İki Çocuklu Adam

Howdeepisyourlove

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
22 Eylül 2021
19
42
28
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
 

Limonlu Su

"Nasipten öte yol yok, her şeyin hayırlısı."
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
4 Nisan 2020
7.333
17.912
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Eski eşiyle neden ayrılmış ?
 


kedilinick

Ve dünya haykırır 'insanoğlu aykırı'
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Ocak 2020
17.438
24.838
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Ben ilişkinizden ve sizin düşünce yapinizdan çok güzel enerji aldım

Açıkçası ilişkinize kiymayin derim

Ama eskisiyle neden ayrılmışlar o kismi mierak ediyorum
 

KudrAlobar

Ayak feministi
Kayıtlı Üye
11 Aralık 2018
21.961
134.079
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Adam çocuklarına ne haliniz varsa görün demeyeceğine (umuyorum ki) göre maddi sorunlarınız aynen devam edecek, hatta artacak. Manevi sorunları bilemem.
 

sevimlicosh

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
9 Temmuz 2021
554
1.073
25
1. si eski esine sizden bahsedip bahsetmemesine kafayı cok takmayin sonucta bosanmislar anasi degil babası degil niye soylesin .
2.ilerde maddi olarak cok zorluk cikabilir sonucta baskasindan 2 cocugu var onlarin okul universite vs masrafi olacak buyudukce hatta evlilik masraflari fln yeri gelicek belki sizin maasinizdanda alip oraya harcayacak bilemedim cok zor.
eski bir uyenin benzer bi konusu vardi adamin onceki evliliginden 1 cicugu vardi ona para yetistiremiyodu kadina babasindan dukkan kalmis arada onun kirasini istiyodu kendi ev masraflari icin .
kadininda eski esinden cocugu vardi onun icin birikim yapamadigi icin uzuluyodu . oteki kiz rahat icinde ben cocuguma istedigimi alamiyorum diyodu .iyi dusunun bence.
ailenizin izin vermesine sasirdim .
yasiniz cok genc niye kendibizi bukadar yukun derdin altina sokasiniz ki ?
 

bubendegilim

Özümde iyi birisiyimdir.😇
Kayıtlı Üye
15 Mayıs 2021
1.807
5.384
Tabi size anası da kendisi de bayılır. Ayakları üzerinde duran , müdür olduğuna göre iyi maaş alan ve sorunsuz bir kadınsınız.
Kim istemez ki ? Eski eşine söylemiyor çünkü biliyor ki söylese olaylar eskiye dönecek ve belki kadın sizi arayıp uyaracak.
Ayrıca çocuklara para yetiştiremeden yeni bir düzeni sizin üzerinize kuruyor:) yarın bir gün bir söz söylediğinizde ‘ eee zaten durumu biliyordun’ olur.
Evlilik başka, sevgililik başka hele hele çocuklu biriyle evlilik bambaşka.
 

Merve

Nirvana
Pro Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
13 Ocak 2020
29.913
110.316
30
10 ay çok bi zaman değil demek istiyorum sadece. Çocuklara hazır olunca söylesin tabi ki.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 02-12-2021

Hamileliğimin 35. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 38 gün kaldı.

Bebek hemen hemen her zaman annenin pelvisi içine baş aşşa pozisyonda yerleşir. Bunun sebebi başın vücudun en ağır kısmı olması ve rahmin üst tarafına nazaran alt çevresine daha iyi yerleşebilmesi ile alakalıdır. Doktorunuz her kontrolde rahim boynundaki genişleme ve açılma işaretlerini izleyecektir. Son ayda, aktif bir doğum veya dikkate değer kasılmalar olmadıkça 1-2 cm lik açılmalar alışıldık bir durum değildir. Bebeğinizdeki geçici tüyler artık yok olmaya yüz tuttu.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 2490 gr. - Yaklaşık boyu : 46.2 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

yagmurer123

Yeni Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
25 Ağustos 2021
17
9
Öncelikle böyle güzel ve tutkulu bir ilişkiniz var ise maddi gerekçelerle bırakmayın. Siz de çalışıyorsunuz zaten, bence oturup güzelce konuşun. Belki eski eşi de çalışıyordur, o da çocukların geleceği için bir şeyler yapsın sonuçta babası kendi kendine yapıp doğurmadı o da destek olmalı. Anladığım kadarıyla sana değer veriyor, seviyor. Ayrılma gerekçesi olmamalı, böyle bir bağ varsa zaten ileride tekrar barışıcaksınız boşuna kendinizi böyle şeylerle yormayın ve ilişkinizin tadını çıkarın
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının aldında.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 50 Kg. ile 68 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 165 cm. Başlangıç Kilom :48.2 Kg. Şimdiki Kilom :50.2 Kg.

Kelebegimmmxxxx

Üye
Kayıtlı Üye
20 Ağustos 2021
149
236
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Insan ne kadar mutlu.olursa olsun maddi..sıkıntılar büyük sorunlar cikartiyor malesefki