Sonumdan korkuyorum

Elfidaa90

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
23 Ocak 2018
1.635
287
123
Olmuyor iyilesemiyorum hayat bitmiş benim için her şeyi yasamısım ve bitmiş ... hiç bir şey zevk vermiyor her şey bos her şey anlamsız kime derdimi söylesem spor yap hobi bul diyorlar olmuyor bu bambaska bir seymis hiç bir şey yapamıyorum zorla diyorlar olmuyor zorlayamıyorum elimde degil hayatı sorguluyorum yaptığım her şeyi sorguluyorum yediğim yemeği bile sorguluyorum yemek bile anlamsız geliyor televizyon izlemek kitap okumak gezmek her sey bos anlamsız altı aydır yaşıyorum ama öylesine....
 
Sadece ilaç yetmez, terapi de almalısın ve neden böyle düşündüğünün kökenine inmelisin. Seni bunaltan şey ne? Sevgisizlik mi, parasızlık mı, hayal ettiğin hayata ulaşamıyor musun? Mutlaka bir nedeni vardır.
 
Arkadaşın da dediği gibi eksiklik olabilir
Mesala aşk gibi ? Olabilir mi
Sanmıyorum lakin öyle bile olsa bu aşk bir iki günde bulunacak bir şey değil ki ben zaten ailem ile arkadaşlarım ile mutluydum bu hastalığa yakalanmadan önce şimdi hiç biriyle hiç bir şey yapmak ne içimden geliyor ne de zevk veriyor :(
 
Şair ne demiş:
“Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak
Aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak.”
Amaç edinin kendinize, sosyal sorumluluk projelerine katılabilirsiniz, başkalarının hayatına anlam katarak o anlamsız bulduğunuz şeyleri anlamlandırabilirsiniz. Sizin silkinip kendinize gelmeye ihtiyacınız var.
 
Sanmıyorum lakin öyle bile olsa bu aşk bir iki günde bulunacak bir şey değil ki ben zaten ailem ile arkadaşlarım ile mutluydum bu hastalığa yakalanmadan önce şimdi hiç biriyle hiç bir şey yapmak ne içimden geliyor ne de zevk veriyor :KK43:
Daha öncede söylemiştik
Belki doktorunu değiştirmelisin ,ilaçlarını değiştirir belki
Ama yinede sanki bir gelişme var canım
Önce bukadar cevap vermiyordun gelen yorumlara,aklımda öyle kalmış
Şimdi farkettim her yoruma cvp vermeye çalışıyorsun
Bence bu da güzel bir gelişme
Bence iyileşeceksin inşallah
Lütfen doktorunu değiştir dene belki faydası olacak
 
Her böyle duruma girdiğimde, kıymetini bilmediğim bir şey elimden gitti.
Örneğin sağlık, başarı, aile ilişkilerim vs.
Yani; dertsizlikten edinilen dertler ancak gerçek bir acı yaşadığında insan ne denli aptallık ettiğini anlayabiliyor.
Şuan çok havada ve gereksiz gelecek size konuşmalarım ama, tam da öyle bir dönemde babamı yoğunbakıma ellerimle götürdüğümde ‘ başlarım derdime de dünyaya da’ demiştim.
Siz benim gibi geç olmadan akıllanın ve sahip olduklarınız ne denli mutluluk kaynağı olduğunu anlayın.
 
Ben de 25 yaşındayken bi ara iyi girdim depresyona. Atanamıyorum. Sevgilim vardı ama beni mutlu etmiyordu evlenmeyi çok istediğim halde ucuz bi yüzük dahi almamıştı. Babamı kaybedeli 7 yıl olmuştu, abimin psikolojisi bozuk bi sapik olduğunu öğrenmiştim ve ayni evdeydik annem ben abim. Ablamlar evliydi. Annem de kanseri atlatmıştı. Ağlama nöbetleri geçiriyordum. Evden çekip gitmek istiyordum ama hiçbir yolu yoktu.
Neyse ki doktora gittim. Psikologla 2 kez görüşmem oldu. Kitap okumayı seviyordum öneri istedim. iyi hissetmek adında bi kitap önerdi. Elime aldım. Okudum bayaca. Ve baya düşündüm. Ablam bu kadar depresyona girecek sıkıntın yok diyordu ama beni anlamıyordu maalesef.
Neyse psikoloğun iki görüşmesi de olumluydu fatkındalık sağladî bana. Ardından sevgilimden ayrıldım her ne kadar sevsem de. ve 2 ay sonra da atandım uzak bi yere.
Artık bi başımaydım.
ilacı azaltarak bıraktım sonra.
sonra da yaşamak çok mükemmel bi şey değilmiş daha iyi anladım.
Her şey dört dörtlük olmuyormuş.
Bi şekilde devam etmek gerekiyormuş.
Tabuları yıkmak gerekiyormuş.
Pişman olmak da gerekiyormuş.
Hayat işte. uzun bi macera. belki de kısacık...
bir de kendi içine ne kadar çok bakarsan o kadar depresif olursun. dışarda binbir çeşit hayat var maalesef...
 
Şair ne demiş:
“Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak
Aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak.”
Amaç edinin kendinize, sosyal sorumluluk projelerine katılabilirsiniz, başkalarının hayatına anlam katarak o anlamsız bulduğunuz şeyleri anlamlandırabilirsiniz. Sizin silkinip kendinize gelmeye ihtiyacınız var.
Ayyy yorum yapmadan edemedim. Alıntıladığınız sözü. Dibe vurduğumu hissedip silkelenmek istediğimde her yere yazmıştım. Arkasına sözü daha çok benimseyeceğim filmlerde izleyerek dahada iyi hissetmeye başlamıştım. Tüylerim diken diken oldu okuduğum an
 
Olmuyor iyilesemiyorum hayat bitmiş benim için her şeyi yasamısım ve bitmiş ... hiç bir şey zevk vermiyor her şey bos her şey anlamsız kime derdimi söylesem spor yap hobi bul diyorlar olmuyor bu bambaska bir seymis hiç bir şey yapamıyorum zorla diyorlar olmuyor zorlayamıyorum elimde degil hayatı sorguluyorum yaptığım her şeyi sorguluyorum yediğim yemeği bile sorguluyorum yemek bile anlamsız geliyor televizyon izlemek kitap okumak gezmek her sey bos anlamsız altı aydır yaşıyorum ama öylesine....


Sorgulamak iyidir ama odaklanamiyorsan cozume ozaman fazla dusunme.
Bedensel olarak seni yoracak seyler yapmaya calis ilk önce. Zihin bi dursun vucut calissin. Vucudun yorulursa pek dusunmeye vakit kalmaz. Suan ki negatif bakis acinla biryere varamazsin.
Birde bazi seylerin cevabi zihin dingin, sakin iken gelir.
Mutluluk da bir secimdir. İcten gelen birsey. İcindeki mutlulugu tekrar kesfedebilirsin.
Gerisi zaten gecici seyler..disardan gelen mutluluk baki degildir. Yani mesela suan anlayabilirsin bunu. Arkadaslarinla gezmek bile mutluluk vermiyorsa mutluluk bunlarda degil demek. Maneviyata yonel. Kisisel gelisim hakkinda birseyler oku.
Sonum kotu deme. Belki iyidir. Belki icsel bir geziye cikma vakti gelmistir.
Anlam veremedigimiz seylerden korkariz. Korkacak birsey yok. İcindeki sevgiyi mutlulugu tekrar kesfedebilirsin.

Fazlaca yemekle doldurmaya calisma ayrica o bosluk hissi. Ve farkli bir psikolojik sorunun yoksa o agir ilaclari alma derim. Yasam kocu veya psikologa git. Onlarin esligi ile sorgularsin kendini hayati tek basina ustesinden gelemiyorsan.
 
Back
X