Merhaba.... nasil baslicami bilmiyorum bu konu beni gercekten cok üzüyor ve düsündürüyor benim 4 seneden beri erkek arkadasim var 1 seneden berri nisanliyiz ve kendisi okadar saf temiz ki kimsenin kötülügne istemez herkez onun icin iyidir ...aileme karsi asiri saygili bana karsida öyle üzülcem beni kircam diye cok korkuyor... benim nisanlimda konusma problemi var kendisi asiri heycanli bisey anlaticagi zaman hemen heycanlaniyor konusamiyor azda kekeliyo ve bu beni cok üzüyo tedaviye de gidiyor ama fazla düzelme yok o cok üzülüyo diye bende cok üzülüyorum ailemle de konusamiyo disarda baska insanlarlada rahat konusamiyo hep üzerinde bir heycan var konusma problemi oldugu icinde kendisinin öz güvenide yok.... bunlar beni de cok üzüyor ailemde bana hep diyorlar sen daha iyisine layiktin bizimle konusamiyor bile nasil bir damat bu diyorlar heycanini kontroll altinda tutamadigi icinde tirnaklarinida kemeriyo... bana yardim ederseniz cok sevinirim