Benim bir arkadaşım var onun eltisi de böyle.Aman bir tek benim çocuğum sevilsin,aman ben hamileyken kimse doğurmasın.Saçma sapan takıntılar.Onların da çocuklarının arası çok yoktu,ay neler yaptı arkadaşıma.Keşke biraz bekleseydin,aralarında yaş farklı olsaydı falan.Arkadaşım da sessiz sakin bir tip,cevap veremez.Bir gün evlerine gittim,eltiside almış getirmiş çocuğunu,yine başladı aynı muhabbetler.Bana da bir sinir geldi,ya hu çocuk senin mi,sen mi büyüteceksin? Arada ki yaş farkından sanane dedim.Ay yok ben öyle demek istemedim falan filan kıvırıyor hemen.Sanki çocuk kendisinin de,arasında çok az yaş farkı oldu diye dertleniyor.Deli midir nedir ayol,sinir oluyorum ben böyle insanlara.Herkesin çocuğu kendine,büyütecek olan da kendisi.Kime ne yani ne zaman doğurduğundan.Resmen küçücük çocukları kıskanıyorlar.Bir ailede doğan çocukların,aile büyüklerinde ki yeri farklıdır.Biri bir evladının çocuğudur,diğeri diğer evladının çocuğudur.İkisi de torun,ikisi de sevilir.Benim çocuğum çok sevildi,senin çocuğun az sevildi diye bir şey var mı? Ayrıca sevilmezse de sevilmesin,ben olsam hiç takmazdım böyle şeyleri.Ben kendi çocuğumu severim zaten,sevmeyen de çok bir yerimde sanki,zorla mı sevdireceğim.Böyle çocuğunu zorla milletin gözüne gözüne skan tiplere gıcık oluyorum.O arkadaşımın eltisine de aynı şeyi yaptım inadımdan,ay ne tatlı bile demedim çocuğuna,iyi yaptım uyuz kadına