- Katılım
- 27 Mart 2025
- Mesajlar
- 315
- Emoji Skoru
- 106
- Puanlar
- 23
- Konu Sahibi KahvemVeBen
- #1
Merhaba herkese,
Başlık çok genel oldu ama evet sanırım iyi şeyler duymaya çok ihtiyacım var bu dönemde. Ben kişilik yapısı nedeniyle içe kapanığım biraz. Yardım isteyemem yük olurum karşılığını veremem diye, bir şeye kızsam kendi kendime ağlarım anlatmam canını sıkarım kar tarafın diye, hep satır aralarını okurum anlarım da gerçek niyetleri işte diyemem yüzüne, millet ne der çok kafaya takarım, onay beklerim hep en akıllı en hanım en en en.. olmaya çalıştım öyle yetiştirildim belki de. Ne doğru düzgün erkek arkadaşım oldu bu yaşa geldim ne de elle tutulur bariz bir başarım var ki halbuki okul hayatım çok parlaktı. Sanırım hayat dersinden kaldım. Yaşıma göre hala çocuk hissediyorum kendimi, utanıyorum çoğu zaman suç işlemiş gibi. Birinden hoşlansam kaçarım mesela ki eli yüzü düzgün biriyimdir neyden korkuyorsam bu kadar. Neyse yakın zamanda kontrollerimde vücudumda bir kist hem de şüpheli olduğunu öğrendim araştırcaklarmış.. dünyam başıma yıkıldı hayali bile yetti buna. Yapamadıklarım geldi tek tek gözümün önüne, ertelediklerim.. Hayat kısa lafı boş değil cidden.. Ama en acısı da hala ve hala değişmiyor olmam hala takmam kafaya her şeyi, gözümde büyütmem insanları, söyleyememem sevdiğimi.. çok yazık.
İçimi dökmek istedim sadece yorum yapan, yapacak olan herkese şimdideb teşekkürler
Başlık çok genel oldu ama evet sanırım iyi şeyler duymaya çok ihtiyacım var bu dönemde. Ben kişilik yapısı nedeniyle içe kapanığım biraz. Yardım isteyemem yük olurum karşılığını veremem diye, bir şeye kızsam kendi kendime ağlarım anlatmam canını sıkarım kar tarafın diye, hep satır aralarını okurum anlarım da gerçek niyetleri işte diyemem yüzüne, millet ne der çok kafaya takarım, onay beklerim hep en akıllı en hanım en en en.. olmaya çalıştım öyle yetiştirildim belki de. Ne doğru düzgün erkek arkadaşım oldu bu yaşa geldim ne de elle tutulur bariz bir başarım var ki halbuki okul hayatım çok parlaktı. Sanırım hayat dersinden kaldım. Yaşıma göre hala çocuk hissediyorum kendimi, utanıyorum çoğu zaman suç işlemiş gibi. Birinden hoşlansam kaçarım mesela ki eli yüzü düzgün biriyimdir neyden korkuyorsam bu kadar. Neyse yakın zamanda kontrollerimde vücudumda bir kist hem de şüpheli olduğunu öğrendim araştırcaklarmış.. dünyam başıma yıkıldı hayali bile yetti buna. Yapamadıklarım geldi tek tek gözümün önüne, ertelediklerim.. Hayat kısa lafı boş değil cidden.. Ama en acısı da hala ve hala değişmiyor olmam hala takmam kafaya her şeyi, gözümde büyütmem insanları, söyleyememem sevdiğimi.. çok yazık.
İçimi dökmek istedim sadece yorum yapan, yapacak olan herkese şimdideb teşekkürler