• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evlilik için acele mi ediyorum sizce

nazenin vaveyla

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
18 Aralık 2024
Mesajlar
30
Emoji Skoru
19
Puanlar
8
Yaş
27
erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?
 
1 sene evlilik için kısadır uzundur tartışılır. Ama ilişkinin gidişatı 1 yıl içinde konuşulmalı. Yönü ve gelecek planları tartışılmalı ki iki tarafın da beklentisi aynı olsun.
 
Yengeç böyle uzun uzun yazınca fark ettim ki eşimle bunları hiç konuşmamışız, en azından çoğunu 😄 22-23 yaşında aynı evde yaşadık sonra 24te evlendik ne kadar lay lay lom bi kumar oynamışız meğerse asdjaha
ya bilmiyorum evlilik "sevdim hadi evlenelim" denmeyecek kadar onemli bir müessese gibi geliyor bana.
çoook basiti mesela eşim sigara icse hayat kalitem epey bir duşerdi. devamli bir sigara kavgasi ederdik ya da nefret ederdim kokudan şundan bundan.
ya da misafirlige gittik gecen aylarda, ev sahibiyle beraber 3 çifttik. hepimiz salonda otururken "ses olsun" diye tv actilar. kafam şişti. yani neden ses olsun ki? bazen goruyorum eve gelince el yikamak gibi birsey tv acmak insanlar icin. Neyse ki tvden nefret eden biriyle evliyim, evimize tv almadik. ama dusunuyirum coook basit bir sey ama ya ses olsun diye tv acan biriyle evli olsaydim? cidden yasam kalitem azalirdi, esim salonda ben odada bir hayat yasardik aksamlari...
ne bileyim o kadar cok sey var ki aslinda düşünecek.
esim evde sorumluluk alir, işbölümüne sadiktir. evlendigim adamin hizmetcisi gibi yemegini temizligini ben yapip arkasini toplasam kesinlikle o evlilik bana eziyet olurdu - kendimi taniyorum.
hayatta risk alinacak bir konu degil.
o yüzden zaten 34üme kadar bekledim
 
erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?
İsteğiniz düşünceniz o kadar makul bir şey ki. Kötü gözle bakılan şey bence bazı kesimin tanımadan, karşı taraftan emin olmadan direkt evlilik düşüncesi içinde olması. Ama siz bir yılda tanıdığınızı, hayatınızı birleştirmek istediğiniz kişinin o olduğunu düşünüyorsanız tabii ki de bu şekilde düşüneceksiniz. Ama ben anlattıklarınızdan "evet o kişiyi buldum" vibe.ını alamadım maalesef. Siz ne düşünüyorsunuz? Sevgiliniz bir ay sonra evlenme teklifi etse duygularınızdan emin misiniz? Hayatınızı birleştirmek istediğiniz, ileride çocuğunuzun babası yapmak istediğiniz kişi o mu? Bence biraz bunlara odaklanın, emin değilseniz zaten olmayacaktır, eminseniz bunu evlenme adı altında değil ama belki aile tanışması gibi bir şey düşünüp düşünmediğini sorgulayarak dile getirebilirsiniz. Bence bunları konuşmaktan çekinmeyin, hayatınızı birleştirmeyi düşünüyorsunuz her şeyi açık açık konuşabilmelisiniz.

Evliliğin sorumluluğundan bahsedenlere de hayret ediyorum bazen. Herkes eski rahatını özleyebilir, tabii ki evlilik ekstra sorumluluklar gerektiriyor ama ne bekliyordunuz ki? 30 yaşına gelmiş insan da bir zahmet bazı sorumlulukların altından kalkabilmeli bence. Doğru kişiyi bulduğunuzda bunların bir önemi kalmıyor, yani evet olay eşinizde bitiyor.
 
herkes "sen kiymetlisin, oyalamasin evlenmeyecekse" falan demis ama konu sahibi evlilik icin tek kriterin sevmek, ayrilmamis olmak mi?
insan her iyi anlastigi sevgilisiyle evlenir mi?
en basiti bu adamin evlilikte rol dagilimina bakisi nedir? cogu kadin sirf "kac yildir cikiyoruz" diye evleniyor sonra ikisi ayni anda isten gelip adamin tvyi acip uzandigi, kadinin mutfağa koşup yemege giriştiği, bulaşığı yıkadığı, cocugu olursa herseyiyle koşturdugu bir hayati oluyor. sonra bir de "hep yorgun, hep soyleniyor" diye yaranamiyorlar. malesef evli insanlarin coook buyuk bir kismi böyle. Ne zaman benim esimin evde benden bir gram az sorumlulugu olmadigindan bahsetsem (bazen forumda bile) "ama senin eşin şuralı buralı, ondan" diyorlar. iyi de ilk sevgilimle, cok sevdigimle ya da yasim geciyor diye 30larimda flort ettigim biriyle evlenmedim ki. bu isleri %50-%50 paylasmanin kendisinin normali oldugu birini bulana kadar evlenmedim. Bunun sebebi koca degil, benim secimim.
ya da erkekler ayı gibi uyuşuk oluyor genelde, cebinden fazla para cikmayan bos bir hayat yaşasa mutlu oluyorlar. cogu evlilikte kadin devamli sunu yapalim, buraya da gidelim, tatile gidelim, cocugu aqua parka goturelim, sapancada bir yer varmis gidelim" diye taleplerle geliyor. adamlara göre "boşa masraf". Gidilse bile "kadin istedi" diye gidiliyor, tüm hazirligi plani kadin yapiyor vs. Evlenmeden önce adamin da bu skillerini incelemek lazim. adam is ev is ev mi yasiyor, bu tarz etkinlikler planliyor mu? Benim exlerin cogu bir konser bileti almaktan acizdi mesela. konsere gidilecekse ben planlardim, tatil yapilacaksa gidilecek yer, kalinacak yer vs benim sorumlulugumdaydi. onlar da iyiydi, hostu, romantikti, isinde gucundeydi vs ama boyle biriyle evlensem bir ömür "bir kere de sen düşün" kavgalari ettigim, herseyi benim soyledigim - planladigim - beni yoran bir evliligim olacakti.
ya da aile meselesi. bu adamin ailelere bakisi ne? ailesi nasil insanlar? belki de ailesinin sokaginda oturmak istiyor zirt pirt gitmek icin, belki uzakta yasiyor ama "nasilsa senin ailenin sehrindeyiz her tatilde bizimkilere gidelim" hevesinde. ya da ailesinden uzaktaysa bir sure sonra geri dönme hayali var gelecek planlari arasinda.
ayni sekildr adamin ekonomisi nasil, para yönetimi ne, cimri mi müsrif mi, vardan yoktan kısip evler almak mi istiyor, sacma sapan harcamalar yapip ay sonunda kenara iki gram atamiyor mu, kadinin isten ayrilmasi ya da dogurup birkac sene calismamasi hakkinda ne dusunuyor? arkadasim da "severek" evlendi, bir bucuk yildir beraberler diye yas da 25 olunca ayrilmadilar evlendiler. hic de konusmamislar kiz dogurunca ucretsiz izni yettigince bebegine kendi bakmak istedi. esi de bu konuda cok netti "bosuna mi anneme yakin oturduk, annem bakar, gecinemeyiz, annem en iyi sekilde bakar" dedi dedi, kiz iki aylik bebegini bayilmadigi kaynanasina birakip ise donmek zorunda kaldi. cunku kocasi belli etti para getirmezse evde huzur vermeyecegini... simdi cocuklari ilkokul caginda. evli misin?/ evliyim. ama hayat bu degil malesef.
onun dışinda sorunlar karsisinda cozumcu biri mi, küsme etme huyu var mi, hic gercek esasli bir kavga ettiniz mi - ustesinden nasil geldiniz, yoksa cicek bocek laylaylom bir iliskiniz mi oldu, buyuk sorun yasadiysaniz onu nasil aştiniz, adam konusup cozebilecek biri mi somurtup oturacak biri mi...
bunlar ilk asamada aklima gelenler.. daha neler neler neler var.
Kadinlar illa evlenmek zorunda gibi , sanki evlilik kadina lütufmuş gibi davraniyor ama dogru olmayan evlilik kadinin sirtina omurluk bir yük oluyor. aslinda kadinlarin ince eleyip sık dokumasi lazim evlenmeden önce.
ama malesef " evlenmeyeceksen niyetin ciddi degilse ayrilalim " modunda olmayi savunuyor çoğu
Kesinlikle ya ayrıldığım hiçbir eski sevgilim için pişman değilim hatta şu aralar acaba evlilik bana göre mi diye sorguluyorum. Maddi manevi bana bekar hayatımı aratacaksa ben neden evleneyim çalıştığım okulda bu tarz adamlarla evlenip hayatı ev işi çocuk iş olan kadınları görünce üzülüyorum
 
Kesinlikle ya ayrıldığım hiçbir eski sevgilim için pişman değilim hatta şu aralar acaba evlilik bana göre mi diye sorguluyorum. Maddi manevi bana bekar hayatımı aratacaksa ben neden evleneyim çalıştığım okulda bu tarz adamlarla evlenip hayatı ev işi çocuk iş olan kadınları görünce üzülüyorum
yani sirf sevmek ve sartlarin olgun olmasi evlilik icin nasil yeterli bir kriter olabilir? bu ömürlük bir birliktelik.
 
yani sirf sevmek ve sartlarin olgun olmasi evlilik icin nasil yeterli bir kriter olabilir? bu ömürlük bir birliktelik.

Ya bence burada ortam da önemli yakın zamana kadar doğuda çalışıyordum Sosyal aktiviteler çok kısıtlıydı ve etrafındaki hemen herkes çalışma hayatında ilk sevgili olduğu kişiyle evleniyordu ,hep doğuya bekar gelinir evli dönülür diye espriler dönerdi. Ben de eski sevgilimle o kafadaydım halbuki hiç bana uygun biri değildi.
 
Bizim evliliğimizde hiç böyle “zorunluluklar” yok. Bence bu tamamen yanlış kişiyle evlendiğiniz için olmuş.
Doğru insanlar evlilik hayat standartlarını yükseltir, sadece maddi değil manevi olarakta
Bilmiyorum bana boyle geliyor uzun bir süre evlilik düşünmüyorum
 
Geleceğe dair bir şey konuşmadan nasıl evlilik teklifi bekliyorsunuz ki?
İkinizin de fikrinin kararının olması gereken bir konuda erkeğin lütfetmesini mi bekleyeceksiniz?
Gelecekten beklentilerinizi açık açık konuşun.
 
ya bilmiyorum evlilik "sevdim hadi evlenelim" denmeyecek kadar onemli bir müessese gibi geliyor bana.
çoook basiti mesela eşim sigara icse hayat kalitem epey bir duşerdi. devamli bir sigara kavgasi ederdik ya da nefret ederdim kokudan şundan bundan.
ya da misafirlige gittik gecen aylarda, ev sahibiyle beraber 3 çifttik. hepimiz salonda otururken "ses olsun" diye tv actilar. kafam şişti. yani neden ses olsun ki? bazen goruyorum eve gelince el yikamak gibi birsey tv acmak insanlar icin. Neyse ki tvden nefret eden biriyle evliyim, evimize tv almadik. ama dusunuyirum coook basit bir sey ama ya ses olsun diye tv acan biriyle evli olsaydim? cidden yasam kalitem azalirdi, esim salonda ben odada bir hayat yasardik aksamlari...
ne bileyim o kadar cok sey var ki aslinda düşünecek.
esim evde sorumluluk alir, işbölümüne sadiktir. evlendigim adamin hizmetcisi gibi yemegini temizligini ben yapip arkasini toplasam kesinlikle o evlilik bana eziyet olurdu - kendimi taniyorum.
hayatta risk alinacak bir konu degil.
o yüzden zaten 34üme kadar bekledim
Eşinizi nasıl seçtiniz ,nasıl tanıdınız
 
Ben evliliğin tüm sorumluluklarını almaya hazır hissediyorum. Karşımdaki kişinin de 30 yaşında olması nedeniyle en azından evlilik konusuna ciddi şekilde yaklaşmasını bekliyorum. Bana göre hayatın olağan akışında, 30 yaşında ve bir yıldır düzenli bir ilişkisi olan bir insan ya evliliğe hazırdır ya da hazır değilse ve yakın vadede düşünmüyorsa bunu açıkça ifade etmelidir.Çünkü ben ilişkinin başından beri bu hayattaki en büyük beklentilerimden birinin iyi bir aile kurmak ve sağlıklı çocuklar yetiştirmek olduğunu söyledim. Bu konuda hiçbir zaman farklı bir duruş sergilemedim.

Şu an tam bir yıldır birlikteyiz ve haftada ortalama 3-4 gün görüşüyoruz. İlişkimiz genel olarak güzel gidiyor, hatta daha önce yaşadığım iki uzun ilişkiyle kıyasladığımda en sağlıklı ve huzurlu ilişkim olduğunu söyleyebilirim.

İlk zamanlarda geleceğe dair daha fazla konuşurken, son aylarda bu konular neredeyse tamamen ortadan kalktı. Buluştuğumuzda çoğunlukla gündelik olaylardan, magazinel konulardan veya çevremizdeki insanların yaşadıklarından bahsediyoruz. İlişkinin geleceği, evlilik, ortak planlar gibi konular ise neredeyse hiç açılmıyor. ortada bildiğim kadarıyla maddi bir engel de yok. Borcu yok, düzenli işi var ve hatta bugün bana yatırımlık bir gayrimenkul almayı düşündüğünden bahsetti. Eğer önümüzde aşılması gereken somut bir engel olsa bunu anlayışla karşılarım. Ancak herhangi bir gerekçe olmadan belirsizlik içinde beklemek beni rahatsız ediyor.

Bu rahatsızlığımın bir diğer nedeni de kendi hayat planlarım. Ben avukatım ve eğer bu ilişkinin evliliğe gitmeyeceğini bilirsem kariyerim açısından farklı tercihler yapabilirim. Örneğin hakimlik-savcılık sınavına hazırlanmayı ciddi şekilde düşünebilirim. Çünkü onunla evlendiğim bir senaryoda, işinin yapısı nedeniyle tayinli bir meslek olan hakimlik veya savcılığın evlilikle uyumlu yürümeyeceğini düşünüyorum.

Bu nedenle benim için asıl mesele evlilik teklifinin hemen gelmesi değil; ilişkinin nereye gittiğini ve karşımdaki kişinin bu konuda ne düşündüğünü bilmek. Belirsizlik ortadan kalksa, istediğim cevap olmasa bile en azından kendi hayatımla ilgili kararlarımı daha sağlıklı verebilirim. Şu an beni yoran şey beklemekten çok, neyi beklediğimi bilmemek.
 
Açıkçası bazen kendimi, sanki beklememiz gereken matbu bir süre varmış ve onun dolmasını bekliyormuşuz gibi hissediyorum. Emeklilikte yaşa takılanların belirli bir günü beklemesi gibi…
 
Açıkçası bazen kendimi, sanki beklememiz gereken matbu bir süre varmış ve onun dolmasını bekliyormuşuz gibi hissediyorum. Emeklilikte yaşa takılanların belirli bir günü beklemesi gibi…

İlişkinde yeterince samimi değil misiniz sevgilinle? Bu kafana takılan şeyleri kendi aranızdski iletişim diliyle gayet rahatça dile getirip konuşabilmen gerekir normal sıradan bir ilişkide. Konuşamayıp, böyle kafana takılıyorsa belki yolunda gitmeyen şeyler vardır.

Birde mesela muhabbet ederken hiiiç mi gelecek planlarınızdan, hayallerinizden bahsetmiyorsunuz birbirinizi bu plana hayale dahil edip? Hiç konusu açılmıyor mu?
 
Sanki onunla evlenmeye çok meraklıymış gibi görüneceğim diye ödüm kopuyor ve bu yersiz bir korku aslında farkındayım . Ama onun havalara girmesini istemiyorum teklif ve girişim ondan gelsin istiyorum bu yüzden bu konu kafamı kurcalasa da onunla konuşmuyorum ama konuşmam gerekiyor evet
 
Sanki onunla evlenmeye çok meraklıymış gibi görüneceğim diye ödüm kopuyor ve bu yersiz bir korku aslında farkındayım . Ama onun havalara girmesini istemiyorum teklif ve girişim ondan gelsin istiyorum bu yüzden bu konu kafamı kurcalasa da onunla konuşmuyorum ama konuşmam gerekiyor evet

Siz ne zamandır berabersiniz? Bu adamın hiç gelecek planı hayali yok mu? Hiç bahsetmiyor mu böyle şeylerden?
 
ya bilmiyorum evlilik "sevdim hadi evlenelim" denmeyecek kadar onemli bir müessese gibi geliyor bana.
çoook basiti mesela eşim sigara icse hayat kalitem epey bir duşerdi. devamli bir sigara kavgasi ederdik ya da nefret ederdim kokudan şundan bundan.
ya da misafirlige gittik gecen aylarda, ev sahibiyle beraber 3 çifttik. hepimiz salonda otururken "ses olsun" diye tv actilar. kafam şişti. yani neden ses olsun ki? bazen goruyorum eve gelince el yikamak gibi birsey tv acmak insanlar icin. Neyse ki tvden nefret eden biriyle evliyim, evimize tv almadik. ama dusunuyirum coook basit bir sey ama ya ses olsun diye tv acan biriyle evli olsaydim? cidden yasam kalitem azalirdi, esim salonda ben odada bir hayat yasardik aksamlari...
ne bileyim o kadar cok sey var ki aslinda düşünecek.
esim evde sorumluluk alir, işbölümüne sadiktir. evlendigim adamin hizmetcisi gibi yemegini temizligini ben yapip arkasini toplasam kesinlikle o evlilik bana eziyet olurdu - kendimi taniyorum.
hayatta risk alinacak bir konu degil.
o yüzden zaten 34üme kadar bekledim
Söylediklerin tamamen mantıklı ve olması gereken şeyler ben şuan sen yazınca bi düşündüm düşünmediğimizi 😄 gerçi aynı evde yaşadık uyumsuz olsa yada tahammül edemeyeceğim şey olsa fark ederdim sanırım. Fakat şu bir gerçek 20-25 arası evlilik ile 25-35 arasında devasa bi mantık akıl farkı var.
Buna rağmen yine geçmişe dönsem eşimle evlenmek isterdim, çünkü duyguları geçiyorum bugün ideal eşi tanımlasam yine ona çıkıyor, ideal babayı tanımlasam eşim kat kat fazlası oluyor ☺️
 
Gelecek planları hep mal mülk edinmeye yönelik. Şurdan ev alsam, buradan düşük faizli kredi çekip arsa alsam vs vs .. hayallerine bir şey demiyorum ne güzel yatırım yapsın tabi ama sürekli bunları konuşması da bıktırıyor artık e ben neresindeyim ben nerdeyim senin hayatında diye sorasım geliyor ama erken mi diye tereddütteyim bu yüzden yıl sonuna kadar mühlet tanımak daha mı doğru diye düşünüyorum aslında . 23-24 yaşında olsak bekleyelim ne âlâ ama 27’yim evlenene kadar zaten en iyi ihtimalle 28’i geçeceğim evliliği oturtalım hamile kalayım derken 30 olacağım .
 
Sanki onunla evlenmeye çok meraklıymış gibi görüneceğim diye ödüm kopuyor ve bu yersiz bir korku aslında farkındayım . Ama onun havalara girmesini istemiyorum teklif ve girişim ondan gelsin istiyorum bu yüzden bu konu kafamı kurcalasa da onunla konuşmuyorum ama konuşmam gerekiyor evet
Sanki onunla evlenmeye çok meraklıymış gibi görüneceğim diye ödüm kopuyor ve bu yersiz bir korku aslında farkındayım . Ama onun havalara girmesini istemiyorum teklif ve girişim ondan gelsin istiyorum bu yüzden bu konu kafamı kurcalasa da onunla konuşmuyorum ama konuşmam gerekiyor evet
O zaman zarf atın, savcılık hakimlik sınavlarına hazırlanmayı düşünüyorum fakat tayin konusu beni düşündürüyor sonuçta hep düzen değişiyor tarzında konu açın, odak iş olsun evlilik değil. Ciddi bir adam zaten bunu dediğinde evlenince şöyle olur vs diye konuya girer yada yorum yapar. Ne bileyim senin dediğin gibi evlilikte zor der, ordan yürürsün laf lafı açmış gibi. Baktın adam oralı değil yol ver gitsin
 
Gelecek planları hep mal mülk edinmeye yönelik. Şurdan ev alsam, buradan düşük faizli kredi çekip arsa alsam vs vs .. hayallerine bir şey demiyorum ne güzel yatırım yapsın tabi ama sürekli bunları konuşması da bıktırıyor artık e ben neresindeyim ben nerdeyim senin hayatında diye sorasım geliyor ama erken mi diye tereddütteyim bu yüzden yıl sonuna kadar mühlet tanımak daha mı doğru diye düşünüyorum aslında . 23-24 yaşında olsak bekleyelim ne âlâ ama 27’yim evlenene kadar zaten en iyi ihtimalle 28’i geçeceğim evliliği oturtalım hamile kalayım derken 30 olacağım .

Tamam işte bu planlardan bahsederken, siz ikiniz muhabbet sırasında Ordan ev alırsak biz şöyle yaparız böyle yaparız, evi şöyle yaparız, arsaya ev yaptırırız gibi şeyleri karşılıklı konuşmuyor musunuz? Tamam o bunu dedi ama sen bu sohbet sırasında ortak, birlikte bir gelecek beklentisinden hayalden bahsetmiyor musun? İkinizin tavrı bana garip geldi, ikinizin ortak kurduğu hayal yok.
 
erkek arkadaşımla yaklaşık 1 yıldır birlikteyiz. ben 27, o 30 yaşında. ikimizin de düzenli işi ve ekonomik bağımsızlığı var. önümüzde evlilik kararını ertelemeyi gerektirecek bir sınav, atama ya da benzeri bir süreç de bulunmuyor. bu süre boyunca haftada ortalama 3-4 gün görüştük ve artık birbirimizi yeterince tanıdığımızı düşünüyorum. buna rağmen ilişkimizle ilgili uzun vadeli planlar, evlilik veya ailelerin tanışması gibi konular hiç gündeme gelmedi. erkek arkadaşım evlilikten bahsetmiyor, benim ailemle tanışmak yönünde bir girişimi de olmadı. ben de bu konuyu açarsam “evlilik meraklısı”, “acele eden” ya da ilişkiyi evliliğe zorlayan biri gibi algılanmaktan çekindiğim için şimdiye kadar özellikle sessiz kaldım ve herhangi bir baskı kurmak istemedim. ancak kendi açımdan ilişkimizin bir yön ve hedef kazanmasını istiyorum. bu nedenle yıl sonuna kadar evlilik teklifi ya da evliliğe yönelik somut bir adım gelmezse, ilişkiyi yeniden değerlendirmeyi, kendimi duygusal olarak geri çekmeyi veya onunla açık bir konuşma yapmayı düşünüyorum. evlilik ve çocuk sahibi olmak benim bu hayattan beklediğim ve hedeflediğim şeyler . bu nedenle ilişkinin nereye gittiğini uzun süre belirsizlik içinde bırakmak istemiyorum. buradaki kaygım yalnızca evlenmek değil; hayatla ilgili temel beklentilerimin ve zaman planlamamın bu ilişkiyle uyumlu olup olmadığını anlayabilmek. bu noktada beklentilerim sizce makul mü? bir yıllık ilişki sonunda evlilik yönünde adım beklemem acelecilik olarak mı değerlendirilir?
Neden evlilik meraklısı gorunesiniz. Boylenbir niyetiniz varsa oturun konuşun. Ona göre yolunuzu çizersiniz siz de. erkek arkadaşınız genel evlilik düşünmeyen biri mı bununda öğrenin. Sonuçta bunlar önemli konular . Bu güne kadar evlilik konuşmayan biri evliliğe mesafelidir bence
 
Gelecek planları hep mal mülk edinmeye yönelik. Şurdan ev alsam, buradan düşük faizli kredi çekip arsa alsam vs vs .. hayallerine bir şey demiyorum ne güzel yatırım yapsın tabi ama sürekli bunları konuşması da bıktırıyor artık e ben neresindeyim ben nerdeyim senin hayatında diye sorasım geliyor ama erken mi diye tereddütteyim bu yüzden yıl sonuna kadar mühlet tanımak daha mı doğru diye düşünüyorum aslında . 23-24 yaşında olsak bekleyelim ne âlâ ama 27’yim evlenene kadar zaten en iyi ihtimalle 28’i geçeceğim evliliği oturtalım hamile kalayım derken 30 olacağım .
Beklentinin isteklerinin olması çok normal ama çocuk illa 30da olması gereken bir şey değil. Sevgililiğin tadı da başka evlenecek miyiz diye bu günleri de kendine kötü geçirtme.
Biz eşimle ben 27 eşim 28ken sevgili olduk. İş güç maddi olaylarda sorun yoktu. Ama ikinci yılın sonunda teklif oldu. Ben 29 eşim 30 yaşındaydı o zamanlar. Çocuk da 2 sene sonunda oldu. 32- 33dük.
Tam da kararıydı bence. Annesini babasını falan bilmeden gezdik tozduk eğlendik. 30da da evlenmek iyiydi bence.
Seviyorsanız ev sevgisinden eminseniz şu günleri bozmayın derim ben bu nedenle
 
Back
X