Rabbim hepimize sabır versin. Ben de 8 Eylül'de kaybettim oğlumu. 36 haftalık hamileyken sabah kontrole gittiğimde kalp atışlarını alamadık. Oysa ki daha akşam hareket ediyordu oğlum. Doktor da zaten daha 12 saat bile olmamış kaybedeli dedi. Her şey o kadar normaldi ki... Gayet sağlıklı bir gebeliğim vardı ve oğlumun ölümüyle ilgili hiç bir sebep bulunamadı. Ben böyle bebeklerin özel bebekler olduğuna inanıyorum. Çok güzeldi oğlum, zaten gördüğümde dediğim ilk şey "Oğlum Rabbim seni kendi için yaratmış" demek oldu. İnanç olmasa dayanılacak bir acı değil. İçimi ferahlatan en büyük şey öbür dünyada da büyütebileceğim bir bebeğimin olması. Kendimi hep böyle teselli ediyorum. Oğlum bu dünya gelip geçici, öbür dünyada, sonsuz dünyada sarıp sarmalıycam, öpüp kokluycam, ninniler söyleyerek büyütücem seni diye teselli ediyorum hem oğlumu, hem kendimi... Aynı acıyla sınamasın Rabbim bir daha bizi ve kucağımız bir an önce dolsun inşallah...
