Kronolojik sırayla gidersek:
1) İki taraf da ayakkabılarını çıkartıyormuş ama onların ayakkabısı daha fazlaymış.
2) Siz bebek arabasını kapı önüne koymaya başlamışsınız. Onlar da isyan etmiş.
3) Bebek arabasını içeriye almışsınız ama ayakkabılarınızı daha düzgün koyun demişsiniz.
4) Bunu üstüne karşı taraf intikam çabasına girmiş, çöp atmaya, ayakkabıları dağıtmaya başlamış.
5) Yönetici de ortada yok.
Yorumuma gelirsek.
Evet bebek arabasını koymaya çalışarak sınırı çok aşmışsınız ama durumu da düzeltmişsiniz. Şu an yaptıkları çok ayıp.
Bence önce önemli ayakkabıları içeri alın, önemsemediğiniz sadece bir ayakkabı bırakın.
Ayakkabıya dokunmazlarsa çok güzel, bırakın biz kazandık diye düşünsünler kademe kademe artırın en fazla 2-3 ayakkabı olsun fazlası vallahi çok çirkin.
Yok o ayakkabı ile de uğraşırlarsa konu komşuya şikayet edin. “Bir ayakkabımız var, ona zarar verilmiş, karşı komşudan şüphelendik ama emin değiliz gözlemliyoruz vs vs”. Laf dönsün bir, apartmanda mimlensinler. Korkup geri çekilme ihtimalleri çok yüksek.
Derseniz ki apartmanda kimseyi tanımıyoruz, yönetici de yok, komşuluk ilişkisi de yok. O zaman apartmanda ayakkabıları içeri alın, çöp atarlarsa oturup temiz temiz kavganızı edin.