Kızımın hassaslığı..

sivastrabzon

hem şiirsin sen, hem şair..
Kayıtlı Üye
14 Eylül 2017
2.722
9.941
Merhaba.. Bu konuyu çocuk gelişimiyle ilgili foruma mı açmam gerekliydi bilmiyorum, ama benim için bir sorun olduğu için ve diğer forumlarda açtığım konularda cevap almadığım için buraya yazmak istedim.
Kızım 7. Sınıfa gidiyor. Bir kaçgün önce derte sözlü olmuşlar, heyecandan cevaplayamış arkadaşları gülmüş. Akşam anlattı, ertesi gün aynı sorunu yaşamamak için (tekrar olacakmış) gitmek istemedi. İnanın saatlerce konuştum. Çalısarak onları utandırabileceğini, sorunlarla baştemesi gerektiğini, kaçarak çözemeyeceğini ..vs.. o gün ikna oldu hatta çalıştı. Ama sabah okula gidip kapıdan geri döndü. Daha önce de buna benzer sorunlar olmuştu. İlkinde zorla görüşmüştüm. Kacarım dediği için birkaç ders sınifin önunde bile beklemiştim. Ama analdım ki zolamayla da oluyor, konusmayla da. Çünkü onun kendisi yenmesi lazim. Ona sert tepki gösteremiyorum bu konuda, biliyorum ki duygularını yenemiyor. Ama ben elimden geldiğince onu anladığını belirtiyorum ve her defasında konuşuyorum... Bu durum ileride de sorun olacak biliyorum. Zamanla yener mı Başka ne yapabilirim bilmiyorum.. Bana bir fikir verebilir misiniz?
 

su-doku

sen bilirsin
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
12 Haziran 2017
9.650
33.468
Okulun rehberlik bölümü ile iletişime geçin gerekirse bir uzmandan yardım alın.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 398 gün geçti.

captain price

erkek değilim ben
Kayıtlı Üye
29 Nisan 2015
26.504
91.141
ya bakın bizim zamanımızda öyle arkadaşlarım güldü okula gitmeyeyim gibi bi düşünce yoktu. yani bu düşüncenin d'si bile yoktu. yanlışlıkla sınıfta altına işeyen çocuk bile ertesi gün okula geliyodu. ha bi de ben okuldan kaçarım diycem de annem tüm gün sınıf kapısında bekleyecek öyle mi? imkansız.

şimdiki nesil çok nazlı çünkü nazlı yetiştiriliyor. çocuklarınız sizin çocuğunuz. onlara arkadaş gibi yaklaşmayın. anne baba gibi yaklaşın. biraz emir altında olduklarını bilsinler. onları başarınla yen gibi kişisel gelişim kitabı tarzı yaklaşımlar her zaman iyi sonuçlar vermez.
 

sivastrabzon

hem şiirsin sen, hem şair..
Kayıtlı Üye
14 Eylül 2017
2.722
9.941
ya bakın bizim zamanımızda öyle arkadaşlarım güldü okula gitmeyeyim gibi bi düşünce yoktu. yani bu düşüncenin d'si bile yoktu. yanlışlıkla sınıfta altına işeyen çocuk bile ertesi gün okula geliyodu. ha bi de ben okuldan kaçarım diycem de annem tüm gün sınıf kapısında bekleyecek öyle mi? imkansız.

şimdiki nesil çok nazlı çünkü nazlı yetiştiriliyor. çocuklarınız sizin çocuğunuz. onlara arkadaş gibi yaklaşmayın. anne baba gibi yaklaşın. biraz emir altında olduklarını bilsinler. onları başarınla yen gibi kişisel gelişim kitabı tarzı yaklaşımlar her zaman iyi sonuçlar vermez.
Evet çok haklısınız söylediklerinizde baştan sona.. İnanın bana öyle her istediğine, herbyaptıgına anlaýış gösteren bir anne olmamaya çalışıyorum. Anlattığım gibi ilkinde zorla gönderdim ama etkisi olmadı, bunda da ikna yolunu denedim oldu da ama duyguları daha ağır basþı. Her istediğim olsun tarzında bir çocuk değil. Arkadaş gibi konuşmam da sadece ona doğruyu göstermek, sonuçlarını anlatmak ve ikna etme amaçlıydı. Ha yaptığını onayladı mı, hayır. En sevdiği şeyden üç gün mahrumiyet verdim Ama bunun da ölümlü sonuç vereceği ne emin değilim. Çünkü gerçekten suygularünı yoğun yaşıyor bu konularda..
 

captain price

erkek değilim ben
Kayıtlı Üye
29 Nisan 2015
26.504
91.141
Evet çok haklısınız söylediklerinizde baştan sona.. İnanın bana öyle her istediğine, herbyaptıgına anlaýış gösteren bir anne olmamaya çalışıyorum. Anlattığım gibi ilkinde zorla gönderdim ama etkisi olmadı, bunda da ikna yolunu denedim oldu da ama duyguları daha ağır basþı. Her istediğim olsun tarzında bir çocuk değil. Arkadaş gibi konuşmam da sadece ona doğruyu göstermek, sonuçlarını anlatmak ve ikna etme amaçlıydı. Ha yaptığını onayladı mı, hayır. En sevdiği şeyden üç gün mahrumiyet verdim Ama bunun da ölümlü sonuç vereceği ne emin değilim. Çünkü gerçekten suygularünı yoğun yaşıyor bu konularda..

anne değilim, sizi tam anlayamam. ama burada çoğu konuda gördüğüm şey artık ailelerin çocuklar tarafından yönetildiği. buna izin vermemek lazım. o sizin denginiz değil. sizin sözünüz geçmeli. tabi ki daha büyü sıkıntılar olur, o zaman çocuğa da hak düşer. ama bu gibi basit şeylere hemen ben okula gitmiycem diyememeli.
 

Janet Jak Esim

Durme, durme querido hijico
Kayıtlı Üye
17 Nisan 2012
30.482
65.688
Benim yeğenimin burnu yamuk, arkadaşları dalga geçiyor diye okula gitmiyor, ne yaptıysak başaramadık, lise 2 öğrencisi, açıktan okuycam ameliyat olucam diyor. Oysa çok güzel bir kız 1.75 boyu var sarışın yeşil gözlü çok güzel bir kız ama işte diğer aileler kendi çocuklarına terbiye eğitim vermedikleri için her şeyle dalga geçiyorlar bu çocuklar.
Bizim zamanımızda çok ayıptı insanlarla dalga geçmek, çünkü öyle gördük. Şimdi aileler sizin gibi işte onları utandır, yaparsın falan dedikçe çocuklar da kendilerinde dalga geçme hakkını görüyor. Çünkü kendisi biliyor ve diğeri bilmiyor hadi dalga geçeyim. Biz okuldan kaçsak annemiz kemiklerimizi kırardı, kapıda falan beklemezdi ve biz de o korkuyla kaçmazdık, çünkü anne babadan korku vardı, annemiz babamız bizimle arkadaş değil ebeveyn okurlardı.
Neyse Ben bu konuda Adem Güneş’in yazılarını okuyorum. Tavsiye ederim.
 

sivastrabzon

hem şiirsin sen, hem şair..
Kayıtlı Üye
14 Eylül 2017
2.722
9.941
Okulun rehberlik bölümü ile iletişime geçin gerekirse bir uzmandan yardım alın.
Geçen sene konuşmuştum rehberlik hocasıyla. O da tanidığı ıçin hassaiyetinden kaynaklandığını söyledi. Bir se ergenlik döneminde olduğu icin olabileceğini. Zamanla düzelir dedi. Ama bu hassasiyeti nasıl gidereceğim konusunda pek faydası olmadı. Biraz da yalnız büyümesinin de etkisi var sanırım. Yaşıtlarının bulunduğu ortama pek giremedi. Girsede onlara uyum sağlayamadığı için kendini çekti..
 

Alys

Nirvana
Pro Üye
6 Aralık 2010
26.516
70.241
Merhaba.. Bu konuyu çocuk gelişimiyle ilgili foruma mı açmam gerekliydi bilmiyorum, ama benim için bir sorun olduğu için ve diğer forumlarda açtığım konularda cevap almadığım için buraya yazmak istedim.
Kızım 7. Sınıfa gidiyor. Bir kaçgün önce derte sözlü olmuşlar, heyecandan cevaplayamış arkadaşları gülmüş. Akşam anlattı, ertesi gün aynı sorunu yaşamamak için (tekrar olacakmış) gitmek istemedi. İnanın saatlerce konuştum. Çalısarak onları utandırabileceğini, sorunlarla baştemesi gerektiğini, kaçarak çözemeyeceğini ..vs.. o gün ikna oldu hatta çalıştı. Ama sabah okula gidip kapıdan geri döndü. Daha önce de buna benzer sorunlar olmuştu. İlkinde zorla görüşmüştüm. Kacarım dediği için birkaç ders sınifin önunde bile beklemiştim. Ama analdım ki zolamayla da oluyor, konusmayla da. Çünkü onun kendisi yenmesi lazim. Ona sert tepki gösteremiyorum bu konuda, biliyorum ki duygularını yenemiyor. Ama ben elimden geldiğince onu anladığını belirtiyorum ve her defasında konuşuyorum... Bu durum ileride de sorun olacak biliyorum. Zamanla yener mı Başka ne yapabilirim bilmiyorum.. Bana bir fikir verebilir misiniz?

Altını çizdiğim kısıma haksızsınız demiyorum ama bazen sadece bunun normal olduğu, herkesin başına zaman zaman geldiği, sizin de yaşadığınız hatta o zaman üzüldüğünüz sonra kendinize sizin de güldüğünüz gibi durumu normalleştirici konuşmalar yeterli olabilir.

Yaş olarak bilgim yok, 7. Sınıf öyle okula gitmeyeceğim denecek bir yaş değil diye düşünüyorum. Bu da yine sizin de olaya çok ciddi ve önemli bir şeymiş gibi yaklaşmanızdan kaynaklanıyor olabilir. Çocuk bu yaşadığının çok kötü bir şey olduğunu düşünmüş. Babası ve siz kendi komik anılarınızı anlatırsanız kendiyle barışacaktır diye düşünüyorum.
 

2ba-

Guru
Kayıtlı Üye
1 Ocak 2011
1.310
1.543
Kusura bakmayın konunuz hakkında çok bilgim yok ama rehberlik servisinden yardım almanız fayda eder diye düşünüyorum. En azından bir başlangıç olur nasıl davranmanız gerektiğini öğrenmeniz konusunda.

Ancak biz ailemizden korkardık, ona göre davranırdık, şimdiki nesil nazlı diyenlere kayıtsız kalamayacağım.
Benim de 2 yaşında bir oğlum var ve onu olması gerektiği gibi yetiştirmeye oldukça çaba gösteriyorum, kültürümüze uygun uzmanları takip ediyor, bilinçli ve mutlu bir çocukluk geçirmesi için elimden geleni yapıyorum.

Korku kültürüyle yetişmiş bir nesiliz ve sonucunda bir çok duygumuzu bastırmışız, ancak bunların doğru olmadığını uzmanlar bas bas bağırıyor. Size olan korkusundan çocuğunuzun söylediklerinize itaat etmesinin onun kişiliği üzerinde büyük olumsuzlukları olacağını, en basitinden ileride pısırık olacağını ve insanları mutlu edebilmek adına ona dayatılan şeyleri yapmaya uğraşacağını uzmanlar söylüyor, ben de naçizane paylaşıyorum bir ebeveyn olarak. Lütfen siz de kulaktan dolma bilgilere uymak yerine uzman yardımı alın
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2194 gün geçti.

sivastrabzon

hem şiirsin sen, hem şair..
Kayıtlı Üye
14 Eylül 2017
2.722
9.941
Benim yeğenimin burnu yamuk, arkadaşları dalga geçiyor diye okula gitmiyor, ne yaptıysak başaramadık, lise 2 öğrencisi, açıktan okuycam ameliyat olucam diyor. Oysa çok güzel bir kız 1.75 boyu var sarışın yeşil gözlü çok güzel bir kız ama işte diğer aileler kendi çocuklarına terbiye eğitim vermedikleri için her şeyle dalga geçiyorlar bu çocuklar.
Bizim zamanımızda çok ayıptı insanlarla dalga geçmek, çünkü öyle gördük. Şimdi aileler sizin gibi işte onları utandır, yaparsın falan dedikçe çocuklar da kendilerinde dalga geçme hakkını görüyor. Çünkü kendisi biliyor ve diğeri bilmiyor hadi dalga geçeyim. Biz okuldan kaçsak annemiz kemiklerimizi kırardı, kapıda falan beklemezdi ve biz de o korkuyla kaçmazdık, çünkü anne babadan korku vardı, annemiz babamız bizimle arkadaş değil ebeveyn okurlardı.
Neyse Ben bu konuda Adem Güneş’in yazılarını okuyorum. Tavsiye ederim.
Siz beni yanlış anlamışsınız, ya da ben yanlış anlattım. "Sen de onları utandır " derken, dalga geçerek utandırması için demedim. Dersleri ne daha iyi çalış, başarılı ol ki sana güldükleri için kendilerinden utansınlar.. " şeklinde söyledim. Hatta sizin söylediğiniz diğer cümlenin aynısını ben de kullandım; annelerinin onlara saygı öğretmesiği için başkalarına güldüğünü söyledim