• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Sizde de oluyor mu?

delight521

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
28 Şubat 2026
Mesajlar
18
Emoji Skoru
5
Puanlar
1
Hayatımın belirli zamanlarında yalnızlıkla sınandım.Küçük yaşlarımdan beri.Yanında ailen olsa bile yalnız hissedersin seni anlayan soran olmaz ya öyle bir şey.Her zaman olmadı bu tabi ama bir süre sonra bu yalnızlık beni yokluyor.Hani o yapayalnız hissetme duygusu var ya o lanet duygu.Sırf yalnız kalmamak için hiç görüşmeyeceğim insanlarla oldum katlandım o zamanlar henüz küçüktüm cahildim ama hatalara sürükledi resmen beni kontrol eden bir şey oldu.En son tamam dedim öğrenecem ben bu yalnız kalma işini sevdim de bir yerde.Gerçekten yapayalnız kaldım.Başkası olsa delirirdi.Evet arkadaşım var ama asla yakınım yok.Bana zarar veren beni menfaati için kullanan manipüle eden ve bu yalnızlığımı kullanan insanı zar zor çıkarttım hayatımdan.Bu cidden çok kötü bir zaaf.Bu kişi bana yalnız öleceksin diyordu.Bazen kulağımda yankılanıyor.Tamam yalnız kalmayı öğrendim ama bu his bu durgunluk bir yerden sonra iyi gelmiyor.Sırf arkadaşım olsun diye de samimiyetsiz olamıyorum.Sadece dedikodu dönen masalar bayıyor.Hadi onu da geçtim.Ben sizce nerde hata yapıyorum?
 
Hayatımın belirli zamanlarında yalnızlıkla sınandım.Küçük yaşlarımdan beri.Yanında ailen olsa bile yalnız hissedersin seni anlayan soran olmaz ya öyle bir şey.Her zaman olmadı bu tabi ama bir süre sonra bu yalnızlık beni yokluyor.Hani o yapayalnız hissetme duygusu var ya o lanet duygu.Sırf yalnız kalmamak için hiç görüşmeyeceğim insanlarla oldum katlandım o zamanlar henüz küçüktüm cahildim ama hatalara sürükledi resmen beni kontrol eden bir şey oldu.En son tamam dedim öğrenecem ben bu yalnız kalma işini sevdim de bir yerde.Gerçekten yapayalnız kaldım.Başkası olsa delirirdi.Evet arkadaşım var ama asla yakınım yok.Bana zarar veren beni menfaati için kullanan manipüle eden ve bu yalnızlığımı kullanan insanı zar zor çıkarttım hayatımdan.Bu cidden çok kötü bir zaaf.Bu kişi bana yalnız öleceksin diyordu.Bazen kulağımda yankılanıyor.Tamam yalnız kalmayı öğrendim ama bu his bu durgunluk bir yerden sonra iyi gelmiyor.Sırf arkadaşım olsun diye de samimiyetsiz olamıyorum.Sadece dedikodu dönen masalar bayıyor.Hadi onu da geçtim.Ben sizce nerde hata yapıyorum?
Toksik insan olmasındansa etrafımda, bir kedili yalnızlığı tercih ederim. İnsan çokta iyi bir şey değil bence. Ne kadar çoklar o kadar sorun.
 
Hayatımın belirli zamanlarında yalnızlıkla sınandım.Küçük yaşlarımdan beri.Yanında ailen olsa bile yalnız hissedersin seni anlayan soran olmaz ya öyle bir şey.Her zaman olmadı bu tabi ama bir süre sonra bu yalnızlık beni yokluyor.Hani o yapayalnız hissetme duygusu var ya o lanet duygu.Sırf yalnız kalmamak için hiç görüşmeyeceğim insanlarla oldum katlandım o zamanlar henüz küçüktüm cahildim ama hatalara sürükledi resmen beni kontrol eden bir şey oldu.En son tamam dedim öğrenecem ben bu yalnız kalma işini sevdim de bir yerde.Gerçekten yapayalnız kaldım.Başkası olsa delirirdi.Evet arkadaşım var ama asla yakınım yok.Bana zarar veren beni menfaati için kullanan manipüle eden ve bu yalnızlığımı kullanan insanı zar zor çıkarttım hayatımdan.Bu cidden çok kötü bir zaaf.Bu kişi bana yalnız öleceksin diyordu.Bazen kulağımda yankılanıyor.Tamam yalnız kalmayı öğrendim ama bu his bu durgunluk bir yerden sonra iyi gelmiyor.Sırf arkadaşım olsun diye de samimiyetsiz olamıyorum.Sadece dedikodu dönen masalar bayıyor.Hadi onu da geçtim.Ben sizce nerde hata yapıyorum?
Yalnızlığınıza takıntılı olmuş olabilir misiniz? Ailenizle aranız nasıl, yakın arkadaşlarınız var mı? Kaç yaşındasınız?
 
Toksik insan olmasındansa etrafımda, bir kedili yalnızlığı tercih ederim. İnsan çokta iyi bir şey değil bence. Ne kadar çoklar o kadar sorun.
Yine de insan sosyal bir varlık.. Ailesi olsa dahi başka insanları görmeye ihtiyaç duyuyor, en azından ben öyleyim.
 
Yine de insan sosyal bir varlık.. Ailesi olsa dahi başka insanları görmeye ihtiyaç duyuyor, en azından ben öyleyim.
Burda da sosyaliz bakın derdimizi paylaşıyoruz. İletişim her şey. İletişim olmayınca olmuyor, başka kafalardan bakıyoruz hayata. 10 tane başka kafa insan sosyal olsa ne olur?
 
Şu saatte bu duygu yüzünden uyuyamadım. Aynı his, aynı çaresizlik. Nasıl başedeceğimi bilemiyorum. Bu kadar denk gelir.
Yalnızlık ağır bir duygu, ben hastaydım bir ara. Grip aslında ama bir türlü iyilesemiyordum, çocuğum okulda, eşim işteydi. Hastalık psikolojisinden herhalde kendimi çok yalnız hissetttim. Sanırım ilk defa hissettim, çok ağır bir duyguymuş ki benim ki hastalık nedeniyleydi. Şimdi de yaşlanıyor olmak üzüyor mesela beni. Bir şekilde başa çıkmanın yolu bizde.. Sosyal bir insan değilseniz de sosyalleşin, kendi iç sesinize kulak vermemeye çalışın.
 
Burda da sosyaliz bakın derdimizi paylaşıyoruz. İletişim her şey. İletişim olmayınca olmuyor, başka kafalardan bakıyoruz hayata. 10 tane başka kafa insan sosyal olsa ne olur?
Haklısınız tabii ama bahsettiğim sosyalleşmek de sığ bir sosyalleşmek değil. Kalabalıklarda sizi anlayan, aynı dili konuştuğunuz birilerine rastlama ihtimali vardır belki en azından.. Yalnızım, yalnız kalayım da bir yere varmıyor, diğerinde ihtimal var .
 
Yalnızlığınıza takıntılı olmuş olabilir misiniz? Ailenizle aranız nasıl, yakın arkadaşlarınız var mı? Kaç yaşındasınız
20 li yaşlardayım ama inanın bu tarz durumlar çok tecrübe kazandırdı ailemle de aram şuan iyi ama ergenlik dönemlerim kötü geçti asla ailesini yoran bir çocuk değildim ama değer görmüyordum(babam yok) kendimi seviyordum hala öyle ama bu insan ilişkilerinde bazı zamanlar affallıyorum.Değer verdiklerim o kadar kırıyor ki beni mesafe koymak zorunda kalıyorum.Takıntı değil de zayıflığımdı yalnızlık.Aklıma gelince bile kalbim hızlı atardı.Şuan sadece buruk hissediyorum.
 
Haklısınız tabii ama bahsettiğim sosyalleşmek de sığ bir sosyalleşmek değil. Kalabalıklarda sizi anlayan, aynı dili konuştuğunuz birilerine rastlama ihtimali vardır belki en azından.. Yalnızım, yalnız kalayım da bir yere varmıyor, diğerinde ihtimal var .
Yani o eski sosyallik yok. Artık kardeşler bile birbirini istemiyor genel olarak. Kim bayramda ziyarette bulunuyor. Çoğu kişi hayat mücadelesinde ve kendi derdinde.
Güzel insan biriktiren de var elbet onlara lafım yok ama güzel insan pek kalmadı. Önceden insanların duası bile farklıydı, şimdi temiz güzel insanlara denk gelesin var.
 
20 li yaşlardayım ama inanın bu tarz durumlar çok tecrübe kazandırdı ailemle de aram şuan iyi ama ergenlik dönemlerim kötü geçti asla ailesini yoran bir çocuk değildim ama değer görmüyordum(babam yok) kendimi seviyordum hala öyle ama bu insan ilişkilerinde bazı zamanlar affallıyorum.Değer verdiklerim o kadar kırıyor ki beni mesafe koymak zorunda kalıyorum.Takıntı değil de zayıflığımdı yalnızlık.Aklıma gelince bile kalbim hızlı atardı.Şuan sadece buruk hissediyorum.
Çok gençsin, yalnız kalmak için de çok gençsin ki kimse kalmasın inşallah 🙏Ben 48 yaşındayım, çok hareketli, sosyal bir yaşantım oldu, gençken eve girmezdim. Çok arkadaşım oldu sonra sırayla elemeler başladı.. Şimdi de arkadaşlarım var ama belli bir seviyede daha düzeyli diyeyim. Kimse sınır ihlali yapmıyor çünkü abuk subuk tipleri eledim, yerine zamanla yenileri geldi, iyi olanları tuttum, diğerlerini saldım.. Evlendim, çocuğum oldu. Eşimden yana şanslıyım şükür. Ailemden yana da sıkıntım yok ama hayal ettiğim gibi değildi bazı şeyler. İlk genclik/çocukluk daha güzel, sorunsuz olsun istiyor insan.. Sana tek diyebileceğim yalnız kalmak için çok gençsin. Yeni insanlar girecek yaşantına, arkadaşların değişecek, gidenler, kalanlar, yeni gelenler olacak. Umutsuz olma, herşey o kadar çok değişiyor ki 🤗 Sen yerinde sayma bu arada ama, hep ileriye bak, kendini yetiştir, geliştir..
 
Yani o eski sosyallik yok. Artık kardeşler bile birbirini istemiyor genel olarak. Kim bayramda ziyarette bulunuyor. Çoğu kişi hayat mücadelesinde ve kendi derdinde.
Güzel insan biriktiren de var elbet onlara lafım yok ama güzel insan pek kalmadı. Önceden insanların duası bile farklıydı, şimdi temiz güzel insanlara denk gelesin var.
Öyle tabii, has insan dediğimiz insan sayısı azaldı.. İyi dediğin insan bile gün gelir kazık atabilir. Az olsun öz olsun diyoruz artık..
 
Yani o eski sosyallik yok. Artık kardeşler bile birbirini istemiyor genel olarak. Kim bayramda ziyarette bulunuyor. Çoğu kişi hayat mücadelesinde ve kendi derdinde.
Güzel insan biriktiren de var elbet onlara lafım yok ama güzel insan pek kalmadı. Önceden insanların duası bile farklıydı, şimdi temiz güzel insanlara denk gelesin var.
Aslında kalbim çok geniş ama o kadar art niyetli insan var ki.Sanırım sorun bu çağın insanlarında.Yapmacık insan dürüst insanı sevmez.Mesela evlilik o kadar uzak geliyor ki.Nasıl evleniyor insanlar aile kuruyor.Şaşırıyorum.
 
Çok gençsin, yalnız kalmak için de çok gençsin ki kimse kalmasın inşallah 🙏Ben 48 yaşındayım, çok hareketli, sosyal bir yaşantım oldu, gençken eve girmezdim. Çok arkadaşım oldu sonra sırayla elemeler başladı.. Şimdi de arkadaşlarım var ama belli bir seviyede daha düzeyli diyeyim. Kimse sınır ihlali yapmıyor çünkü abuk subuk tipleri eledim, yerine zamanla yenileri geldi, iyi olanları tuttum, diğerlerini saldım.. Evlendim, çocuğum oldu. Eşimden yana şanslıyım şükür. Ailemden yana da sıkıntım yok ama hayal ettiğim gibi değildi bazı şeyler. İlk genclik/çocukluk daha güzel, sorunsuz olsun istiyor insan.. Sana tek diyebileceğim yalnız kalmak için çok gençsin. Yeni insanlar girecek yaşantına, arkadaşların değişecek, gidenler, kalanlar, yeni gelenler olacak. Umutsuz olma, herşey o kadar çok değişiyor ki 🤗 Sen yerinde sayma bu arada ama, hep ileriye bak, kendini yetiştir, geliştir..
Çok Tatlısınız teşekkür ederim.
 
Aslında kalbim çok geniş ama o kadar art niyetli insan var ki.Sanırım sorun bu çağın insanlarında.Yapmacık insan dürüst insanı sevmez.Mesela evlilik o kadar uzak geliyor ki.Nasıl evleniyor insanlar aile kuruyor.Şaşırıyorum.
O kadar kendiliğinden gelişiyor ki, hayat planlarını yapıyor..
 
Yalnızlığı sevmeyip öcü gibi görmeniz hata insan kendi sesini en iyi yalnızken duyar bunun için dağ tepe giden yerleşen insanlar var . İtici güç olabilir yalnızlık insanın kafası çalışıyor eli kolu tutuyor ve ruhu besleniyorsa güzeldir yalnızlık .Korkmuyorum ben bence kalabalıklar daha ürkütücü.Bir parça yalnızlığa muhtacız diye düşünüyorum.Hef ailede muhteşem değil her evlide yalnız değil diye birşey yok zaten.Yalniz kalmayayim kafası ile aile mi kurulur konular ortada .Yalnız değiliz hiçbirimiz ve yalnızız aslında hepimiz Durum aynen bu tek doğduk tek öleceğiz her ruh tek yaratıldı .O gücü içinizde arayın belli yaşa gelip sonbahar sonra kış denilen yaşlılık donemine geçiş yaptığınızda yani o kadar ömrünüz varsa anlarsınız ki hepimiz yolcuyuz mesele neyi nasıl yaşadığımız yoksa hiç kimse yüzde yüz anlaşılıyor yüzde yüz etrafında insanlarla kalabaliklarda mutlu memnun yaşıyor değil.Seçiyoruz keyif varsa ne ala yoksa tek başına da çok keyif var illa kalabalık fakat sıradan şeyleri dahil etmek zorunda değilsiniz bitimli yaşamınıza .Binlerce alternatif bulabilirsiniz.Bir kitap bir canlı bir etkinlik bir fayda bir spor bir hobi bir kahve bile bir insandan iyi gelebilir .Hayat yolunda ne çocuklar bizim ne eş denilen kişi garanti ne sağlık ne para ne dostlar nede ömür herşey bitimli .Kendinizden keyif almayı kendinizi beslemeyi öğrenin standartlara uymak zorunda değilsiniz
 
Burda da sosyaliz bakın derdimizi paylaşıyoruz. İletişim her şey. İletişim olmayınca olmuyor, başka kafalardan bakıyoruz hayata. 10 tane başka kafa insan sosyal olsa ne olur?
Bu arada 10 tane başka kafa insanın sosyalliği daha faydalı bence. 10 ayrı kafa, 10 ayrı bakış açısı. Mesela burda farklı görüşler gördüğümde kafamda bir açılma yaşıyorum bazen. Aaa diyorum bak böyle de düşünülebilir, böyle de bakılabilir. Hayatta böyle değil mi zaten. 10 aynı insan farklı ne konuşacağız mesela. Ama siz biraz da aynı frekansta olmayı kastediyorsanız sanırım, orda size katılıyorum.
 
Yasadigim yere ilk tasindigimda bir turlu istediğim arkadas ortamini kuramadim. Kafayi yiyordum "gel kahve icelim" diye arayacak kimsem yok diye. Istanbul'dayken genis bir cevrem, farkli arkadas gruplarim vardi, burada sudan cikmis balığa döndüm. Geceleri aglayarak uyudugumu biliyorum.

Yalnizlik, kendi tercihiniz olursa guzel bir sey. Insan kendisiyle vakit gecirmekten de keyif almali, kendi kendine de eglenmeli. Ama istedigi zaman birileriyle gorusebilmek de bir ihtiyac, dogru.

Su an istediğiniz derinlikte arkadaşlıklarınız olmasa da yine de kendi icinize kapanmayin. Yasiniz da gencmis. Yakin arkadas bulmak bence koca bulmak gibi, bir yerde sans isi, dogru insanla denk gelme isi. Bu beklentiyle hareket etmeyin. İmkanlarınız ölçüsünde sosyallesin, farkli gruplara, ortamlara girin, aktivitelere katilin. Hemen istediginizi bulamasaniz bile gunluk sosyallesmeler, sohbetler bile yalnizliginiza iyi gelir.
 
Bizde de oluyor tabi, her insanda oluyor. Yalnız hissetmekle tek başınalık çok ayrı tabi.
İnsan tek başınalığından , kendiyle kurduğu ilişkiden ne kadar keyif alıyorsa dış dünyayla o kadar sağlıklı ilişkiler kuruyor bence. Ben de 20'li yaşlarımda aşırı yalnız hissediyordum. Dağınık bi ailede büyümenin verdiği burukluk vardı. Anne baba ayrı, kardeşler ayrı şehirlerde, bi de son çocuğum, çok yalnızdım. Ve kendimle de çatışma halindeydim. Sırf bu yalnızlıktan deli gibi kaçmak istediğim için çok çok yanlış bi evlilik yaptım.
Ama sanırım yapmasaydım da kendi varlığımdam keyif almayı asla öğrenemeyecektim.
Şimdi deliler gibi korktuğum o hayattan inanılmaz keyif alıyorum. 2 kedimle ailemden uzak bi şehirde yalnız yaşıyorum. Ama asla yalnız hissetmiyorum. Çok derin bağ kurduğum bi sevgilim ve dostlarım var. Ailemle olan bağımı da güçlendirdim bu süreçlerde. Babamla uzun uzun telefon konuşmaları yapıyorum hayatımda ilk defa. Çok yara aldığım oldu ilişkilerimde, her türlü ihaneti gördüm ama insanlara güvenmekten vazgeçmedim. Sadece o ilişkilerde neleri gözden kaçırdım bunu sorguladım. Hayat her şeyi içeren bi yolculuk, yol arkadaşlarımız da değişebilir, yollar ayrılabilir, bunu çok normal buluyorum artık. Ama bu yolculuğun sonuna kadar kendimle baş başayım, bu yüzden ille de iç huzurum, ille de kendi keyfim diyorum.
 
O yalnızlık hissi sanırım ara ara hepinizde oluyor.Bazen çok iyi hissederken bazen de bu yalnızlık hissi yokluyor beni.Kahve yapıp kitap okuyorum o iyi geliyor.Uzun uzun telefona bakmak ta iyi hissettirmiyor.
 
Back
X