aslında ben hep iletişimden yanayımdır.
çiftler sakin ,serin bir duruşla konuşabilmeli derim hep.
kesinlikle konuşmakla çözmeli derim sorunları.
ama biliyorum ki bazen konuşmak çözüm olmuyor o an için.
yani aslında bir süre ara wermeden sorunlara,
hemen konuşulunca çok da fazla ileri gidilemiyor.
çünkü sıcağı sıcağına,herkes kendini haklı görüyor
we empati imkansızlaşıyor..
eğer canınız acıyorsa,siz daha fazla emek werdiğinize inanıyorsanız,
we her işin sizin üzerinize yıkıldığını düşünüyorsanız,
biraz dinlenin derim,kendinizi biraz soyutlayın.
bence annenizin yanına bir süre gidebilirsiniz.
diyorsunuz ki,daha ewwel döndüğümde gergindi..
böyle bir lüksü yok bence.haklı olmadıkça kimsenin tiriplere girme hakkı yok.
2 biçimde gidebilirsiniz bence;
ya yine çok kızdığınız ,canınızın acıdığı bir anda
sakince ' ben bi süre senden uzak kalmak istiyorum,
gerçekten yoruldum,bence ikimiz de gözden geçirelim'
diyip gidin,
ya da 'bu aralar bebek beni çok yoruyor,
biraz annemin yardımına ihtiyacım war' ws gibi bir sebeple gidin.
ama bence gidin..
ben olsam,birinciyi yapardım,
çünkü biraz sertim bu konularda,bana göre herkes ewliliğin gerektirdiği ölçülerde
dawranmalı,öyle tüm yükü üstlenemem ben,hele de bebeğim warsa daha çok özen beklerim.
ama siz daha yumuşak bir mola da alabilirsiniz.
bu sizin seçiminiz.
ama bence mola şart..
ewt,ewlilikte aşk zamanla dönüşüme uğruyor,daha masum bir sewgiye,
saygıya,dostluğa ws dönüşüyor belki ama yine de,
özensizliğe dönüşmemeli..