Evlilik için acele mi ediyorum sizce

pinkyunicorn .!.:

Bir sene yeterli bi sure haftanin uc dort gunu gorusuyormussunuz zaten . Yaslar 30 ve 30 a yakin . Maddi sorun , engel yok. Ciddi adim atmiyorsa yolla direkt. Al karsina konus konu evlilik meraklisi olmakta degil bence hayir beklediği nedir mesela ? Açık açık sorun bu kadar da cekingen olmayin ya ben kocama sevgiliyken de aklima ne takilirsa soruyodum sorucam tabi ki yani en dogal hakkim benim. Konusun bakalim ne dicek kem küm mu edecek yoksa aksiyon mu alacak

Genişletmek için tıkla...

bende sorarım kocamada, koca adayımada eş olduğum zamanki gibi davranırım ki evlenince böyle değildin demesin, çok şükür kocam demiyor çünkü neyle karşılaşcanı biliyo

Herkesin isteği farklıdır. Evlilik için, Kimi çok can atar kimi istemez… ama bunları konuşuyor olmanız lazım. Siz istiyorsunuz, konuşmanız gerek. Ama alacağınız cevap üzmesin. Amaçlar farklıysa ; Gerekirse bitirmelisiniz de.

Sevgilinizden çok emin görünmüyorsunuz aslında…

Evlenmeye niyeti olan insanın hayalleri olur,heyecanı olur,1 yıl boyunca konu açılmıyorsa üzgünüm ama evlenmeye niyeti yok gibi.Biz eşimle tanıştıktan kısa bir süre sonra ben ailenle tanışmak isterim,kızlarının kimle olduğunu bilsinler,beni tanısınlar demişti.Bekar evini yeni tutmuştu,burası bize yetmez,istediğin yerden ev bakalım,sana giyinme odası yapalım gibi bi sürü planları vardı.Yani sizinkinin hiçbir planında siz yoksunuz gibi

nazenin vaveyla .!.:

ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım

Genişletmek için tıkla...

konudan bağımsız kendi beklentilerinizi, taleplerinizi, düşüncelerinizi rahatça paylaşamadığınız hiçbir ilişkide kalmamalısınız. şöyle dersem böyle mi gözükürüm vs diye sorgulatan ve sizi kaygılandıran ilişkiler ister arkadaşlık ister sevgililik olsun doğru değildir. her şeyden önce kendi hayatınızı kendi beklentilerinize göre yaşamalısınız

evlilik niyeti olmayan biriyle baştan bunu bende , karşı tarafta dile getirmiyorsa hiç görüşmeye bile başlamam

iki tarafta gönlümüzü eğlendirelim günümüzü gün edelim kafasında değilse , baştan niyetler amaçlar belli olur

evlilik düzenine geçilme amacı vardır ve bu sebeple birbirini tanırsın .
işin sonunda olur olmaz orası nasip kısmet bilemeyiz.

ama yola çıkalım kervan yolda düzülürse düzülsün kafası bana yanlış geliyor.
kervan gidiyor da nereye gidiyor?

ayrıca , beklentilerini paylaşmaktan daha doğalı ne var ?
belki doğrudan söylemekte çekinebilirsin şöyle sor , söyle
2 yıl sonra 2028 yılı 17 haziran saat akşam 19.00 şu tarihte sence nerede ne yapıyor oluruz ?
nasıl bir hayatımız olur gibi

diyorsa eve gelmişim yemek kokuları var sofraya oturup yemek yiyeceğiz sende eminsen mutluysan tut kolundan nikah masasına götür

nazenin vaveyla .!.:

Sanki karar verme yetkisi tamamen onda ve ben onun ne zaman uygun göreceğini bekliyorum. Var olan pozisyon bu gibi. Böyle düşününce yaşadığım ilişkiden beni soktuğu şu pozisyondan tiksiniyorum ve ondan soğuyorum . Yediremiyorum kendime onun takdirinde olmayı

Genişletmek için tıkla...

Ne tutuyor sizi o zaman çok merak ettim. Adamın ev dahil evlenmeye bütün şartları hazır. Bir yıldır berabersiniz, adam en az üç dört gün aile evinde yaşamanıza rağmen Konya ovası gibi geniş hiçbir adım atmamış. İlerde oturacağı evini yaptırıyor ama usulen bile size fikrinizi bile sormaya tenezzül etmemiş. Arkadaşlarının ortamında yanında siz varken bile ileri geri konuşuyor. Sizin bu adamla yapacağınız konuşma evlilik değil ayrılık konuşması olmalı bence. Zira bir adam kendi kız kardeşine nasıl davranılmasını istiyorsa partnerine öyle davranmalı. Kendi kız kardeşine erkek arkadaşının aynısını yapmasını kabul eder diyorsan devam et. Bence alacaksınız karşınıza bak arkadaşım biz bir yıldır beraberiz, ben aile evinde yaşayan bir kadınım ailemde artık bu ilişkinin bir yerlere var aşını istiyor bende artık evlenmek anne olmak istiyorum. Bakıyorum sende bu yönde bir heves ya da talep yok. Ben birşeylerin benim zorlamam ile olmasını da istemiyorum. Ancak yıllarımı da sonu belirsiz bir ilişkiye adayabilecek ne gücüm ne de hevesim var. Ben beni gerçekten eşi hayat arkadaşı olarak görebilecek bir partner istiyorum hayatımda diyerek yolu vereceksin adama. Zaten cidden sana aşıksa senin arkandan el sallayacak değil ancak tamam diyerek kabulleniyor ise en azından gelecek yıllarını ve onurunu eline alıp yoluna bakarsın.
Zira ilişkin böyle giderse, sen en az bir iki sene daha bu şekilde oyalar, sonra seni bırakır, senden en az 5 yaş küçük bir kız bulup altı aya onla evlenir sende depresyondan depresyona koşarsın.

nazenin vaveyla .!.:

erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?

Genişletmek için tıkla...

Bende 9 ay konuştuğum kişiyi ailemle tanıştırmak istedim diye terkedildim. Herşey güzeldi seni seviyorumlar havada uçuyordu. İşin içine aileler dahil olacakken ortada kaldım. Kii onun ailesi beni biliyordu benim ailemde onu biliyordu. Kardeşlerim iyi anlaşıyorsanız yaşınız müsait ( 30'uz ikimizde ) bizimle tanıştır diye söylediler.
Karşı tarafla en son bitirdikten sonraki yüzleşme konuşmamızda bana şunları söyledi. Ben ve ailem tanışmak istedikleri için ona saygı duymamışız . maddi ve manevi sebepleri varmış kii yok keyfine göre internetten sürekli oyun alıp ve aile üyelerine markalı hediye alabilen biri. Bir sürü bahane ile benden ayrıldı şuan 3 ay geçti üzerinden ben niye daha önce kendim bitirmedim diye düşünüyorum.

En başından beri düşüncemin evlilik olduğunu biliyordu. 9 ay değil 1 yıl değil 3 4 ay içinde niyeti gerçek evlilik ise belli ediyorlar ve somut adım atıyorlar. Fazladan iki tarafında hakkına giriliyor.
Seviyorum ama adım yok sevmiyorsun işte vaktim dolsun diye oyalıyorsun.
Bazıları şey demiş ilişki dinamiği gelecekten konuşma çocukların isimlerine kadar düşünmek flan hepsi oluyor buluşmalar flan ama somut adım olamayınca hepsi havada kalıyor.
Sonra üzülen biz oluyoruz erkeklerin gram üzüldüğünü şahit olmadım 30 yıllık yaşamımda

nazenin vaveyla .!.:

erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?

Genişletmek için tıkla...

Hayır acelecilik değil normal sende yönünü belirlersin

Bazen deli gibi evlenmek yuvamı kurayım evimin hanımı olayım eşimle gezeyim anne olayım gibi gibi düşüncelere kapılıyorum. Bunlar hep sosyal medyanın güzellemelerinden kaynaklı. İllaki ehline denk gelirsek çok güzel duygular bunlar ama aday adayı bile yok kendime eziyete edercesine nolur artık biri çıksın diye hayıflanıp duruyorum.
Buraya gelince de iyiki kimse yok bide onun sıkıntısıyla mı uğraşacam diyorum.
10 yıl 5 yıl 1 yıl süre önemli değil karşıdaki sizinle evlilik düşüncesine girip hayatında size yer açmadıysa sonu hep ayrılık malesef

nazenin vaveyla .!.:

erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?

Genişletmek için tıkla...

Hayır acele etmiyorsun

nazenin vaveyla .!.:

erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?

Genişletmek için tıkla...

Bence beklentilerinizi konuşun. Yani evlenmek istediğinizden bahsedin çünkü bazı erkekler evlenmeyi düşünmüyor yada en azından onun bu konudaki fikrini alırsınız
eski erkek arkadaşım evlilik konusunu pek açmazdı bir gün beklentilerimi dile getirmiştim uzak mesafeydik en azından uzakları yakın edelim diye
daha vakti var daha erken diyip tanışma vs de istememişti zaten sonra ayrıldık. Ama inanın bence bi erkek seviyorsa istiyorsa evlenmek ister böyle insanlara da denk geldim.
Eski erkek arkadaşım hem sorumluluk almak istemiyordu hem sevgisi bence yoktu gamsız umursamaz biriydi yoksa neden uzakları yakın etmek istemesinki.
Bence şimdiden konuyu açıp konuşabilirsiniz en azından onun bu konudaki fikrini de duymuş olursunuz.

Hic gelecekten bahs etmiyorsa, birakin gitsin. Kimseyi sizinle evlenmek icin ikna etmeyin.

Insan evlenecegi kisiyle tanisinca hemen anliyor bence. Karsi tarafin hic hevesi yoksa bu konulara girmeye, siz onun icin dogru kisi degilsiniz, oda sizin icin dogru kisi degildir.