• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Naptıysam Kendimi Toparlayamıyorum

Maariftakvimi

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
13 Eylül 2018
Mesajlar
1.885
Emoji Skoru
2.804
Puanlar
133
Günaydın kızlar

Daha önceki açtığım konuları bilen varsa adı olmayan bir ilişkide erkek arkadasimdan ayrildim bugün 15. Gün hiç abartmıyorum 15 gündür her sabah uyandığımda kalbimin üstünde fiziksel bi sancıyla uyanıyorum
Onun eve ilk gelmediği gece uyandığımda bu his vardı sonrasinda hiç geçmedi istisnasız her sabah var bu his

Bu durumdan sonra aktif spora gitmeye başladım yürüyüş yapmaya çalışıyorum evde uzun süre yalnız kalmamaya calisiyorum arkadaşlarımı ariyorum uzun süre yalnız kalmamaya çalışacak seyler yapiyorum ama dünyam başıma yıkılmış gibi bir his var ve geçmiyor normalde beraber çalıştığım biriydi ve görevlendirme çıkmış bi sure(ne kadar olduğunu bilmiyorum ) başka bir yerde olacak yani onu görme durumumda olmayacak normalde benim toparlanmam için iyi bisey ama ben bunu duyunca daha da uzuldum

15 gün olacak toplasanız 3 kere adam akilli yemek yediğim olmadi evde ocak falan açılmadı normalde uzun yol gitmek bana iyi gelir yıllık izin aldim sehir disina ciktim 20 saat yol gittim 20 saat döndüm ama neredeyse tüm yol aglaya aglaya gecti otel odasından cikmadim sayilir maddi olarak cok sarpa sardığım bi dönemdeyiz suan öncelik olarak düşünmem gereken durum maddiyatım ama ben aklımı 10 dk olsun ondan uzaklastiramiyorum

Psikiyatriye gittim verdiği ilaçları düzenli kullanıyorum ama hala bu hal geçmiyor üstümden illa bu süreçlerden geçenler oldu nolur süreci nasıl anlattığınız paylaşıp destek olun
 
Günaydın kızlar

Daha önceki açtığım konuları bilen varsa adı olmayan bir ilişkide erkek arkadasimdan ayrildim bugün 15. Gün hiç abartmıyorum 15 gündür her sabah uyandığımda kalbimin üstünde fiziksel bi sancıyla uyanıyorum
Onun eve ilk gelmediği gece uyandığımda bu his vardı sonrasinda hiç geçmedi istisnasız her sabah var bu his

Bu durumdan sonra aktif spora gitmeye başladım yürüyüş yapmaya çalışıyorum evde uzun süre yalnız kalmamaya calisiyorum arkadaşlarımı ariyorum uzun süre yalnız kalmamaya çalışacak seyler yapiyorum ama dünyam başıma yıkılmış gibi bir his var ve geçmiyor normalde beraber çalıştığım biriydi ve görevlendirme çıkmış bi sure(ne kadar olduğunu bilmiyorum ) başka bir yerde olacak yani onu görme durumumda olmayacak normalde benim toparlanmam için iyi bisey ama ben bunu duyunca daha da uzuldum

15 gün olacak toplasanız 3 kere adam akilli yemek yediğim olmadi evde ocak falan açılmadı normalde uzun yol gitmek bana iyi gelir yıllık izin aldim sehir disina ciktim 20 saat yol gittim 20 saat döndüm ama neredeyse tüm yol aglaya aglaya gecti otel odasından cikmadim sayilir maddi olarak cok sarpa sardığım bi dönemdeyiz suan öncelik olarak düşünmem gereken durum maddiyatım ama ben aklımı 10 dk olsun ondan uzaklastiramiyorum

Psikiyatriye gittim verdiği ilaçları düzenli kullanıyorum ama hala bu hal geçmiyor üstümden illa bu süreçlerden geçenler oldu nolur süreci nasıl anlattığınız paylaşıp destek olun
Her şey daha çok taze. İlacı kullanmaya başlayalı da yeni oldu. İlacın tamamen etki etmesi için 1-2 ay geçmesi lazım. Tek odağınız ilaç olmasın. Zihninizi geçmişten uzaklaştıracak hobiler edinmeniz iyi olur. Günlük yürüyüş yapmak ,spor yapmak, dans etmek, şarkı söylemek, kitap okumak, komik filmler izlemek, doğada vakit geçirmek bunlar ruh haline çok iyi gelir. Şehir dışına yola çıkmışsınız ama tatilden bir şey anlamayıp geri dönmüşsünüz. Çünkü şu an sizin için zaman durmuş ,bir yerde takılı kalmış gibi. Daha önce ağır depresyona girdiğim için sizi iyi anlıyorum. Şimdi de anksiyete için ilaç kullanmaya devam ediyorum. İlaç takıntıları azaltıyor, beyindeki serotonin eksikliğini gideriyor. Ama zamana ihtiyacınız var.
 
Her şey daha çok taze. İlacı kullanmaya başlayalı da yeni oldu. İlacın tamamen etki etmesi için 1-2 ay geçmesi lazım. Tek odağınız ilaç olmasın. Zihninizi geçmişten uzaklaştıracak hobiler edinmeniz iyi olur. Günlük yürüyüş yapmak ,spor yapmak, dans etmek, şarkı söylemek, kitap okumak, komik filmler izlemek, doğada vakit geçirmek bunlar ruh haline çok iyi gelir. Şehir dışına yola çıkmışsınız ama tatilden bir şey anlamayıp geri dönmüşsünüz. Çünkü şu an sizin için zaman durmuş ,bir yerde takılı kalmış gibi. Daha önce ağır depresyona girdiğim için sizi iyi anlıyorum. Şimdi de anksiyete için ilaç kullanmaya devam ediyorum. İlaç takıntıları azaltıyor, beyindeki serotonin eksikliğini gideriyor. Ama zamana ihtiyacınız var.
Inanin çabalıyorum evi kendimi hayatimi toparlamaya çalışıyorum ama her sabah o acıyla uyandığımda onun bi daha hayatımda var olmayacagini düşündüğümde ölmem istiyorum
 
Arkadaşlarınız sizinle aynı şehirdeyse yanınıza davet edin isterseniz. Kendinizi yemek yemek için zorlayın. Arkadaş desteği çok önemli bu süreçte. Ben de yemek yiyemiyordum, yeni güne uyanmayı hiç ama hiç istemiyor ve hayattan bir gram zevk alamıyordum. Uyku ve beslenme en temel ihtiyacımız. Bunlar eksik olursa rutin hayatımız da olumsuz etkilenir. Ruhsal ve fiziksel sağlığımız için bunlar çok önemli. Şu an kendinizle uğraşacak gücü bulamıyor olabilirsiniz. Ama bu süreçlerin geçici olduğunu ve daha iyi olacağınızı bilin.
 
Çok toksik bir insansınız. İyi gidin pas pas olun adama öyle daha iyi hissedecekseniz. Ölüyorum bitiyorum mahvoldum ne bekliyordunuz kendinizden ayrılır ayrılmaz iyi olmayacağınız belliydi. Acıya acıya kanata kanata geçecek izin verirseniz dayanamıyorum yapamıyorum diyorsanız adamın kuklası olun bu size daha iyi geliyorsa 😒
 
Aman ya ben ayrilinca gece pizza abur cubur sigara vs alip chatroulette takiliyordum mis gibi 😄😄😄
Cok abartiyorsunuz. Tamam uzulursun de yeter yani 15 gun
 
Arkadaşlarınız sizinle aynı şehirdeyse yanınıza davet edin isterseniz. Kendinizi yemek yemek için zorlayın. Arkadaş desteği çok önemli bu süreçte. Ben de yemek yiyemiyordum, yeni güne uyanmayı hiç ama hiç istemiyor ve hayattan bir gram zevk alamıyordum. Uyku ve beslenme en temel ihtiyacımız. Bunlar eksik olursa rutin hayatımız da olumsuz etkilenir. Ruhsal ve fiziksel sağlığımız için bunlar çok önemli. Şu an kendinizle uğraşacak gücü bulamıyor olabilirsiniz. Ama bu süreçlerin geçici olduğunu ve daha iyi olacağınızı bilin.
Burda neredeyse hiç arkadaşım yok olanlarlada cok zorlarsam da bi sekilde gorusmeye calisiyorum
 
Inanin çabalıyorum evi kendimi hayatimi toparlamaya çalışıyorum ama her sabah o acıyla uyandığımda onun bi daha hayatımda var olmayacagini düşündüğümde ölmem istiyorum
Kendinizi zorlamayın, olmuyor iyileşemiyorum diyerek kendinizi sabote etmeyin. Ben de ilaca ilk başladığımda aynı böyle düşündüm. İşe yaramıyor ,boşuna uğraşıyormuşum gibi geliyordu. Her zaman mutlu, huzurlu olmamız mümkün değil. Kendinizi akışa bırakmaya çalışın. Hayat böyle. Üzüntü, öfke ,korku,kaygı,mutluluk vs bütün bunlar hayatın bir parçası. Her zaman yükseliş olacak diye bir şey yok.
 
Onceden uzulunce yiyen biriydim suan hicbirsey yiyemiyorum

Yeme biseyler iç yani kac yasindasin sacma sapan seyler yapma. 12 yillik evliyim kocami da seviyorum bir sorunum yok evlilikte ama bosansam kendimi gebertmem.
Hala gencligin guzelligin varken git takil guzel degilsen de git guzelleş bir suru seyler cikti.
Bi tane birine uzulerek zaman olduruyorsunuz da bu yaslar gececek yaslaninca dedeler olacak bi tek etrafinda 😃
 
Burda neredeyse hiç arkadaşım yok olanlarlada cok zorlarsam da bi sekilde gorusmeye calisiyorum
Kendinizi aç bırakmayın yemek için zorlayın. Ben de üzülünce iştahı kesilen gruptayım. Nasıl ki arabanın çalışmak için benzine ihtiyacı var bizim de hayata sağlıklı şekilde devam etmemiz için düzenli uyku ve beslenmeye ihtiyacımız var. Uyku düzeniniz nasıl bu aralar ? Bu arada kan tahlili yapıp vitaminlere baktırdınız mı ?
 
Günaydın kızlar

Daha önceki açtığım konuları bilen varsa adı olmayan bir ilişkide erkek arkadasimdan ayrildim bugün 15. Gün hiç abartmıyorum 15 gündür her sabah uyandığımda kalbimin üstünde fiziksel bi sancıyla uyanıyorum
Onun eve ilk gelmediği gece uyandığımda bu his vardı sonrasinda hiç geçmedi istisnasız her sabah var bu his

Bu durumdan sonra aktif spora gitmeye başladım yürüyüş yapmaya çalışıyorum evde uzun süre yalnız kalmamaya calisiyorum arkadaşlarımı ariyorum uzun süre yalnız kalmamaya çalışacak seyler yapiyorum ama dünyam başıma yıkılmış gibi bir his var ve geçmiyor normalde beraber çalıştığım biriydi ve görevlendirme çıkmış bi sure(ne kadar olduğunu bilmiyorum ) başka bir yerde olacak yani onu görme durumumda olmayacak normalde benim toparlanmam için iyi bisey ama ben bunu duyunca daha da uzuldum

15 gün olacak toplasanız 3 kere adam akilli yemek yediğim olmadi evde ocak falan açılmadı normalde uzun yol gitmek bana iyi gelir yıllık izin aldim sehir disina ciktim 20 saat yol gittim 20 saat döndüm ama neredeyse tüm yol aglaya aglaya gecti otel odasından cikmadim sayilir maddi olarak cok sarpa sardığım bi dönemdeyiz suan öncelik olarak düşünmem gereken durum maddiyatım ama ben aklımı 10 dk olsun ondan uzaklastiramiyorum

Psikiyatriye gittim verdiği ilaçları düzenli kullanıyorum ama hala bu hal geçmiyor üstümden illa bu süreçlerden geçenler oldu nolur süreci nasıl anlattığınız paylaşıp destek olun
Yas süresi 40 gündür. Kendine zaman vermen lazım. Herhangi bir şey yapmak için kendini zorlama, acını yaşa. En zorunu atlatmışsın, geriye kabullenme ve sakinleşme evresi kalmış.
 
Burda neredeyse hiç arkadaşım yok olanlarlada cok zorlarsam da bi sekilde gorusmeye calisiyorum
Bir de şöyle düşünün siz aslında sevgili değildiniz ,sadece ev arkadaşıydınız. Sohbet etmek yok, ilgi göstermek yok, başkalarıyla görüşüp flört ediyor size açık açık sadakat borcu olmadığını söyleyen birisi. Kendinizi böyle berbat birine ve buna benzer ilişkiye layık görmeyin. Siz daha iyi ,sağlıklı bir ilişkiyi hak ediyorsunuz. Gerçek sevgide karşılıklı saygı, ilgi,özen ,güven ,sadakat vardır. O kişi aklınıza her geldiğinde bir kağıda yaşadığınız tüm sorunları yazın. Üzülüp ağlamak çok normal bir şey. Boşanma sürecinde ben de bitik haldeydim gecem gündüzüm karışmış, yemek uyku nedir unutmuştum. İnsan birine, belli düzene alışınca sarsılıyor. Ama daha önemli bir sorun var ortada. Sevginizin, ilginizin karşılığını vermeyen birisi olmasına rağmen ısrarla o durakta durmak kendinize saygısızlık. Toparlanmanız için öz sevgi, öz güven,öz saygı kavramları üzerinde de çalışmanız gerekiyor.
 
Önceki konuları bilmiyorum ama bir erkeğin ardından bu hale gelmek, ölmek istemek falan biraz abartılı tepkiler değil mi? Hayatınızda hiç gerçek acı yaşamamış olmalısınız bir adamın arkasından bu hale gelmek için. Ne mutlu size.
Önceki konuya baksanız üzüldüğü ağlayıp durduğu kişinin nasıl biri olduğuna baksanız çok şaşırırsınız. Yani cidden böyle biri için kurtulduğuna sevineceğine kendini paralaması ayrı, kendini o kişi için bunca zamandır getirmiş olduğu hal ayrı üzücü
 
Önceki konunuzu bilmiyorum ama yazilanlardan anldigim kadariyla rezil birinden ayrilmissiniz ne kadar rezil bir oldugu akliniza hep gelsin. Caniniz yanabilir normal sonucta bir iliskiden cikmissiniz yeni hayatiniza adapte olmak biraz zorlayabilir sizi . Kendinizi kasmayın, ablam boyle cok deli gibi asik oldugu nişanlisindan ayrildiginda yıkılmisti boyle agliyordu her yerde agliyordu . 70 kilo kiz 50 kiloya düşmüstu ben küçüktüm cok destekte olamiyordum ama ablam tek basina asti bir ay kadar agladi kilo verdi sonra bi ay kadar sonra yenilenmis gibiydi. Unuttu o iliskisini adam dönmeye calisti yalvardi hatta 5 sene kadar falan sürdü adamin yalvarmasi yuzune bile bakmadi ablam. Suan evli cocuklu. Sağlık olsun geri kalan her şey çözülür. Geçecek yani hicbir aci sonsuza kadar sürmeyecek.
 
Önceki konuya baksanız üzüldüğü ağlayıp durduğu kişinin nasıl biri olduğuna baksanız çok şaşırırsınız. Yani cidden böyle biri için kurtulduğuna sevineceğine kendini paralaması ayrı, kendini o kişi için bunca zamandır getirmiş olduğu hal ayrı üzücü
Valla üzülmüyorum böyle kadınlara. Hak ettiği, layık olduğu erkek profili o demek ki.
 
Back
X