- Katılım
- 30 Nisan 2016
- Mesajlar
- 5.528
- Emoji Skoru
- 17.766
- Puanlar
- 448
Ee pekiyi bu evliliğe neden devam ediliyor anlamadım. Boşanmak için sevgi, saygının bitmesi yeterli, ama sizin evlilikte bu bile çok ufak eksiklik gibi görünüyor.
Ee pekiyi bu evliliğe neden devam ediliyor anlamadım. Boşanmak için sevgi, saygının bitmesi yeterli, ama sizin evlilikte bu bile çok ufak eksiklik gibi görünüyor.Başlıktada söylediğim gibi iyilik güzellik gerçekten yetmiyor. İnsanın birazda şansı olacak. Evlendim gurbet ellere geldim eşim destekçim olacağına en büyük sınavım oldu... o kadar yalnızımki konuşacak kimsem yok o yüzden bazen içimdekileri taşıyamayacak noktaya gelince buraya yazıyorum.
Eşim şiddete meyilli bir insan öfkesini kontrol edemiyor(bunların hiç birini kabul etmiyor o kendine göre düzeldi) kaç kez üstüme yürüdü. Dişlerini yumruklarını sıktı. Beni sarstı yatağa savurdu. Üstüme yürüdü bıçak çekmecesini izledi... bunları ona söyleyince hepsi bianlık oldu der kabul etmez. Ona göre ben onu tahrik ediyorum..
Ekonomik gücüde çok zayıf. Bir türlü düze çıkamıyor. Öyle gezen alışveriz yapan çok masraflı bir insan değülim ona rağmen böyle. Düze çıkmak için hiç bir çabası yok. Belki düzelir diye bekliyorum aylar geçiyor adamda tık yok.
Allah razı olsun öyle bir babam varki tam anlamıyla arkamda dağ. Ailem durumun farkında ve her zaman derler arkandayız diye. Babam hep der "ben senin çocuğuna bakarım korkma yanındayım" diye.
Düşünün durumun farkında olduğu için bana kredi kartı çıkardı limitsiz. Zorda kalmayayım diye. Bugün eşim beni aradı akşama bi arkadaşını yemeğe çağırmış birşeyler hazırlarsın dedi. Ya sormuyorki ne eksikse para atayım git al. Maaşını aldığında kartıma 2000 tl atmış harçlık olarak. Birikim yapmaya çalışıyorum dokunmuyorum biriktiriyorum. Kalktım markete gittim alışveriş yaptım geldim. 5 dk sonra kapı çaldı oğluma bez ve ıslak mendi sipariş etmiştim onlar gelmişti. Oturdum şöyle bi düşündüm de;
Kalktım mutfağa gittim yerdeki alışveriş poşetleri babamın parasıyla alınmış.
Odaya gittim yerdeki bezler ıslak mendiller babamın parasıyla alınmış.
Oğlumun dolabını açtım kıyafetlerinin yarısından çoğunu hep babamgil almış.
Ayakkabılığı açtım, oğlumun 5 çift ayakkabısı varsa 4 ünü babamgil almış.
Oturduğum eve baktım geçen sene babam para verdi öyle bu eve çıktık önceki evimiz çok eskiydi. Eşim kredi kartı borcunu ödesin diye yüklü para veren yine babam. Ama ona rağmen hala borcu var. Yani örnek vermek gerekirse;
Hayat bi deveyse eşim o devenin sadece kulağı. Kilometrelerce ötemde olmasına rağmen her şeyime babam yetişir..
Mesela memlekete gideceksem; eşim 2000 harçlık veriyorsa babam 10.000 verir. Gidiş biletimi eşim alıyorsa dönüş biletimi mutlaka babam alır. Bu kadar destek olmalarına rağmen adam hala sıfırında altında. (Bu arada kendi ailesinin pek desteği olmaz)
Bilmiyorum herkes mi böyle yaşıyor yoksa benmi eşimden soğuduğum için her şeyi gözüme batıyor..
Cinsellik desen vasattanda öte. O konuya hiç girmek bile istemiyorum. Artık hepiniz beni biliyorsunuz burda konularımı bilirsiniz..
Şuan koridorda boş boş oturmuş bunları yazıyorum. Ağlamak da istemiyorum çok ağladım hiç bir şeye yaramadı..
Eşimle çok konuştum ama her şeye bir açıklaması var.
Karı koca hayatımızdaki sorunları konuşuyorum "ben idrak edemiyorum demekki sen beni yönlendir" diyor
Maddi sorunları konuşuyorum "herkes böyle yaşıyor artık biz o kadarda kötü durumda değiliz"diyor.
Öfkesini sebepsiz gerginliğini konuşuyorum "ben o kadar mı kötü bir insanım hiç mi iyi bir yanım yok idare et" diyor. Hep ben birşeyleri yönlendiriyorum idare ediyorum e adama sorarlar demi sen nesin peki şam babasımı yada köşe süsü mü diye?
Hep negatif o evdeyken evde kasvetli bi hava var çözemiyorum. Sürekli hastalanıyor. Şaşıyor ki ne hastalık çıkarsın kendine.
Belki yine herkes çok eleştirecek beni biliyorum ama o kadar yorulmuşumki artık. Kafamdaki ses susmuyor. Eşimle sürekli kavga etmiyorum ama evde sanki soğuk bi savaş var hep mesafeliyiz. O mesafeyi artık ben koydum iyi olmak istemiyorum. Zamanında çok çabaladım iyi olalım diye sabrettim alttan aldım ama artık götüremiyorum ya. O iyi olsada bana batıyor sanki. Gücüm bitmiş gibi.
Yoruldum çok yoruldum...
Başlıktada söylediğim gibi iyilik güzellik gerçekten yetmiyor. İnsanın birazda şansı olacak. Evlendim gurbet ellere geldim eşim destekçim olacağına en büyük sınavım oldu... o kadar yalnızımki konuşacak kimsem yok o yüzden bazen içimdekileri taşıyamayacak noktaya gelince buraya yazıyorum.
Eşim şiddete meyilli bir insan öfkesini kontrol edemiyor(bunların hiç birini kabul etmiyor o kendine göre düzeldi) kaç kez üstüme yürüdü. Dişlerini yumruklarını sıktı. Beni sarstı yatağa savurdu. Üstüme yürüdü bıçak çekmecesini izledi... bunları ona söyleyince hepsi bianlık oldu der kabul etmez. Ona göre ben onu tahrik ediyorum..
Ekonomik gücüde çok zayıf. Bir türlü düze çıkamıyor. Öyle gezen alışveriz yapan çok masraflı bir insan değülim ona rağmen böyle. Düze çıkmak için hiç bir çabası yok. Belki düzelir diye bekliyorum aylar geçiyor adamda tık yok.
Allah razı olsun öyle bir babam varki tam anlamıyla arkamda dağ. Ailem durumun farkında ve her zaman derler arkandayız diye. Babam hep der "ben senin çocuğuna bakarım korkma yanındayım" diye.
Düşünün durumun farkında olduğu için bana kredi kartı çıkardı limitsiz. Zorda kalmayayım diye. Bugün eşim beni aradı akşama bi arkadaşını yemeğe çağırmış birşeyler hazırlarsın dedi. Ya sormuyorki ne eksikse para atayım git al. Maaşını aldığında kartıma 2000 tl atmış harçlık olarak. Birikim yapmaya çalışıyorum dokunmuyorum biriktiriyorum. Kalktım markete gittim alışveriş yaptım geldim. 5 dk sonra kapı çaldı oğluma bez ve ıslak mendi sipariş etmiştim onlar gelmişti. Oturdum şöyle bi düşündüm de;
Kalktım mutfağa gittim yerdeki alışveriş poşetleri babamın parasıyla alınmış.
Odaya gittim yerdeki bezler ıslak mendiller babamın parasıyla alınmış.
Oğlumun dolabını açtım kıyafetlerinin yarısından çoğunu hep babamgil almış.
Ayakkabılığı açtım, oğlumun 5 çift ayakkabısı varsa 4 ünü babamgil almış.
Oturduğum eve baktım geçen sene babam para verdi öyle bu eve çıktık önceki evimiz çok eskiydi. Eşim kredi kartı borcunu ödesin diye yüklü para veren yine babam. Ama ona rağmen hala borcu var. Yani örnek vermek gerekirse;
Hayat bi deveyse eşim o devenin sadece kulağı. Kilometrelerce ötemde olmasına rağmen her şeyime babam yetişir..
Mesela memlekete gideceksem; eşim 2000 harçlık veriyorsa babam 10.000 verir. Gidiş biletimi eşim alıyorsa dönüş biletimi mutlaka babam alır. Bu kadar destek olmalarına rağmen adam hala sıfırında altında. (Bu arada kendi ailesinin pek desteği olmaz)
Bilmiyorum herkes mi böyle yaşıyor yoksa benmi eşimden soğuduğum için her şeyi gözüme batıyor..
Cinsellik desen vasattanda öte. O konuya hiç girmek bile istemiyorum. Artık hepiniz beni biliyorsunuz burda konularımı bilirsiniz..
Şuan koridorda boş boş oturmuş bunları yazıyorum. Ağlamak da istemiyorum çok ağladım hiç bir şeye yaramadı..
Eşimle çok konuştum ama her şeye bir açıklaması var.
Karı koca hayatımızdaki sorunları konuşuyorum "ben idrak edemiyorum demekki sen beni yönlendir" diyor
Maddi sorunları konuşuyorum "herkes böyle yaşıyor artık biz o kadarda kötü durumda değiliz"diyor.
Öfkesini sebepsiz gerginliğini konuşuyorum "ben o kadar mı kötü bir insanım hiç mi iyi bir yanım yok idare et" diyor. Hep ben birşeyleri yönlendiriyorum idare ediyorum e adama sorarlar demi sen nesin peki şam babasımı yada köşe süsü mü diye?
Hep negatif o evdeyken evde kasvetli bi hava var çözemiyorum. Sürekli hastalanıyor. Şaşıyor ki ne hastalık çıkarsın kendine.
Belki yine herkes çok eleştirecek beni biliyorum ama o kadar yorulmuşumki artık. Kafamdaki ses susmuyor. Eşimle sürekli kavga etmiyorum ama evde sanki soğuk bi savaş var hep mesafeliyiz. O mesafeyi artık ben koydum iyi olmak istemiyorum. Zamanında çok çabaladım iyi olalım diye sabrettim alttan aldım ama artık götüremiyorum ya. O iyi olsada bana batıyor sanki. Gücüm bitmiş gibi.
Yoruldum çok yoruldum...
O halde daha kolay boşanması, evli kalma ısrarının sebebini anlamadım. Babası dağ gibi arkasındaymış, dediğiniz gibi buraya yazdıklarını ailesine anlatsa böyle bir ailenin bu adamı koruyacağını zannetmiyorum. Konu sahibi eşinden ayrılmaya duygusal olarak hazır değil sanırım...Gurbet dediği yurdumun başka bir ili.
Ailem arkamda da olsa boşanmak hemen öyle kolay mı diyor anam babam içkisi yok kumarı yok diyecekler diyor , ama babasına bu beni öldürecek can güvenliğim yok diyemiyor niyeyse.
İyi ve güzel olduğunu nereden çıkardın. Ne zamandan beri iyi ve güzel kızlar, görücü ile koştur koştur evlenmek zorunda kalıyor. Gayet talipleri oluyor, ya da kendileri seçip beğenip koca bulup evleniyorlar.
Kocana burada nefret kusup, üç öğün yemeğini yapıp, çamaşırını yıkayıp, akşam aynı yatağa giriyorsun. Adamı yok saymak, yok. Hatta ben aranız kötü yazdığımda bana "hergün kavga etmiyoruz" diye çıkışmıştın.
Evi daha önce boşanmak için terk etmiştin ailen biliyor. Sonra kocasız kalmamak için aile evine döndün.
He Oytun Erbaş dedi , en son da Nuray Sayarı dediFakir adamı anası bile sevmez derler
Hatta seninki görücü bile değildi. Arkadaşının abisi mi kardeşi mi neydi. Biri var demişler, sen de hoop adamla hızlıca evlenmiştin.
Herkesin parmakla gösterdiği ilişkisi bitince eski sevgilisine nispet yapmak için ilk bulduğuyla evlenmişti galiba.
Ya şimdi yazıcam kızacak yine memlekete gittiğinde eski sevgilisi buna biriyle haber yollamış boşansın ben evlenirim diye falan.Gurbet deyince daha "dramatik" oluyor ondandır.
Ya hatta, bunlar evleniyor ilk dört ay cinsellik yaşıyorlar, sonra bu tutturuyor çocuk için, bilinçli planlı hamile kalıyor. Sonra cinsellik bitiyor. Koştur koştur evlendiği yetmiyor koştur koştur çocuk yapıyor. Sonra ağlıyor. Sonra eski sevgilisine koşuyor, sonra tekrar koca evine.
Evet ya, tesadüfen eski sevgilisinin çalıştığı yere gidip şans eseri karşılaşma olayı da vardı:)
Gidecek yeri olmayanı , ailesi olmayanı , işi olmayanı , ailesi şiddetle boşanmaya karşı olanları anlarım da , burada dağ gibi arkandayım çocuğuna da bakarım diyen baba var .Şanslı haberi yok. Hala da boşanmıyor . Bize ne der geçerim o zamanEşiniz arkadaşım gelecek yemek yap deyince, hangi parayla ne alacağım diyemiyor musunuz gerçekten?
Bunun haricinde bu zavallı psikolojisinden çıkın.
Alın çocuğunuzu gidin ailenizin yanına.
Zaten babanız ilgileniyor her şeyinizle.
Ne demeye bu evliliği zorluyorsunuz?
Babanız sadece size ve çocuğunuza baksın kocanıza neden bakıyor?
Bosanın huzurla çocuğunuzu büyütün
Kocanızı vazgeçilmez kılan nedir?
Totonuza don alacak paranız yok bir de çocuk yapıp kendi ana babaniza baktiriyorsunuz. Akilsizliginizi hep çocuklar çekiyor. Her şeyi baban aliyosa boşan git babanın yanına bari elin adamını beslemesin. Neyi bekliyosun?
hakkat yaa ağzımı bozcam şimdi şeyinde benmi var damızlık gibi besleyip kahrını çekiyosunuz.Ya baban arkandaysa ne diye bu elin hiçbir işe yaramayan adamını çekiyorsun. Böyle kadınlara o kadar sinir oluyorum ki. Yedir dur babanın parasını. Adama yazık ya
aylardır aynı konu. aynı tas aynı hamam sen nr bekliyorsun kocan adam değil ki? sen bunu boşamayacaksın da, böyle senelerce katlanıp şikayet edeceksin. bizden ne bekliyorsun bilmiyorum ama bu böyle gidecek 60 yaşına kadar.Başlıktada söylediğim gibi iyilik güzellik gerçekten yetmiyor. İnsanın birazda şansı olacak. Evlendim gurbet ellere geldim eşim destekçim olacağına en büyük sınavım oldu... o kadar yalnızımki konuşacak kimsem yok o yüzden bazen içimdekileri taşıyamayacak noktaya gelince buraya yazıyorum.
Eşim şiddete meyilli bir insan öfkesini kontrol edemiyor(bunların hiç birini kabul etmiyor o kendine göre düzeldi) kaç kez üstüme yürüdü. Dişlerini yumruklarını sıktı. Beni sarstı yatağa savurdu. Üstüme yürüdü bıçak çekmecesini izledi... bunları ona söyleyince hepsi bianlık oldu der kabul etmez. Ona göre ben onu tahrik ediyorum..
Ekonomik gücüde çok zayıf. Bir türlü düze çıkamıyor. Öyle gezen alışveriz yapan çok masraflı bir insan değülim ona rağmen böyle. Düze çıkmak için hiç bir çabası yok. Belki düzelir diye bekliyorum aylar geçiyor adamda tık yok.
Allah razı olsun öyle bir babam varki tam anlamıyla arkamda dağ. Ailem durumun farkında ve her zaman derler arkandayız diye. Babam hep der "ben senin çocuğuna bakarım korkma yanındayım" diye.
Düşünün durumun farkında olduğu için bana kredi kartı çıkardı limitsiz. Zorda kalmayayım diye. Bugün eşim beni aradı akşama bi arkadaşını yemeğe çağırmış birşeyler hazırlarsın dedi. Ya sormuyorki ne eksikse para atayım git al. Maaşını aldığında kartıma 2000 tl atmış harçlık olarak. Birikim yapmaya çalışıyorum dokunmuyorum biriktiriyorum. Kalktım markete gittim alışveriş yaptım geldim. 5 dk sonra kapı çaldı oğluma bez ve ıslak mendi sipariş etmiştim onlar gelmişti. Oturdum şöyle bi düşündüm de;
Kalktım mutfağa gittim yerdeki alışveriş poşetleri babamın parasıyla alınmış.
Odaya gittim yerdeki bezler ıslak mendiller babamın parasıyla alınmış.
Oğlumun dolabını açtım kıyafetlerinin yarısından çoğunu hep babamgil almış.
Ayakkabılığı açtım, oğlumun 5 çift ayakkabısı varsa 4 ünü babamgil almış.
Oturduğum eve baktım geçen sene babam para verdi öyle bu eve çıktık önceki evimiz çok eskiydi. Eşim kredi kartı borcunu ödesin diye yüklü para veren yine babam. Ama ona rağmen hala borcu var. Yani örnek vermek gerekirse;
Hayat bi deveyse eşim o devenin sadece kulağı. Kilometrelerce ötemde olmasına rağmen her şeyime babam yetişir..
Mesela memlekete gideceksem; eşim 2000 harçlık veriyorsa babam 10.000 verir. Gidiş biletimi eşim alıyorsa dönüş biletimi mutlaka babam alır. Bu kadar destek olmalarına rağmen adam hala sıfırında altında. (Bu arada kendi ailesinin pek desteği olmaz)
Bilmiyorum herkes mi böyle yaşıyor yoksa benmi eşimden soğuduğum için her şeyi gözüme batıyor..
Cinsellik desen vasattanda öte. O konuya hiç girmek bile istemiyorum. Artık hepiniz beni biliyorsunuz burda konularımı bilirsiniz..
Şuan koridorda boş boş oturmuş bunları yazıyorum. Ağlamak da istemiyorum çok ağladım hiç bir şeye yaramadı..
Eşimle çok konuştum ama her şeye bir açıklaması var.
Karı koca hayatımızdaki sorunları konuşuyorum "ben idrak edemiyorum demekki sen beni yönlendir" diyor
Maddi sorunları konuşuyorum "herkes böyle yaşıyor artık biz o kadarda kötü durumda değiliz"diyor.
Öfkesini sebepsiz gerginliğini konuşuyorum "ben o kadar mı kötü bir insanım hiç mi iyi bir yanım yok idare et" diyor. Hep ben birşeyleri yönlendiriyorum idare ediyorum e adama sorarlar demi sen nesin peki şam babasımı yada köşe süsü mü diye?
Hep negatif o evdeyken evde kasvetli bi hava var çözemiyorum. Sürekli hastalanıyor. Şaşıyor ki ne hastalık çıkarsın kendine.
Belki yine herkes çok eleştirecek beni biliyorum ama o kadar yorulmuşumki artık. Kafamdaki ses susmuyor. Eşimle sürekli kavga etmiyorum ama evde sanki soğuk bi savaş var hep mesafeliyiz. O mesafeyi artık ben koydum iyi olmak istemiyorum. Zamanında çok çabaladım iyi olalım diye sabrettim alttan aldım ama artık götüremiyorum ya. O iyi olsada bana batıyor sanki. Gücüm bitmiş gibi.
Yoruldum çok yoruldum...
ben onların liginde olamam ama demiş bulundum artıkHe Oytun Erbaş dedi , en son da Nuray Sayarı dedi