İkiz bebeklerimi kaybettim

hukukkusu .!.:

Başınız sağolsun. Büyük bir travma yaşamışsınız. Haklısınız üzülmekte. En insancıl hali bu. Unutmamanız, üzülmeniz çok normal. Ama unutmak insana mahsus. Başka bebekleriniz olur Allahın izniyle. Kesinlikle yerleri dolar manasında söylemiyorum asla. Ama en azından acınız hafifler. Şimdi sizin yapacağınız en doğru şey, bebeklerin ölüm nedeninden emin olmak. Tüp bebek diyorsunuz genetik tüp bebek yaptırmanız gerekebilir. Bunu netleştirmeden tüp bebek tedavisine başlamayın bir daha. Ve bir daha tek embriyo konulmasını talep edin. Zaten gebelik zor. Çoğul gebelik kat kar riskli.

Ve bir psikolog ile görüşmeniz lazım. Öncelikle psikiyatriye gideceksiniz, o duruma göre sizi yönlendirir. Kendi beden ve ruh sağlığınızı korumaya çalışın. Allah sabır versin size. Çok üzgünüm.

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Bebeklerle ilgili bir sorun yoktu cok sağlıklılardı benim rahim ağzımdan dolayı erken doğum oldu rahim ağzım kısaldı karnımdaykende doğduklarında da sağlık problemleri yoktu,ilk ölen bebeğimde doğduğunda kalp durması oldu sonrada enfeksiyon cok vardı benden geçmişti,diğerinin bağırsaklarında yırtık oldu erken doğumdan dolayı ameliyat oldu 500 gramşık benek dayanamadı birazd

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Bebeklerle ilgili bir sorun yoktu cok sağlıklılardı benim rahim ağzımdan dolayı erken doğum oldu rahim ağzım kısaldı karnımdaykende doğduklarında da sağlık problemleri yoktu,ilk ölen bebeğimde doğduğunda kalp durması oldu sonrada enfeksiyon cok vardı benden geçmişti,diğerinin bağırsaklarında yırtık oldu erken doğumdan dolayı ameliyat oldu 500 gramşık benek dayanamadı birazd

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Güzel düşünceni için teşekkür ederim ama bu süreçteki bi insana cok ağır bi depresyon geçiriyorsun diye kesin teşhis koyup dahada sıkıntıya sokmaya,öyle mi gerçekten depresyonda mıyım herşey daha mı kötü olucak dite içine sıkıntı vermenin ne anlamı var çözemedim,yardım alırsanız daha kolay atlatırsınız demek varken..

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

• Kulumun çocuğunu aldınız, kalbinin meyvesini kopardınız. Peki kulum buna ne dedi?
• Ya Rabbi, hamd edip teslimiyet gösterdi.
• O kuluma Cennette bir ev yapıp, adını da, “Hamd evi” koyun!) [Tirmizi]

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...

VuslataDair .!.:

Off beni mahvettiniz ağlayarak okudum sizi düşünemiyorum bile nasıl iciniz yapıyordur
Rabbim size dayanma gücü versin
Oyle büyük ve ayni zamanda mükafatı da büyük bir sınav ki bu ne olur isyan etmeyin onlar size şefaatçi olacak
Her okuduğumda dayanamayıp ağladığım bir kıssa var onu da sizinle paylaşmak isterim
Şunu da eklemek istiyorum onlara isim koydunuz mu zihninizde bir isim koyun çünkü o isimle cagirilacaklar ahirette ve sizi almadan cennete girmeyecegiz diyecekler
Efendimiz bile evladını toprağa gömerken ağlamıştı o yüzden evlat peygamber ağlatan bir sınavdır diye okumuştum çok etkilenmiştim

(Bir çocuk ölünce, Allahü teâlâ, bildiği halde, meleklerine sorar:

• Kulumun çocuğunu aldınız, kalbinin meyvesini kopardınız. Peki kulum buna ne dedi?
• Ya Rabbi, hamd edip teslimiyet gösterdi.
• O kuluma Cennette bir ev yapıp, adını da, “Hamd evi” koyun!) [Tirmizi]

Bunları Cennete götürün
Kıyamette Allahü teâlâ, müminlerin çocukları için, (Bunları Cennete götürün) buyurur. Melekler, çocukların Cennete girmesini söylerler. Çocuklar, (Ana-babamız hani?) derler. Melekler, (Onlar sizin gibi günahsız değildir. Görülecek hesapları var) derler. Çocuklar ağlaşır, (Ana-babamızı almadan girmeyiz) derler. Cenab-ı Hak, çocuklara buyurur ki:
(Ey yavrular, haydi gidin, ana-babanızı da alıp Cennete girin!) [Nesai]

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Bu süreçte en çok zoruma giden ve sinirlendiren şey üzülme Allahın izniyle bidaha olur denmesiydi.Bebeği 6-7 haftalıkken düşürmüşüm gibi..Ben bidaha bebeğimin oluo olmıycağına ağlıyprum sanki bebeklerim öldü evlat acısı yaşıyorum sanki derdim bebeğimin olup olmaması

Genişletmek için tıkla...

simlumina .!.:

Allah sabır versin başınız sağ olsun
6 ay önce 26 haftalık ölü doğum yaptım ben, tüp bebek tedavisi ile gebe kalmıştım. Odasi eşyaları her şeyi hazırdı artık neredeyse.
Ben hiç görmedim hiç kucağıma almadım olayın şokuyla, bunu yapabileceğime hakkım olduğunu bile idrak edemedim. Doğumda doktorum fotoğrafını çekmiş hala bakamadım aylar oldu.
Mezarina her gittiğimde sanki tekrar tekrar doğuruyorum oğlumu tekrar tekrar oluyor ve o toprağa giriyor. Acısi dün gibi, hiç sönmeyen bir yangın. Zaman geçtikçe özlem daha da büyüyor, sadece alisiyorsunuz artık kalbinize gommeyi ogreniyorsunuz. 1 kilo 30 gramlık bir evladın hayatınızda kapladığı yer tonlarca ağırlıkta oluyor işte anne olunca.

Evimde duramadim ben de Doğumdan sonra, 40im çıkmadan ev taşıdım o dikişlerle. yasiyormus gibi yeni evde de odasını yaptım mobilyalarini kurdurduk, yalnız beşiğini koyamadim dayanamadık iade ettik.
neyden güç alıyorsa bırakın ona tutunsun kendinizi kasmayın hiç.
Doya doya yasinizi tutun ama lütfen destek de alın.
Allah evlatlarımıza varsa şayet cennette kavuşmayı nasip etsin

Genişletmek için tıkla...

Damdakiperi .!.:

Başınız sağolsun, sabır diliyorum

Genişletmek için tıkla...

VuslataDair .!.:

Off beni mahvettiniz ağlayarak okudum sizi düşünemiyorum bile nasıl iciniz yapıyordur
Rabbim size dayanma gücü versin
Oyle büyük ve ayni zamanda mükafatı da büyük bir sınav ki bu ne olur isyan etmeyin onlar size şefaatçi olacak
Her okuduğumda dayanamayıp ağladığım bir kıssa var onu da sizinle paylaşmak isterim
Şunu da eklemek istiyorum onlara isim koydunuz mu zihninizde bir isim koyun çünkü o isimle cagirilacaklar ahirette ve sizi almadan cennete girmeyecegiz diyecekler
Efendimiz bile evladını toprağa gömerken ağlamıştı o yüzden evlat peygamber ağlatan bir sınavdır diye okumuştum çok etkilenmiştim

(Bir çocuk ölünce, Allahü teâlâ, bildiği halde, meleklerine sorar:

• Kulumun çocuğunu aldınız, kalbinin meyvesini kopardınız. Peki kulum buna ne dedi?
• Ya Rabbi, hamd edip teslimiyet gösterdi.
• O kuluma Cennette bir ev yapıp, adını da, “Hamd evi” koyun!) [Tirmizi]

Bunları Cennete götürün
Kıyamette Allahü teâlâ, müminlerin çocukları için, (Bunları Cennete götürün) buyurur. Melekler, çocukların Cennete girmesini söylerler. Çocuklar, (Ana-babamız hani?) derler. Melekler, (Onlar sizin gibi günahsız değildir. Görülecek hesapları var) derler. Çocuklar ağlaşır, (Ana-babamızı almadan girmeyiz) derler. Cenab-ı Hak, çocuklara buyurur ki:
(Ey yavrular, haydi gidin, ana-babanızı da alıp Cennete girin!) [Nesai]

Genişletmek için tıkla...

Ufkshn123 .!.:

Tüp bebekle ikiz kızlarıma hamile kaldım,zor bi hamilelik geçirdim 6. Haftada 15. Haftada yoğun kanamadan hastanede yattım,kalan günlerde hep evde yattım dışarı bile cıkamadım.21. Haftada detaylı ultrasona gittiğimde rahim ağzımın kısaldığını öğrendim devlet hastanesine gönderildim riskli olduğu için.Devlet hastanesinde yatışım yapıldı 2 gün sonra iyice kısaldığı için acil ameliyata alındım,9 gün sonra hâlâ hastanede yatarken sancılarım başladı ve yoğun kanamayla acil sezeryana alındım ne olduğumu bile anlamadım,kaos ortamı vardı sonda takmaya calışana kadar doğuma gittiğimi anlamadım en sonunda hemşire dur seni acil sezeryana almamız lazım siye bağırınca aydınlandım.Doğumdan çıktığımda yoğun bakımda tek başımaydım,ben nerdeyim ? Kızlarım nerde noldu hiçbişeyin farkında değildim boş boş bakıyodum sadece.Kızlarımın doğdukları an çldüklerini düşünüyordum cünkü..Eşim sabaha karşı yanıma girdi resimlerini cektim gösteriyim dedi asla görmek istemedim.2 gün boyunca yanlarına gitmedim görmeye cesaret edemedim o kadar büyük bi travma yaşıypdum ki kabullenemedim onları.2 gün sonra cesaretmi toplayıp yanlarına gittim,çok kücüklerdi tahminimden bile kücük olduklarını görünce yıkıldım ayakta duramadım dışarı cıkarttılar.Eve cıktım ertesi gün kızım vefat etti o kafar canım yanıyordu ki ağlayamadıö bile sadece bağırdım.Cesaret edip yanına gidemedim göremedim.19 gün diğer kızımın hanına gittim geldim onun için sütü için kendimi topladım elini tuttum,30. Haftadan önce gözlerini açmaz dediler ben onunla konuştukça 24 haftalıkken gözlerini açıp baktı sesime..19 gün sonra cumartesi günü görüş olmamasına rağmen görüşe gittim cok ağladım doktora dedim çık özlüyorum yarında gelsem gösterir misiniz diye doktor acıdı gelin gösteririz dedi..Göremedim.Gece heyecandan uyuyamıyordum yarıj gidip kızımı görücem diye,gözüm daldı yarım saat sonra o telefon çaldığı an uyandım ve bütün vücudum uyuştu çünkü kötü bişey olmasa arqmazlardı.Koşa koşa hastaneye gittik gece 3 de 10 dk sonra doktor geldi karşıma suratı beş karış ağzını bıcak açmıyor,bağırdım sus sakın Öldü deme diye öylece baktı gözlerime o an anladım bebeğim ölmüş.Yere yığıldım o an doktorun ayaklarına kapandım resmen yalvardım nolur öldü deme yalvarıyorum öldü deme diye,doktor bile ağladı,içeri aldılar küvezde ölüsü yatıyordu,ilk kez kucağıma aldım bebeğimi,ölüydü.Yanımda duran hemşire tutamadı kendini ağlamaya başladı o hitt baikası geldi oda ağlıyordu.O an o kadar büyük bi ateş vardı ki içimde anlatamam.Kızlarımı kucağıma alıcağım günğ bekledim hep,cansız bedenini almak nasip oldu.el kadar bebeğimi yıkanırken izledim kefenleyip kucağıma verdiler mezarlığa kucağımda götürdüm..2 gün sonra mezarlarına 2 tane gül götürdüm sapladım.18 gün geçti o sürede çatıları uçuran bi fırtına oldu,çok fazla yağmur yağdı kar yağdı her yer bembeyaz oldu,mezarlarına gittiğimde ağaçlar devrilmişti ama güller olduğu gibi duruyordu tek yaprak bile düşmemiş..hiç rüyamda görmemiştim 40. Gün kuran okuttuk o gece ikisini ayrı ayrı rüyamda gördüm..Çok acı cekiyorum yüreğim yanıyor,ama yüreği yanan bi anne evdeki eşyaları değiştirmeyi düşünür mü ? Ben düşünüyorum ve kendimi suçluyorum,cocuğum ölmüş 3 gün olmış daha ben öyle bış boş otururken ben bu perdeleri değiştiricem diyorum cok saçma,onu değiştiricem bunu yeniliyceö falan diyorum hep..

Genişletmek için tıkla...