Başlığı görünce tüylerim diken diken oldu. Okumamak için de çok direndim ama başaramadım. Az önce şu içmeye gittim ve annem yine sessiz sessiz ağlıyordu. 9 yıldır ağladığı gibi.. Zira oğlu (tek kardeşim) 2017 yılında intihar etti. Çok yakışıklı, sevilen, üniversite öğrencisi, maddi anlamda hiç sıkıntısı olmayan dışarıdan bakınca son derece sağlıklı bir ruh haline sahip görünen sıradan bir gençti. Aklından atamadı bir türlü intihar fikrini. Ne desek ne söylesek ne yapsak onu hayatta tutamadık. 2017 yılından beri yediğimiz ekmek içtiğimiz su aldığımız nefes haram oldu bize. Yaşattığı travma bir ömür boyu bizi bırakmayacak. Annem babam sessizce ölümü bekliyor. Ailenin tüm sorumluluğu benim üzerinde ezilip yaşam mücadelesi veriyorum. Kardeşi olan insanları Nasıl kıskandığımı, onun için yapmadığım herşey için Nasıl acı çektiğimi anlatmıyorum bile. Çocuklarım dayısını sorduğunda motor kazasında öldü dedim. Sanki adını internet de ararsa görmeyecekmiş gibi. Demem o ki sadece sen ölmeyeceksin intihar edince. Geri de bıraktıklarında seninle ölecek. Allah rızası için sevdiklerinin hatrına hayata tutunmaya çalış. Mutlu olmak için elinden ne geliyorsa yap. Ölüm zaten bir gün kapımızı çalacak aksi mümkün mü? Keşke bizi bir görsen ne haldeyiz. Lütfen bu fikirden kurtul. Lütfen varını yoğunu sağlıklı düşünmek adına psikolojik bir tedaviye harca. Lütfen senin hayatının ne kadar kıymetli olduğunu anlamak için sevdiklerine sarıl. Lütfen yaşa. Yaşamak için her zaman bir sebep vardır.