İçimi dökmek istedim

Chocolita

Hızlı koşan atın boku seyrek düşer
Pro Üye
30 Ocak 2017
5.681
137.479
Merhaba hanımlar. İyisiniz inşallah.. Başlamadan önce birkaç şey için özür dilemek istiyorum. İmla hatalarım ve yanlış söylediğim kelimeler için şimdiden özür dilerim, bugün dikkatsizce içimden geldiği gibi yazmak istiyorum. Hayatım kurallarla dolu. Kendim belirlemek istiyorum. Bıkıyorum..

Öncelikle belirtmek isterim ki bugün tek bir dert üzerinde yoğunlaşmıcam. O yüzden ''Eee derdin ne?''ciler daha atraksiyonlu konulara dönebilirler, ama sizi de seviyorum renklisiniz. Ayrıca konum uzun olacak, bunun için de özür diliyorum. Konum doğru yerde değilse Mune düzeltir sanırım.

Son zamanlarda kendimi iyi hissetmiyorum. Çok şey üst üste geldi. Önce oğluma otizm şüphesi var dediler. Hatta direkt ''otizm yeaa'' diyen bile oldu. İnsanlar öyle rahat konuşuyor ki.. Yani sizin içinizin çekilip onu geri almak için nasıl çabaladığınızı umursamıyorlar bile. Herkes doktor, herkes öğretmen. Benim dışımda herkes oğlumun annesi.

Neyse, çok şükür otistik olmadığını öğrendik. Bu 4-5 aylık bir süreçti. Sürecin bu kadar uzamasının sebebi de ben bir türlü ikna olmadım. Çünkü kafam bir sürü farklı ses tonunun ''Neden konuşmuyor'', ''Neden bakmadı'', ''Neden topu bana atmıyor'' gibi şeylere cevap aramakla meşguldü. Değil ama otizm değil.

Bu süreç beni çok yordu. Sonra eşim işten çıkarıldı. Kriz varmış, firma küçülmeye gidiyormuş. 3 ay işsiz kaldı. Sevgili kv hiç yardımcı olmadı. Bir efsaneye göre akşam olunca paraları şöminesinde yakarak evini ısıtıyormuş.

Sonra hastalıklar peşimizi bırakmadı. Oğlum 2 hafta üst üste ishal oldu. Yemedi, içmedi.. Sürekli köşede bitkin halsiz bir çocuk. Öldüm bittim o iki hafta. Derken oğlum iyileşti ben hasta oldum. Hala iyileşemedim. Ayrıca sol kulağım artık %10 duyuyor. İlginç bir yıldan geçiyorum.

Bu hastalık, parasızlık falan derken iyice de salmışım kendimi. Bu sabah aynaya baktım, bıyıklarım köşelerden çıkmış inanamadım. Moralim bozuldu. Bu sabah eşimi öptüğümü hatırladım. Dikkatli mi bakıyordu.. Önemsiyor muydu.. Beni gerçekten öpmek istiyor muydu..
Ayrıca birazda paranoyaklaştım sanırım. Eşim yeni kıyafet çekmiş üstüne. E doğru çalışırken giyebileceği düzgün bir kıyafeti yoktu. Ama çok yakışmış be.. Niye bu kadar güzel bir ceket seçti. Niye bu kadar güzel bir gömlek bu.. Niye kendine bakıyorsun sen? Ben, manyak ben işte.

Bugün eski zamanlarda çekilmiş bir videomuzu seyrettim. Saniyede 50 iltifat ediyor :/ 5 dk bir bana kurban oluyor.. Hayır o zaman o kadar çirkinim ki. Türbanımı geriden bağlamışım, bonenin %80 i ortada. Sivilcelerime ve kezban kaşlarıma bakarak beni sevdiğini söylüyor.
Tamam, tabi ki aynı ilgi alakayı bekliyor değilim bugün. Ama çok özledim.. Eskisi gibi sarılmıyoruz, öpmüyoruz. Eskisi gibi sevişmiyoruz. 1 ay oldu sanırım.. Bunu yazarken neden gözlerim doluyor bilmiyorum. Monoton olmak böyle bir şey mi? Artık sadece dinlenmek istiyoruz. Birkaç gündür beraber film seyretme planı yapıyorduk, yine oglumun yanında uyuyakalmışım. Sabah beni öptü ve işe gitti. Sonra beni gece uyandırmadıgı için ona kızdım. Çok kızdım. Aptalca şeyler yapıyorum son zamanlarda.. O uyurken beni öptü işe gitti ama ben neden arkamı dönüp gözyaşı döktüğümü bilmiyorum. Sanki hayata yetişemiyorum. Ev işi yapıyorum, yemek yapıyorum, oğlumu kreşe götürüp getiriyorum. Çok mu erkendi diyorum bazen..

Fiziğimi beğenmiyorum. Burada çok insana bu konuda teselli verdiğimi biliyorum. Yalan mı söylüyordum.. Artık kendimi tanıyamıyorum. Doğumdan sonra tek kilo veremedim. 80 kiloyum 160 boyundayım. Aslında kafaya takıyor değildim, barışıktım kendimle. Ama eşim bazı yakınlaşmalarımızda ''Şişmiş mi bu?'' gibi şeyler söyleyince bütün özgüvenimi kaybettim. Yakınlaşmak istemiyorum bile. İstiyorsam bile asla rahat hissedemiyorum. Göbeğimi kapatmak istiyorum.
Bazen o kadar sinirleniyorum ki. Ben güzel kadınım. Eşimin kıskançlığımı sınaması falanda boşa aslında. Bunu böyle yüzüne haykırmak istiyorum bazen. (sakın ha kendini övdü gibi çocukça şeyler düşünmeyin hiç o taraklarda değilim)
Bu arada sanırım mutlulugu çikolatada buluyorum. Ne bileyim çok saçma belki ama kendime zaman ayırırken tadı güzel şeyler yemek beni mutlu ediyor. Abartmasam bile yemek istiyorum bazen. Bu psikolojide bir insandan suflesini almak, patlamış mısırını almak vicdansızlık değil miydi şimdi.. Gerçekten istesem veririm bu kiloları onu da biliyorum. Ama ne iner ne çıkar benim kilo 80 işte..

1 hafta önce anneme gittim. Annem karanlıktan korktugumu bilir. Koridorun ışıgının açık kalmasını istedim. Israrla açmadı o ışığı. Sonra da bana ''Kocaman kızsın karanlıktan korkulur muymuş'' dedi. Tam da o sırada doğru anın geldiğini mi hissettim ne oldu bilmiyorum birden içimi döktüm. Halbuki oraya kafa dinlemeye gitmiştim. Hiç hesapta yoktu böyle seyler.
Ben ilkokula giderken okuma yazmayı beceremediğim için annem beni banyoya kitleyip ışığı da kapatırdı. Zifiri karanlık benim ceza şeklimdi. En az 1 saat otururdum orada. Bundan anneme hiç söz etmedim. Yıllar oldu, evlendim gittim. Bu karanlık korkusu hep kaldı bende. Ama annem benim tek arkadaşım. Tek sırdaşım. Burada öyle arkadaşım da yok. Yeni gelin komşularım var. Muhabbetleri hep aynı.. Çok toz pembeler. Bilmiyorum anlatabiliyor muyum.. Eski günleri hatırlayıp annemi üzmek istemedim. Ama bana bu yüzden kızmasına dayanamadım. Krizden sonra odalarımıza çekildik.
Sonra gittim öptüm. Kırılmasını istemedim. Sarıldık. Hiç konuşmadık. O zaman yaptıgımın yanlış olmadıgını anladım. Bunu tam da o an yaşamamız gerekiyordu.

Her şey düzelecek mi dersiniz? Yani iç sıkıntılarım beni boğmaktan vazgeçecek mi. Eşimin göğsü benim için huzur ötesi. Ama bazen göğsünü parçalayıp, içinde benimle aynı özlemler var mı diye bakmak istiyorum. Sizce bu normal mi?


Güncelleme: 🥰 özüme döndüm. Kilolardan da kurtuldum. Böylece artık sadece mizahi yönüm çıkıyor ortaya. Çok şükür o yönümü baskilayan depresif duygulardan arındim. Ben artık mutluyum demeye geldim ☺️
 
Son düzenleme:


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 64 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 160 cm. Başlangıç Kilom :80 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

noram

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
31 Ekim 2016
2.762
10.504
30
Zor bir dönemden geçiyorsunuz, tabii ki hepsi geçecek. Ne geçmiyor ki? Ama biraz kendinize baksanız, vakit ayırsanız motive olursunuz gibi hissettim. Kendinizi çok boşlanmışsınız. Geçenlerde ben de aylardır kendime bakım yapmadığımı farkettim, kalktım bir saat kendimle ilgilendim. Saç, cilt, uzuuun bir banyo ve o an bana bunun ne kadar iyi geldiğini farkettim. Biz kadınlar, hayatın telaşında kendimizi sevmeyi ve şımartmayı unutmamalıyız. Şu anda çok ciddi bir sıkıntınız yok, psikolojik olarak yıpranmışsınız ama geçecek.
 


Ysmdfn

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
9 Mart 2015
6.767
9.120
160 boy 80 kilo nasıl karşıdan bakan şişman demiyor anlamadım?? Baya baya şişmansındır. Kilo ver,kendine bak saçınla başınla bıyığınla uğraş bigün bak nasıl iyi gelecek sana. Sende çek kendine yeni kıyafetler senin düşündüklerini adamda düşünsün..
tek çocuklusun anladığım kadarıyla hiçbişeye engel değil.. biz kızımı uyutur filmde izlerdik,şarapta açardık geç yatar erkende kalkardık.. uykusuz kalmak umrumuzda olmazdı.. şimdi bi bebe daha oldu hayat çok yoğun:) ama bugünlerde geçer..
 

Chocolita

Hızlı koşan atın boku seyrek düşer
Pro Üye
30 Ocak 2017
5.681
137.479
Zor bir dönemden geçiyorsunuz, tabii ki hepsi geçecek. Ne geçmiyor ki? Ama biraz kendinize baksanız, vakit ayırsanız motive olursunuz gibi hissettim. Kendinisi çok boşlanmışsınız. Geçenlerde ben de aylardır kendime bakım yapmadığımı farkettim, kalktım bir saat kendimle ilgilendim. Saç, cilt, uzuuun bir banyo ve o an bana bunun ne kadar iyi geldiğini farkettim. Biz kadınlar, hayatın telaşında kendimizi sevmeyi ve şımartmayı unutmamalıyız. Şu anda çok ciddi bir sıkıntınız yok, psikolojik olarak yıpranmışsınız ama geçecek.
Teşekkür ederim.. Umarım geçer. Yeni bir şeyler almalıyım. Elime biraz para geçince ya oğluma ya kendime dışarıda giyebileceğim tarz da bir iki şey alıyordum. Fark ettim ki evde giyebileceğim spor bir iki parça kıyafetim var. Gerisi hep pijama türü rahat kıyafetler. Bir gaflettt içimde sanki. Kurtulucam inşallah
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 64 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 160 cm. Başlangıç Kilom :80 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

baaran

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2018
75
102
32
annenizle yaşadığınız yüzleşme çok güzel olmuş. bundan sonra eskisi gibi asla olmazsınız. hem karanlık korkunuzu da yenersiniz bence

eşinizle de hayat koşturması sebebiyle kaliteli vakit geçiremiyorsunuz sanırım
gönlünüzü açın uygun vakitte
taleplerinizi güzel dille olumlu şekilde ve alacaklı olmadan belirtin.hatta daha iyisi hareketlerinizle de destekleyin. öpünce mutluluğunuz gözlerine yansısın ve ne güzeldi falan deyin mesela
eşin göğsünde yatmak çok huzurlu gerçekten. birbirinizi yormadan mümkün mertebe gönlünüzü açmaya bakın. hayat kısa...
 

Spizella

Realist
Pro Üye
27 Ağustos 2017
12.865
28.125
Annen nasıl bir insanmış ya... öyle ceza mı olur?
Biraz kendinle ilgilenme zamanın gelmiş, kuaförden başlayabilirsin
 

captain price

erkek değilim ben
Kayıtlı Üye
29 Nisan 2015
26.504
91.035
ayrıca o boya o kilo çok fazla. karşıdan bakınca şişman demezsiniz demişsin ama 155 boya 45tim 50 oldum hemen farkediliyor. yerinde olsam bıyıklarımı alır ve kilo verirdim.
 

umuda_yolculuk2005

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
15 Haziran 2016
1.683
5.137
34
Profil foton bile zayiflamak istedigini haykiriyor.dr newzarmiydi adi, neyse.

Basarabilirsin inan kendine, sacini basini topla, depresif havandan kurtul, disari cik gez dolas bir iki parca yeni bisi al..

Cezani okudugum anda gozlerim doldu.
Travma yadamissin resmen.
Umarim hersey yoluna girer..
 

Chocolita

Hızlı koşan atın boku seyrek düşer
Pro Üye
30 Ocak 2017
5.681
137.479
160 boy 80 kilo nasıl karşıdan bakan şişman demiyor anlamadım?? Baya baya şişmansındır. Kilo ver,kendine bak saçınla başınla bıyığınla uğraş bigün bak nasıl iyi gelecek sana. Sende çek kendine yeni kıyafetler senin düşündüklerini adamda düşünsün..
tek çocuklusun anladığım kadarıyla hiçbişeye engel değil.. biz kızımı uyutur filmde izlerdik,şarapta açardık geç yatar erkende kalkardık.. uykusuz kalmak umrumuzda olmazdı.. şimdi bi bebe daha oldu hayat çok yoğun:) ama bugünlerde geçer..
Şişman bana göre baştan aşağı yuvarlak görünen kişidir. Benim bölgesel sıkntım var. Kilonun vücuduma dagılma şekline göre şişman gözükmüyorum. Orantılı balık gibiyim ama göbekten ve üst kollardan ele veriyorum yani kiloyla sıkıntım oldugu belli. O bakımdan söyledim. Yapıyorum aslında olabildigince kendime özen göstrmeye calısıyorm ama şu son 2 ay ben bir daha toparlanamıcakmışım hissine kapıldım. Yuvarlan kaya gibi oldum.. İnşallah dediğiniz gibi her sey güzel olur
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 64 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 160 cm. Başlangıç Kilom :80 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

cikom

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Temmuz 2011
7.011
5.409
Merhaba hanımlar. İyisiniz inşallah.. Başlamadan önce birkaç şey için özür dilemek istiyorum. İmla hatalarım ve yanlış söylediğim kelimeler için şimdiden özür dilerim, bugün dikkatsizce içimden geldiği gibi yazmak istiyorum. Hayatım kurallarla dolu. Kendim belirlemek istiyorum. Bıkıyorum..

Öncelikle belirtmek isterim ki bugün tek bir dert üzerinde yoğunlaşmıcam. O yüzden ''Eee derdin ne?''ciler daha atraksiyonlu konulara dönebilirler, ama sizi de seviyorum renklisiniz. Ayrıca konum uzun olacak, bunun için de özür diliyorum. Konum doğru yerde değilse Mune düzeltir sanırım.

Son zamanlarda kendimi iyi hissetmiyorum. Çok şey üst üste geldi. Önce oğluma otizm şüphesi var dediler. Hatta direkt ''otizm yeaa'' diyen bile oldu. İnsanlar öyle rahat konuşuyor ki.. Yani sizin içinizin çekilip onu geri almak için nasıl çabaladığınızı umursamıyorlar bile. Herkes doktor, herkes öğretmen. Benim dışımda herkes oğlumun annesi.

Neyse, çok şükür otistik olmadığını öğrendik. Bu 4-5 aylık bir süreçti. Sürecin bu kadar uzamasının sebebi de ben bir türlü ikna olmadım. Çünkü kafam bir sürü farklı ses tonunun ''Neden konuşmuyor'', ''Neden bakmadı'', ''Neden topu bana atmıyor'' gibi şeylere cevap aramakla meşguldü. Değil ama otizm değil.

Bu süreç beni çok yordu. Sonra eşim işten çıkarıldı. Kriz varmış, firma küçülmeye gidiyormuş. 3 ay işsiz kaldı. Sevgili kv hiç yardımcı olmadı. Bir efsaneye göre akşam olunca paraları şöminesinde yakarak evini ısıtıyormuş.

Sonra hastalıklar peşimizi bırakmadı. Oğlum 2 hafta üst üste ishal oldu. Yemedi, içmedi.. Sürekli köşede bitkin halsiz bir çocuk. Öldüm bittim o iki hafta. Derken oğlum iyileşti ben hasta oldum. Hala iyileşemedim. Ayrıca sol kulağım artık %10 duyuyor. İlginç bir yıldan geçiyorum.

Bu hastalık, parasızlık falan derken iyice de salmışım kendimi. Bu sabah aynaya baktım, bıyıklarım köşelerden çıkmış öyle siyah ve kalın duruyor ki inanamadım. Moralim bozuldu. Bu sabah eşimi öptüğümü hatırladım. Dikkatli mi bakıyordu.. Önemsiyor muydu.. Beni gerçekten öpmek istiyor muydu..
Ayrıca birazda paranoyaklaştım sanırım. Eşim yeni kıyafet çekmiş üstüne. E doğru çalışırken giyebileceği düzgün bir kıyafeti yoktu. Ama çok yakışmış be.. Niye bu kadar güzel bir ceket seçti. Niye bu kadar güzel bir gömlek bu.. Niye kendine bakıyorsun sen? Ben, manyak ben işte.

Bugün eski zamanlarda çekilmiş bir videomuzu seyrettim. Saniyede 50 iltifat ediyor :/ 5 dk bir bana kurban oluyor.. Hayır o zaman o kadar çirkinim ki. Türbanımı geriden bağlamışım, bonenin %80 i ortada. Sivilcelerime ve kezban kaşlarıma bakarak beni sevdiğini söylüyor.
Tamam, tabi ki aynı ilgi alakayı bekliyor değilim bugün. Ama çok özledim.. Eskisi gibi sarılmıyoruz, öpmüyoruz. Eskisi gibi sevişmiyoruz. 1 ay oldu sanırım.. Bunu yazarken neden gözlerim doluyor bilmiyorum. Monoton olmak böyle bir şey mi? Artık sadece dinlenmek istiyoruz. Birkaç gündür beraber film seyretme planı yapıyorduk, yine oglumun yanında uyuyakalmışım. Sabah beni öptü ve işe gitti. Sonra beni gece uyandırmadıgı için ona kızdım. Çok kızdım. Aptalca şeyler yapıyorum son zamanlarda.. O uyurken beni öptü işe gitti ama ben neden arkamı dönüp gözyaşı döktüğümü bilmiyorum. Sanki hayata yetişemiyorum. Ev işi yapıyorum, yemek yapıyorum, oğlumu kreşe götürüp getiriyorum. Çok mu erkendi diyorum bazen..

Fiziğimi beğenmiyorum. Burada çok insana bu konuda teselli verdiğimi biliyorum. Yalan mı söylüyordum.. Artık kendimi tanıyamıyorum. Doğumdan sonra tek kilo veremedim. 80 kiloyum 160 boyundayım. Karşıdan bakınca şişman demezsin, ama bana dar bir tshirt giydirirsen hamile oldugumu düşünürsün. Aslında kafaya takıyor değildim, barışıktım kendimle. Ama eşim bazı yakınlaşmalarımızda ''Şişmiş mi bu?'' gibi şeyler söyleyince bütün özgüvenimi kaybettim. Yakınlaşmak istemiyorum bile. İstiyorsam bile asla rahat hissedemiyorum. Göbeğimi kapatmak istiyorum.
Bazen o kadar sinirleniyorum ki. Ben güzelim abi. Eşimin kıskançlığımı sınaması falanda boşa aslında. Allah var, fena kız değilim. Eşime 10 çekerim o da farkında bunun. Bunu böyle yüzüne haykırmak istiyorum bazen. (sakın ha kendini övdü gibi çocukça şeyler düşünmeyin hiç o taraklarda değilim)
Bu arada sanırım mutlulugu çikolatada buluyorum. Ne bileyim çok saçma belki ama kendime zaman ayırırken tadı güzel şeyler yemek beni mutlu ediyor. Abartmasam bile yemek istiyorum bazen. Bu psikolojide bir insandan suflesini almak, patlamış mısırını almak vicdansızlık değil miydi şimdi.. Gerçekten istesem veririm bu kiloları onu da biliyorum. Ama ne iner ne çıkar benim kilo 80 işte..

1 hafta önce anneme gittim. Annem karanlıktan korktugumu bilir. Koridorun ışıgının açık kalmasını istedim. Israrla açmadı o ışığı. Sonra da bana ''Kocaman kızsın karanlıktan korkulur muymuş'' dedi. Tam da o sırada doğru anın geldiğini mi hissettim ne oldu bilmiyorum birden içimi döktüm. Halbuki oraya kafa dinlemeye gitmiştim. Hiç hesapta yoktu böyle seyler.
Ben ilkokula giderken okuma yazmayı beceremediğim için annem beni banyoya kitleyip ışığı da kapatırdı. Zifiri karanlık benim ceza şeklimdi. En az 1 saat otururdum orada. Bundan anneme hiç söz etmedim. Yıllar oldu, evlendim gittim. Bu karanlık korkusu hep kaldı bende. Ama annem benim tek arkadaşım. Tek sırdaşım. Burada öyle arkadaşım da yok. Yeni gelin komşularım var. Muhabbetleri hep aynı.. Çok toz pembeler. Bilmiyorum anlatabiliyor muyum.. Eski günleri hatırlayıp annemi üzmek istemedim. Ama bana bu yüzden kızmasına dayanamadım. Krizden sonra odalarımıza çekildik.
Sonra gittim öptüm, özür diledim. Kırılmasını istemedim. Ağlamaya başladı. ''Biliyorum'' dedi. Sarıldık çok uzun bir süre sarıldık. Hiç konuşmadık. O zaman yaptıgımın yanlış olmadıgını anladım. Bunu tam da o an yaşamamız gerekiyordu.

Her şey düzelecek mi dersiniz? Yani iç sıkıntılarım beni boğmaktan vazgeçecek mi. Eşimin göğsü benim için huzur ötesi. Ama bazen göğsünü parçalayıp, içinde benimle aynı özlemler var mı diye bakmak istiyorum. Sizce bu normal mi?
Herkesin böyle dönemleri vardır .merak etme geçecek sadece geçeceğine inan. Ve unutma sabah eşini işe giderken öpen adam seviyordur. Ama oda psikolojik olarak yorgundur.

Oğlum geçen sene çok ciddi bir hastalık geçirdi. 1 ay hastanede kaldık 1 sene tedavi oldu. Eşimle bosaniyorduk hayal edemeyeceğim şeyler yaşadım. Babam öldü. Tam krediye girdik eşim işsiz kaldi. Ben acilen işe girdim. Hemde para kazanmak için işe girdim alel acele. Öyle egitimim falan diyerek iş seçmenden. Duyanların şaşıracağı bir işe. Eşim in haksızlıkları bu yuzden hep dahada gözüme battı. Ama pes etmedim.

Borç bitti sayılır. Oğlum iyileşti. Ben işten ayrıldım. Evim düzene eşim eski haline döndü. Ama ben normal değilim farkındayım. Destek almam gerek. Eşimle ayrılma dönemi uzman destek aldık ve okadar yenilendim ki. Oda öyle. Kriz anında yine kavga ediyor olsakda gönlümü alma çabası oluyor aynı şeyleri yaşamak istemiyor. Uzmanla birebir ne konuştu bilmiyorum ama sanki yaşadığı bazı zor şeylerin isi veya ailesi ile ilgili bizin tartısmamızda acısını çıkarttığını farkettiğini düşünmeye başladım. En azından 10 sene sonra yanlış konuştum özür dilerim dediğini duydu bu kulaklar.

Şimdi desteğe ihtiyacım var. Farkındayım evdeki kediye bile sinirleniyorum. Sabahtan beri hiç birşey yapmak istemiyorum. Kitap aldım bari okuyayım iyi gelir zaten uzun zaman olmuştu birşeyler okumayalı. Iyi geliyor ama farkındayım halının altına supuruyorum.

Ama geçecek şimdilik sessizligi seçtim. Kendime oyalanacak şeyler arıyorum. Beni gaza getiren kişilerden uzak duruyorum. Canım eğlenceli birileriylede takılmak istemiyor. Eşim hafta sonu planı yaptı onu bile istemedim.
Sonra senin gibi herşey kötü herşey kötüye gidiyor diyorum.
Ama bugün dedim. Biraz sessiz kal karsindaki insanı da kışkırtıyorsun. Öyle kitap internet. Eski dostlarla havadan sudan telefonla sohbet.

Bu arada 53 kiloya kadar inen ben bunca stres ile kiloda aldım. Kaç oldum bilemm ama mutsuzlugum birazda bu yuzden. Kilolu olmak başlı başına depresyon sebebi benim için .O yanımdan o yağ pörtlemeyecek arkadaş. Ama diyet yapacak iradem bile yok. Yani diyet dediğim de aç kalarak değil. Cokda sağlıklı bir listem var kolayda ama olmuyor ışte.
Geçecek diyorum. Ama bu sure zarfinda çeneni tut cikom. Kimseye ters birşey söyleme. Hakli da olsan sus. Suski herşey daha kötü olmasın. Önce kendinle ilgili sorunları hallet
 

Chocolita

Hızlı koşan atın boku seyrek düşer
Pro Üye
30 Ocak 2017
5.681
137.479
Profil foton bile zayiflamak istedigini haykiriyor.dr newzarmiydi adi, neyse.

Basarabilirsin inan kendine, sacini basini topla, depresif havandan kurtul, disari cik gez dolas bir iki parca yeni bisi al..

Cezani okudugum anda gozlerim doldu.
Travma yadamissin resmen.
Umarim hersey yoluna girer..
Evet.. Dr'u kaldırmıyorum oradan. İkinci çikolatayı açmama engel oluyor. Hani insan yuvarlanan kaya olmaktan vazgeçmek için birilerinin "hadi" demesini bekler ya bazen. Bir an için kaya değilde taş olmak istersin. Bende işte artık taş gibi hissetmek baştan başlamak istiyorum. Bir şeyleri düzeltmem gerek. Desteginiz için çok tesekkür ederim
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 64 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 160 cm. Başlangıç Kilom :80 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

Fairy-tale

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
10 Eylül 2015
317
560
33
Özgüven bir kadın için çokk önemli bir özellik. Kilo ise özgüvenin en büyükkk düşmanı. Lütfen öncelikle 20 kilo verin, yürüyüş yapın, evde dans edin vs.. sonra güzel hareketli bir saç kesimi ve evde yapılabilen doğal cilt maskeleri.. Lütfen önce kendinize olan güveninizi kazananın.. Sonra her şey çok güzel oluyor.
 

watchthesunset

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
20 Ekim 2018
110
285
26
Tanımıyorum ama depresif bir kişiliğin yok bence renkli birisin gibi hissettim, kilo ver bakım yap ev çocuk dertler bahane değil kendi bakımını ihmal etme sakın. Bir silkelen kendine gel. Eşin tabikide farkediyordur bıyıklarını, salmış halini. Süslen değiş eşinin ilgisini daha çok çekersin evine renk katarsın.