Lohusalık + Kayınvalide

BenSelin .!.:

Bak lohusa depresyonuna girersin çıkamazsın Allah korusun bu zamanlar stresli zamanlar bende sezeryan ile doğum yaptım 3. Gün bulaşık Makinesi indirdim yerleştirdim kimseyi de istemedim herkesin evi var işi gücü var valla gelmeyin dedim eşim 10 gün babalık izni kullandı zaten . Keşke kendi kalkıp gitse yani kayınvalide ama bilemedim

Genişletmek için tıkla...

İkinci sezeryanımda kimse yoktu. Bir buçuk gün hastane ve eve geldim. Ağrı kesicilerle işe güce başladım. Onar gün anne sonra kayınvalide vs konuları okuyunca şaşırıyorum.

-Gri- .!.:

İkinci sezeryanımda kimse yoktu. Bir buçuk gün hastane ve eve geldim. Ağrı kesicilerle işe güce başladım. Onar gün anne sonra kayınvalide vs konuları okuyunca şaşırıyorum.

Genişletmek için tıkla...

Aynen öyle arkadaşımın annesi geldi 1 ay durdu sonra kaynana geldi 1 ay durdu. Ben iki doğumumda da tektim yani ve mahvolmadim şahsen aylarca

-Gri- .!.:

İkinci sezeryanımda kimse yoktu. Bir buçuk gün hastane ve eve geldim. Ağrı kesicilerle işe güce başladım. Onar gün anne sonra kayınvalide vs konuları okuyunca şaşırıyorum.

Genişletmek için tıkla...

Bak 2. Sezaryenimi olalı 33 gün oldu. Nasıl 1.5 gün sonra rutininize döndünüz ben mutfak kıyafetler ev işleri dağınıklık oyuncaklar büyük çocuk küçük çocuk arasında topaç gibiyim bu arada bi yerde zaman bulursam uyumaya da uğruyorum daha çok uyumam lazım bu sefer bişeylerden kısmam gerek

Sonami .!.:

Bak 2. Sezaryenimi olalı 33 gün oldu. Nasıl 1.5 gün sonra rutininize döndünüz ben mutfak kıyafetler ev işleri dağınıklık oyuncaklar büyük çocuk küçük çocuk arasında topaç gibiyim bu arada bi yerde zaman bulursam uyumaya da uğruyorum daha çok uyumam lazım bu sefer bişeylerden kısmam gerek

Genişletmek için tıkla...

Ben de 2 hafta önce 2. sezaryen oldum daha yeni yeni kendime geliyorum yahu.
Evde yardımcımız var aileler yardıma gelemediği için ev işini hafta içi sürekli biri yapıyor ben ancak bebek emziriyorum bütün gün memede. Büyüğü kreşte yoksa perişandım.
Hafta sonu eşim büyük oğlumla ve ev işleriyle ilgileniyor ama mala dönüyoruz.
Geçen hafta bir gün annem uğradı 5 çeşit yemek yaptırıp gönderdim.
İlk bir hafta ağrılar feciydi zaten.
Bu süreci yardmsız geçirenlerin zorlanmadığına asla inanmıyorum. Gelip her konuya böyle şeyler yazıp insanlara kendini kötü hissettirmeye çalışıyorlar bence

Keşke kayınvalidelerimiz annelerimiz toksik insanlar olmasa herkes haddini bilse gerçekten destek olmaya gelseler.

Sonami .!.:

Bak 2. Sezaryenimi olalı 33 gün oldu. Nasıl 1.5 gün sonra rutininize döndünüz ben mutfak kıyafetler ev işleri dağınıklık oyuncaklar büyük çocuk küçük çocuk arasında topaç gibiyim bu arada bi yerde zaman bulursam uyumaya da uğruyorum daha çok uyumam lazım bu sefer bişeylerden kısmam gerek

Genişletmek için tıkla...

Bende hastaneden eve geldim rutinime döndüm , hatta bir ara uzanınca kalkarken canım yanıyor diye oturarak uyuduğumu bilirim. Eş burada çok önemli ondan destek isteyin. Ev işleri konusunu bir süre büyük ölçüde onun üstlenmesi önemli. Yoksa sizde iki çocuk var tek başınıza çok yıpranırsınız.

succulentaski .!.:

Ben de 2 hafta önce 2. sezaryen oldum daha yeni yeni kendime geliyorum yahu.
Evde yardımcımız var aileler yardıma gelemediği için ev işini hafta içi sürekli biri yapıyor ben ancak bebek emziriyorum bütün gün memede. Büyüğü kreşte yoksa perişandım.
Hafta sonu eşim büyük oğlumla ve ev işleriyle ilgileniyor ama mala dönüyoruz.
Geçen hafta bir gün annem uğradı 5 çeşit yemek yaptırıp gönderdim.
İlk bir hafta ağrılar feciydi zaten.
Bu süreci yardmsız geçirenlerin zorlanmadığına asla inanmıyorum. Gelip her konuya böyle şeyler yazıp insanlara kendini kötü hissettirmeye çalışıyorlar bence

Keşke kayınvalidelerimiz annelerimiz toksik insanlar olmasa herkes haddini bilse gerçekten destek olmaya gelseler.

Genişletmek için tıkla...

Kız yemin ederim kötü hissettirmek için yazmıyoruz. Biz tek başına hemen ayaklanmaya mecbur kalanlardanız malesef. Bende kayınvalide yok , annemde kendi hayatına odak bir kadın. Bebekle hastaneden çıkıp eve döndüğümüzde eşim kızım ve ben kala kaldık şimdi ne yapacağız diye. O rutine dönmekten başka çarede yoktu zaten. Eşim ev işlerini yemeği üstlendi ben bebeği. Hatta bir lohusa yatağı bile açamadım diye eşime ağlamıştım yatsam kalkamazdım zaten.

Lolamyy .!.:

Kız yemin ederim kötü hissettirmek için yazmıyoruz. Biz tek başına hemen ayaklanmaya mecbur kalanlardanız malesef. Bende kayınvalide yok , annemde kendi hayatına odak bir kadın. Bebekle hastaneden çıkıp eve döndüğümüzde eşim kızım ve ben kala kaldık şimdi ne yapacağız diye. O rutine dönmekten başka çarede yoktu zaten. Eşim ev işlerini yemeği üstlendi ben bebeği. Hatta bir lohusa yatağı bile açamadım diye eşime ağlamıştım yatsam kalkamazdım zaten.

Genişletmek için tıkla...

Tamam da zor yani bu. Ben de ilkinde yalnız kaldım. Eşim yoğun çalışıyordu ben 4 duvar arasında delirecektim yalnız ve sürekli ağlayan bebekle
Bu defa oğlum olduğu için ve çalışıyorum normalde evde yardımcı ablamız var çok şükür. Bunun konforu bambaşka. Yine de iş başa düşüyor.
Mesela şu an 2 haftalık bebekle oğlumu okuldan almaya gidiyorum akşamları mecburen. Bir şekilde rutine dönüyoruz ama zor yani.
Tabi ki tercihim annemin veya kayınvalidemin yanımda olması toksik hareket yapmadan bana destek olmaları olurdu.
Hani her konuda sürekli neden yanınızda biri var başbaşa daha kolay her şey deniyor ya. Hiç de kolay değil yani. He eşim çalışmasa okey ama çalışıyor

succulentaski .!.:

Tamam da zor yani bu. Ben de ilkinde yalnız kaldım. Eşim yoğun çalışıyordu ben 4 duvar arasında delirecektim yalnız ve sürekli ağlayan bebekle
Bu defa oğlum olduğu için ve çalışıyorum normalde evde yardımcı ablamız var çok şükür. Bunun konforu bambaşka. Yine de iş başa düşüyor.
Mesela şu an 2 haftalık bebekle oğlumu okuldan almaya gidiyorum akşamları mecburen. Bir şekilde rutine dönüyoruz ama zor yani.
Tabi ki tercihim annemin veya kayınvalidemin yanımda olması toksik hareket yapmadan bana destek olmaları olurdu.
Hani her konuda sürekli neden yanınızda biri var başbaşa daha kolay her şey deniyor ya. Hiç de kolay değil yani. He eşim çalışmasa okey ama çalışıyor

Genişletmek için tıkla...

Mental olarak daha kolay çünkü. Anne baba çocuk üçlüsü olarak ilk anlar inanılmaz keyifli , bir de eşte çok sorumluluk almak zorunda kalıyor bu da ilerde işe yarıyor. Ev işleri o zamandan beri bizde ortak olmaya devam etti şuan kızım 10 yaşında ama fiziki olarak zorluyordu işte yalan yok. Bir seçim yapmak gibi düşünün. Mental sağlık mı fiziksel ağrımı ? Toksik olmayan anne veya kayınvalide seçeneği yada yardımcı seçeneği varsa ne alâ tabi

Lolamyy .!.:

Bende hastaneden eve geldim rutinime döndüm , hatta bir ara uzanınca kalkarken canım yanıyor diye oturarak uyuduğumu bilirim. Eş burada çok önemli ondan destek isteyin. Ev işleri konusunu bir süre büyük ölçüde onun üstlenmesi önemli. Yoksa sizde iki çocuk var tek başınıza çok yıpranırsınız.

Genişletmek için tıkla...

Erken ve beklenmedik bi doğumdu 4 gün sonra eve döndük derken bebek yoğun bakıma gitti. Dikişlerim yüzeyselde olsa açıldı sürekli dikişlerimle de ilgilenemedim dinlenemedim de. Doğumda zordu, öncesinde hamilelikte zordu. Şimdiki hakim daha bile kolay aslında ama uykusuzluktan başım ağrıyor sürekli. Eşim içinde yardım etmiyor diyemem ama kendi dükkanı öğlen gidip geç geliyor eve 2-3 falan. Biraz sınırlı oluyor yardımı. Alt katta olduğu için gerekirse çağırıyorum. Mutfak düzeni sürekli kaçıyor onu oturtmayı başlarsam aslında evin kalanı çokta mühim değil. Eşim gece gelince makineyi boş bulsa doldurur da benim onu yapıcak vaktim olmuyor bazen. O boşaltınca da aradığımı bulamıyorum asla. Kıyafetlere herkes için bi sepet ayarladım vaktim olursa birininkini katılıyorum yoksa öyle ayrılmış duruyor. Evin süpürgesini falan filan eşim yapıyor zaten öyle ne biliyim

succulentaski .!.:

Ben de 2 hafta önce 2. sezaryen oldum daha yeni yeni kendime geliyorum yahu.
Evde yardımcımız var aileler yardıma gelemediği için ev işini hafta içi sürekli biri yapıyor ben ancak bebek emziriyorum bütün gün memede. Büyüğü kreşte yoksa perişandım.
Hafta sonu eşim büyük oğlumla ve ev işleriyle ilgileniyor ama mala dönüyoruz.
Geçen hafta bir gün annem uğradı 5 çeşit yemek yaptırıp gönderdim.
İlk bir hafta ağrılar feciydi zaten.
Bu süreci yardmsız geçirenlerin zorlanmadığına asla inanmıyorum. Gelip her konuya böyle şeyler yazıp insanlara kendini kötü hissettirmeye çalışıyorlar bence

Keşke kayınvalidelerimiz annelerimiz toksik insanlar olmasa herkes haddini bilse gerçekten destek olmaya gelseler.

Genişletmek için tıkla...

İşte ne biliyim. 4. Gün akşam hastaneden çıktım. 5. Akşam bebek yoğun bakıma gitti. Anadolu'dan Avrupa'ya süt taşıdım 4 gün. 5. Gün aldım. Bu arada büyüğüne kardeşim baktı. Ben 1 hafta sonra anca evime geçebildim. Bebek eve geldi 3 gün sonra kardeşim gitti. Ben daha tam iyileşememiş dikişlerimle ortada kaldım. Sürekli açılmalar oldu. İltihap nasıl kapmadı asla ilgilenemedim hayret ediyorum. Eşim yanımızdaysa büyükle eşim ilgileniyor büyük oranda ama o da çalışıyor sonuçta yanımda olamıyor hep. İğrenç gelcek belki ama 10 günden fazla oldu galiba duş almadım. Alcak kadar sakinlik bulduğumda uyumayı tercih etmek zorundayım. Nerdeyse hiç yemek yapamıyorum. Asla oyuncaklar toplanmıyor dağıldıkça dağılıyor. Başım sürekli ağrıyor. Bi de dişim ağrıyor şu sıralar ama tek bi dişim değil komple sol taraf dişlerim ağrıyor. Bizim yardımcımız yok. Ya öyle kötü bi döneme denk geldi ki her şey üst üste. Her taraftan gol yedik. Ne hamilelik güzel geçti, ne doğum güzel geçti, ne lohusalığım güzel geçiyor. İlk doğumum çok kolaydı hemen ayaklandım diye söylüyordum ama bunda fena çarpıldım. Arada bi çocuk daha olmasa bile diğerinden çok daha zor geçiyor her şeyi. Bu günlerde geçecek diye avutuyorum kendimi çok çocuklu anneler neden huni arıyor anlamış bulunuyorum