Annem bana kendisi kalabilirsin elimden geleni yaparım dedi babam da aynı şekilde. Babam hala çok destek oluyor bana. Ben psikologa da gidiyorum diğer kız kardeşlerim de aynı şekilde aynı psikologa gidiyor. Adam sizin annenizde narsistik belirtiler var dedi. Çünkü annem bizim evde huzur bırakmıyor ben ne zaman bu evde huzurlu bi şekilde yaşadığımı hatırlamıyorum ya da ne zaman annemle babamın ilwtişim kurduğunu da hatırlamıyorum hep bizim üstümüzden kuruyorlar. Bu akşam geldim oturdum keyfim yerindeydi, başladı çok geç yaşta üni kazanan arkadaşımı gömmeye. İşte kaç senedir giriyor sınava şuraya gitti senin ablan neredeyse mezun olacak vs. Ben de dedim ki ünide her yaştan insan var işte millet 50 yaşında mezun oluyor. Diyor ki senin bu konuda yaran mı var ne diye bu kadar açıklıyorsun? Ya sen şakamısın arkadaşımı gömüyorsun yanımda. Sonra onda istediği tepkiyi alamadı başladı ben babanla kavga ederken sen "yine başladı" demişsin. Ki ben yakın bi zamanda öyle bişi demedim, tarihi söyle diyorum hatırlamıyorum diyor. Kavga çıkaracak ya ben de çıldırdım birbirimize girdik. Sonra babam geldi gerçek kavga etmek istediği babamdı babam yüz vermiyor sakin kalıyor diye çıldırıyor. Bana sarıyor. Bugün o kadar motiveydim ki mutluydum da yine içine etti. Ben amcamlara gittiğimde o kadar huzurlu bi aileydiler ki. Hiç yaşamadığım için huzurlu olmalarına şaşırdım. Ben gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum, hayallerimin peşinden gideyim dedim. Bi ruh hastasıyla uğraşıyorum takmasam bile dibime girip kavga çıkarmaya çalışıyor