• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

İtiraf...

Toksik aile her zaman toksiktir. Evlensen de toksiktir boşansan da toksiktir onlar zaten hiç değişmezler. Ailenizi destek almaya ikna edemeyeceğinize, kendilerini haklı bulacaklarına göre sizin destek almanız gerekir. Çocuğunuz varmış, her şeyden önce onun için almanız gerekir. Tartışmalara, kalp kırıcı sözlere dayanmak zordur bilirim ama eve çıkacak bütçeniz olana kadar bir süreliğine dişinizi sıkmanız gerekiyor.
Destek alsam ailemi sihirle değiştiremem. Doktor takma kafana diyecek, eve gelecem sürpriiiz hadi legoları devirelim. Doktor dizsin ailem bozsun.
 
hanımefendi 2 ay sabredin çıkın madem
yahu para pek çok insan için en büyük sorun, sadece sizin öyle bir sorununuz var filan mı dedik?

aileniz bekarken de problemmiş buna rağmen çocukla o eve geri gelmişsiniz, bir kere zaten bu bile bile lades. bekarken geçinemediğiniz aileyle çocuklu boşanmış kadın olarak hiç geçinemeyeceğiniz aşikar
kalıcı şekilde bir yere gidecek imkan oluşturamamışsınız. bu da yine para demek.

hala diyorsunuz sorum para biriktirmek değil. la havle.
Biriktirseydin senelerdir demedin mi? Ayrılık sürecinde ve sonrasında ne yaşadığımı biliyor musun, hayır. Biriktirseydin dedin hanımefendi keşke evet tüh. Şimdiden sonra yapabilirim diyorum. Kaç kişi de beğenmiş.
 
Böyle bas bas intihar edicem diyenler genelde etmiyo dikkat çekme beni kurtarın çabası kızına üzüldüm herkes annesini seçemiyor. 40 yaşındasın 8 yaşında kızın varmış 30 yaşına kadar ne yaptın yahu hiç mi hayatını kurmaya çalışmadın boşanınca neden aile evine gittin 8 senede her ay 1 gram altın alsan 100 gram olurdu önünü arkasını düşünmeden hayat mı yaşanır hala kızım var ona iyi bi hayat sunayım demiyorsun da intihat edeyim madem kızından vazgeçtin babasına ver belki o daha iyi bi ortam sunar.
🤣🤣🤣🤣🤣 Tamam.
 
çok şükür kenarda param var evim arabam var ama en kötü işe girerim ailemin durumu iyi olmasına rağmen 18 yaşımdan beri köpek gibi çalıştım 30 yaşında değilim henüz 6 sene kendi alanımda deneyimim var mağazacılık deneyimim var bebeğim 9 aylık attığım her adımda onu düşünüyorum önünü arkasını düşünmedem yaşamadım merkezi alımda tercih yapıp gidecek kpss puanını kenarda tutuyorum. Elimde sıfır tl bile olsa bi şekilde yolumu bulurdum isteyen kişi yapar yani. Eskş konularında nişanlısının kardeşlerinden yeğenlerinden bahsederken kızının konusu bile geçmemiş mesela? 40 yaşında koca kadın senelerce çalışıyorsa kenara 4 çeyrek bile atmamış mı?
Evin araban paran hayrını gör. Tebrik ederim.
 
@lilika,
sizin kızınız olduğunu biliyorduk zaten.


Kızınızdan bahsedilince anlatmadığınız için üstüne düşülmüyordu o kadar.

Evden çalışıyorum diyordunuz+nafaka, hiç mi para biriktirmediniz? Elinize geçen her kuruş yaptığınız borca mı gidiyor?

Kusura bakmayın ama bir çocuğunuz var ne kendinizi salmaya ne de olmuyor benden bu kadar deme lüksünüz var.
Kızım mahvolacak diyorsunuz, bugüne kadar açtığınız her konuda ya depresyondaydınız, ya menopoza girip kadınlığınızın eksileceğinden korkuyordunuz, ya nişanlıdan ayrılma üzüntüsü çektiniz ya da tek başına bir evde yaşama hayalleri kurdunuz, peki çocuğunuz ?

Siz evde kendinizi salmış halde hayatınıza acırken onu hiç düşündünüz mü?

Yine kusura bakmayın ilk defa konunuza böyle bir mesaj yazıyorum ama hayatınıza acımak yerine boşandıktan sonra çocuğunuzla kendinize iyi bir hayat kurmalıydınız, ailenizin siz çocukken de böyle olduğunu bile bile çocuğunuzu da ailenizin eline bırakıyorsunuz, her kendinizi sıkışmış gördüğünüzde ben yokum ailenize de ben yokum mesajı veriyorsunuz, benden bu kadar deyip giderseniz kızınız ya ailenizin ya da eski eşinizin eline kalacak ve siz bunu hiç düşünmüyor, sadece ben diyorsunuz.
Mine hanım bari siz yapmayın. Ya depresyondasiniz ne demek? Ne için acaba? Menopozu bir insan olarak düşünemez miyim? Nişanlıdan ayrılma acısı insanı değil mi? Ben tek olsam bankta yatar kuru ekmek yer yine yaşarım. Tüm mücadelem kızım için. Tek başına ev demiştim kızımdan hiç bahsetmedim çünkü. Kızımla tek başıma ev o.
Küçücük nafaka ve borçla nasıl birikim yapılır? Kızımın herşeyi bende. Çalıştığım da oldu eve de destek oldum, alışveriş yaptmt. Biz de yiyip içiyoruz çünkü.
Sadece ben diyorum öyle mi?
 
Dün başka konuda bana cevap yazmış. Çocuğu yok bu dünyaya da asla çocuk getirilmemeli türünden yazmış . Açtığı bu yeni konusunu görünce çok şaşırdım. Çocuğu varmış meğer. E bana yaptığı yoruma göre, o çocuğun hiç olmamasını diliyor gibi birşey. Konu sahibine bir sempatim vardı üzülüyordum yazdıklarına ama artık en çok o sekiz yaşındaki yavruya üzülüyorum.Yok sayılıyor bir nevi😞
Peki.
 
Mantığı hep devredışı olmuş . Boşanalı epey olmuş sanırım. Çalışmalıydı çocuk zaten aile evindeydi . Hem aileye maddi desteği olmalıydı hem de para biriktirmeliydi . Nişanlanmış bir de. Beni linçleyenler olabilir ama minik çocuğuna bir gelecek sağlayamadan başka adam düşünülmemeli . Sabit iş yok ev yok . Ya adam çocuğu sevmezse , e ailesi de sorunlu , çocuk nolacaktı ? Annenin de babanın da önceliği çocuktur kimse kusura bakmasın. Heba olmuş , psikolojisi bozuk ergenler, nesiller istemiyoruz hocam.😡😞
Boşanıp direkt aile evine gelmedim ben. Altınlarımla ev tuttum eşya aldım. Kiralar birden 10 katına çıkınca aileme taşınmak zorunda kaldım. Adam sevmezse olayını hesaba katmadim mi ben yani? Kaç tane talibim çıktı kızım için istemedim. Uygun değillerdi.
Tamam ben bencilim. İyi mi.
 
Teşekkürler herkese.
 
Dün evde kıyamet koparken kızım korkudan ağlıyordu. Neyse işte öyle
 
Valla 26 yaşında biri 4 biri 3 yaşında çocukla boşanmış annenin evladıyım ben ben mi sınanmadım? Depresyon bazı kadınlar için lükstür. Kurban rolüne bürünseydim hayatta 2 adım ilerleyemezdim. Ne kadınlar tanıyorum eve temizliğe gidip boşanan evini alan çocuk okutan ne hikayeler var. 40 yaşında atanıp boşanan var. Çocuğunu uyutup akşam bulaşığa giden var. Gider köpek gibi çalışırım yine de çocuğumu rezil etmem. İddialı vs konuşmuyorum malesef anne olunca artık onun için yaşıyoruz. Kurtulmak için çaba sıfır. 40 yaşında anneye bana ev tut yoksa intihar edicem denmez 20 yaşında yurtta yapamayan çocuk gibi. Kendi kızının travmaları ne olacak bunu dert etmwk yerine menapozunu dert ediyor o çocuk o evde neler yaşıyor acabs
Hala bilmeden konuşuyorsun. Kendime bir tişört almış değilim herşey kızım için. Yapmadığımı yada çabalamadığımı nerden biliyorsun? Ailem yüzünden bir gecede kızımla başka şehre gittim ben.
Ben sorunun kaynağını biliyorum. Ondan kurtulmaya çalışıyorum. Ağaç alev almışken etraftaki otları sulamak gibi bu evde durmak.
Neyse başarılarının devamını dilerim
 
Dünyada dert bir siz de yok önce bunu kabul edin. Bakın ben Hatay depremini yaşadım. Bir "ANNE" olarak deprem beni yerden yere vururken çocuklarıma koşmaya çalıştım düştüm yine kalktım olmadı yine düştüm. O an ben ölecekmişim umrumda değildi çocuğum ezilip ölecek kurtarmam lazım diye ne kendimi korudum, ne donup kaldım.

Artık sona geldiğimizi anladığımda bile çocuğum öldü diye o acıyı yaşadım. O an üzerime molozlar düşerken canım bile acımadı ölüyorum diyemedim evladım dedim kahroldum.

Bir şekilde o enkazdan çıktık ve evlatlarım sağdı dünyalar benim oldu. O an her tarafım molozlardan yaralı bir de bacağıma koca inşaat demiri girip çıkmış ben o acıyı hissetmedim evladıma kavuşana kadar.

Sonra buraya konu açtım çünkü öncesinde psikolojisi normal bir insandım ama artık normal olmadığımın farkındaydım. Evlatlarımı bırakıp işe gidemedim. Kamuluyum istifa etmeyi düşündüm. Ev işi yapamadım çünkü o gece geç saate kadar evi düzenlemiştim ve ondan bile korkuyordum evi düzlersem yine ev başımıza yıkılacak diye.

Önce eşim çok destek oldu sonra burdaki arkadaşlar tedavi görmem için. Eşim diyordu ama birilerinden daha duymam gerekiyordu demek ki.

Kulak arkası etmedim tedavi ve terapi aldım işe başladım her şey sırayla düzelmeye başladı. O gece bütün eşyalar gitti mesela dımdızlak kaldık kenara köşeye ayırdıklarımız o kısımda devreye girdi ve eşyalar yerine geldi.

Kader gayrete aşıktır derler. Kendimi bırakıp mücadele etmeseydim hayatıma sihirli değnek değmeyecekti. Yokuş aşağı gidecektim.

Sen, anne olmayı göze aldıysan bencillik lüksün yok. Kendin adım atmadıktan sonra sana kimsenin faydası yok. Oturup hayıflanmak sana bir şey kazandırmaz. Yavaş yavaş başla. Bak deprem 2023 te oldu simdi 2026 ve 3 senede nerden nereye geldim. 3 sene uzun bir zaman değil ama ben durup kendime acımaktansa savaşmayı seçtim.

Eğer mücadele ediyorsan maddi her şeyi yerine koyarsın sıfırdan bile başlasan. Bak ne güzel evladın sağ ve sağlıklı buna şükret. İntihar vs. Deli saçması.

Git tedavini ol tedavi olmadan zihnin karışık olur benim öyleydi mesela. Önce bir ruhumu ferahlattım sonra ya bismillah dedim.
 
Dün başka konuda bana cevap yazmış. Çocuğu yok bu dünyaya da asla çocuk getirilmemeli türünden yazmış . Açtığı bu yeni konusunu görünce çok şaşırdım. Çocuğu varmış meğer. E bana yaptığı yoruma göre, o çocuğun hiç olmamasını diliyor gibi birşey. Konu sahibine bir sempatim vardı üzülüyordum yazdıklarına ama artık en çok o sekiz yaşındaki yavruya üzülüyorum.Yok sayılıyor bir nevi😞
Çocuğunun olmadığı anlamı çıkmamış da evet ısrarla çocuk getirilmemeli bu dünyaya demiş.O da şundan kaynaklı.Çocuğun kendine yük olduğunu düşünüyor belki de.Allah yardımcısı olsun.Bu arada rabbim evladını sana bağışlasın canım.Ne güzel anlstmışsın evlat sahibi olmanın güzelliğini.İçim eridi okurken.48 yaşındayım 3 yıllık evliyim.Çocuk fikrinden vazgeçmiştim ama bu aralar içimde evlar ateşi yanmaya başladı ve söndüremiyorum.Yumurta donasyonu fikrine sıcak bakmaya başladım.Eşimi de ikna eder gibi oldum.
 
Dünyada dert bir siz de yok önce bunu kabul edin. Bakın ben Hatay depremini yaşadım. Bir "ANNE" olarak deprem beni yerden yere vururken çocuklarıma koşmaya çalıştım düştüm yine kalktım olmadı yine düştüm. O an ben ölecekmişim umrumda değildi çocuğum ezilip ölecek kurtarmam lazım diye ne kendimi korudum, ne donup kaldım.

Artık sona geldiğimizi anladığımda bile çocuğum öldü diye o acıyı yaşadım. O an üzerime molozlar düşerken canım bile acımadı ölüyorum diyemedim evladım dedim kahroldum.

Bir şekilde o enkazdan çıktık ve evlatlarım sağdı dünyalar benim oldu. O an her tarafım molozlardan yaralı bir de bacağıma koca inşaat demiri girip çıkmış ben o acıyı hissetmedim evladıma kavuşana kadar.

Sonra buraya konu açtım çünkü öncesinde psikolojisi normal bir insandım ama artık normal olmadığımın farkındaydım. Evlatlarımı bırakıp işe gidemedim. Kamuluyum istifa etmeyi düşündüm. Ev işi yapamadım çünkü o gece geç saate kadar evi düzenlemiştim ve ondan bile korkuyordum evi düzlersem yine ev başımıza yıkılacak diye.

Önce eşim çok destek oldu sonra burdaki arkadaşlar tedavi görmem için. Eşim diyordu ama birilerinden daha duymam gerekiyordu demek ki.

Kulak arkası etmedim tedavi ve terapi aldım işe başladım her şey sırayla düzelmeye başladı. O gece bütün eşyalar gitti mesela dımdızlak kaldık kenara köşeye ayırdıklarımız o kısımda devreye girdi ve eşyalar yerine geldi.

Kader gayrete aşıktır derler. Kendimi bırakıp mücadele etmeseydim hayatıma sihirli değnek değmeyecekti. Yokuş aşağı gidecektim.

Sen, anne olmayı göze aldıysan bencillik lüksün yok. Kendin adım atmadıktan sonra sana kimsenin faydası yok. Oturup hayıflanmak sana bir şey kazandırmaz. Yavaş yavaş başla. Bak deprem 2023 te oldu simdi 2026 ve 3 senede nerden nereye geldim. 3 sene uzun bir zaman değil ama ben durup kendime acımaktansa savaşmayı seçtim.

Eğer mücadele ediyorsan maddi her şeyi yerine koyarsın sıfırdan bile başlasan. Bak ne güzel evladın sağ ve sağlıklı buna şükret. İntihar vs. Deli saçması.

Git tedavini ol tedavi olmadan zihnin karışık olur benim öyleydi mesela. Önce bir ruhumu ferahlattım sonra ya bismillah dedim.
Maşallah sana canım 🧿Öncelikle çok büyük geçmiş olsun.Ailenle eşinle evlatlarınla mutlu huzurlu sağlıklı bir hayat diliyorum.Küllerinizden doğmuşsunuz tekrar..Hiçbir zaman pes etmemek gerektiğini ne güzel anlatmışsın.Ne konuda olursa olsun Rabbimden umudu kesmeyip mücadele etmek lazım gerçekten.
 
8 yaşındaymış eve kamera koy evde tek kalsın 3 4 saat mecbursan yapacak bir şey yok
 
Dünyada dert bir siz de yok önce bunu kabul edin. Bakın ben Hatay depremini yaşadım. Bir "ANNE" olarak deprem beni yerden yere vururken çocuklarıma koşmaya çalıştım düştüm yine kalktım olmadı yine düştüm. O an ben ölecekmişim umrumda değildi çocuğum ezilip ölecek kurtarmam lazım diye ne kendimi korudum, ne donup kaldım.

Artık sona geldiğimizi anladığımda bile çocuğum öldü diye o acıyı yaşadım. O an üzerime molozlar düşerken canım bile acımadı ölüyorum diyemedim evladım dedim kahroldum.

Bir şekilde o enkazdan çıktık ve evlatlarım sağdı dünyalar benim oldu. O an her tarafım molozlardan yaralı bir de bacağıma koca inşaat demiri girip çıkmış ben o acıyı hissetmedim evladıma kavuşana kadar.

Sonra buraya konu açtım çünkü öncesinde psikolojisi normal bir insandım ama artık normal olmadığımın farkındaydım. Evlatlarımı bırakıp işe gidemedim. Kamuluyum istifa etmeyi düşündüm. Ev işi yapamadım çünkü o gece geç saate kadar evi düzenlemiştim ve ondan bile korkuyordum evi düzlersem yine ev başımıza yıkılacak diye.

Önce eşim çok destek oldu sonra burdaki arkadaşlar tedavi görmem için. Eşim diyordu ama birilerinden daha duymam gerekiyordu demek ki.

Kulak arkası etmedim tedavi ve terapi aldım işe başladım her şey sırayla düzelmeye başladı. O gece bütün eşyalar gitti mesela dımdızlak kaldık kenara köşeye ayırdıklarımız o kısımda devreye girdi ve eşyalar yerine geldi.

Kader gayrete aşıktır derler. Kendimi bırakıp mücadele etmeseydim hayatıma sihirli değnek değmeyecekti. Yokuş aşağı gidecektim.

Sen, anne olmayı göze aldıysan bencillik lüksün yok. Kendin adım atmadıktan sonra sana kimsenin faydası yok. Oturup hayıflanmak sana bir şey kazandırmaz. Yavaş yavaş başla. Bak deprem 2023 te oldu simdi 2026 ve 3 senede nerden nereye geldim. 3 sene uzun bir zaman değil ama ben durup kendime acımaktansa savaşmayı seçtim.

Eğer mücadele ediyorsan maddi her şeyi yerine koyarsın sıfırdan bile başlasan. Bak ne güzel evladın sağ ve sağlıklı buna şükret. İntihar vs. Deli saçması.

Git tedavini ol tedavi olmadan zihnin karışık olur benim öyleydi mesela. Önce bir ruhumu ferahlattım sonra ya bismillah dedim.
Çok üzüldüm çok geçmiş olsun Allah evlatlarını sana bağışlamış çok şükür.
Teşekkür ederim.
Dünkü krizden sonra şu anda işteyim. Dün istedim ki kızımla bavulumu alıp o an çıkabileyim. Onlara mecbur olmak kalbimi acıtıyor.
Daha iyiyim sanırım. Eve gidince kızımla odaya kapanırız uyuyana kadar. İki üç ay daha dayanacam. Sonrası Allah kerim
 
Çocuğunun olmadığı anlamı çıkmamış da evet ısrarla çocuk getirilmemeli bu dünyaya demiş.O da şundan kaynaklı.Çocuğun kendine yük olduğunu düşünüyor belki de.Allah yardımcısı olsun.Bu arada rabbim evladını sana bağışlasın canım.Ne güzel anlstmışsın evlat sahibi olmanın güzelliğini.İçim eridi okurken.48 yaşındayım 3 yıllık evliyim.Çocuk fikrinden vazgeçmiştim ama bu aralar içimde evlar ateşi yanmaya başladı ve söndüremiyorum.Yumurta donasyonu fikrine sıcak bakmaya başladım.Eşimi de ikna eder gibi oldum.
Arkadaşlar kızım için canımı veririm. Ne yükü Allah aşkına. Yapmayın. Duygusal ve maddi olarak zorlanıyorum. Yük demek değil bu. Ne acı şeyler bu yazdıklarınız. Yok o çocuğa acıyorum yok bencilsin. Eskiden duygularımı yazarak iyi anlatırdım şimdi gücüm mü yok yeteneğimi mi kaybettim. Açıklamaya çalışmak zorluyor
 
Maşallah sana canım 🧿Öncelikle çok büyük geçmiş olsun.Ailenle eşinle evlatlarınla mutlu huzurlu sağlıklı bir hayat diliyorum.Küllerinizden doğmuşsunuz tekrar..Hiçbir zaman pes etmemek gerektiğini ne güzel anlatmışsın.Ne konuda olursa olsun Rabbimden umudu kesmeyip mücadele etmek lazım gerçekten.
Çok teşekkürler, amin cümlemize inşallah 🙏 Başına bela geldiğinde değil, pes ettiğinde kaybedersin zaten. Kolay olmayacak, zaman alacak ama düzelecek demeli insan 🌸
 
Yani siz kimseye hic agzinizi acmiyorsunuz, hic bir zarariniz yok ama durduk yere anneniz babaniz abiniz ustunuze yuruyor gozlerini belertiyor?
Bir de hep ayni tema var "begenmiyorsan git" "nankör" gibi laflar siz bunlari durduk yere mi duyuyorsunuz gercekten ben hic inanmiyorum.
Banal ev tutun yoksa intihar ederim diyen birisiniz sonucta bence bu tavirlarin bir nedeni olabilir. Aileniz cok iyi siz bu hale getirmissiniz demiyorum ama bu kadar uste yurume vs durduk yere olmuyor bence
 
Back
X