sol yanımı bırakmış gibi hissediyorum

ainamotzsilypeels .!.:

merhaba bilmiyorum hatırlayan olur mu geçen sene bu zamanlarda hamile ablamın bana nefreti diye konu açmıştım. çok uzundu. ablamın aynı karından çıkıp aynı çatı altında 20 seneye yakın birlikte büyüdüğümüz insanın ne kadar çıkarcı yalancı ve bana karşı nefret dolu olduğunu anlatmıştım uzun uzun. en son kendisi haksız olmasına rağmen hamile olduğu için kendisinden ben özür dilemiştim. ona ve bebeğine özel bir hediye ve içimi döktüğüm bir not yollamıştım. ona bile geç cevap vermişti annemin zoruyla teşekkür etmişti. tartışmıştık sonra ilk defa o özür dilemişti tekrar abla kardeş olabilmeyi teklif etmişti bana. ben de kabul ettim hem hamile diye hem de güvenmiştim. o istedi diye 9. ayına girmeden yanına gitmiştim tek başıma. sırf bana yanımda olsan yeter evde nefes olsan yeter dedi diye. yine de evinin işini yapmaya çalışıyordum istemiyordu benim içime sinmiyor diyordu temizliği ben yapmazsam. sonra da kocası gelip bana çekişiyordu neden oturuyorsun diye. maddi yük olmamaya çalışıyordum. o ise ilk günden yanımda getirdiğim harçlığın yarısını istemişti babam versin dedi diyerek. babam öyle bir şey olsa bana derdi sonradan sorduğumda da dedi zaten hayır ben öyle bir şey demedim diye. bana imalarda bulunuyordu kırılıyordum ama söz etmedim hiç. neyse. bir iki bulaşık yüzünden kocası üstüme yürümüştü beni dövecekti neredeyse şok olmuştum hiç beklenecek şey değildi. beni korumadı gelip benim yanıma 10 saniyeliğine onun adına ben senden özür dilerim demedi. belki o gece 5 defa o bir adım ötedeki tuvalete gitti ama benim yattığım yere gelip özür dilemedi. odadan ne çıktım ne bir şey yedim içtim. çok ağır depresyona girdim bir haftada bittim o günlerde. ikisi de gelip tek kelime etmediler ablam sadece abartıyorsun dedi o kadar. annem babam da dönmemi istemediler el ne der diye. yapayalnız çapçaresiz kaldım buraya yazdım buradaki hiç tanımadığım aramda kilometreler olan ablalar bana aynı karından çıktığım ablamdan daha sıcak davrandılar ya nasıl üzüleyim bilemedim. doğumu zor oldu bir gün sancı çekti sonra sezeryana aldılar. bi saatte çok ağladım ya bir şey olursa diye. ilerde ağrısı olursa komplikasyonu olursa diye. doğurdu her şeyi unuttum yine yanında oldum ettim bebeğine baktım kendisine baktım. bebeğine dokunmaya kıyamadım bir şey olur diye. uyumadım yanında oldum güzel sözler söyledim. yine olmadı yine yapacağını yaptı. lütfen hamilelik, lohusalık demeyin ben ciğerini biliyorum hiçbir alakası yok onlarla. öyle olsa inanın kırılmam etmem o kadar çok alttan aldım ki her şeyini tavır bile koymadım son damlaya kadar. doğurunca da o kocasına rağmen yanımda olmayışını da yuttum ama yine olmadı. bugün tam bir sene oldu evladı doğalı. bir senedir tek kelime konuşmuyorum. kendisi yüzünden çok hastalandım ilk defa panik atak geçirdim eve döndükten aylar sonra. aylarca diken üstünde kaldım ölüm korkusundan. sadece bi kere wptan geçmiş olsun yazdı cevap vermek istemedim. arkadaşlar sol yanımı koparıp atmış gibi hissediyorum. içim öyle boşluk ve bu boşluk öyle canımı yakıyor ki. ablam bi kenara ben aylardır ailesizim. annem babam bile istemedi geri dönmemi benim. hiçbirini affedemedim. anneme babama yine iyiyim o hallerini unuttuğumda aklıma gelmeyince iyi geçiniyorum ama bi aklıma geldi mi bir hafta düzelemiyorum. ablama kırgınlığım ise hiç geçmiyor ne yapacağım bilmiyorum. pişman olacağından adım gibi eminim hayır beddua değil beddua ederek onun kadar aşağılık edemem kendimi. şimdiden pişman olduğunu da görüyorum zaten. ama çaresiz kalacak bana ihtiyacı olacak en azından bunu düşünüp bana iyi davransaydı ya. boğazım düğümleniyor varlığı ayrı dert yokluğu ayrı dert. içimden silip atmak da bi çare olmadı. bilmiyorum niye yazdım niye ettim zaten her şey belli. her şey net. kimseye anlatamıyorum çığ gibi büyüyor içimde sonra en olmadık şeye ağlayıp dökülüyorum. dert var dert var diyeceksiniz. ama sevgisizlik de öyle büyük dert ki kapanmıyor hiç. ailenin vermediği sevgiyi hiçbir yerde bulamıyorsun. en azından ablamla kardeşimle birbirimize sarılsaydık sımsıkı o da olmadı. öyle kopuk hissediyorum ki bir başıma.

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

merhaba bilmiyorum hatırlayan olur mu geçen sene bu zamanlarda hamile ablamın bana nefreti diye konu açmıştım. çok uzundu. ablamın aynı karından çıkıp aynı çatı altında 20 seneye yakın birlikte büyüdüğümüz insanın ne kadar çıkarcı yalancı ve bana karşı nefret dolu olduğunu anlatmıştım uzun uzun. en son kendisi haksız olmasına rağmen hamile olduğu için kendisinden ben özür dilemiştim. ona ve bebeğine özel bir hediye ve içimi döktüğüm bir not yollamıştım. ona bile geç cevap vermişti annemin zoruyla teşekkür etmişti. tartışmıştık sonra ilk defa o özür dilemişti tekrar abla kardeş olabilmeyi teklif etmişti bana. ben de kabul ettim hem hamile diye hem de güvenmiştim. o istedi diye 9. ayına girmeden yanına gitmiştim tek başıma. sırf bana yanımda olsan yeter evde nefes olsan yeter dedi diye. yine de evinin işini yapmaya çalışıyordum istemiyordu benim içime sinmiyor diyordu temizliği ben yapmazsam. sonra da kocası gelip bana çekişiyordu neden oturuyorsun diye. maddi yük olmamaya çalışıyordum. o ise ilk günden yanımda getirdiğim harçlığın yarısını istemişti babam versin dedi diyerek. babam öyle bir şey olsa bana derdi sonradan sorduğumda da dedi zaten hayır ben öyle bir şey demedim diye. bana imalarda bulunuyordu kırılıyordum ama söz etmedim hiç. neyse. bir iki bulaşık yüzünden kocası üstüme yürümüştü beni dövecekti neredeyse şok olmuştum hiç beklenecek şey değildi. beni korumadı gelip benim yanıma 10 saniyeliğine onun adına ben senden özür dilerim demedi. belki o gece 5 defa o bir adım ötedeki tuvalete gitti ama benim yattığım yere gelip özür dilemedi. odadan ne çıktım ne bir şey yedim içtim. çok ağır depresyona girdim bir haftada bittim o günlerde. ikisi de gelip tek kelime etmediler ablam sadece abartıyorsun dedi o kadar. annem babam da dönmemi istemediler el ne der diye. yapayalnız çapçaresiz kaldım buraya yazdım buradaki hiç tanımadığım aramda kilometreler olan ablalar bana aynı karından çıktığım ablamdan daha sıcak davrandılar ya nasıl üzüleyim bilemedim. doğumu zor oldu bir gün sancı çekti sonra sezeryana aldılar. bi saatte çok ağladım ya bir şey olursa diye. ilerde ağrısı olursa komplikasyonu olursa diye. doğurdu her şeyi unuttum yine yanında oldum ettim bebeğine baktım kendisine baktım. bebeğine dokunmaya kıyamadım bir şey olur diye. uyumadım yanında oldum güzel sözler söyledim. yine olmadı yine yapacağını yaptı. lütfen hamilelik, lohusalık demeyin ben ciğerini biliyorum hiçbir alakası yok onlarla. öyle olsa inanın kırılmam etmem o kadar çok alttan aldım ki her şeyini tavır bile koymadım son damlaya kadar. doğurunca da o kocasına rağmen yanımda olmayışını da yuttum ama yine olmadı. bugün tam bir sene oldu evladı doğalı. bir senedir tek kelime konuşmuyorum. kendisi yüzünden çok hastalandım ilk defa panik atak geçirdim eve döndükten aylar sonra. aylarca diken üstünde kaldım ölüm korkusundan. sadece bi kere wptan geçmiş olsun yazdı cevap vermek istemedim. arkadaşlar sol yanımı koparıp atmış gibi hissediyorum. içim öyle boşluk ve bu boşluk öyle canımı yakıyor ki. ablam bi kenara ben aylardır ailesizim. annem babam bile istemedi geri dönmemi benim. hiçbirini affedemedim. anneme babama yine iyiyim o hallerini unuttuğumda aklıma gelmeyince iyi geçiniyorum ama bi aklıma geldi mi bir hafta düzelemiyorum. ablama kırgınlığım ise hiç geçmiyor ne yapacağım bilmiyorum. pişman olacağından adım gibi eminim hayır beddua değil beddua ederek onun kadar aşağılık edemem kendimi. şimdiden pişman olduğunu da görüyorum zaten. ama çaresiz kalacak bana ihtiyacı olacak en azından bunu düşünüp bana iyi davransaydı ya. boğazım düğümleniyor varlığı ayrı dert yokluğu ayrı dert. içimden silip atmak da bi çare olmadı. bilmiyorum niye yazdım niye ettim zaten her şey belli. her şey net. kimseye anlatamıyorum çığ gibi büyüyor içimde sonra en olmadık şeye ağlayıp dökülüyorum. dert var dert var diyeceksiniz. ama sevgisizlik de öyle büyük dert ki kapanmıyor hiç. ailenin vermediği sevgiyi hiçbir yerde bulamıyorsun. en azından ablamla kardeşimle birbirimize sarılsaydık sımsıkı o da olmadı. öyle kopuk hissediyorum ki bir başıma.

Genişletmek için tıkla...

Rozalinnda .!.:

Ayyy bi de sol yanım yazmışsın.

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

ben sadece ablamla konuşmuyor değilim çünkü annem babam da yanımda olmadı benim. demek ki senin tutunacak dalın insanlar var ki ailenden iki kişiyle bağını kestiğin halde eksiklik yaşamamışsın. övün tebrik ederim

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

pişman olacağından adım gibi eminim

Genişletmek için tıkla...

Blanc12 .!.:

Ben sizin konunuzu hatırlıyorum. Ablaniz dümdüz kötü biri. Size karşı sevgi kapasitesi belli ve ne yaparsanız değişmeyecek ondan uzak dursaniz iyi edersiniz. Başka insanlarla daha iyi ilişkiler kurabilirsiniz her şey aile, abla kardeşten ibaret değil. Duygusal anlamda geçen sene olduğu gibi yerinizde sanıyorsunuz

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

inanın hiçbir beklentim kalmadı ama kırgınlığı silemedim dediğiniz gibi. tabii ki de başkaları da var ama bilmiyorum boşluk dolmuyor hiçbir şekilde. geçen seneye göre toparladım yine ama aklıma düşünce en az 2-3 gün duygularım tepetaklak oluyor

Genişletmek için tıkla...

Blanc12 .!.:

Bende pişman olmayacağına eminim. Çünkü ablaniz hata değil bilinçli olarak size yanlış yapıyor ve buna çevresindeki insanları da teşvik ediyor.
Ayrıca çok fazla ablaniza odaklısınız sanki hayatınız onun onaylı anlam bulacak gibi bir düşünce içerisindesiniz. Ablanızı salın artık ondan size hayır yok.

Genişletmek için tıkla...

Rozalinnda .!.:

Tedavi ol o zaman. Ben birine tutunmadım ki nereden çıkardın. Davamda haklıydım çünkü. Ablanı değil sen aileni takıyorsun sana ilgili değiller ablana hak veriyorlar o zaman. Niye eksiklik yaşıyayım Allahım ellerine düşürmesin yeter ki. Yaşını da merak ettim şimdi

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

merhaba bilmiyorum hatırlayan olur mu geçen sene bu zamanlarda hamile ablamın bana nefreti diye konu açmıştım. çok uzundu. ablamın aynı karından çıkıp aynı çatı altında 20 seneye yakın birlikte büyüdüğümüz insanın ne kadar çıkarcı yalancı ve bana karşı nefret dolu olduğunu anlatmıştım uzun uzun. en son kendisi haksız olmasına rağmen hamile olduğu için kendisinden ben özür dilemiştim. ona ve bebeğine özel bir hediye ve içimi döktüğüm bir not yollamıştım. ona bile geç cevap vermişti annemin zoruyla teşekkür etmişti. tartışmıştık sonra ilk defa o özür dilemişti tekrar abla kardeş olabilmeyi teklif etmişti bana. ben de kabul ettim hem hamile diye hem de güvenmiştim. o istedi diye 9. ayına girmeden yanına gitmiştim tek başıma. sırf bana yanımda olsan yeter evde nefes olsan yeter dedi diye. yine de evinin işini yapmaya çalışıyordum istemiyordu benim içime sinmiyor diyordu temizliği ben yapmazsam. sonra da kocası gelip bana çekişiyordu neden oturuyorsun diye. maddi yük olmamaya çalışıyordum. o ise ilk günden yanımda getirdiğim harçlığın yarısını istemişti babam versin dedi diyerek. babam öyle bir şey olsa bana derdi sonradan sorduğumda da dedi zaten hayır ben öyle bir şey demedim diye. bana imalarda bulunuyordu kırılıyordum ama söz etmedim hiç. neyse. bir iki bulaşık yüzünden kocası üstüme yürümüştü beni dövecekti neredeyse şok olmuştum hiç beklenecek şey değildi. beni korumadı gelip benim yanıma 10 saniyeliğine onun adına ben senden özür dilerim demedi. belki o gece 5 defa o bir adım ötedeki tuvalete gitti ama benim yattığım yere gelip özür dilemedi. odadan ne çıktım ne bir şey yedim içtim. çok ağır depresyona girdim bir haftada bittim o günlerde. ikisi de gelip tek kelime etmediler ablam sadece abartıyorsun dedi o kadar. annem babam da dönmemi istemediler el ne der diye. yapayalnız çapçaresiz kaldım buraya yazdım buradaki hiç tanımadığım aramda kilometreler olan ablalar bana aynı karından çıktığım ablamdan daha sıcak davrandılar ya nasıl üzüleyim bilemedim. doğumu zor oldu bir gün sancı çekti sonra sezeryana aldılar. bi saatte çok ağladım ya bir şey olursa diye. ilerde ağrısı olursa komplikasyonu olursa diye. doğurdu her şeyi unuttum yine yanında oldum ettim bebeğine baktım kendisine baktım. bebeğine dokunmaya kıyamadım bir şey olur diye. uyumadım yanında oldum güzel sözler söyledim. yine olmadı yine yapacağını yaptı. lütfen hamilelik, lohusalık demeyin ben ciğerini biliyorum hiçbir alakası yok onlarla. öyle olsa inanın kırılmam etmem o kadar çok alttan aldım ki her şeyini tavır bile koymadım son damlaya kadar. doğurunca da o kocasına rağmen yanımda olmayışını da yuttum ama yine olmadı. bugün tam bir sene oldu evladı doğalı. bir senedir tek kelime konuşmuyorum. kendisi yüzünden çok hastalandım ilk defa panik atak geçirdim eve döndükten aylar sonra. aylarca diken üstünde kaldım ölüm korkusundan. sadece bi kere wptan geçmiş olsun yazdı cevap vermek istemedim. arkadaşlar sol yanımı koparıp atmış gibi hissediyorum. içim öyle boşluk ve bu boşluk öyle canımı yakıyor ki. ablam bi kenara ben aylardır ailesizim. annem babam bile istemedi geri dönmemi benim. hiçbirini affedemedim. anneme babama yine iyiyim o hallerini unuttuğumda aklıma gelmeyince iyi geçiniyorum ama bi aklıma geldi mi bir hafta düzelemiyorum. ablama kırgınlığım ise hiç geçmiyor ne yapacağım bilmiyorum. pişman olacağından adım gibi eminim hayır beddua değil beddua ederek onun kadar aşağılık edemem kendimi. şimdiden pişman olduğunu da görüyorum zaten. ama çaresiz kalacak bana ihtiyacı olacak en azından bunu düşünüp bana iyi davransaydı ya. boğazım düğümleniyor varlığı ayrı dert yokluğu ayrı dert. içimden silip atmak da bi çare olmadı. bilmiyorum niye yazdım niye ettim zaten her şey belli. her şey net. kimseye anlatamıyorum çığ gibi büyüyor içimde sonra en olmadık şeye ağlayıp dökülüyorum. dert var dert var diyeceksiniz. ama sevgisizlik de öyle büyük dert ki kapanmıyor hiç. ailenin vermediği sevgiyi hiçbir yerde bulamıyorsun. en azından ablamla kardeşimle birbirimize sarılsaydık sımsıkı o da olmadı. öyle kopuk hissediyorum ki bir başıma.

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

değilim niye bağımlı olduğumu düşünüyorsunuz hiç mi sizlerin hayatında ilişki durumunuzun kötü olup mutsuz hissettiğiniz kırgın kaldığınız insanlar yok

Genişletmek için tıkla...

Dreamies .!.:

Bulasik icin ustune yurunen evde durman senin hatan. Ondan sonrasini okumadim. El ne der sana ne annen gidip ilgilensin huysuz kizi ve manyak damadiyla. Sol yanim ne ya eksik olsun oyle kardes.

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

tedavi? kimsin de bana hasta deme cüretinde bulunuyorsun? ablama hak verdikleri yok cahil oldukları için ne kadar fevrisin senin de pek anlayıştan haberin yok belli ki

Genişletmek için tıkla...

Rozalinnda .!.:

Ablan haklı mı diye düşünmeye başladım şimdi. Beddua etmiceksen yazmaya devam edeyim. :)) annene babana cahil mi dedin ben mi yanlış okudum. Sol yanın ablandan tekrar özür dile

Genişletmek için tıkla...

ainamotzsilypeels .!.:

o anda anneniz babanız da size gelmeyin dediğinde aklınız duruyor. sol yanım benim ablam değil sadece anlatamadım ne diye herkes yanlış anlıyor anlamıyorum

Genişletmek için tıkla...

Rozalinnda .!.:

Ablan haklı mı diye düşünmeye başladım şimdi. Beddua etmiceksen yazmaya devam edeyim. :)) annene babana cahil mi dedin ben mi yanlış okudum. Sol yanın ablandan tekrar özür dile

Genişletmek için tıkla...