Gerçek dost bulmak neden zor

Bibibella .!.:

Konuların hep birilerini bulma üzerine dur daha kaç yaäındasın kimler gelip kimler geçecek

Genişletmek için tıkla...

banalazimyasamalani .!.:

Hesap kitap değil de hayat şartları böyle gerektiriyor bu yaşa kadar gelip bunu öğrenememişsen o senin bilgisizliğin canım

Genişletmek için tıkla...

KudrAlobar .!.:

İyi ki öğrenmeyip bilgisiz kalmışım. Yoksa bu yaşımda hiç dostum yok diye ağlıyor olurdum mazallah.

Şu sitedeki ergen atarından da gına geldi.

Genişletmek için tıkla...

Tartefille .!.:

İnsanlar bireyselleşti. Yeni nesil hepten bireyselleşti. Bu yaşlarda eskiden evet dostluklar kuruluyordu. Kimileri devam ediyordu kimileri bitiyordu. Yüz yaşında gibi konuşmak istemiyorum ama :) eskiden arkadaşlar birbirleri için aile gibi olurdu. Şuan da sana nasıl davranılıyorsa ben de öyle davranıyorum diyorsun , karşı tarafta muhtemelen senin gibi düşünüyor, dolayısıyla aranızdaki ilişki dostluğa evrilemiyor. Kastım enayi gibi davranmak değil de insanlara daha fazla şans vermek, daha yapıcı olmak, daha hoşgörülü davranmak. Mesela canın istiyorsa birine ara görüşelim de, aktivite yapalım de ,bir iki kere aradım söyledim artık sıra onda diye düşünme,herhangi bir kaybın olmaz. Vakit ne kadar çok geçirirsen zaten dost mu arkadaş mı olduğun zamanla belli olur. İlişkiler fedakarlıklar yapıldıkça şekillenir. Her zaman yapan sen olma ama yaptığının karşılığını da bekleme, karşılık bekledikçe insanın içinde kötü duygular oluşmaya başlıyor ve dostluk tabiki kurulmuyor.

Genişletmek için tıkla...

yenGEnC .!.:

dost emek ister
şükür yillarca binbir emekle kurulmus guzel baglarim var. bazilariyla aramiza sehirler girip yillarca konusmuyoruz bile ama bir alo diyişte / bir bulusmada yillar onceki eski bicir bicir hallerimize donuyoruz.
ama dedigim gibi bazi seyler emek isi. bazen hic modunda olmasan bile onun keyfi olsun diye çıkman, sevgilisinden ayrildiysa dinlemen, evlenecekse sehirleri aşıp gelmen lazim. acil birseye ihtiyaci varsa ilk aklina senin gelmen, senin de hic üşenmeden yapman lazim. misal (sebepsiz yere) göz altina alinip tutuklanan birinin ilk aklina kedisi gelmis, kedisini emanet etmek icin de beni dusunmus. ailesiyle bir telefon hakki varken onlardan bana ulasmasini, kedisine bakmami istemis. neyse ki ailesi de beni taniyor - ailecek de bir bagimiz var bir sekilde numarami bulup bana ulastilar. havanin erken karardigi zamanlar 6ya kadar calisip 6dan sonra evime gidip kedi tasima cantasi alip 1 metrobus 1 metro degisip istanbulun ote yakasinda bir ucuna gittim, bir de hic tanimadigim bana evi gosterecek biriyle bulustum. yanimda anahtar yok birsey yok, cilingir cagirdim - ki beni goren komsular polise de bildirebilirdi- bir sekilde eve girdim, korkudan saklanan hayvani zar zor bulup yol gostermeye gelen cocukla tirmiklar yiye yiye kafesledim, evime tasidim. baska biri alana kadar bir aydan fazla baktim - ki ailemle yasiyordum - kimin kedisi bu ne isi var evde dediler, zor durumda kaldim ama yaptim.
yani dostluk biraz boyle birsey. zor durumda kalinca aklina o insan gelmeli ve bilmelisin ki o bunu yapacak, gozun arkada kalmayacak...
bu da dedigim gibi emekle olan birsey

Genişletmek için tıkla...