- 22 Mayıs 2012
- 11.080
- 30.725
- 798
- Konu Sahibi ffestinalente
-
- #1
Ben şefkatle bitirdim. Okadar ugrastimki emzirebilmek için acılar çektim okadar çok sevdim ki emzirmeyi ben kendim nasıl bırakacağım diye düşündüm. Aynen bende emzirmeyle sakinlesmesini mayısmasini yanağımı oksamasini okadar çok seviyordum . Ben herkesin aksine gündüzü öğün öğün bitirmeye başladım . Kafasını meşgul ettim gündüz dışarı çıktık ekransiz büyütyordum oyaladim kitaplarini cok seviyordu , mutfak eşyaları falan derken bir hafta bir hafta eksilttim gündüzü zamana yaydim artık sadece gündüz uykusu öncesi emmesi kaldı zamanla gündüzleri. Geceleri uyku öncesi ve gecede uyandığında emiyordu. En zorunda uyku öncesi emmeleriydi. Konuştum artık büyüdük emmeyecegiz uyku öncesi ama dokunabilirsin üstüne yatabilirsin dedim. Tabi ki ağladı usteledi istedi her seferinde konuştum beni dinlemeyip çok agladiginda tamam emebilirsin fakat küçük az emip bırakacaksın dedim sozmu söz dedi ve dediği gibi yapıp az emip mutlu gülerek elini üstüne koyup gündüzleri uykuya dalmaya başladı . Baktiki memesizde uyuyabiliyor . Zamanla gündüz emmek istememeye başladı konuştum hep Güneş varken emmeyecegiz aydede gelince emicegiz dedim. Gece uyurken emme kaldı . Geceleri daha önce sık sık uyanan çocuk gündüz emmesi bitince zamanla 4-3-2-1 derken hiç uyanmamaya başladı . Artık sadece gece ilk uyku geçiş emmesi kalmıştı onuda artık emmiyoruz ama dokunabilirsin elleyebilirsin üstüne yatabilirsin diye diye çok agladiginda az iki çekip birakiyordu çünkü artık günde 1 kere emdiginden sütun tadı da değişmişti . Baktım gece uyurken meme istemedi unuttu bende hatırlatmadım böyle böyle bitirdim emzirmeyi . Oda mutlu bende mutluyum artık. Tabi bu anlattığım süreç bir 6 ay aldı benim. 33 ay doya doya bu sürece artık bitirdim. 3 ay olacak hala eli mememde uyuyorMerhaba
25.07.2023 tarihi doğumlu bir oğlum var. Bunca zaman keyifle, mutlulukla emzirdim. Hiç mama kullanmadık. Biberon dahi kullanmadık. O derece ikimiz içinde keyifliydi. Hiç of demedim. Ancak son dönemlerde uykusuzluğa yeniliyorum. Eskisi kadar keyif alamıyorum. 2 yaşını doldurduğu için gönül rahatlığıyla bu süreci sevgiyle sonlandırmak istiyorum ancak olmuyor. Güzelce anlatıyorum işine gelmediği için kabul etmiyor. Meme uf olmuş diyorum sallamıyor. Ağlatarak sonlandırmaya kalbim razı değil ancak gerildiğim için tahammülüm azalıyor, sinirleniyorum. Ben napacağım yasevgiyle bu süreci sonlandıran anneler bana yol gösterin lütfen. Geleneksel metotları uygulamak istemiyorum. Tiksinmesi kalbimi kırar ama bu gidişle biz bu işi bırakamayacağız. İşe ilk döndüğümde süt sağamadım, biberona da alışık olmadığı için içemedi derken 2-3 gün gündüz ağladı meme diye sonra unuttu. Yine aynısı olsun istemiyorum. Böyle olması zaten kalbimde bir yara. Birde hep emzirerek uyuttum, koynumda büyüdü. Hiçte pişman değilim ancak zamanı geldi artık. Bütün vitamin değerlerim düştü, yorgunluktan uykusuzluktan bitap düştüm. Emmeyi o kadar seviyor ki ilk kelimesi bile ‘mömööö’ beni yatarken görmeyiversin hemen meme. Köşe bucak kaçar oldum. Babasıyla arası çok iyi ( ) ben uyutmayınca o uyutuyor. İlgili bir baba, bağları kuvvetli. Onun desteğiyle bitirmek istiyorum ama nasıl yapacağım bilmiyorum. Az önce yine bir krizi geldi gram emzirmek istemiyorum. Sirke sürdüm. Uf olmuş hastalanmış diye anlatmak istiyorum ama sonra pişman olur muyum? Gerçekten en en en zorlandığım konu bu memeyi bırakma kısmı oldu. Kıyamıyorum da işin kötüsü. Birde o kadar alışığım da memeyle sakinleştirmeye, uyutmaya, koynumda tutmaya. Bu döngüden meme çıkarsa nasıl yaparım bunları bilmiyorum. Lütfen bana süreçlerinizi anlatın, buna çok ihtiyacım var
1.50 2 yaşında kızım var ve bıraktıralı 9 10 fln oldu ilk bir hafta hep soyunurkn fln yada istediginde bek olmuş yani pis olmuş diyerek yanaştırmadım snrada alıştı brz dha smdi halen dha gördügü zmn kndi otomatik bek dio 28 günlük bebegimi de emziriyorum onun art büyüdügünü ve bebegin emmesi gerektigini kndininde başka mamalar yemesi gerektigini dile getiriyorum her seferindeMerhaba
25.07.2023 tarihi doğumlu bir oğlum var. Bunca zaman keyifle, mutlulukla emzirdim. Hiç mama kullanmadık. Biberon dahi kullanmadık. O derece ikimiz içinde keyifliydi. Hiç of demedim. Ancak son dönemlerde uykusuzluğa yeniliyorum. Eskisi kadar keyif alamıyorum. 2 yaşını doldurduğu için gönül rahatlığıyla bu süreci sevgiyle sonlandırmak istiyorum ancak olmuyor. Güzelce anlatıyorum işine gelmediği için kabul etmiyor. Meme uf olmuş diyorum sallamıyor. Ağlatarak sonlandırmaya kalbim razı değil ancak gerildiğim için tahammülüm azalıyor, sinirleniyorum. Ben napacağım yasevgiyle bu süreci sonlandıran anneler bana yol gösterin lütfen. Geleneksel metotları uygulamak istemiyorum. Tiksinmesi kalbimi kırar ama bu gidişle biz bu işi bırakamayacağız. İşe ilk döndüğümde süt sağamadım, biberona da alışık olmadığı için içemedi derken 2-3 gün gündüz ağladı meme diye sonra unuttu. Yine aynısı olsun istemiyorum. Böyle olması zaten kalbimde bir yara. Birde hep emzirerek uyuttum, koynumda büyüdü. Hiçte pişman değilim ancak zamanı geldi artık. Bütün vitamin değerlerim düştü, yorgunluktan uykusuzluktan bitap düştüm. Emmeyi o kadar seviyor ki ilk kelimesi bile ‘mömööö’ beni yatarken görmeyiversin hemen meme. Köşe bucak kaçar oldum. Babasıyla arası çok iyi ( ) ben uyutmayınca o uyutuyor. İlgili bir baba, bağları kuvvetli. Onun desteğiyle bitirmek istiyorum ama nasıl yapacağım bilmiyorum. Az önce yine bir krizi geldi gram emzirmek istemiyorum. Sirke sürdüm. Uf olmuş hastalanmış diye anlatmak istiyorum ama sonra pişman olur muyum? Gerçekten en en en zorlandığım konu bu memeyi bırakma kısmı oldu. Kıyamıyorum da işin kötüsü. Birde o kadar alışığım da memeyle sakinleştirmeye, uyutmaya, koynumda tutmaya. Bu döngüden meme çıkarsa nasıl yaparım bunları bilmiyorum. Lütfen bana süreçlerinizi anlatın, buna çok ihtiyacım var
2 yaşına kadar tek sığınağı olan memeyi Bek (kötü) olmuş demek biraz Umut kırıcı güven zedeleyici olmuyor mu? Onun yerine sadece sonra kullandığınız cümleleri kullanmaniz daha doğru gibi geliyor bana.birde rakip gelmiş hiç anlamıyor birleştiriyor sanıyorsanız fakat 2 yaşında gayet iyi anlıyorlar bana bek(kötü )ama bebeğe neden serbest ve iyi diye düşünebilir . Belkide ben fazla ince düşünüyorum.1.50 2 yaşında kızım var ve bıraktıralı 9 10 fln oldu ilk bir hafta hep soyunurkn fln yada istediginde bek olmuş yani pis olmuş diyerek yanaştırmadım snrada alıştı brz dha smdi halen dha gördügü zmn kndi otomatik bek dio 28 günlük bebegimi de emziriyorum onun art büyüdügünü ve bebegin emmesi gerektigini kndininde başka mamalar yemesi gerektigini dile getiriyorum her seferinde
2 yaşına kadar tek sığınağı olan memeyi Bek (kötü) olmuş demek biraz Umut kırıcı güven zedeleyici olmuyor mu? Onun yerine sadece sonra kullandığınız cümleleri kullanmaniz daha doğru gibi geliyor bana.birde rakip gelmiş hiç anlamıyor birleştiriyor sanıyorsanız fakat 2 yaşında gayet iyi anlıyorlar bana bek(kötü )ama bebeğe neden serbest ve iyi diye düşünebilir . Belkide ben fazla ince
Araştırarakdan böle yolu buldum herkez ya acı şeyler sürmüş yada boyama fln ypmışlar onlarda bna kötü geldigi için tek çarem bunu bulmak kaldı bölelikle 1 haftada cok zorlanmadan atlattık bşkaları uzun süren sıkıntılı şekilde atlaşmışlar ve bnm cocugumda her şeyi kısa sürede atlattık size dogru gelmeye bilir herkezin kndi cözüm süreci işte desteksiz büyütünce kndi başımıza çözüm yolları bulmak bu kdr zorlaşıyor işte öle demeseydim belki ne bıraktırabilirdim nede bşa cıkabilirdim 2 cocukla2 yaşına kadar tek sığınağı olan memeyi Bek (kötü) olmuş demek biraz Umut kırıcı güven zedeleyici olmuyor mu? Onun yerine sadece sonra kullandığınız cümleleri kullanmaniz daha doğru gibi geliyor bana.birde rakip gelmiş hiç anlamıyor birleştiriyor sanıyorsanız fakat 2 yaşında gayet iyi anlıyorlar bana bek(kötü )ama bebeğe neden serbest ve iyi diye düşünebilir . Belkide ben fazla ince düşünüyorum.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?