Genellikle eşimin hiçbir şeye özellikle ailesine sınır koyamaması üzerine benim yakınmamdan. Ama bazen durduk yere de en ufak şeyden bile olabiliyor. Ama kavga etmediğimiz zamanlarBi kaç örnek verebilir misiniz mesela nie tartışıyorsunuz
Teşekkür ederim yardımınız içinSizin tek başınıza yol alabileceğiniz bir durum değil. Eşinizin de düzelme yolunda çaba harcaması lazım.
Tartışma konusu ne bilmiyorum ama erkekler bizden çok farklılar gerçekten. Kendilerini çok fazla seviyorlar ve çocukları da dahil hiçkimseye kendileri kadar değer vermiyorlar.
Biz kadınlar ise evlerimizi, eslerimizi ve çocuklarımızı kendimizden öne koyuyoruz. Ve bütün emeklerimiz çarçur olunca öfkeleniyoruz. Bu sebeple kendimizi hiçkimse için harcamamamız gerekiyor. Bu durum, önceki nesil için bencillikti, şu anda ise hem yuvaları kurtarıyor, hem de kadının ruh sağlığını.
Kendinizi adamayın hickimseye. Kandinizi har vurup harman savurmayın. Böylece daha sakin olursunuz.
Eşiniz laftan anlayabilecek bir insansa karşınıza alın, insan gibi konuşun. Ciddiyetle konuşun. Ortak bir yol bulun. Mesela tartışma esnasında hakaret varsa bunu ikimiz de yapmayalım , tartışma sırasında onur kırıcı şeyler söylemeyelim vb gibi konuşarak en azından tartışma adabinizi koruyun. Bari çirkinleşme olmasın.
Evde sorumluluk bölüşün. Çocukla ilgili herkes üzerine düşeni yapsın Böylece taraflar az yorulur ve tartışma olasılığı azalır.
Tartışma konularını bilmediğim için böyle örnekler verdim, siz bu örneklerden yola çıkarak kendi durumunuza göre hareket edin.
Eşinizle konuşun. Kavga ile değil. Insan gibi dertleşin. Siz düşman değilsiniz ama böyle giderse düşman olacaksiniz.
Çocuğunuz için dikkatli olmak zorundasiniz. Cocugumuz için kendimize cekiduzen vermemiz gerekiyor şeklinde telkinde bulunun. Kolay gelsin.
Evet dediğiniz gibi oluyor. Ama genel tartışmalarımız ailesine sınır koyamaması.Çözüm şu destek alacaksınız. Sevginizin olduğunuza eminseniz gideceksiniz bir profesyonel ile terapiye gireceksiniz.
Tartıştığınız konular neler mesela? Bazen tartışma sıklığı çok olunca afedersiniz ota bala kavga oluyor halbuki kavga edilmesi saçma şeyler. Şu an eşinizle en büyük sorununuz ne sizce?
Eşinizi olduğu gibi kabullenerek, elimde ki mal bu diyeceksiniz ve geçeceksiniz ben başka bir olur göremedim.Merhabalar, ben sizlerin fikrini almak istedim. Siz nasıl hallediyorsunuz. Neler yapıyorsunuz.
Kocamla sürekli kavga ediyoruz, her ne konu olursa olsun. Anlayış yok, sabır yok, sadece kendimizi savunma oluyor artık. Bir şey konuşamamaktan yoruldum artık. Duygularımı anlatmaya çalışsam dahi sadece savunmaya geçiyor. Ben konuşmaya bir ara verip uzaklaşmaya çalıştığımda da 5 dk geçmiyor yanıma gelip beni tahrik ediyor. Bu sefer benim şartellerim atıyor. Sonra beni sinir hastası görüyor. Ben napıcam bilmiyorum. Nasıl huzurlu olurum. Boşanmak çok basit bir şey ama bir oğlumuz var 20 aylık. Ben boşanmak istemiyorum sorunlarımızı halledelim istiyorum.
Hiçbir evlilik dümdüz otoban yolu değildir emin olun.Zaman zaman virajlar ,yokuşlar ,inişler var.Hayat dediğimiz şey tam da bu aslında. Aynı evde büyümemize rağmen anne ,baba,kardeş bunlarla dahi sorun yaşıyoruz.Merhabalar, ben sizlerin fikrini almak istedim. Siz nasıl hallediyorsunuz. Neler yapıyorsunuz.
Kocamla sürekli kavga ediyoruz, her ne konu olursa olsun. Anlayış yok, sabır yok, sadece kendimizi savunma oluyor artık. Bir şey konuşamamaktan yoruldum artık. Duygularımı anlatmaya çalışsam dahi sadece savunmaya geçiyor. Ben konuşmaya bir ara verip uzaklaşmaya çalıştığımda da 5 dk geçmiyor yanıma gelip beni tahrik ediyor. Bu sefer benim şartellerim atıyor. Sonra beni sinir hastası görüyor. Ben napıcam bilmiyorum. Nasıl huzurlu olurum. Boşanmak çok basit bir şey ama bir oğlumuz var 20 aylık. Ben boşanmak istemiyorum sorunlarımızı halledelim istiyorum.
Evet maalesef öyle oldu yapıldı baştan böyle. Ama benim sizden istediğim yorum değil düzelebilmek için öneri ve fikir. Ben zaten biliyorum neyin içinde olduğumu.
Konuyu açın biraz.Evet dediğiniz gibi oluyor. Ama genel tartışmalarımız ailesine sınır koyamaması.
Kocanız tam bir laf ebesi. Herşeye bir cevabı var, en ufak şeye bile sizi yıldıracak kadar uzuuun uzun sebepleri var. Bir mutfak tezgahı silmenin "ama sen beni dinlemedin" denecek kadar, oturup dinlenilecek kadar uzun sebepleri olamaz. Derdi sizi yıldırmak ki onun verdiğinden hariç herhangi bir talebiniz olmasın. Muhtemelen sizin sakin tavrınızdan alıyor bu cesareti. Çok sevdiğim bir kk atasözü vardır, "bir cinnet herşeyi çözer".
Benim aynı böyle laf ebesi bir sevgilim vardı. Hatasını kabul etmemek için kırk taklar atar saatlerce edebiyat parçalardı. En son aynen bu tavrı göstermeye başladım. "Aynen Sokrates aynen, bende kabahat niye senin gibi bi adamla tartışmaya giriyorsam" diye kaale almamaya, hatta alaya almaya, kişiliğine saldırmaya başladım. Dışarıdan bakıldığında çok doğru bir yöntem gibi durmuyor ama böyle insanların agresif tavırlarına aynı sertlikte karşılık verince şaşırıp kalıyorlar. Bırakın sizin siniriniz bozuluyorsa onunki de bozulsun. Bırakın o sizi aptal yerine koyup manipüle etmeye çalışıyorsa siz de ona doğrudan aptalmış gibi davranın. İşi güç savaşına çeviren ilk etapta eşiniz, üstelik hamileliğiniz bile umrunda değil ve siz de kendinizi savunmak zorundasınız. He bu arada o sevgilime ne mi oldu? Günün sonunda ayrıldık. Her aklıma geldiğinde iyi ki ayrılmışız diyorum çünkü yüzlerce falsosunun yanında bir de ömür boyu ufacık bir tartışma konusunu 5 saat (abartı değil) konuşmak zorunda kaldığımı düşünemiyorum. Sanırım o da bir noktadan sonra beni sindiremediğini anlayıp vazgeçti bu ilişkiden.
Teşekkür ederim olumlu bakış açınızla yardımcı oldunuzHiçbir evlilik dümdüz otoban yolu değildir emin olun.Zaman zaman virajlar ,yokuşlar ,inişler var.Hayat dediğimiz şey tam da bu aslında. Aynı evde büyümemize rağmen anne ,baba,kardeş bunlarla dahi sorun yaşıyoruz.
Bu günlerde geçecektir emin olun.Çocuk ,iş, koşuşturmacayla yorulurken birbirinizden çıkarıyorsunuz hırsınızı anlaşılan.Biraz daha sakin kalmaya gayret edin, saygınızı yitirmeyin ; aşacaksınız eminim.
Teşekkür ederim olumlu bakış açınızla yardımcı oldunuzHiçbir evlilik dümdüz otoban yolu değildir emin olun.Zaman zaman virajlar ,yokuşlar ,inişler var.Hayat dediğimiz şey tam da bu aslında. Aynı evde büyümemize rağmen anne ,baba,kardeş bunlarla dahi sorun yaşıyoruz.
Bu günlerde geçecektir emin olun.Çocuk ,iş, koşuşturmacayla yorulurken birbirinizden çıkarıyorsunuz hırsınızı anlaşılan.Biraz daha sakin kalmaya gayret edin, saygınızı yitirmeyin ; aşacaksınız eminim.
Teşekkür ederim sakin kalmayı deniyorumSizi tahrik etmeye çalışması, en basit konuların bile gereksiz yere büyümesine neden olabilir. Madem boşanmak istemiyorsunuz, onunla olan iletişim şeklinizi değiştirmeniz faydalı olacaktır. Sizi tahrik ettiğinde ya da herhangi bir konuda uzlaşamadığınızda sakin kalmaya çalışın. Her duruma tepki vermek zorunda değilsiniz neye tepki verip neyi görmezden gelmeniz gerektiğini iyi değerlendirin. Bu, hem tartışmaların büyümesini engeller hem de sizi yıpranmaktan korur.
Bu küçük yaşta evlilik yaparsan böyle olur iki ergen insanın evliliğiEvet maalesef öyle oldu yapıldı baştan böyle. Ama benim sizden istediğim yorum değil düzelebilmek için öneri ve fikir. Ben zaten biliyorum neyin içinde olduğumu.
İlk yıllar böyle sonra oturuyorMerhabalar, ben sizlerin fikrini almak istedim. Siz nasıl hallediyorsunuz. Neler yapıyorsunuz.
Kocamla sürekli kavga ediyoruz, her ne konu olursa olsun. Anlayış yok, sabır yok, sadece kendimizi savunma oluyor artık. Bir şey konuşamamaktan yoruldum artık. Duygularımı anlatmaya çalışsam dahi sadece savunmaya geçiyor. Ben konuşmaya bir ara verip uzaklaşmaya çalıştığımda da 5 dk geçmiyor yanıma gelip beni tahrik ediyor. Bu sefer benim şartellerim atıyor. Sonra beni sinir hastası görüyor. Ben napıcam bilmiyorum. Nasıl huzurlu olurum. Boşanmak çok basit bir şey ama bir oğlumuz var 20 aylık. Ben boşanmak istemiyorum sorunlarımızı halledelim istiyorum.
Nasıl oturuyor peki ne yapmam lazım. Susayım mı sadece?İlk yıllar böyle sonra oturuyor
Bilmiyorum evli değilim ama arkadaşlarımdan yakınlarımdan gördüğüm ilk iki üç yıl iki tarafın da uzlaşmaz kavgacı olduğu sonra zamanla birbirlerini anlamaya başlayıp daha sakin bir iletişimlerinin olduğu. Zaten düzelmezse boşanıyorlar.Nasıl oturuyor peki ne yapmam lazım. Susayım mı sadece?
Teşekkür ederimkatlanmalısın yada boşanmalısın demek kimsenin hakkı değil bence, çift terapisinin temelinde ben dillini terketmek var, herşeyi tüketmeden ben dilinden vazgeçmeyi denediniz mi, tabi aynı şekilde bir çay yada kahve içerken sakince karşılıklı birde böyle deneyelim tavsiye edebilirim.
Yani nasıl desem artık ikimizin de birbirine tahammülü kalmadığı zaman nefes aldım demek bile batıyor olabiliyor bazen. Biz taşınma sürecindeyiz bir kaç haftadır bu yüzden de biraz strestli geçti. Kavgalar baya arttı. Ama normal zamanda tartışmalarının çoğunlukla ailesine sınır koyamaması yüzünden olur. Mesela en ufak örnek biz ailelerimizle aynı şehirde yaşamıyoruz. Ben ailemi ziyarete gidicektim. Çocuk için yardım almak için biraz kafa dinlemek için. Eşim de babasına benim ailemi ziyarete gideceğimi söylemiş. Eşimin babası da niye gidiyor zaten daha yeni gitmedi mi gibi bir şey yazmıştı. Eşimde bunun üstüne sınır koymak yerine bir de benim adıma öyle bir şey söylememe rağmen babasına çocuk için yardım olsun diye gidiyor yorulduğu için. Çocuk büyüdüğünde daha gitmicek Yazmış.Şeyi merak ettim sürekli tartışacak nasıl konu buluyosunuz . Genelde tartışma konunuz ne olur
Ailesinin daha büyütemediği bir adamı büyütmek biraz zor iş. Evliliği evcilik oyunu zannediyor daha. Arada çocuk var o yüzden bence biraz kafa dinlemeye ihtiyacınız var. Bence ailenizin yanına gidin ve o aramazsa aramayın o gel dediğinde gitmeyin. Eğer tek kalıp bir şeylerin farkına varırsa gelip kendisi alır sizi. Zaten bunlarıda yapmazsa ne yaparsanız yapın boşuna değişmez. Yaa çok kızıyorum böylesi ailelere. Adam evlenmiş kendi ailesini kurmuş neden bu kadar müdahale ederler herşeye bilmiyorum. Tabi eşinizde suçsuz değil ne olursa olsun sınırını koymalı herşeyi ailesine anlatmamalı onlara ne yani senin nereye gidip gitmediğin ne yiyip içtiğin. Kusura bakmasın da kimse sen kendine eş aldın çocuk almadın.Yani nasıl desem artık ikimizin de birbirine tahammülü kalmadığı zaman nefes aldım demek bile batıyor olabiliyor bazen. Biz taşınma sürecindeyiz bir kaç haftadır bu yüzden de biraz strestli geçti. Kavgalar baya arttı. Ama normal zamanda tartışmalarının çoğunlukla ailesine sınır koyamaması yüzünden olur. Mesela en ufak örnek biz ailelerimizle aynı şehirde yaşamıyoruz. Ben ailemi ziyarete gidicektim. Çocuk için yardım almak için biraz kafa dinlemek için. Eşim de babasına benim ailemi ziyarete gideceğimi söylemiş. Eşimin babası da niye gidiyor zaten daha yeni gitmedi mi gibi bir şey yazmıştı. Eşimde bunun üstüne sınır koymak yerine bir de benim adıma öyle bir şey söylememe rağmen babasına çocuk için yardım olsun diye gidiyor yorulduğu için. Çocuk büyüdüğünde daha gitmicek Yazmış.
En ufak bir örnek buydu yani. Zaten ailesi ona hala Bebek gibi davranıyor Bebek gibi sesleniyor. Ben anlam veremiyorum.
Hayır susma, mental sağlığını koruyarak bıkmadan yılmadan kendi doğrularını savunacaksın. Gerekirse uzaklaşacaksın, senin değerini bilmesi için ona yalnızlığı tattıracaksın. Evlilik çoook zor. Herkes illa ki yaşamıştır bunları, sadece gerçekten sevenler üstesinden gelebilir. İlk zamanlar böyle oluyor, bir kaç sene sonra anca oturuyor bir de gerçek buNasıl oturuyor peki ne yapmam lazım. Susayım mı sadece?