Kocamla sürekli kavgalarımız

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

kullanici21

Yeni Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
Katılım
10 Haziran 2026
Mesajlar
20
Emoji Skoru
-2
Puanlar
1
Yaş
22
Merhabalar, ben sizlerin fikrini almak istedim. Siz nasıl hallediyorsunuz. Neler yapıyorsunuz.

Kocamla sürekli kavga ediyoruz, her ne konu olursa olsun. Anlayış yok, sabır yok, sadece kendimizi savunma oluyor artık. Bir şey konuşamamaktan yoruldum artık. Duygularımı anlatmaya çalışsam dahi sadece savunmaya geçiyor. Ben konuşmaya bir ara verip uzaklaşmaya çalıştığımda da 5 dk geçmiyor yanıma gelip beni tahrik ediyor. Bu sefer benim şartellerim atıyor. Sonra beni sinir hastası görüyor. Ben napıcam bilmiyorum. Nasıl huzurlu olurum. Boşanmak çok basit bir şey ama bir oğlumuz var 20 aylık. Ben boşanmak istemiyorum sorunlarımızı halledelim istiyorum.
 
Son düzenleme:
Çözümü belli aslında. Bazı evlilikler ve bazı insanlar ömrü tüketmek için var sanki. Tükenmemek için yolları ayıracaksınız. Bunu klavye üzerinden söylemek çok kolay elbette. Önemli olan sizin cesaretiniz ve duygu durumunuz. Allah kolaylık versin inşallah
 
Kaç yaşında evlendiniz? Görücü usulümüydü? Görünen o ki hiç tanımadan evlenmişsiniz. Anlaşamıyorsunuz çok açık. Çocuk için çok çok erken davranmışsınız.
Bir süre hiç konuşmayın. Tahriklerine kapılmayın. Görmezden gelin belki ben napıyorum diye kendine sorar.
 

Gençiz ikimizde, görücü usulü değil ama evet erken davrandık, herşey için.
Tavsiyeniz için teşekkür ederim.
 
Öff bazı erkekler çok zor bunları 3 günde tanıyıp 5 günde şutlamak lazım

Son çare çift terapisine gidin tabi binlerce tl ve büyük bir emek harcamayı gözünüz yiyorsa
 
Siz sakinleşince eşiniz sakinleşemiyorsa ya da bir öpücükle işler hallolmuyorsa ortada ciddi bir sıkıntı vardır.
 
Yaşlar 25 altındaysa malesef olgunlaşmadan evlilik gibi ağır bir sorumluluğun altına girmişsiniz.
Benim gözümde daha çocuksunuz ama büyümeden evlenmiş bi de çocuk yapmışsınız.
 
Birbirinizi yemek için mi evlendiniz? Bu ne biçim yaşam tarzı, bu nasıl evlilik ?

Allah bilir, evlenir evlenmez talandan mal kaçırır gibi de çocuk yapmışsınızdır.
Ben sizden azar işiteyim diye açmadım konuyu. Yardımcı olacaksanız fikir almak isterim.
 
Yaşlar 25 altındaysa malesef olgunlaşmadan evlilik gibi ağır bir sorumluluğun altına girmişsiniz.
Benim gözümde daha çocuksunuz ama büyümeden evlenmiş bi de çocuk yapmışsınız.
Evet maalesef öyle oldu yapıldı baştan böyle. Ama benim sizden istediğim yorum değil düzelebilmek için öneri ve fikir. Ben zaten biliyorum neyin içinde olduğumu.
 
Çözüm şu destek alacaksınız. Sevginizin olduğunuza eminseniz gideceksiniz bir profesyonel ile terapiye gireceksiniz.
Tartıştığınız konular neler mesela? Bazen tartışma sıklığı çok olunca afedersiniz ota bala kavga oluyor halbuki kavga edilmesi saçma şeyler. Şu an eşinizle en büyük sorununuz ne sizce?
 
Siz boşanmak istemiyorsunuz ama adamın böyle bir derdi yok,sürekli kavga ve tahrik var demek ki bir şey düzelsin istemiyor, eminim çift terapisi deseniz sen git anormal olan sensin der,eeee olmazı oldurma çabası neden??! Evlenmek ne kadar doğalsa olmuyorsa ayrılmakta o kadar doğal . Zamanınızı düzelmeyecek bir adama harcamak yerine kendi düzeninizi oturtmaya harcayın.....
 
Sizin tek başınıza yol alabileceğiniz bir durum değil. Eşinizin de düzelme yolunda çaba harcaması lazım.

Tartışma konusu ne bilmiyorum ama erkekler bizden çok farklılar gerçekten. Kendilerini çok fazla seviyorlar ve çocukları da dahil hiçkimseye kendileri kadar değer vermiyorlar.

Biz kadınlar ise evlerimizi, eslerimizi ve çocuklarımızı kendimizden öne koyuyoruz. Ve bütün emeklerimiz çarçur olunca öfkeleniyoruz. Bu sebeple kendimizi hiçkimse için harcamamamız gerekiyor. Bu durum, önceki nesil için bencillikti, şu anda ise hem yuvaları kurtarıyor, hem de kadının ruh sağlığını.

Kendinizi adamayın hickimseye. Kandinizi har vurup harman savurmayın. Böylece daha sakin olursunuz.

Eşiniz laftan anlayabilecek bir insansa karşınıza alın, insan gibi konuşun. Ciddiyetle konuşun. Ortak bir yol bulun. Mesela tartışma esnasında hakaret varsa bunu ikimiz de yapmayalım , tartışma sırasında onur kırıcı şeyler söylemeyelim vb gibi konuşarak en azından tartışma adabinizi koruyun. Bari çirkinleşme olmasın.

Evde sorumluluk bölüşün. Çocukla ilgili herkes üzerine düşeni yapsın Böylece taraflar az yorulur ve tartışma olasılığı azalır.

Tartışma konularını bilmediğim için böyle örnekler verdim, siz bu örneklerden yola çıkarak kendi durumunuza göre hareket edin.

Eşinizle konuşun. Kavga ile değil. Insan gibi dertleşin. Siz düşman değilsiniz ama böyle giderse düşman olacaksiniz.

Çocuğunuz için dikkatli olmak zorundasiniz. Cocugumuz için kendimize cekiduzen vermemiz gerekiyor şeklinde telkinde bulunun. Kolay gelsin.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
`