Hayatım hep bu kadar kötü mü gidecek

hazall06 .!.:

abla bu düşünce yapısını nasıl erişebilirim. Hiçbir şeye bu gözle bakamadım hayat boyu ya. Keşke sen olsam. Normalde bu kadar yıpranmazdım ama bu sefer çok yıprandım. Farkındayım 10 yaşında gibi davranıyorum. Ama elimde değil ya. Toplu aile resimleri görüyorum mesela o kadar özeniyorum ki muhtemelen bizim hiç öyle mutlu günlerimiz olmayacak. Babam düzelmez. Öyle ailelere çok özeniyorum ama 100 sıfır geride falan hissediyorum. Çok alınganlaştım bu konuda. Hayatta aile dışı diğer konularda çok şükür her şey olmasını istediğim gibi ama. Aile maalesef beni bitirdi. Ama tamam bu sefer kızma. Bu son konumdu. Zaten bu olay için açmıştım hesabı.

Genişletmek için tıkla...

Heytttt be .!.:

Yok saçmalama bi sürü konu aç eğitim hakkında arkadaşların hakkında sevgilin hakkında ilerde eşin hakkında vs. Ama olmazları oldurmaya çalışıyorsun umutsuzca . Baban değişmez bu yaştan sonra. Annen denemiştir zaten senelerce kaç kere şans vermiştir kimbilir . Asıl bu karmaşa içinde yıpranıyorsun . Aile fotoğrafı olsa ne olmasa ne? Sen kendi aileni kurunca mutlu olursun inşallah. Babandan sorumlu değilsin. Sizi önemseseydi kendine çeki düzen verirdi bunca yıl.

Genişletmek için tıkla...

hazall06 .!.:

Abla çok haklısın. Gerçekleri bu kadar net söylediğin için teşekkür ederim. Benim cidden buna ihtiyacım vardı. Yarın güne ailemi düşünerek değil de kendimi düşünerek başlıycam. Sanırım artık kendimi seçmem gerek

Genişletmek için tıkla...

hazall06 .!.:

İyi forumlar herkese.Formu günlerdir çok fazla darladığımın farkındayım. Ama resmen boğuluyorum. Kimseye anlatamıyorum o yüzden tek çare buraya yazıyorum. Çok kötü hissediyorum. Konu şu. Ben 23 yaşındayım. Alkolik ailesiyle ilgisiz bir babam var. Annem ise kardeşimin korkusundan ayrılamıyor. Çünkü kardeşim ayrılmalarını hiç istemiyor annemi tehdit ediyor ayrılırsanız intihar ederim vs. Ama tam bir ergen yani bu tehditi başka konularda da kullanıyordu. Ya açıkçası ortada ayrılmayı çok fazla deneyip ayrılamayan ayrılınca rahat olmayacağını düşünen bir annem var. Hayatım hep endişeyle geçiyor bugün nasıllar kavga ettiler mi vs. Böyle hiç barışmazlar dediğim olaylardan sonra bile mecburen konuştular. Neyse annem şu an babamla evde iki ayrı insan gibi yaşamayı seçti. Yemek vs yapmayacak ona hizmet etmeyecek ama en azından kardeşimin başında durucak. Olaylar bu şekilde ama benim konuyu açmaktaki en büyük nedenim şuydu. Şu an çok acı çekiyorum duygusal manada. Kendimi çıkmazda hissediyorum. Hayta hayal kuramıyorum ileriye yönelik. O yüzden iyice battım. Bu aileyle insan içine bile çıkılmaz diyorum. Sevgilim var 1 yıla falan evlenmeyi düşünüyoruz ama her gün kavga olan evde evlilik nasıl olsun ki. Hayata dair Umutlarım bitti. Şunu sormak istiyorum ya hayatında hiç böyle kötü uzun bir süreç yaşayan,düşünmesine rağmen çözümsüz gelen bir sorunu çözüp şu an mutlu olan var mı. Lütfen umuda ihtiyacım var

Genişletmek için tıkla...