- Katılım
- 1 Ağustos 2024
- Mesajlar
- 118
- Emoji Skoru
- 49
- Puanlar
- 18
- Yaş
- 30
- Konu Sahibi nurbanuelvin
- #1
Merhabalar hanımlar. Bir konuda destek ve önerilerinize ihtiyacım var. İçimi dökmeye geldim.
2 buçuk senelik evliyiz. Biz İstanbul'da yaşıyoruz. Eşimin aile üyelerinin hepsi marmara bölgesinde baya yakın şehirlerde yaşımizyorlar. Yani böyle 1-2 saat mesafe. Ablası, abisi, annesi. Bu evlenmeden önce böyleymiş zaten hepsi başka şehre dağılmış. Belki size saçma gelecek ama hayatta benim için en zor olan şeylerden biri, bir başka evde yatılı kalmak. Belki gereksiz saçma bir takıntı ama boğuluyorum ve kalamıyorum. Ve bekarken daha az sıklıkla görüşen bir aile olmalarına rağmen, ben ve eltim aileye girdiğimizden beri sürekli annesine gidip kalma muhabbeti çıktı. Annesi yalovada oturuyor ve evime 1 saat mesafede zaten arabayla gidiyoruz. İlk evlendiğimiz sene uyum sağlamak için kendimi aşırı derecede kastım, çok sıktım kendimi ve her gidişimizde ki her ay gidiliyordu, kalmamız isteniyor. Hele yaz geldiyse tamamen böyle oluyordu bu durum. Eşim her ne kadar kabul etmese de görümcemin de bu konuda etkisi büyük. Kendisi de evli çocuklu ve çalışan bir kadın ama abartısız her resmi tatil, çocuklarının her ara tatili, yazın izin aldığı her dönem bizi de oraya yatılı çağırıyorlar. Hatta bazen görümcem gelemiyor ama anneme bir gidin diye bize söylüyor resmi tatillerde. Bayramlarda da döngümüz şu: kesinlikle ve kesinlikle ennnn geç arefe gününden kalmaya gidiliyor, ikinci güne kadar orda kalınıyor. İkinci gün ancak akşam üzeri istanbula dönüp benim aile üyelerimle bayramlaşabiliyıruz hatta bazen gidemiyoruz geç oluyor. Eşime bu konuda bozulduğumu söylediğimde de benim ailem zaten yakınımızda oturduğu için bayramda hangi saatte gittiğimizin çok önemli olmadığı tarzı cevaplar alıyorum. Yani sen zaten istediğinde görüşüyorsun diyor. Ama onun ailesini de farklı şehirlere ben dağıtmadım ki, hepsi yıllardır böyle yaşıyor zaten. Anlamadığım şekilde evlenince kayınvalidem daha çok çağırır oldu. Sürekli yatılı bekleniyoruz ve eşime bu sıkıntımı anlattım. O zaman sadece bayramlarda bu düzene devam edelim, diğer zamanlar günübirlik gidelim diye karar aldık, ki gidiyoruz da sürekli. Ama şimdi 9 günlük tatil olunca görümcem ve kayınvalidem daha çok kalmamızı istiyor. Neredeyse tüm tatili orda geçirmemiz bekleniyor.
Bu belki size saçma bir sorun olarak gelecek ama kayınvalidem tarafına zaten büyük kırgınlıklarım var. Biz evlenirkenki ilgisizliğinden tutun, tüp bebek sürecimde bir kez bile beni aramamalarına kadar çoğu şeyde beni kırdılar. Sonrasında eşimin söylemesiyle aradılar ettiler ama o süreçte sormadıkları yetmezmiş gibi benimle saçma sapan konulardan tartışmalar çıkardılar. Zaten bir yerdr kalmak benim için aşırı zorken aralarında ekstra yabancı hissediyorum. Orada yatılı gittiğimizde kendimi hapsedilmiş hissediyorum. Ben de resmi tatillerde veya bayramın kalan birkaç gününde eşimle başka tatiller gezmeler yapmak istiyorum. Ama biz aile ziyaretinden kafa kaldıramıyoruz. Bu durumda siz olsanız nasıl bir çözüm bulurdunuz?
Not: Bu arada kendi ailemde de kalmaya gitmiyorum ben evlendim evimde kalırım modunu uyguluyorum onlara. Tedavi sürecimde dahi anneme gidip kalmadım böyle bir alışkanlık ve beklenti benim ailemde de oluşmasın diye.
2 buçuk senelik evliyiz. Biz İstanbul'da yaşıyoruz. Eşimin aile üyelerinin hepsi marmara bölgesinde baya yakın şehirlerde yaşımizyorlar. Yani böyle 1-2 saat mesafe. Ablası, abisi, annesi. Bu evlenmeden önce böyleymiş zaten hepsi başka şehre dağılmış. Belki size saçma gelecek ama hayatta benim için en zor olan şeylerden biri, bir başka evde yatılı kalmak. Belki gereksiz saçma bir takıntı ama boğuluyorum ve kalamıyorum. Ve bekarken daha az sıklıkla görüşen bir aile olmalarına rağmen, ben ve eltim aileye girdiğimizden beri sürekli annesine gidip kalma muhabbeti çıktı. Annesi yalovada oturuyor ve evime 1 saat mesafede zaten arabayla gidiyoruz. İlk evlendiğimiz sene uyum sağlamak için kendimi aşırı derecede kastım, çok sıktım kendimi ve her gidişimizde ki her ay gidiliyordu, kalmamız isteniyor. Hele yaz geldiyse tamamen böyle oluyordu bu durum. Eşim her ne kadar kabul etmese de görümcemin de bu konuda etkisi büyük. Kendisi de evli çocuklu ve çalışan bir kadın ama abartısız her resmi tatil, çocuklarının her ara tatili, yazın izin aldığı her dönem bizi de oraya yatılı çağırıyorlar. Hatta bazen görümcem gelemiyor ama anneme bir gidin diye bize söylüyor resmi tatillerde. Bayramlarda da döngümüz şu: kesinlikle ve kesinlikle ennnn geç arefe gününden kalmaya gidiliyor, ikinci güne kadar orda kalınıyor. İkinci gün ancak akşam üzeri istanbula dönüp benim aile üyelerimle bayramlaşabiliyıruz hatta bazen gidemiyoruz geç oluyor. Eşime bu konuda bozulduğumu söylediğimde de benim ailem zaten yakınımızda oturduğu için bayramda hangi saatte gittiğimizin çok önemli olmadığı tarzı cevaplar alıyorum. Yani sen zaten istediğinde görüşüyorsun diyor. Ama onun ailesini de farklı şehirlere ben dağıtmadım ki, hepsi yıllardır böyle yaşıyor zaten. Anlamadığım şekilde evlenince kayınvalidem daha çok çağırır oldu. Sürekli yatılı bekleniyoruz ve eşime bu sıkıntımı anlattım. O zaman sadece bayramlarda bu düzene devam edelim, diğer zamanlar günübirlik gidelim diye karar aldık, ki gidiyoruz da sürekli. Ama şimdi 9 günlük tatil olunca görümcem ve kayınvalidem daha çok kalmamızı istiyor. Neredeyse tüm tatili orda geçirmemiz bekleniyor.
Bu belki size saçma bir sorun olarak gelecek ama kayınvalidem tarafına zaten büyük kırgınlıklarım var. Biz evlenirkenki ilgisizliğinden tutun, tüp bebek sürecimde bir kez bile beni aramamalarına kadar çoğu şeyde beni kırdılar. Sonrasında eşimin söylemesiyle aradılar ettiler ama o süreçte sormadıkları yetmezmiş gibi benimle saçma sapan konulardan tartışmalar çıkardılar. Zaten bir yerdr kalmak benim için aşırı zorken aralarında ekstra yabancı hissediyorum. Orada yatılı gittiğimizde kendimi hapsedilmiş hissediyorum. Ben de resmi tatillerde veya bayramın kalan birkaç gününde eşimle başka tatiller gezmeler yapmak istiyorum. Ama biz aile ziyaretinden kafa kaldıramıyoruz. Bu durumda siz olsanız nasıl bir çözüm bulurdunuz?
Not: Bu arada kendi ailemde de kalmaya gitmiyorum ben evlendim evimde kalırım modunu uyguluyorum onlara. Tedavi sürecimde dahi anneme gidip kalmadım böyle bir alışkanlık ve beklenti benim ailemde de oluşmasın diye.
