- Katılım
- 4 Mayıs 2026
- Mesajlar
- 11
- Emoji Skoru
- 9
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 36
Merhaba arkadaşlar, dertleşmek istediğim için bu konuyu açıyorum sanırım paylaşmak, rahatlamak, destek görmek istiyorum. 1 yıldır hiç iyi hissetmiyorum kendimi, öncesi de var tabii. Ben kendimi bildim bileli hassas, kırılgan her şeyden çabuk etkilenen ve dünyası yıkılan biriyim. Bir kaç defa depresyon geçirdim en son doğum sonrası depresyonundan sonra asla iyi olamadım. Hep içimde bir şeyler eksikti, kronik olarak mutsuzdum yaşadığım hayattan keyif alamıyordum. Tam 10 yıl genel olarak bu şekilde yaşadım. Bu süreçte doktora tabi ki gittim antidepresan kullandım ama hep kısa süreli fayda sağladı. Bir ara kişisel gelişimle ilgilendim pozitif kalmaya çalıştım ama her seferinde başa döndüm. Bununla birlikte yaşamak ağır gelse de hayatımı ite kaka idame ettiriyordum. Ara ara kendimi iyi hissettiğim zamanlar oluyordu. Kendimi iyi hissediyor, kendimi seviyor, yaşamaktan keyif alıyor, o halsiz çökkün halim gidiyor enerjim geliyor ve ben tamam artık iyileştim buraya kadarmış bitti diye seviniyordum.
Bir süredir ağır depresyon atakları geçirmeye başladım. Hiç bu kadar kötü olmamıştım. Hareket edemiyorum, insan görmek istemiyorum, sese tahammül edemiyorum ve sürekli uyuyorum, hatta 24 saat kesintisiz uyuduğum oluyor. Kaybolmak istiyorum, içimde sebebini bilmediğim bir acı oluyor, inanılmaz acı çekiyorum. Keşke biri içimdeki acıyı çekip alabilse, kurtarsa beni.
7-8 ay önce menopozda olduğumu öğrendim. Geçirdiğim bir ameliyat en büyük sebebi maalesef, Ben endometriozis hastasıyım. Yıkıldım resmen hala kabullenebilmiş değilim, sanki eksiliyormuş gibi hissediyorum. Bu süreçte yaşadığım gece terlemeleri, ateş basmaları bir yana en çok psikolojik süreç yoruyor beni. Hormon tedavisi görmeye başladım. Ve ağır depresyon ataklarının menopoz sürecinde başladığını fark ettim.. Jinekoloğum psikiyatriste yönlendirdi. Uzunca bir kaç görüşmeden sonra bipolar tip 2 teşhisi aldım. Araştırmalarım sonucu genetik geçişli bir hastalıkmış, benim ailemde kimse de yok. Doktorla sürekli kontak halindeyiz, durumuma göre ilaçların dozunu değiştiriyoruz. Ama bu süreçte tamamen iyi hissettiğim 1-2 defadır.
Umudum tükendi sanki, öyle çok yoruldum ki ne kendime ne de çevremdekilere faydam var. Menopozla hayatım karardı. Bu menopozdan mı kaynaklanıyor yoksa menopoz var olan durumumu ortaya çıkardı. Bundan sonra hayatım hep böyle inişli çıkışlı mı olacak? Nasıl baş edeceğim bilmiyorum..
Sadece paylaşmak istedim.
Bir süredir ağır depresyon atakları geçirmeye başladım. Hiç bu kadar kötü olmamıştım. Hareket edemiyorum, insan görmek istemiyorum, sese tahammül edemiyorum ve sürekli uyuyorum, hatta 24 saat kesintisiz uyuduğum oluyor. Kaybolmak istiyorum, içimde sebebini bilmediğim bir acı oluyor, inanılmaz acı çekiyorum. Keşke biri içimdeki acıyı çekip alabilse, kurtarsa beni.
7-8 ay önce menopozda olduğumu öğrendim. Geçirdiğim bir ameliyat en büyük sebebi maalesef, Ben endometriozis hastasıyım. Yıkıldım resmen hala kabullenebilmiş değilim, sanki eksiliyormuş gibi hissediyorum. Bu süreçte yaşadığım gece terlemeleri, ateş basmaları bir yana en çok psikolojik süreç yoruyor beni. Hormon tedavisi görmeye başladım. Ve ağır depresyon ataklarının menopoz sürecinde başladığını fark ettim.. Jinekoloğum psikiyatriste yönlendirdi. Uzunca bir kaç görüşmeden sonra bipolar tip 2 teşhisi aldım. Araştırmalarım sonucu genetik geçişli bir hastalıkmış, benim ailemde kimse de yok. Doktorla sürekli kontak halindeyiz, durumuma göre ilaçların dozunu değiştiriyoruz. Ama bu süreçte tamamen iyi hissettiğim 1-2 defadır.
Umudum tükendi sanki, öyle çok yoruldum ki ne kendime ne de çevremdekilere faydam var. Menopozla hayatım karardı. Bu menopozdan mı kaynaklanıyor yoksa menopoz var olan durumumu ortaya çıkardı. Bundan sonra hayatım hep böyle inişli çıkışlı mı olacak? Nasıl baş edeceğim bilmiyorum..
Sadece paylaşmak istedim.
Son düzenleme: