Kadınvalidenin çocuk baskısı

anom .!.:

Bunu direkt sormasam da benden dolayı olmazsa boşanın falan bile der bu gidişle herhalde dedim. Gülüyor saçmalıyorsun babında. Ona göre ben aşırı bir tepki halindeyim

Genişletmek için tıkla...

Esofmanli Sevket Hoca .!.:

Seni çok üzerler.

Genişletmek için tıkla...

cileklipasta95 .!.:

Ben kocanızın tavırlarını hiç beğenmedim. Yakın zamanda bi arkadaşım aynı sebeplerden dolayı boşanmak zorunda kaldı.

Genişletmek için tıkla...

anom .!.:

Keşke sizin gibi düşünebilen bir gelini olsaymış. Torunu var bu arada. Kendisi için değil bizim için istiyormuş. Evlat nedir bilmiyormuşuz sevgisi çok başkaymış. Biz sanki istemiyoruz, bir de oradan daha çok kanatıyor, daha da çok eksik hissettiriyor.

Genişletmek için tıkla...

anom .!.:

Vallahi dedim, haklısınız orada ben de sınırı aştım

Genişletmek için tıkla...

Feride Baklavacioglu .!.:

Az bile söylemişsiniz. İnsanlardaki bu hadsizliği anlayamıyorum ya. Düpedüz hadsizlik, kötülük bu başka bir şey değil.

Genişletmek için tıkla...

anom .!.:

Selamlar herkese,

Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.

Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.

Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.

Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.

Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?

Genişletmek için tıkla...

anom .!.:

Selamlar herkese,

Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.

Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.

Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.

Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.

Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?

Genişletmek için tıkla...

Dasmeer_86 .!.:

Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim.
Bunu dedinız mı gerçekten?
Kadın hadsiz de sız de bence gereksiz bır cümle kullanmıssınız.
Bu kadar laubalı olmaya gerek yok.

Genişletmek için tıkla...

anom .!.:

Selamlar herkese,

Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.

Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.

Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.

Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.

Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?

Genişletmek için tıkla...