İkiz bebeklerimi kaybettim

Atlas_ .!.:

Başınız sağolsun kaybınız için üzgünüm. Yardım alıyor musunuz? Doktora görünmenizde fayda var gibi görünüyor yazdıklarınızdan

Genişletmek için tıkla...

ayva receli .!.:

Başınız sağolsun gözyaşları içinde okudum rabbim dayanma gücü versin. Belki evinizi değiştirmek size iyi gelecek beyin böyle ınutmak için savaşıyordur bilemeyiz ama psikolojik destek alın birileri destek olsun kolay bir süreç değil ama en sağlıklı bu süreci nasıl geçirebilirsiniz o önemli

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Eşim annem babam hep yanımdaydı bu süreçte hala da yanımdalar çok şükür,beni ayakta tutan tek şey aslında onlar küvezdeyken hep Allaha bi hastalıkları engelleri olucaksa al yanına Allahım ben ömğr boyu evlat acısı cekmeye razıyım evlatlarım cekmesin acı diye dua ettim,Allah yanına aldığına göre demek ki dualarjm kabul oldu bebeklerm acı cekmesin diye yanına aldı,tek tesellim bu

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

ayva receli .!.:

Kalbinizden sarılıp öpüyorum anne kalbi bu işte uzmandan da bi destek alın. İyi niyet altında sizi daha çok incitecek şeyler duyabilirsiniz çevrenizden herkes bilinçli olmayabiliyor. Kendi sağlığınızı düşünün tekrar başınız sağolsun

Genişletmek için tıkla...

FloppyDisk .!.:

Allah sabır versin, yardım almayı düşünün. Acınız zor , Rabbim dayanma gücü versin.

Farklı birşey düşününce kendinize kızmayın, içten içe iyi olmak da istiyorsunuz.

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

Huzurkokanmevsimler .!.:

Başınız sağolsun zor bir durumdan geçiyorsunuz.Eşya değiştirmek istiyorsanız değiştirin anlayabiliyorum acınızı.Belki eşyayı değiştirince biraz hayatınıza değişiklik gelecek ve ferahlayacağınızı düşünüyorsunuz ve belki bir nebze de olsa farklılık olacaktır sizin için ama şunu söyleyeyim zaman geçtikçe acı ilk günkü gibi kalmıyor.Unutulmuyor ama o acıyı her zaman da hissetmiyorsunuz aynı şekilde. Eminim zaman geçecek ve yine cesaretinizi toplayacak tekrar deneyeceksiniz ve çocuklarınız hayırlısıyla inşallah yine olacak ve onları büyütürken ara ara aklınıza diğer yavrularınız gelecek o an bir hüzünle hatırlayacaksınız ama çocuklarınıza sımsıkı sarılacaksınız her şey dilediğiniz gibi olsun Allah yüreğinize sağlık versin inşallah..

Genişletmek için tıkla...

Coocoo .!.:

Hislerinizi buradan kalpten hissettim. Başınız sağolsun. En kısa zamanda çok daha güzel günler görmenizi içten dileklerimle isterim. Sabredin. Mutlaka psikolojik destek alın. Ve umarım bir 3-5 sene sonra buraya gelip , bebeğinizi uyuturken tüm güzel hikayenizi tüm detayları ile bize anlatırken sizi görebiliriz.
Her şey gelip geçici. Şuan hiç geçmeyecekmiş gibi geldiğini biliyorum. Ama inanın geçecek. Dilerim geleceğiniz , geçmişinizden çok daha ferah ve güzel olur.

Genişletmek için tıkla...

sabredenin sonunda cok mutlı olduğunu gelip anlatıcam

Ufkshn123 .!.:

Hayır su an yardım almıyorum

Genişletmek için tıkla...