Bir de hanımlar bir deneyim daha paylaşmak istiyorum sizle.ben üniversitede matematik bölümü okudum,çok isteyerek okudum denmez.okurken hep sorguladim bu bilgiler ne isime yarayacak,öğretmen de olamayacağım (başörtüsü sorunu vardı o zamanlar) vs..sonra zorla bitirdim okulu,arkadaşlarım hep tezsiz yüksek lisans yapıp formasyon aldılar çoğu atandı.ben arkama bakmadan bavulumu toplayıp eve geldim.sonra hep bir arayış içinde oldum.ne yapmalıyım,çalışmalı mıyım,ne ile ugrasmaliyim,nasıl faydalı bir insan olabilirim vs.. sürekli kitap okuyordum ama bu okuduklarimi paylaşmadikca artık patlama noktasına geldim daha çok içime kapandim.sonra dersanede çalışmaya başladım,çünkü çok sıkıldım evde,çalışmak iyi geldi hatta bu arada evlendim.ama dersane çok yorucuydu ayaklarım hep geri gidiyordu.birde evlilikle daha zor gelmeye başladı,ben işi bıraktım,hamile kaldım artık calismayacaktim.ama ticaretten tutun da başka bir bölüm okumaya kadar birsürü plan yapıyordum yine.kısa geçicem kızım doğdu ve ben mükemmeliyetçiligime en büyük darbeyi aldım,çünkü kızım down sendromluydu.Herşey durdu ve beynimde yer yerinden oynadı.bir süre bunalım vs den sonra çok farklı şeyler keşfetmeye başladım hayatta ve beklentilerim değişti.tekrar işe başladım,formasyonumu aldım ve atandim.net aslında herşey çok net.yaptım oldu
emek verdim,ödün verdim,istedim,bekledim çalıştım ve kısa bir çalışmayla üstelik atandım ve bunu ben yaptım.bendeki değişim bu şekilde başladı,ve taşlar yerine oturmaya başladı,çok daha sakinim kendimi ve insanları daha çok seviyorum.... Çok şey var yazicak ama sıkmiyim şimdi sizi,öyle iste
