim insan geçmişi özlüyor. Uzun muhabbetler gülüşmeler el ele yürüyüşler...
12 senelik evlilikte çok mu erken monotona bağlamak?
İş yerimde başka biriyim artık evde başka biri. Gün boyu daha mutluyum sanki daha enerjiğim . Arkadaşlarımla daha çok eğleniyor olmam evde daha ciddi olmam sizce anormal mi? Bizimle vakit geçirmiyor diye tavır ala ala iyice iletişim azaldı zaten. Sarılma vs var tabi ama o kadar azaldı ki kafaya takmaya başladım.

Bu bir dert bile değil diyenler bir sonraki konuya bakabilir. Ben benzer durumda olan veya olmamak için çok iyi çözümler bulmuş hemcinslerimle biraz sohbet etmek istedim..
Sevgi bitmiş gibi duruyor monotonluk çoğu insan için normal ama sizin anlattıklarınız normal değil.
 
ya yine yuva yıkıcı olacağım ama şu olay da bana hiç inandırıcı gelmiyor. yıllarca erkeklerin çoğunlukta olduğu inşaat şirketlerinde çalıştım. adamlar eve keyfi geç gidiyorlardı. babalık izinlerini bile iş yerine gelerek diğer adamlarla goygoy yaparak geçiriyorlardı. yani bilmiyorum sizin eşiniz belki patrondur ondandır falan ama kadın çalışanlar işlerini zamanında bitirip çıkmak için ellerinden geleni yaparken erkeklerin hep yayıla yayıla iş yaptığını gördüm. o yaptıkları işler de içler acısıydı o da ayrı konu.
Eşim hem işveren hem çalışan. Yani eleman eksikliğinden dolayı kendisi de onlarla çalışıyor sanayide. Görüntülü de konuşuyoruz arada ben de gidiyorum müfettiş geliyor bir şey lazım oluyor 15 dk uğruyorum. O da rahatsız yani çok çalışmaktan ama ben tek başıma çözüm bulamıyorum tabi.
 
14 seneyi deviriyoruz, yaklaşık 19-20 senedir de birlikteyiz. Çocuk yok, artımız o sanırım. Monotonluk tabi ki var ama ben o monotonluğu seviyorum biraz.

Bizde genelde yalnız kalmak, kafa dinlemek isteyen benim. Çalışma ortamım fazla hareketli olduğu için sakinlik arıyorum. Sohbet taleplerini geri çevirdiğim çok oluyor, kafam kaldırmıyor bazen. Beni iki saat sal diyorum gidiyor 😂

Başbaşa özel zaman çok geçirmiyoruz son yıllarda. Arkadaş grubumuz var genelde onlarla programlar yapılıyor. Maddi imkanlar haftanın üç beş gününü dışarda geçirmeye çok müsait değil artık. O yüzden eğlenceli olan grup etkinliklerini tercih ediyoruz. Ama ayda bir en azından mutlaka bir yemek, sinema, konser vs yapıyoruz başbaşa. Bunlar biraz tazelenmeye, birbirini dinleyip anlamaya yardımcı oluyor. Siz de ayda bir en azından bi etkinlik yapabilirsiniz birlikte.
Bizim malesef hiç ortak arkadaşımız yok. Onun arkadaşlarının çoğu bekar. Ayda bir falan takılıyorlar akşam. Benim de arkadaşlarım hep işyerinden ben de onlarla çıkıyorum bazen.
Birlikte biryerlere gidiyoruz biletleri higenelde ben alıyorum tiyatro konser vs. Tamam o gün çok güzel ama sonraki gün ne aynı. Benim derdim dışardaki tavrından çok evdeki tavrı.
Hani derler ya saçımı boyattım farketmedi. Eskisi gibi değil göz göze muhabbetlerimiz hiç yok artık. Sürekli yorgun olduğum için cümlesini duymaktan ifrit geldi.
 
Ben de 12 yillik evliyim. Anlattiginiz durum bana normal gelmiyor ben ayni durumda olsam cekemem bosanirdim nereeye kadar ev arkadasligi olacak genc kadinim kendi adima aklim kayardi bi gun. Esinizin de gec gelmeleri mesaileer eve gelmemek icindir belki. 🙄 Bitmiş evlilikte kalmak kendini kafese tikmak gibi bisey.
Ama sizde cocuk var. Bilemiyorum cocuklu evliliklerde bu yaşam tarzi normal gorunuyor aslinda cogu cift bu şekilde zaten. Hepsi bosansa ortada evli kalmaz bilemedim.
Bazen telefonda bir saat reels izlerken (ki ben nefret ederim takip etmediğim reelsleri kaydırmaktan) suratında farklı bi gülümseme oluyor. Ya da yorgunum deyip uyuduktan sonra gece 3 te uykum kaçtı deyip 2 3 saat tek başına film izleyip yattığında ben de diyorum acaba boşansam daha mutlu olurmuyum sevgi aşk bitmiş gibi duruyor diye.
Sonra aradan zaman geçiyor ailecek biyerlere gidiyoruz vakit geçiriyoruz boşanma düşüncesini aklıma getirdiğim için utanıyorum belanı mı arıyosun diyorum. Ama özel bir şey arıyor insan tamam gezdik tozduk çocuklar mutlu oldu ama yine sohbet etmedik yine özel bir şey paylaşmadık yani.
 
Bende 12 yıllık evliyim 10 yaşında da kızımız var bana da normal gelmedi evliliğin ya da çocuklu ailenin normali bu diyemem. Hayatı , evi paylaştığın insanla eğlenebilmek , eve giderken iki tarafında koşa koşa gitmesi bana göre normal olan. Alıp karşınıza tüm içinizdekileri detayıyla konuşma vaktidir belkide. Hayat böyle geçmez çünkü nereye kadar sabır. Bu durumun sizi boğduğunu bunalttığını geçiştirmelik çözümler istemediğinizi açık açık konuşabilirsiniz.
 
Bizim malesef hiç ortak arkadaşımız yok. Onun arkadaşlarının çoğu bekar. Ayda bir falan takılıyorlar akşam. Benim de arkadaşlarım hep işyerinden ben de onlarla çıkıyorum bazen.
Birlikte biryerlere gidiyoruz biletleri higenelde ben alıyorum tiyatro konser vs. Tamam o gün çok güzel ama sonraki gün ne aynı. Benim derdim dışardaki tavrından çok evdeki tavrı.
Hani derler ya saçımı boyattım farketmedi. Eskisi gibi değil göz göze muhabbetlerimiz hiç yok artık. Sürekli yorgun olduğum için cümlesini duymaktan ifrit geldi.
Hiç birimiz her günü festival tadında yaşamıyoruz ki. Hepimizde öyle, ertesi gün tekrar monoton hayatımıza dönüp akşama gelirken yoğurt al moduna geçiyoruz.

Özel günler haricinde bilmemkaç yıllık evliliklerde dizdize oturup gözgöze bakarak zaman geçirildiğini düşünmüyorum açıkçası. Yapan var mıdır bilmem ama bana göre fazla romantizm beklentisi bu. Saçımı da siyahtan sarıya çevirmiyorsam, dip boya yaptırdıysam falan farketmesini beklemem açıkçası. Erkeklerin bizim kadar detaycı olmadığını kabullendim.

Yani uzun süreli, çoluklu çocuklu bir evlilikten beklediğiniz romantizm bana fazla geldi. Birlikte zaman geçirmeyi istemek normal ama bunun aynı şekilde hergün devam etmesini istemek anormal. Uzun sohbetler istemek normal ama bunu gözgöze romantizm çağlayanlarında istemek anormal. Gibi gibi… Ben biraz gerçekçiyim bu konuda.
 
Kimsenin evliliği ne sevgililik, ne yeni evlilik dönemleri gibi değil. Ama bu sevginin bitmesi kaynaklı değil çoğu kez.

Sevgiliyken tanıma süreci elbet konuşacak daha çok konu olur. Sonra evlenirsin, yeni yuva kurmuşsun, o heyecan ve sevdiğinle berabersin vs. Yine sohbet akar.

Sonra sorumluluk artar buna çocuk dahil olabilir kolay mı?

Benim çok şükür iyi giden bir evliliğim var ama idolüm kendi annem babamdı. Bizim için dünyayı verirler ama eş olduklarını hayatta unutmazlardı. Taaa o yıllarda saat 21:00 de bize bay bay derlerdi 😅 ve asla esnemezdi hasta değilsek.

Cumartesi aile günümüzde hep beraber bir yerlere giderdik. Pazar günü babaannem başımıza gelirdi ve o gün onlara aitti.

Babam kendine evin altında küçük bir atölye kurdu hobi amaçlı, annem ise kurslara giderdi. Saat 21:00 de babamın atölyesine inip annem kursta neler öğrendiğini anlatırdı babam ise uydurduğu küçük icatları anneme gösterirdi (Mühendis emeklisi) Ben merak edince anlatmıştı.

Annem çiçek ekiyorsa babam dahil olurdu (hiç anlamazdı) çiçeğe dair konuşurlardı vs. Daha çok örneklerle uzar gider yani demem o ki gençken eş olduklarını hiç unutmadılar şu an yaşlandılar ama öyle alışkanlık olmuş ki şimdi mesela şifalı otları konuşurlar, babam çiçekleri artık biliyor vs. Yani pasif kalmadıkları için konuşacak şeyleri halen buluyorlar.

Evliliği öldüren en baş sebeplerden en önemlisi sorumluluklarda boğulup eş olduklarını unutmak ve pasif kalmak. Bireysel hayatınız olsun mesela bir kurs, arkadaşlar vs. Yapışık olursanız sohbet nasıl dönecek? Yapışık olmaktan kastım evlilikte boğulup kendi yerinde saymak, hep kısır döngü.

Hı eşlerden birinin sevgisi bittiyse buna çözüm yok ama sürekli sorumluluk odaklı hayat sürünce insanın canı konuşmak bile istemez. Elbette sorumluluktan kaçılmaz ama dünyanın en önemli şeyi olmasın bir nefes alın ve öyle devam edin. Bu sevginin bitmesi değil tam da dediğiniz gibi tıkanmak.
 
Rutini ben de severim. Tek başıma film izlemekten alışveriş yapmaktan gocunmam hoşuma gider. Ama bir yerden sonra boğuyor insanı.
Hiçbir zaman ev oturması insanı olmadım belki de bu yüzden boşluk hissi. Başka ailelerle akşam oturması hiç yok bizde. Eşim de sevmez ben de sevmem. Tv dizisi alışkanlığımız da hiç yok.

Bazen diyorum mutluluğun formülü bu muydu acaba? Kadınlarla gün yapsam kısır yesem ya da akşam akrabaları çağırsam birlikte dizi izlesek çekirdek çitlesek daha mı normal oluruz? Çalışan kadının hafta içi yemek çocukların ödevleri, haftasonu çamaşır ev işi vs hayatını geçirmesi başlı başına mutsuzluk kaynağı zaten.

Bari eşimle çocuklar yattıktan sonra (en geç 10 bizim evde) vakit geçireyim romantizm yaşayalım diyorum onda da "yorgunum" lafı sürekli. Bari haftasonu çalışma deyince sıkışınca "memurla evlenseydin o zaman" lara kadar gidiyor.
Yatak odası kısmına girmiyorum bile orası zaten son yıllarda ben bişeylere çabalamasam sessiz sinema tadında görev gibi..
Biraz dolmuşum galiba :KK14:
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X