hayatımdaki kimse int*h.r düşündüğümü bilmiyor.

jodiesaiden · Cumartesi 09:52

nomunomuchua .!.:
Yardım istemekten çekinmeyin lütfen..
En yakınlarımız, sevdiklerimiz bunun için varlar. Bu çok ciddi bir konu. Tek başınıza aşamazsınız.

İnsanların ne derdin var ki düşüncesi çekinmeme sebep oluyor. Bir de ailemin bu halime tanık olmasını düşünmek bile utanç verici geliyor

nomunomuchua · Cumartesi 09:58

jodiesaiden .!.:
İnsanların ne derdin var ki düşüncesi çekinmeme sebep oluyor. Bir de ailemin bu halime tanık olması

Cahil insanlar ancak böyle dümdüz yaklaşır ama kültürlü insanlar derine inmek için bir yardım almak gerektiğini bilir. Size böyle hissettiren bir sebep mutlaka vardır bununla yüzleşmeniz için uzman şart..

Cizirti · Cumartesi 10:56

Kimseye anlatamıyorsan günlüğüne yaz.
Kaç yaşındasın bilmiyorum ama 26-27 civarı olduğunu düşünüyorum.
Benim o yaşlarda yazdığım yazılar neredeyse tamamen bu fikir üzerine.
Bu yaşlar çok tehlikeli.
Artık yetişkinsin, işin gücün de yoksa, sevgilinle de dön dolaş senelerdir berabersen al sana çıkmaz sokak.
Bi de büyük bi kayıp yaşamışsın, bu konuda deneyimim yok ama bu da çok çok etkilemiş seni.

Bak , ama hayat gerçekten sürekli değişen dönüşen bi yer.
Her şey yoluna giriyor
Sancı çektiğin dönemler oluyor ama ben her gün kendime teşekkür ediyorum bu fikri icraate geçirmediğim için, kendime şans verdiğim için.
Bi dönem ottan farksızdım ama dayandım
İyi ki dayanmışım...

Geçecek arkadaşım.
Sınav da bitecek, işin gücün de olacak, yuvadan da uçup gideceksin, hepsi olacak.

Başa çıkmak çok zor geliyorsa ilaç kullanmak çok işe yarıyor.
Ben o yaşlarda kullandım.

Turunc chemist · Cumartesi 11:00

jodiesaiden .!.:
Şu an burayı ağlayarak yazıyorum. Tam ne yazacağımı da bilmiyorum ama tek bildiğim bu düşüncenin beni bırakmaması. Kendime çok kızıyorum “hastalığın yok, hayatın şöyle böyle vs ama ne hakla bu düşünce aklında barınıyor” diye. Atamıyorum. Yaşamaya katlanamıyorum. Anksiyetem var ve ömrümü belirsizlikle dolu bir dünyada geçirmek çok yorucu geliyor artık. Fakat ailemi her şeyden çok seviyorum, onlara bu acıyı yaşatmayı hiç istemem. Dua ediyorum her gece iyi hissetmek için. Ama bu düşünceden nasıl kurtulacağım bilmiyorum.

Bir kızım olana kadar bende böyleydim. Mutluydum gayet günlük yaşamıma devam ediyordum ama hep neden yaşıyorum amacım ne neden hala hayattayım diye sorguluyordum. Yalan yok bikaç kez intiharı düşündüm de. Kızımı doğurduktan sonra da ölümden korkar oldum. Ya bişey olursa bensiz kalırsa diye. Hayatınızın amacını bulduğunuz zaman düzelecek inanın. Sabredip bekleyin sadece

Kibariyenin Annesi · Cumartesi 11:01

evhalki .!.:
Bakara suresi her gün yüksek sesle finl

Sen kendin için okudun mu

jodiesaiden · Cumartesi 11:11

Turunc chemist .!.:
Bir kızım olana kadar bende böyleydim. Mutluydum gayet günlük yaşamıma devam ediyordum ama hep neden yaşıyorum amacım ne neden hala hayattayım diye sorguluyordum. Yalan yok bikaç kez intiharı düşündüm de. Kızımı doğurduktan sonra da ölümden korkar oldum. Ya bişey olursa bensiz kalırsa diye. Hayatınızın amacını bulduğunuz zaman düzelecek inanın. Sabredip bekleyin sadece

Kızınızla sağlıklı uzun ömrünüz olsun

dediğiniz gibi mutlu oluyorum, olmuyorum değil ama bu düşünce de o mutluluğun peşinden geliyor. Ben ilkokuldan beri ara ara neden bu hayatta olduğumu sorgularım ve 9-10 yaşımda ilkokul öğretmenim genel olarak büyüyünce ne olmak istiyorsunuz dediğinde demiştim ki benim amacım ihtiyaç duyan insanlara ve hayvanlara yardım etmek, bir yardım kuruluşu kurup yönetmek. Ama büyüdükçe gerçekler çarpıyor tabii, henüz kendimi geçindirecek gücüm bile yok kuruluş benim neyime diye üzülüyorum. Kendi gücümü nasıl alacağımı da şu yaşa geldim hala anlayıp beceremedim. Bir yandan küçüklü büyüklü güzel hayallerim var bir yandan da bir şey yapmaya hevesim isteğim yok

jodiesaiden · Cumartesi 11:13

Cizirti .!.:
Kimseye anlatamıyorsan günlüğüne yaz.
Kaç yaşındasın bilmiyorum ama 26-27 civarı olduğunu düşünüyorum.
Benim o yaşlarda yazdığım yazılar neredeyse tamamen bu fikir üzerine.
Bu yaşlar çok tehlikeli.
Artık yetişkinsin, işin gücün de yoksa, sevgilinle de dön dolaş senelerdir berabersen al sana çıkmaz sokak.
Bi de büyük bi kayıp yaşamışsın, bu konuda deneyimim yok ama bu da çok çok etkilemiş seni.

Bak , ama hayat gerçekten sürekli değişen dönüşen bi yer.
Her şey yoluna giriyor
Sancı çektiğin dönemler oluyor ama ben her gün kendime teşekkür ediyorum bu fikri icraate geçirmediğim için, kendime şans verdiğim için.
Bi dönem ottan farksızdım ama dayandım
İyi ki dayanmışım...

Geçecek arkadaşım.
Sınav da bitecek, işin gücün de olacak, yuvadan da uçup gideceksin, hepsi olacak.

Başa çıkmak çok zor geliyorsa ilaç kullanmak çok işe yarıyor.
Ben o yaşlarda kullandım.

Evet tam dediğiniz gibi bu yaşlar çok zor. Bir yandan çevremdeki insanların ilerleyişlerini gördükçe hayret ediyorum aynı yaştayız ya da benden küçükler ama ne noktaya gelmişler diye. Gerçekten kıskanmıyorum sadece kendimi aşırı yetersiz ve beceriksiz hissediyorum. Mesela tüm çevremde ilişkisi olan arkadaşlarımın ailesi vs biliyor ben daha bunu bile beceremedim yıllardır söyleyemiyorum….
Çok teşekkür ederimumarım ki ben de başarırım

Turunc chemist · Cumartesi 11:51

jodiesaiden .!.:
Kızınızla sağlıklı uzun ömrünüz olsun dediğiniz gibi mutlu oluyorum, olmuyorum değil ama bu düşünce de o mutluluğun peşinden geliyor. Ben ilkokuldan beri ara ara neden bu hayatta olduğumu sorgularım ve 9-10 yaşımda ilkokul öğretmenim genel olarak büyüyünce ne olmak istiyorsunuz dediğinde demiştim ki benim amacım ihtiyaç duyan insanlara ve hayvanlara yardım etmek, bir yardım kuruluşu kurup yönetmek. Ama büyüdükçe gerçekler çarpıyor tabii, henüz kendimi geçindirecek gücüm bile yok kuruluş benim neyime diye üzülüyorum. Kendi gücümü nasıl alacağımı da şu yaşa geldim hala anlayıp beceremedim. Bir yandan küçüklü büyüklü güzel hayallerim var bir yandan da bir şey yapmaya hevesim isteğim yok

Ben her insanın bi amaç uğruna doğduğuna inanıyorum. Umarım amacına ulaşırsın

eses_35 · Cumartesi 12:41

jodiesaiden .!.:
Namaz bir ara çok düşündüm ama bir türlü o adımı atamadım. Hep erteledim şu sınav geçsin vs diye. Kılmayı bilmiyorum öğrenmek istiyorum umarım daha da ertelemem

O kadar mutlu oldum ki şuan senin adına dusunduysen rabbim nasip eder bende en son ne zaman namaz kıldım hatırlamıyordum.ama önüne kitabı telefonu koydum inan niyetin önemli şuan rabbim için o kapısına gideni boş çevirmez ben iyi olduğum zamanlar bile çok acı çekersin sebebini bilmediğim ama namaza başlayınca bu acının sebebinin Allah aşkı olduğunu eksikliği olduğunu anladım inanmak çok başka inan bu hayatta belki annemizden bile daha koşulsuz seven tek varlık o 1 kere samimi bir şekilde git yeterki ne demek istediğimi anlayacaksin kimsenin karşısında öyle çaresiz aşkla yandigimi hatırlamıyorum inan ne eş ne anne ne evlat hiçbir şekilde ona gittiğim gibi olmadi

Dreamies · Cumartesi 12:47

jodiesaiden .!.:
Namaz bir ara çok düşündüm ama bir türlü o adımı atamadım. Hep erteledim şu sınav geçsin vs diye. Kılmayı bilmiyorum öğrenmek istiyorum umarım daha da ertelemem

Namazı şimdi boşver acil bir psikiyatri randevusu alıyorsun hemen şimdi. Öyle duayla namazla geçecek olsaydı depresyon diye bir şey olmazdı. Randevunu hemen al lütfen ve bize haber ver.

Not: psikolog değil psikiyatriste gitmelisin. Devlette ücretsiz randevu alabilirsin. İlacini da düzenli kullanıyorsun kötü hissedince tekrar doktora gidiyorsun anlaştık mı?

İnsanların "ne derdin var sanki" demesi seni etkilemesin zaten kimseye anlatmana gerek yok ailen bilsin yeterli. Doktoruna ne düşünüyorsan anlat ki etkili bir tedavi uygulasin. Bekledikçe daha kötü olacak sınavın etkilenecek

evhalki · Cumartesi 13:22

Kibariyenin Annesi .!.:
Sen kendin için okudun mu

Sana ne

bluedarkk · Cumartesi 13:25

jodiesaiden .!.:
Şu an burayı ağlayarak yazıyorum. Tam ne yazacağımı da bilmiyorum ama tek bildiğim bu düşüncenin beni bırakmaması. Kendime çok kızıyorum “hastalığın yok, hayatın şöyle böyle vs ama ne hakla bu düşünce aklında barınıyor” diye. Atamıyorum. Yaşamaya katlanamıyorum. Anksiyetem var ve ömrümü belirsizlikle dolu bir dünyada geçirmek çok yorucu geliyor artık. Fakat ailemi her şeyden çok seviyorum, onlara bu acıyı yaşatmayı hiç istemem. Dua ediyorum her gece iyi hissetmek için. Ama bu düşünceden nasıl kurtulacağım bilmiyorum.

Sen aslında çok bunalmışsın bi namaz kıl kuran oku bilmiyorsan da internetten aç dinle Allahtan yardım iste inşalah düzelirsin Rabbim gönlüne ferahlık versin İnşalalh

Misafirrr · Cumartesi 13:33

Psikiyatriye git mutlaka dua ile olacak bir şey değil bu. 5 vakit namaz kılan dindar arkadasım çoluklu cocuklu kadındı ve intiharı düşünüyordu. Maddi durumu da gayet iyi çocukları da sağlıklıydı koleje gidiyor falan ama annesi akrabaları şımarıkça buluyordu bu durumu. Psikiyatriye gitmesini söyledim gitti ve ilaçtan sonra hayatı değişti. Bu olaylar hayatının nasıl gittiği ile alakalı değil her zaman , kişinin mükemmel bir hayatı da olsa böyle şeyler düşünebilir psikolojisi bozulabilir.

Cizirti · Cumartesi 14:14

jodiesaiden .!.:
Evet tam dediğiniz gibi bu yaşlar çok zor. Bir yandan çevremdeki insanların ilerleyişlerini gördükçe hayret ediyorum aynı yaştayız ya da benden küçükler ama ne noktaya gelmişler diye. Gerçekten kıskanmıyorum sadece kendimi aşırı yetersiz ve beceriksiz hissediyorum. Mesela tüm çevremde ilişkisi olan arkadaşlarımın ailesi vs biliyor ben daha bunu bile beceremedim yıllardır söyleyemiyorum….
Çok teşekkür ederimumarım ki ben de başarırım

Çook iyi anlıyorum seni güzel arkadaşım.
Benim tüm arkadaşlarım patır patır atandı gitti, ardından takır takır evlenmeye başladılar, ben hala aile evinde, bi de huzursuz , kimsenin kimseye tahammül edemediği bi ev. Sevgilim vardı 4 senelik bi ilişkiydi, onun doğru düzgün işi yok e ben mesleğimi yapamıyorum... Bu da ilişki için büyük bi sınav. Muhtemelen aranız geriliyordur zaman zaman. Umarım bu sınavı atlatır ilişkiniz. Biz atlatamadık malesef. Gene sınava girdim saçma sapan geçti, üstüne bu sevgilim beni öyle bi aldattı ki. Almanya'dan gelen dayısının kızıyla... Kabus gibiydi kabus.... Ben eşekten düşmüşe döndüm. Tek çıkış yolu her şeyi sona erdirmekti. Ciddi ciddi kafayı buna takmıştım.

Bak şimdi 40 yaşındayım, üzerine ne kazıklar ne kazıklar yedim, çok da zor günlerim oldu ama yaşamak ve kendi yolunu bulabilmek müthiş bir şey. İnan bana geçecek, böyle kalmayacak hiçbir şey. Başka dertlerin olacak muhtemelen ama sen büyüyeceksin, güçlü bi kadın olacaksın. Eğer geriye dönme şansım olsaydı, o yıllara dönebilseydim, gerçekten salardım ya, hakikaten salardım....
Sakince dersimi çalışır ailemi dert etmez, sevgilimin ihaneti çok umursamaz oturur keyfime bakardım.
Evet çok zor biliyorum ama o yaşlar bir daha asla gelmeyecek.
Üstelik senlik bi durum yok. Ülkenin durumu bellli. Bi sen değilsin ki bi ben değildim ki. Milyonlarca genç mücadele içinde. Hem herkesin yolculuğu bambaşka. Kimsenin yolculuğuyla kıyaslama kendininkini. Ben 35 yaşında atandım. Öncesinde senelerce özel sektörde anam ağladı.

İlişkini ailene söylemediysen de bu çok büyük bi dert değil ki. Ciddi bi adım atılacağı zamana tanışırlar. Bunu bi başarısızlık olarak görme. Aile yapın budur , bitti gitti. Yüz göz olmaktan daha iyidir boşver. Ben eskiden her sevgilimi kolundan tutar ailemle tanıştırırdım, şimdi boşandım falan artık , dedim bi durulayım =)) Sevgilim var 2 senelik bi ilişki, sadece annem tanıyor. Ne memlekete götürdüm, ne abime götürdüm. Bahsetmedim bile. Böyle daha iyi boşver.

Gudetama · Cumartesi 17:32

evhalki .!.:
Bakara suresi her gün yüksek sesle finl

Geçen hafta ben de konu sahibininki kadar olmasa da zor zamanlar geçirdim o yüzden maneviyata yönelmek istiyorum 2-3 hafta önce yine sıkıntılı hissettiğim bir anda inşirah suresi çıktı karşıma youtube'da

sevvvvilll · Cumartesi 17:52

jodiesaiden .!.:
Benim ailemle aram iyi ama benden bağımsız bazı ailevi durumlar var bunları düşünmek, elimden bir şey gelmemesi beni çok üzüyor. Şu an sınava hazırlanıyorum onun stresi ve belirsizliği çok etkiliyor. Mutlu bir ilişkim var ama bir türlü evlilik yoluna girememek yetersiz hissettiriyor. Kendi içimde halledemediğim şeyler de var ayrıca toplumsal şeyler de etkiliyor. Yani kimisine göre şımarıklık gibi gelebilir ama psikolojik olarak çok hassasım ve sanırım güçlü değilim. Bir de 1 yılı aşkındır yas sürecindeyim benim için en değerli insanı kaybettim. Ona çok ihtiyaç duyuyorum.

Her şey üst üste gelmiş tepkileriniz o kadar normalki bu yüzden kendinizi şımarık hissetmenize gerek yok .bazı zor dönemler belirsizlikler hayal kırıklığı ve kayıplar hepsi ayrı ayrı zaten sarsıcı şeyler. Bazı şeyleri de hayatta aşmak gerekmiyor olduğu gibi kabul edip bazen de yola devam etmeyi de öğrenmemiz lazım. Bu sizin içsel yolculuğumuz ve size daha profesyonel birisi destek olmalı bizler anca kendi hayat tecrübelerimiz ile biraz nasihatten ileri gidemeyiz umarım ruhunuz da bedeninizde iyileşir.

⚘️

jodiesaiden · Cumartesi 20:18

Cizirti .!.:
Çook iyi anlıyorum seni güzel arkadaşım.
Benim tüm arkadaşlarım patır patır atandı gitti, ardından takır takır evlenmeye başladılar, ben hala aile evinde, bi de huzursuz , kimsenin kimseye tahammül edemediği bi ev. Sevgilim vardı 4 senelik bi ilişkiydi, onun doğru düzgün işi yok e ben mesleğimi yapamıyorum... Bu da ilişki için büyük bi sınav. Muhtemelen aranız geriliyordur zaman zaman. Umarım bu sınavı atlatır ilişkiniz. Biz atlatamadık malesef. Gene sınava girdim saçma sapan geçti, üstüne bu sevgilim beni öyle bi aldattı ki. Almanya'dan gelen dayısının kızıyla... Kabus gibiydi kabus.... Ben eşekten düşmüşe döndüm. Tek çıkış yolu her şeyi sona erdirmekti. Ciddi ciddi kafayı buna takmıştım.

Bak şimdi 40 yaşındayım, üzerine ne kazıklar ne kazıklar yedim, çok da zor günlerim oldu ama yaşamak ve kendi yolunu bulabilmek müthiş bir şey. İnan bana geçecek, böyle kalmayacak hiçbir şey. Başka dertlerin olacak muhtemelen ama sen büyüyeceksin, güçlü bi kadın olacaksın. Eğer geriye dönme şansım olsaydı, o yıllara dönebilseydim, gerçekten salardım ya, hakikaten salardım....
Sakince dersimi çalışır ailemi dert etmez, sevgilimin ihaneti çok umursamaz oturur keyfime bakardım.
Evet çok zor biliyorum ama o yaşlar bir daha asla gelmeyecek.
Üstelik senlik bi durum yok. Ülkenin durumu bellli. Bi sen değilsin ki bi ben değildim ki. Milyonlarca genç mücadele içinde. Hem herkesin yolculuğu bambaşka. Kimsenin yolculuğuyla kıyaslama kendininkini. Ben 35 yaşında atandım. Öncesinde senelerce özel sektörde anam ağladı.

İlişkini ailene söylemediysen de bu çok büyük bi dert değil ki. Ciddi bi adım atılacağı zamana tanışırlar. Bunu bi başarısızlık olarak görme. Aile yapın budur , bitti gitti. Yüz göz olmaktan daha iyidir boşver. Ben eskiden her sevgilimi kolundan tutar ailemle tanıştırırdım, şimdi boşandım falan artık , dedim bi durulayım =)) Sevgilim var 2 senelik bi ilişki, sadece annem tanıyor. Ne memlekete götürdüm, ne abime götürdüm. Bahsetmedim bile. Böyle daha iyi boşver.

Salmayı ve rahatlamayı her şeyden çok istiyorum ama o kadar zor geliyor ki

Bi ben bu halde değilim ama etrafımdaki olumlu örnekler tek sorun benmişim gibi hissettiriyor çünkğ dediğiniz gibi çevremde herkes ya iyi bi işe giriyor veya atanıyor ya da evleniyor, doğuruyor; hepsi de yaşıtlarım. Başkalarına bakmamaya çalışıyorum elbette ama bir noktada patlıyorum ben neden hala yerimde sayıyorum diye. Sevgilimi çok seviyorum ama evliliğe gidememek bazen sabrımı o kadar tüketiyor ki sevdiğim halde ilişkiyi bitirip kafamda “evlilik” diye bi belirsizlik kalmasın bari, bekar olacağımı bilir öyle yaşarım diye düşünüyorum.
Sizin adınıza da çok sevindim umarım hayatınız hep güzel çizgisinde gider

Dreamies · Cumartesi 20:32

jodiesaiden .!.:
Salmayı ve rahatlamayı her şeyden çok istiyorum ama o kadar zor geliyor ki Bi ben bu halde değilim ama etrafımdaki olumlu örnekler tek sorun benmişim gibi hissettiriyor çünkğ dediğiniz gibi çevremde herkes ya iyi bi işe giriyor veya atanıyor ya da evleniyor, doğuruyor; hepsi de yaşıtlarım. Başkalarına bakmamaya çalışıyorum elbette ama bir noktada patlıyorum ben neden hala yerimde sayıyorum diye. Sevgilimi çok seviyorum ama evliliğe gidememek bazen sabrımı o kadar tüketiyor ki sevdiğim halde ilişkiyi bitirip kafamda “evlilik” diye bi belirsizlik kalmasın bari, bekar olacağımı bilir öyle yaşarım diye düşünüyorum.
Sizin adınıza da çok sevindim umarım hayatınız hep güzel çizgisinde gider

Randevu aldın mı bacım?

bellagoth · Cumartesi 23:20

jodiesaiden .!.:
Kendimi açmaya çekiniyorum. Ailem benim mutluluğum için kendine yapmadığı her şeyi bana yapar. Ama şimdi onlara gidip de ben mutlu olamıyorum demek çok utanç verici geliyor. Bir de babam bu konuda biraz aksi çekiniyorum

Hastalık işte mutlu insanlarda görülmez diye bir şey yok, mutsuz insanları bulmuyor sadece. ilk etapta ailenize de söylemeden gidin doktora daha iyi hissedecekseniz ama ilaçsız olmaz

Broxolyn · Cumartesi 23:35

jodiesaiden .!.:
Sevgilimi çok seviyorum ama evliliğe gidememek bazen sabrımı o kadar tüketiyor ki

kaç yaşındasın ki? 50 yaşında değilsen bunu o kadar da dert etmene gerek yok

hayatımdaki kimse int*h.r düşündüğümü bilmiyor.

Üye

Susaysan sus, susmaysan afkur!

Hala muhterem , pek muhterem

Cafuné 🙏

Comolokko

Üye

Üye

Cafuné 🙏

Aktif Üye

meseleleri mesele etmezseniz ortada mesele kalmaz

Üye

Aktif Üye

Nirvana

Hala muhterem , pek muhterem

Aktif Üye

Üye

Üye

meseleleri mesele etmezseniz ortada mesele kalmaz

Üye

Üye

Benzer Konular