Her arkadaşlık bir gün bitmeye mahkum mu?

sdy5 .!.:

problem sizin bu arkadaşlığa fazla anlam yüklemeniz, fazla vefakar olmanız... Maalesef hayat böyle işlemiyor yapacağınız iyiliği inancınız varsa Allah rızası için yapıp en iyisi beklentiye girmemek, onlara sorsanız çok meşguller denk getirememişlerdir ama işin özünde yeteri kadar ehemmiyet vermemek var. Siz de yeteri kadar önemseyin, kendimizle sağlıklı iyi bir ilişkimiz olması böylesinden daha iyi emin olun... Kalp kırgınlığınız da zamanla geçer, gerçekleri kabul edip beklentiyi düşürmek en iyisi bu arkadaş meselelerinde

Genişletmek için tıkla...

Cileklivanilinn .!.:

arkadaşlığa aşırı anlam yüklemek 23 yaş civarı bitmeli bence. ayda 1 kahve içsek bana yetiyor. iş güç para kazanmak vs daha önemli geliyor artık. zaten evliymişsiniz eşinizle sosyalleşin amann napcaksınız ortaokul arkadaşını falan. spora yazılın kurslara gidin yeni insanlar tanıyın en güzeli. eski dostlar iyidir de bir süre sonra suyu çıkıyor

Genişletmek için tıkla...

dertsbasadert .!.:

Haklısınız insan herkesi kendisi gibi zannediyor her zaman böylesi daha iyi kafam rahat

Genişletmek için tıkla...

dertsbasadert .!.:

Merhaba hanımlar. Zoruma giden bir durumu paylaşmak istedim. Benim ortaokuldan beri dost dediğim iki tane arkadaşım vardı. Ben evlendikten sonra farklı bir şehire gittim o süreçte anneme geldikçe tatilde vs hep davet ederdim oturur kalkardık. Şimdi kendi memleketimize geldik birisi hiç ne yaptın hoşgeldin yardıma ihitiyacın var mı bile demedi. Diğeri o dönem çalışmıyordu, konuşuyorduk soruyordu zaten ben her şeyi annemle hallettim herkesin kendi derdi var istemem yormayı. Yerleşme süreci bitti benim işlerimde sıkıntılar çıktı baya uğraştık aylarca farklı şehire gittim geldim mahkeme açtık işsiz kaldım bir süre. O süreçte bile ben diyordum görüşelim buluşalım diye çıkıyorduk arada. Sonra bunlar bir işe başladı hepten arayı uzattılar buluşma günü ayarlayamıyoruz aylarca biri eve iş götürüyor biri sevgilisiyle görüşüyor falan, nasılsın ne yaptın denmiyor hiç. Ben yıllardır çalışıyorum ve evliyim bu şekilde davranmadım onlara hep zaman ayırıyordum. Böyle olunca Ben de bıraktım yazmayı sinir oldum çünkü zaten başımda bir sürü sorun var mahkemeyle vs uğraşıyorum. Sonunda bir gün ayarlamışlar buluşmak için onda da ben gitmedim kızdığım için. Oturup beni konuşmuşlar herhalde sonrasında bana sen bizi hiç sormuyorsun buluşmaya gelmiyorsun mesaj atıyoruz video atıyoruz günler sonra yazıyorsun eşin görüşmemizi mi istemiyor falan demişler saçmaladılar bayağı. Bir mesaj çekerim kendileri yazar günler sonra asıl mesaja bakmazlar. Ben de sizi Allah’a havale ediyorum minvalinde konuştum ilişkiyi kestim artık. Ben bu arkadaşların her zor zamanında yanındaydım birinin sorunları olur saatlerce telefonla konuşurdu benimle sakinleştirirdim diğerinin sorunlsrı olduğunda işimi gücümü bırakır yanına giderdim ama hepsi boşunaymış gerçekten. İlk yerleştiğimiz dönemde Bunlardan birinin doğum gününü kutladık, benimkini kutlamadılar sıra diğerininkine geldi ne yapacağız diye soruyordu bana sevdiği pastayı mı yapalım diye bana neden öyle yapmadınız o zaman demedim yine de. Kutlamak için kaç kere yazdık hep işi vardı buluşulmadı. Şimdi ikisi bir oldu beni suçlu ilan ettiler. Kimseyle dostluk kuramayacak mıyız artık cidden neden herkes bu kadar nankör oldu.

Genişletmek için tıkla...

cigdemm05 .!.:

Herkesin sinirleri bozuk.Fitne, fesat, gösteriş had safhada.Trafikte, markette,resmi yerlerde herkes birbirine giriyor.Adliyeler saçma sapan davalarla dolu.Ne ara bu kadar nefret dolu olduk bilmiyorum.Bence siz evlisiniz, onlar değil.Bunu sıkıntı etmiş olabilirler ve zaten gerçek değillermiş, Allah size göstermiş.

Genişletmek için tıkla...

dertsbasadert .!.:

Merhaba hanımlar. Zoruma giden bir durumu paylaşmak istedim. Benim ortaokuldan beri dost dediğim iki tane arkadaşım vardı. Ben evlendikten sonra farklı bir şehire gittim o süreçte anneme geldikçe tatilde vs hep davet ederdim oturur kalkardık. Şimdi kendi memleketimize geldik birisi hiç ne yaptın hoşgeldin yardıma ihitiyacın var mı bile demedi. Diğeri o dönem çalışmıyordu, konuşuyorduk soruyordu zaten ben her şeyi annemle hallettim herkesin kendi derdi var istemem yormayı. Yerleşme süreci bitti benim işlerimde sıkıntılar çıktı baya uğraştık aylarca farklı şehire gittim geldim mahkeme açtık işsiz kaldım bir süre. O süreçte bile ben diyordum görüşelim buluşalım diye çıkıyorduk arada. Sonra bunlar bir işe başladı hepten arayı uzattılar buluşma günü ayarlayamıyoruz aylarca biri eve iş götürüyor biri sevgilisiyle görüşüyor falan, nasılsın ne yaptın denmiyor hiç. Ben yıllardır çalışıyorum ve evliyim bu şekilde davranmadım onlara hep zaman ayırıyordum. Böyle olunca Ben de bıraktım yazmayı sinir oldum çünkü zaten başımda bir sürü sorun var mahkemeyle vs uğraşıyorum. Sonunda bir gün ayarlamışlar buluşmak için onda da ben gitmedim kızdığım için. Oturup beni konuşmuşlar herhalde sonrasında bana sen bizi hiç sormuyorsun buluşmaya gelmiyorsun mesaj atıyoruz video atıyoruz günler sonra yazıyorsun eşin görüşmemizi mi istemiyor falan demişler saçmaladılar bayağı. Bir mesaj çekerim kendileri yazar günler sonra asıl mesaja bakmazlar. Ben de sizi Allah’a havale ediyorum minvalinde konuştum ilişkiyi kestim artık. Ben bu arkadaşların her zor zamanında yanındaydım birinin sorunları olur saatlerce telefonla konuşurdu benimle sakinleştirirdim diğerinin sorunlsrı olduğunda işimi gücümü bırakır yanına giderdim ama hepsi boşunaymış gerçekten. İlk yerleştiğimiz dönemde Bunlardan birinin doğum gününü kutladık, benimkini kutlamadılar sıra diğerininkine geldi ne yapacağız diye soruyordu bana sevdiği pastayı mı yapalım diye bana neden öyle yapmadınız o zaman demedim yine de. Kutlamak için kaç kere yazdık hep işi vardı buluşulmadı. Şimdi ikisi bir oldu beni suçlu ilan ettiler. Kimseyle dostluk kuramayacak mıyız artık cidden neden herkes bu kadar nankör oldu.

Genişletmek için tıkla...

ujme .!.:

gruba son katılan kişi miydiniz? benzer bir dostluk yaşamıştım sonu da benzer

ben hele birinin ölene kadar dostum olacağına inanmıştım. bir gün bir ilişki sorununda yanında olmadığım için arkadaşlığını bitirmişti. ben 18 yaşımdan falan 1 sene aşktan her gece ağlarken yanımda kimse yoktu. diğeri zaten duygusal dostluk değildi ve beklentim yoktu ama bu dostum dediğim kişinin gidişiyle benim güvenim öldü. 1 ya da 2 kere özledim falan yazdı salladım. ölüden farklı değil benim için, iş işten geçtikten sonra..

daha dost edinmem kimseyi dedim yine de 3 dostum var . her halimle seven, her halleriyle sevdiğim.

benim hikayem de sizin hikayeniz de sevgisizlikten böyle. dostlar gerçekten sevince böyle olmuyor ve doğru dost seçememişiz maalesef zamanında..

sağlık olsun ve siz iyi olun. hayat neler neler getirir.

Genişletmek için tıkla...

dertsbasadert .!.:

Ben de son katılan kişiydim gruba, gerçekten ölene kadar dost kalırız sanmıştım ama dediğiniz gibi sevgisizlik ve değer bilmezlik bence yaptıkları. İnşallah benim de daha iyi arkadaşlıklar kuracağım zamanlar gelir yalnızlık da zor.

Genişletmek için tıkla...

dertsbasadert .!.:

Doğru inanın ki, yazmışlar bana dün ama içimden bile gelmiyor artık cevap vermek soğudum çünkü

Genişletmek için tıkla...